MasukShare
บทที่ 3 ไม้ป่าเดียวกัน
Tanggal publikasi:
2024-10-15 16:28:21“คุณแม่หมายถึงคุณแทนไทเหรอคะ”
เธอถามทั้งที่ในใจก็แอบลุ้นให้เป็นเขาอยู่รอมร่อ “ใช่แล้วล่ะ” เทพทัตตอบ แทนที่ณัฐกฤตาจะดูเศร้าเสียใจ แต่กลับยิ้มออกมาอย่างมีความสุข สวรรค์โปรด ! ใครจะโง่ไม่แต่งงาน ต่อให้เขาเป็นเกย์คิดหรือว่าจะยอมให้เป็น ไม่มีทาง ! “ขวัญจะแต่งงานค่ะ !” หญิงสาวพูดโพล่งขึ้น เล่นเอาคนเป็นพ่อเป็นแม่ถึงกับมองด้วยความประหลาดใจ เพราะเมื่อครู่ยังปฏิเสธอยู่เลย “ขวัญจะเเต่งกับ....” “ใช่ค่ะ” น้ำเสียงตั้งมั่นจนคนเป็นพ่อเป็นแม่ฟังดูแล้วรู้สึกแปลกขึ้นมา ทันที เทพทัตและทัสนันทน์มองหน้ากัน ในใจคงคิดไม่ต่างกันสักเท่าไหร่ “ขวัญลองคิดดูก่อนก็ได้ไม่ต้องรีบตอบหรอกลูก ใจจริงแม่ก็ไม่ได้อยากจะให้แต่ง แต่แค่บอกให้เราตัดสินใจ แม่กับพ่อไม่ได้บังคับนะ” ทัสนันทน์พูดขึ้นเพื่อให้ลูกสาวของเธอนั้นได้ใช้เวลาทบทวนก่อนตัดสินใจอีกครั้งหนึ่ง “พ่อไม่รีบเอาคำตอบหรอกนะ คิดดูเอาเองถ้าไม่แต่งพ่อจะได้โทรไปบอกทางฝ่ายนั้น เพื่อความสบายใจของลูก...” “ขวัญตัดสินใจจะแต่งงานกับคุณแทนไทจริง ๆ ค่ะ” แทนไทเดินออกจากห้องภายในคอนโด ฯ ที่วศินอยู่ เขาใช้เวลาคุยกันไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำไปแต่ทว่ากลับไม่ได้ความอะไรเลย ครั้นจะโทร. ไปคุยอีกครั้ง อีกฝ่ายบอกว่าจะไม่รับสายจนเขาต้องถามคนในกองที่รู้จักที่อยู่ของ ชายหนุ่มว่าอยู่ที่ไหน ไม่ยังงั้นก็คงจะไม่ได้คุยกัน ทันทีที่ชายหนุ่มก้าวออกจากลิฟต์ สายตาหลายคู่มองตรงมาที่เขาเป็นทางเดียว คงจะไม่พ้นเรื่องข่าวเมื่อเช้าอย่างแน่นอน เสียงบ่นซุบซิบนินทากันเหมือนจะดูเบา ๆ แต่รวมดูแล้วหลายคนเข้าด้วยกันกลับดังจนเขาต้องรีบเดินออกจากที่นี่ไปให้เร็วที่สุด นั่งอยู่นานภายในรถยนต์ แต่ไม่ได้ทำให้จิตใจของชายหนุ่มหายร้อนรุ่มเลย มือบีบกำพวงมาลัยรถแน่น แม่ของเขาคงไม่ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปอย่างแน่นอน ยิ่งมีน้องชายคอยเป่าหูอยู่ข้าง ๆ ด้วยแล้ว ไม่อยากจะคิดเลยว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร แทนไทถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะ ขับรถออกจากคอนโด ฯ พลางคิดหาเรื่องแก้ตัวเมื่อรู้ว่าอีกไม่กี่วันคงมีเรื่องเกิดขึ้นกับเขาอย่างแน่นอนเพราะเจ้าน้องชายตัวดี ! ทว่าตอนนี้...จิตใจของเขาไม่ได้เย็นลงเลยสักนิด เพราะหลังจากวางสายจากน้องชายตัวแสบกลับร้อนรุ่มยิ่งกว่าเดิม ‘พี่ชายสุดที่รักรีบกลับบ้านนะครับ ผมมีเรื่องจะบอกพี่ชายครับ เกี่ยวกับข่าวนั่นแหละครับ’ น้ำเสียงกะล่อนของน้องชายตัวดีพูดกับเขาเพียงแค่ประโยคเดียวก่อนจะวางสายไป ชายหนุ่มจึงตัดสินใจเหยียบคันเร่งแรงขึ้นกว่าเดิมเพื่อให้ถึงบ้านเร็วที่สุด แทนไทกลับถึงบ้านอย่างรวดเร็วเพียงเวลาไม่ถึงชั่วโมง ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องรับแขกด้วยความร้อนใจ สายตาคมกวาดมองหาน้องชายตัวแสบแต่ก็ไม่พบ จึงเดินไปที่บันไดอย่างเร็วไวด้วยความใจร้อน ประตูห้องของเตชินท์ถูกเปิดออก มองหาเจ้าของห้องแต่ไร้วี่แวว เขาสบถออกมาอย่างหัวเสีย นี่คงจะถูกน้องชายตัวดีหลอกอีกแน่นอน แทนไทถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเมื่อรู้ว่าโดนหลอก ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร จึงเดินหมุนตัวออกจากหน้าห้อง แล้วกลับมาที่ห้องของตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า ทันทีที่เปิดประตูห้องเข้ามา แทนไทมองไปยังเตชินท์ที่นอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงด้วยท่าทางสบาย “มาทำไม มีอะไร ?” เขาพูดน้ำเสียงเข้มมองด้วยสายตาที่ไม่พอใจ เตชินท์ดันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงพร้อมยกมือตบกับเตียงเพื่อเชิญพี่ชายเข้ามานั่งข้าง ๆ ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “มาครับพี่ชายสุดที่รักของผม มานั่งคุยข้าง ๆ กัน” คนน้องพูดจาน้ำเสียงดูกะล่อนจนรู้สึกหมั่นไส้ “มีอะไรก็รีบ ๆ พูดมา ฉันเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” แทนไทพูดด้วยเสียงเพลีย ๆ แต่คนฟังกลับไม่ได้คิดว่าเหนื่อยเพราะงานมานั่นเอง “โอ้โฮ พี่ชายของผมเหนื่อยเพราะไปทำอะไรมาครับเนี่ย” เตชินท์ยิ้ม หัวเราะออกมาอย่างสนุก “ฉันไม่เลวแบบนายถึงขั้นเกือบจะเคยทำผู้หญิงท้องมาเพราะความมักมากหรอกนะ” เสียงเรียบนิ่งของแทนไทตอบ สายตาคมกริบจ้องมองเตชินท์อย่างกับจะเตะทิ้งลงจากเตียงให้ได้ในตอนนี้ “เดี๋ยวนี้ไม่ต้องห่วงผมแล้ว ผมป้องกันทุกครั้งไม่มีพลาดแน่” เตชินท์พูดด้วยความมั่นใจ ทั้งที่ในใจของเขาไม่คิดจะให้เรื่องนี้เกิดขึ้นซ้ำอีกครั้ง “มีอะไรก็รีบ ๆ พูดมา” แทนไทตัดบทถามขึ้นด้วยน้ำเสียงรำคาญ “ก็ไม่มีอะไรมากเท่าไหร่หรอกครับคุณพี่ชาย” เตชินท์กล่าวขึ้น “อย่าเล่นลิ้น บอกมาสั้น ๆ” เตชินท์ขำ นึกสนุกเมื่อนึกถึงเรื่องที่เขาจะบอกพี่ชายตัวดีตรงหน้า “ครับ สั้น ๆ” แทนไทจ้องตาเขม้นมองน้องชายตัวแสบ “คุณแม่สุดที่รักท่านอยากลบภาพที่แสนจะภูมิใจของพี่ชายในวันนี้เมื่อได้อ่านข่าว ท่านรู้สึกตึงเครียดและเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างยิ่งก็เลย...” “ขอสั้น ๆ” แทนไทย้ำอย่างใจเย็น “มันต้องมีบทนำก่อนสิครับ” เตชินท์กล่าวพร้อมดันตัวเองลุกขึ้นจากเตียงเดินเข้ามาหาแทนไทที่จ้องด้วยสายตาไม่พอใจ “ถ้านายจะเล่าแบบนี้ ก็ออกไปพูดข้างนอกให้จบก่อนแล้วถึงตอนสำคัญค่อยเข้ามาพูด ฉันขี้เกียจฟัง” ผู้เป็นพี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ครับ ๆ เอาแบบสั้น ๆ ได้ใจความว่า คุณแม่เมื่อได้อ่านหนังสือพิมพ์อีกครั้งก็คิดกลุ้ม...” “สั้น ๆ” แทนไทเน้นย้ำ “โห ก็ได้ครับ ผมก็แค่...” เตชินท์สร้างความตื่นเต้น ครั้นเห็นสีหน้ากลัดกลุ้มของพี่ชายแล้วยิ่งรู้สึกสนุกเข้าไปอีก แทนไทจ้องมองสายตาของน้องชายที่แสดงถึงความเจ้าเล่ห์ออกมา ใจเริ่มหวั่นๆ กลัวว่าจะเป็นเรื่องไม่อยากฟังมากที่สุด “คุณแม่อยากให้พี่ชายแต่งงานให้เร็วที่สุดครับ” ทันทีที่ได้ยินแทนไทนิ่งเงียบพูดไม่ออกราวกับตัวเขาถูกก้อนน้ำแข็งทับไว้จนชาไปทั่วร่างกาย ใช่คำพูดที่น้องชายเขาบอกมันได้ใจความ แต่...ชวนอึ้งสุดๆ ไปเลย ! “หมายความว่ายังไง ?” แทนไทถาม “ก็คุณแม่กลัวพี่ชายสุดที่รักของผมเผลอใจไปรักกับผู้ชายไม้ป่าเดียวกัน ก็เลยจะให้แต่งงานซะเลยเพื่อลบข่าวแถมยังไม่ต้องกลัวว่าพี่ชายจะไปคว้าผู้ชายที่ไหนมาเป็นสะใภ้น่ะครับ” เตชินท์ร่ายยาว แต่สุดท้ายความหมายเดิมคือ ลบข่าวออกโดยการแต่งงาน !
Bab terbaru
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 63 ฝันดีนะ (ตอนพิเศษ-จบ)
หลังจากที่กลับมาในตอนหัวค่ำพาลินก็เอาแต่นิ่งเงียบ ภาพที่ปีเตอร์เดินควงกับหญิงสาวสวยคนนั้นกลับผุดขึ้นมาในหัวครั้งแล้วครั้งเล่า พาลินนั่งขดตัวอยู่บนโซฟา มือทั้งสองข้างกุมไหล่ที่เหน็บหนาวเอาไว้ เธอไม่ควรจะคิดเรื่องนี้ด้วยซ้ำไป เพราะไม่เกี่ยวด้วยสักหน่อย ไม่ว่าเขาจะทำอะไรจะไปกับใครก็ตามแต่...“บ้า! บ้าที่สุด” เธอพึมพำกับตัวเองเป็นสิ่งที่ไม่ชินเพราะปกติแล้วเขาไม่เคยเดินไปไหนมาไหนกับผู้หญิงคนอื่นยกเว้นกับเธอ ความรู้สึกนี้เหมือนกับตอนที่พี่แทนรักคุณขวัญ จนไม่สนใจเธอ เจ็บ!เธอเกลียดความรู้สึกแบบนี้ที่สุดเสียงออดดังขึ้นติดต่อกันหลายครั้ง พาลินสะดุ้งจากภวังค์พร้อมกับมองไปที่ประตู หญิงสาวลุกขึ้นเดินไปที่ประตูก่อนจะมองว่าเป็นใคร มือนั้นลังเลใจที่จะเปิด สุดท้ายแล้วก็เปิดและมองหน้าเขาที่ยิ้มให้กับเธอ“ยังไม่นอนใช่ไหม?” ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้น พาลินส่ายหน้าเป็นคำตอบ“เข้าไปข้างในได้ไหม?”“อืม” เธอหลีกทางให้เขาเดินเข้ามาในห้องก่อนที่จะปิดประตูลงพาลินสบสายตามองแววตาคู่ที่อบอุ่น หัวใจ ของเธอระทวยลงเมื่อเห็นเขามองแบ
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 62 เจ็บปวดกับการเฝ้ารอ (ตอนพิเศษ)
“ไปหาเจฟน่ะ เขาชวนฉันไปเดินเที่ยว”“งั้นเหรอ” เขาขานรับแบบไม่พอใจ แต่ก็ไม่อยากไปขัดขวางจึงตัดสินใจลุกขึ้นแล้วพูดว่า “งั้นผมกลับก่อน เที่ยวให้สนุกล่ะ” ขณะที่พาลินเดินเข้าไปในห้องนอนทำนองว่า เธอฟังแต่ไม่ได้สนใจมากเท่าไหร่ชายหนุ่มหัวเราะให้ตนเองอย่างสมเพช ทั้งที่ก็รู้อยู่แล้วว่าเป็นไปไม่ได้...“คุณดูไม่มีความสุขนะเวลาที่อยู่กับผม” เจฟพูดขึ้น เพราะตั้งแต่เดินซื้อของก็ไม่เห็นเธอปริปากพูดสักคำ มีเพียงแค่เขาถามและเธอตอบเท่านั้น“เปล่าสักหน่อย แค่รู้สึกไม่สบาย” พาลินโกหก“งั้นเหรอ ให้ผมไปส่งดีไหม”หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่ต้องหรอก”“งั้นก็แล้วแต่นะ ถ้ามีเรื่องอะไรอยากให้ผมช่วยบอกได้นะ ยินดีเสมอ” ชายหนุ่มบอกพร้อมกับยิ้มให้“ขอบคุณนะ”เจฟ คือเพื่อนที่เรียนอยู่มหา’ ลัยเดียวกับเธอแต่คนละสาขาวิชา เธอรู้มาตลอดว่าตั้งแต่เรียนอยู่หลายครั้งที่ชายหนุ่มแสดงออกกับความรู้สึกที่มีต่อเธอ...ทว่าคงเป็นไปไม่ได้“โอ้นั่น! ปีเตอร์นี่มากับสาว
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 61 คำพร่ำบอกรัก
“ตอนนั้นโกรธค่ะ โกรธมากด้วยแต่ตอนนี้ไม่แล้วค่ะ เพราะฉันก็มีส่วนที่ทำให้คุณเป็นแบบนี้”“ไม่หรอกครับ ผมต่างหาก ถ้าผมไม่คิดจะทำร้ายคุณผมคงไม่ต้องมาทรมานอยู่แบบนี้ คุณเป็นผู้หญิงที่ดี ผมดีใจที่คุณแทนรักคุณ” วศินพูดพร้อมกับยิ้มให้หญิงสาวสำหรับเขาแล้วความรักของเขาคงจะเป็นเพียงได้แค่การมองดูและแอบชอบต่อไป ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็จะไม่เคยลืม เพราะว่ารักไม่จำเป็นต้องได้อยู่ด้วยกัน สำหรับเขาขอแค่มองห่าง ๆ ต่อไปก็พอ…แทนไทเดินออกจากห้องน้ำพร้อมส่งสายตามองภรรยาที่นอนดูทีวีอยู่บนเตียงก็อดที่จะยิ้มขำออกมาไม่ได้ สองเท้าก้าวย่างเข้าไปหาแล้วนั่งลงที่ปลายเตียงก่อนขยับเข้าไปหาอย่างช้าๆชายหนุ่มหันไปมองซีรีส์เกาหลีที่ภรรยาสาวกำลังดูอยู่นั้น คู่พระนางกำลังกอดกันอย่างหวานซึ้ง ก่อนหันมามองหญิงสาวที่กำลังจิกหมอนดูเพลินพลางหัวเราะยิ้มเขิน ๆ ออกมา เขาเอื้อมมือไปหยิบรีโมตที่ข้างตัวเธอขึ้นมาพร้อมเลื่อนนิ้วไปที่ปุ่มสีแดงเพื่อกดปิดจอให้ดับลงทันทีที่จอภาพดับสนิทเป็นสีดำณัฐกฤตาหันมามองสามีด้วยความไม่พอใจ พลางเอื้อมมือไปเพื่อแย่งรีโมตคืน“เอาคืนฉันมาเล
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 60 ยอมรับความจริง (2)
“แพงไม่กล้าหรอกค่ะ...ในเมื่อพี่แทนพูดอยู่เสมอว่าแพงเป็นน้องสาวคนเดียวของเขา แม่คิดว่าแพงจะกล้าเหรอคะ แพงกลัว กลัวว่าพี่แทนเขาจะรังเกียจ กลัวว่าพี่แทนจะไม่คุยกับแพง...แต่ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว เป็นเพราะแพงทำให้พี่แทนเกลียด แพงทำร้ายคุณขวัญ แพงเลวใช่ไหมคะคุณแม่”พาลินระบายความทุกข์ในใจออกมาให้ฟัง“ลูกผู้หญิงทุกคนก็อยากอยู่กับคนที่ตัวเองรัก แล้วลูกได้ไปพูดกับ ตาแทนหรือยัง เราควรที่จะพูดทำความเข้าใจนะ” กรพรรณพูดอย่างเห็นใจ“ไม่ดีกว่าค่ะ แพงไม่อยากทำให้พี่แทนเกลียดไปมากกว่านี้” เธอส่ายหน้าพลางยกมือขึ้นปาดน้ำตาบนใบหน้า“แทนไม่เกลียดลูกหรอก เขาก็แค่โกรธที่ลูกทำร้ายเขา ถึงแม้จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจแต่เราก็ผิดนะแพง แม่ว่าควรไปคุยกับเขาให้รู้เรื่อง”“แพงคุยแล้วค่ะ แต่คงไม่มีประโยชน์ค่ะ”“แล้วเราจะหลบหน้าไม่คุยกับตาแทนไปทั้งชีวิตยังงั้นเหรอ แม่ว่ามันอึดอัดนะ” กรพรรณมองลูกสาวด้วยความห่วงใย“เป็นแบบนี้ดีแล้วค่ะ เพราะแพงเป็นคนก่อ แพงก็ต้องเป็นคนยอมรับผลที่แพงก่อ”พาลินยอมรับ
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 59 ยอมรับความจริง (1)
“คุณวศินตอนนี้เป็นอัมพาตครับ เพราะตอนกระแทกฝั่งคนขับถูกกระแทกเข้าอย่างแรงครับ”“เป็นเพราะฉันที่ทำให้...”“ไม่ใช่ความผิดคุณ แต่เป็นความผิดของวศินต่างหากละครับ ถ้าไม่คิดจะทำร้ายคุณคงไม่ต้องพบจุดจบแบบนี้หรอกครับ ดีนะที่ยังไม่พาคุณเข้าโรงแรมไม่ยังงั้นผมจะเป็นคนอัดคุณวศินเอง” แทนไทพูดตามความจริง เพราะถ้าวศินไม่คิดจะทำร้ายภรรยาเขาทุกอย่างก็ไม่ต้องเป็นแบบนี้ เวรกรรมตามทันเร็วราวกับติดปีก ก็ต้องให้วศินรับกรรมที่ก่อไว้“แล้วทำไมถึงรู้ว่าคุณวศินจะพาฉันเข้าโรงแรมล่ะคะ ในเมื่อฉันก็ไม่ได้โทร. บอก หรือว่าคุณไปเยี่ยมเขามาแล้ว ?” หญิงสาวถามด้วยความแปลกใจ“เปล่าครับ ผมไม่ได้ไปเยี่ยม แต่แพงเป็นคนบอกผม...เธอร่วมมือกับคุณวศิน” น้ำเสียงของแทนไทดูหมองเศร้าลงเมื่อพูดถึงพาลิน“คุณพาลิน ? เธอทำแบบนั้นทำไมคะ” ณัฐกฤตาเอ่ยขึ้น“แพงชอบผม เธอเลยทำแบบไม่ทันคิด”“แล้วคุณได้คุยกับคุณแพงหรือยังคะ?” หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง สายตาคู่สวยมองชายหนุ่มที่ก้มหน้าลง เธอรู้ว่าเขาคิดกับพาลินเหมือ
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 58 ขอโทษ
สามวันแล้วที่ณัฐกฤตายังไม่ฟื้นขึ้นมา ทำให้แทนไทเริ่มเป็นห่วงว่าหญิงสาวจะเป็นอะไรไป เขาไม่ได้เข้าทำงานตลอดสามวัน เพราะว่าจิตใจตอนนี้ไม่อยู่กับงานเลยแม้แต่น้อย ส่วนวศินนั้นอาการสาหัสเพราะเป็นอัมพาตส่วนล่างโดยทั้งหมดเพราะถูกแรงกระแทกอย่างแรง จะกลับมาเดินได้ใหม่คงต้องใช้เวลาอีกสักปีหรือสองปีตามที่หมอบอกแทนไทเอื้อมมือไปลูบที่เส้นผมบางของภรรยาด้วยความรักแล้วความห่วง ส่งสายตามองหญิงสาวในยามหลับ เขาอยากจะให้เธอตื่นขึ้นมาคุย นี่ก็ผ่านมาแล้วสามวันช่างทรมานใจเขาเหลือเกิน คิดถึง...จนแทบปวดใจ“ที่รัก ตื่นขึ้นมานะครับ ผมคิดถึงคุณ” แทนไทพูดพร่ำพร้อมพรมจูบไปทั่วมือสวยของภรรยา“ได้เวลาเช็ดตัวคนไข้แล้วนะคะ”ชายหนุ่มพยักหน้ารับอย่างเข้าใจก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ เมื่อพยาบาลเดินเข้ามาพร้อมกับถาดเช็ดตัวคนไข้แทนไทเดินออกจากห้อง ขณะที่พยาบาลเลื่อนผ้าม่านปิดล้อมเตียงไว้ เขาเดินออกมาตามทางเดินเรื่อย ๆ ก่อนหยุดเดินลงเมื่อเห็นพาลินเดินเข้ามาหา“พี่แทน”พาลินเรียกชายหนุ่มในสรรพนามที่เหมือนเดิม แต่แววตาที่เขามองแตกต่างออกไปอย่างชัดเจ
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 30 อาบด้วยกันไหม
เป็นเวลานานเกือบสามชั่วโมงหลังจากเดินเล่นถ่ายรูปไปทั่วชายหาด แสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าลง ชายหนุ่มและหญิงสาวกลับมาที่บ้านก่อนจะเปลี่ยนชุดแล้วเดินดูสนามหญ้านอกบ้านที่ถูกจัดแต่งไว้อย่างสวยงามหรูหราแสงเทียนอโรม่าถูกวางเป็นจุด ๆ กลิ่นอายหอมทำให้สูดแล้วดูผ่อนคลายได้ไม่น้อย ณัฐกฤตามองไปยังที่สนามด้
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 28 คุณภรรยาร้องไห้
คำว่าความสุขได้ผ่านพ้นไป เนิ่นนานจนชายหนุ่มเจ้าสำราญอย่าง เตชินท์ไม่เคยได้สัมผัสอีกครั้ง หลังจากเรียนจบเมื่อหลายเดือนก่อนเขาไม่ได้เจอวรรณรดาอีกเลย นี่ก็ผ่านมาเกือบปีเเล้ว...ทำไมเขายังลืมไม่ได้ เขาเองไม่ใช่เหรอที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทุกอย่างไม่มีใครสักคนที่เขาคิดจะจริงจัง เพียงเเค่ผ่านมาเเละ
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 25 เพื่อน ? ผู้หญิงหรือผู้ชาย
เช้าวันพฤหัสบดีที่สดใส ทว่าสำหรับแทนไทคงจะไม่ใช่อีกต่อไปเพราะต้องใช้เวลานานในการหาข้ออ้าง เรื่องที่ณัฐกฤตาจะตามไปกองถ่ายทำโฆษณา ความจริงแล้วบิดาดันพูดเปิดประเด็นเรื่องนี้ขึ้นในช่วงอาหารเย็นของเมื่อวาน ทำให้เธอสนใจที่จะไปด้วย และวันนี้โชคก็ช่างไม่เข้าข้างเสียเลยที่ให้ณัฐกฤตามีเวลาว่างมากพอที่จะไปพ
วิวาห์ปล้นรัก บทที่ 24 รุ่มร้อน
กระวนกระวายใจจนแทบไม่มีสมาธิทำงาน...เมื่อใจที่ยังรุ่มร้อนของแทนไทยังไม่ดับสนิท เสียงถอนหายใจจนนับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่เมื่อเช้ายังตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงแล้ว เขายกมือขึ้นลูบใบหน้าก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงานเดินไปที่หน้าต่าง มองตึกสูงในใจกลางเมือง ถนนหลายเส้นทางที่เต็มไปด้วยรถยนต์อัดแน่น ด้
Anda juga akan menyukai
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.3K Dibacaยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.6K Dibacaพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่602.3K Dibacaปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย161.0K Dibacaบอส อย่านะ! เดี๋ยวความลับแตก
ฮาเร รา101 Dibacaม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง165 Dibacaภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก
อิ๋นอู้7.7K Dibacaแก้วตาราชสีห์
SHASHA15 Dibaca
