LOGINที่ฉันต้องร้าย… ก็เพราะน้องสาวสารเลวของนายมันแย่งคู่หมั้นของฉัน!
View Moreสิ้นเสียงที่เขาบอกกล่าว หมัดหนักๆก็ซัดที่ใบหน้าของชายที่อยู่ตรงหน้าเขา"จำเอาไว้ ว่าอย่าทำน้องของฉันเสียใจ" พลั่ก! "ถ้าลดานิลช้ำใจเมื่อไหร่ วันนั้นเป็นวันตายของแก!" พลั่ก! พลั่ก! เสียงโอดครวญเล็ดออกมาจากปากของผู้ชายขี้ขลาด ไม่ลังเลที่จะทำในเรื่องที่ทำให้เด็กบริสุทธิ์สามารถเกิดได้ แต่กลับปฏิเสธการยอมรับอย่างหน้าไม่อาย คนประเภทนี้ มันต้องเอาให้ตาย"พี่เลอ.. พี่เลอทำอะไรณัฐรึเปล่าคะ.." ลดานิลรีบเดินเข้ามาหา สองมือแตะลงที่แขนของเขาทั้งสองข้าง สีหน้าของเธอมีอาการหวาดหวั่น ดูออกก็รู้ ว่าเธอห่วงมัน"จะต้องให้พี่ขอดูสมุดฝากครรภ์อีกกี่รอบ หรือต้องให้พี่ลากคอมัน และพาเธอไปฝากครรภ์ด้วยตัวพี่เอง" "อย่าทำถึงขนาดนั้นนะคะพี่เลอ คนเขาก็คงจะนินทาลดาไปกันใหญ่ ลดาไม่อยากอับอาย" เธอบอกเหตุผลด้วยสีหน้าที่อ่อนลงไป และใช้คำพูดแบบขอไปที่อีกอย่างเดิม"ลดาจะไปเองค่ะ ลดาจะให้ณัฐเคลียงานภายในอาทิตย์นี้ อาทิตย์หน้า ลดาจะไปโรงพยาบาลค่ะ" "เป็นเจ้าของบริษัท ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาอะไรขนาดนั้นไหม ถ้ามันให้ความสนใจ มันจะไปพรุ่งนี้ก็ยังได้เลย มีอะไรที่พี่ควรรู้มากกว่านี้ไหมลดา.." เขามองที่หน้าของน้องสาวเพียงคนเดี
"แต่เธอพึ่งรายงานความประพฤติด้านลบของมันให้พี่ทราบเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เธอลืมอย่างนั้นหรอลดา..""ลดาไม่ทะเลาะกับณัฐแล้วค่ะ อย่าทำณัฐนะคะพี่เลอ ลดาขอร้องค่ะ"มือบางของน้อง เคลื่อนมาจับที่แขนของเขาแน่น ลดานิลก็เป็นซะแบบนี้ โกรธมันได้ไม่ถึงนาที แล้วสุดท้ายเธอก็หายโกรธมันง่ายๆเหมือนทุกที"เธอควรดูแลตัวเองให้มากกว่านี้นะลดา อย่าไปหาเรื่องตบตีกับใครเป็นอันขาด ถ้าเธอพลาดล้มชนนั่นชนนี่ขึ้นมา มันคุ้มค่ากับผลที่จะตามมาไหมล่ะ สิ่งที่เธอควรทำ คือดูแลลูกที่อยู่ในครรภ์ ส่วนไอ้คนระยำ พี่จะจัดการมันเอง!""พี่เลอ.. พี่เลออย่าทำสามีลดานะคะ ลดาขอร้องค่ะ ณัฐสัญญากับลดาแล้ว ว่าจะไม่นัดเจอผู้หญิงคนนั้น""แล้วเธอก็เชื่อมัน..""ให้โอกาสสามีลดานะคะพี่เลอ ณัฐสัญญาแล้ว ลดาเชื่อว่าณัฐจะรักษาสัญญาค่ะ..""งั้นเหรอ.."เขาแค่นยิ้มออกมา พลางมองเลยไปที่ไอ้ผู้ชายหน้าตัวเมีย มันก็คงออดอ้อนคำว่าขอโทษจนลดาใจอ่อน เพราะเห็นลดาฟ้องเขาเหมือนเดิมนั่นแหละ"ในเมื่อมันสัญญากับเธอ มันก็ต้องสัญญากับพี่เหมือนกัน ลดาลงไปรอพี่ที่ชั้นล่าง คุยกับมันเสร็จ พี่มีเรื่องจะคุยกับลดาต่อ""แต่พี่เลอคะ..""พี่ไม่ฆ่าพ่อของหลานตัวเองหรอก ถึง
ขาแข็งแรงไต่ระดับตามขั้นบันได ในขณะที่ดวงตาแข็งกร้าว มองไปข้างหน้าอย่างมาดมั่น กรามของเขาบดเข้าหากัน แขนแข็งแรงถูกยื่นออกไปข้างหน้า มือหนาผลักประตูบานใหญ่โดยไม่ส่งสัญญาณเตือนให้รู้ว่ามา ก่อนที่ตาคมจะเพ่งเล็งไปที่ร่างบอบบางที่นั่งหันหลัง ชุดนอนแบบเสื้อแขนตุ๊กตาที่เธอชอบใส่ ช่างขัดกับการกระทำที่เหมือนนางมารร้าย เธอไม่ได้น่าทะนุถนอมแบบที่เห็นภายนอก ข้างนอกที่ดูสวย สดใส ไม่น่าจะมีพิษสงร้ายแรงอะไร แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ เธอมันเป็นผู้หญิงใจร้าย ทำร้ายผู้หญิงที่กำลังท้องกำลังไส้ได้ลงคอ ผู้หญิงแบบเธอ มันต้องเจอคนแบบเขา เขาแตะมือลงที่ไหล่บาง ก่อนจะกระชากมันเข้ามาหา จนผู้ถูกกระทำต้องหันกลับมา ก่อนที่คิ้วหนาของเขา จะนิ่วเข้าหากันทันที รอยแดงๆเหมือนรอยฝ่ามือที่ประทับอยู่บนแก้มขวา ทำให้เขาเพ่งมองนานกว่าปกติ ก่อนจะไล่ระดับสายตา ไปมองตาสวยคู่นั้นแทน ตากลมโตกระพริบถี่ มีความเศร้าบางอย่างฉายออกมาในนั้น และดูมีพิรุธเช่นกัน และเขาก็เดาว่า เธอกำลังแกล้งทำ "อ๊ะ.. โอ๊ะ.." ปากอิ่มร้องหลง เมื่อเขาลงมือบีบที่ต้นแขนข้างที่จับ พลางขยับมืออีกข้าง ไปคว้าต้นแขนของเธอมาจับเอาไว้มั่น "จะ.. เจ็บ.." หญิงสาว
ณัฐวัฒน์พาเมียที่ไม่เต็มใจจะได้กลับมาที่บ้านในเวลาต่อมา เขาหันไปขอโทษนักธุรกิจชาวต่างชาติที่นั่งทานอาหารด้วยกันก่อนหน้า ก่อนจะพาตัวปัญหาออกมา ในขณะที่สายตาของเขาหันกลับไปมองผู้หญิงอีกคนอย่างอาลัยอาวรณ์"หยุดแหกปากสักทีฉันรำคาญ.."เขาตวาดเสียงดังจนทั่วบ้าน ก่อนจะผลักร่างของลดานิลใส่โซฟาด้วยความรำคาญใจ ผู้หญิงที่สวยเพียงเปลือก แต่ภายในโครตน่ารำคาญ เขาอดทนคุยดีๆกับเธอได้นานไม่ได้เลยจริงๆ"กรี๊ดดดดด ณัฐทำร้ายลดา ณัฐนัดเจอกับอีนั่น ณัฐเหยียบหัวของลดา ลดาจะฟ้องพี่เลอ.."สิ้นเสียงที่เธอประกาศกร้าว เธอก็คว้าสมาร์ทในกระเป๋า โดยมีเขาที่ยืนมองอย่างไม่วางตา"พี่เลอคะ.. ฮึก.. ฮืออ.."เขาแทบไม่เชื่อสายตา เมื่อได้ฟังน้ำเสียงที่ลดานิลเอ่ยออกมา จากน้ำเสียงเกรี้ยวกราดน่ารำคาญ แปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงหวานปนเศร้า ในขณะที่เขาเริ่มตัวสั่นเทา เมื่อได้ยินเธอเอ่ยชื่อของเขา เพื่อรายงานปลายสาย"ณัฐค่ะพี่เลอ.. ฮึก.. ณัฐนัดเจอผู้หญิงคนนั้น มันตบลดาค่ะ ผู้หญิงคนนั้นตบลดาหลายที แต่ณัฐวัฒน์ไม่คิดจะช่วยอะไรลดาเลย.. พี่เลอต้องจัดการให้ลดานะคะ ไม่อย่างนั้น ลดาจะทำจริงๆด้วย.."ทำจริงๆ.. หมายถึงทำอะไร เขาคิดในใจด้วยความสงส
นิ้วเรียวข้างขวา ทำการถอดแหวนออกจากนิ้วนางข้างซ้ายต่อหน้าต่อตาของสาวรับใช้ เพชรเม็ดใหญ่น้ำงามประกายแวววับ เรื่องกะรัตไม่ต้องเอื้อนกล่าว เพราะซาตานอย่างเจ้านายของหล่อน คงไม่ซื้อของกระจอกๆแน่นอน"น้ำงามดีนะ.. อย่าว่าฉันดูถูกดูหมิ่นอะไรเลยนะ ต้องใช้เวลาเก็บเงินกี่ปีล่ะ ถึงจะซื้อแบบนี้มาใส่ได้ แค่เอ่ยป
"ที่ฉันต้องร้าย ก็เพราะน้องสาวของนาย แย่งเจ้าบ่าวของฉัน"เจ้าสาวหมาดๆตวาดลั่น ก่อนที่เธอจะจับจ้องมองแรงใส่เขาเช่นกัน"เจ้าบ่าวของเธอมันต้องรับผิดชอบต่างหากล่ะ!" "เหอะ.. นี่คือข้ออ้างในการทำเลวอย่างนั้นหรอ ก็ได้.. ถ้าคิดจะเล่นบทคนเลวกับฉัน รอรับผลกรรมของตัวเองละกัน ไม่ว่าจะนายหรือน้องสาวของนาย มันจ
"น้องสาวงั้นหรอ.." ชนัญชิดามองภาพบนฝาผนังอีกครั้ง ฟันสวยบดบี้เข้าหากัน ก่อนที่เธอจะตวัดมองอีกคนแบบทันควัน "คุณเป็นพี่ชายของนังผู้หญิงคนนั้น ก็เท่ากับว่า คุณไม่ได้อยู่ทีมฉัน..""แน่นอน.." "..แล้วถ้าคุณแตะต้องน้องสาวของผม ผมไม่ไว้หน้าคุณแน่!" "หึ.." เธอแสยะยิ้มร้ายกาจ ก่อนจะปรายตามองผู้ชายคนนั้น
'มีบางเหตุผล ที่ทำให้คนอย่างผม ไม่ชอบคนอย่างมัน!'ประโยคบอกเล่าประโยคนั้น มันหมายความว่ายังไง เขามีอะไรในใจ โกรธเกลียดเจ้าบ่าวตัวจริงของเธอเรื่องอะไร แล้วการที่เขามาปรากฏตัวนี่ละ มันเกี่ยวข้องกันยังไง!ชนัญชิดา จำต้องรวบรวมสติอีกครั้ง พยายามที่จะไม่วู่วาม และเลือกที่จะถามออกไปดีๆ "คุณเป็นใคร.. ฉัน