Se connecter“ขึ้นไปรอที่เตียง” ความสัมพันธ์ลับๆ ของเธอกับลูกชายที่แท้จริงของพ่อและแม่เลี้ยงเกิดขึ้นเมื่อเธออายุได้19ปีเป็นวันที่ทั้งสองต่างไม่มีสติและอยู่ในช่วงของวัยแรกแย้มทั้งสองได้มีความลึกซึ้งกันในคืนนั้นและเป็นฝ่ายชายที่มักจะเรียกเธอไปหาซึ่งเรวารินเองก็ไม่เคยปฏิเสธได้เลยเช่นกันจนกระทั่งวันหนึ่งในขณะที่ทั้งสองกำลังลึกชึ้งกันอยู่นั่นเพื่อนสนิทอีก2คนก็ได้บังเอิญเข้ามาเห็นฉากรักอย่างเต็มตา เรย์ เรวาลิน อยุ23ปี เด็กสาวที่เต็มไปด้วยความสดใสรอยยิ้มของเธอมักจะตกคนอื่นๆได้เสมอ คริส อายุ28ปี ลูกชายของพ่อและแม่เลี้ยงของเรวารินแม้จะมีศักดิ์เป็นพี่ชายแต่คริสไม่เคยมองเรวารินเป็นน้องสาวเลยสักครั้ง ดีแลน อายุ28ปี พ่อหนุ่มลูกครึ่งที่มีใบหน้าที่ใครเห็นก็ต้องบอกว่าผู้ชายคนนี้เจ้าชู้อย่างแน่นอนและก็เป็นความจริงที่เขามักจะตกสาวด้วยใบหน้าหล่อๆ ของตัวเองแต่เรื่องงานก็ไม่เคยบกพร่องและเป็นคนที่จริงจังเอามากๆ แทนคุณ อายุ28ปี ผู้ชายที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนเขามักจะคอยดูแลเรวารินมาตั้งแต่ที่เธอเข้ามาเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิทแม้ความสัมพันธ์จะไม่ได้คีบหน้าอะไรมากแต่เขาก็เป็นผู้ชายคนเดียวที่เรวารินบอกว่ารักเขา
Voir plus"ขอโทษนะเรย์"พี่แทนคุณเอ่ยบอกฉันทั้งน้ำตาก่อนจะจับใบหน้าของฉันให้เข้าใกล้ตัวตนของเขาและฉันก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากอ้าปากรับตัวตนของพี่แทนคุณเข้ามาอยู่ในปากทั้งๆ ที่ด้านล่างของฉันคือพี่คริสที่กำลังดูดเลียหน้าอกของฉันพร้อมกับกระแทกใส่ฉันไม่หยุดและด้านหลังคือพี่ดีแลนที่ได้ทำการพรากช่องทางด้านหลังขของฉันไปเมื่อสักครู่
ความเจ็บจากทุกส่วนของร่างกายพุ่งเข้ามาไม่หยุดหย่อนฉันช้อนตามองพี่แทนคุณผู้ซึ่งเป็นแฟนของฉันแม้เขาจะมีใบหน้าที่รู้สึกผิดกับเรื่องบ้าๆ ที่เกิดขึ้นแต่มือกับจับหัวของฉันโยกเข้าใส่ตัวตนของเขาไม่หยุด
พวกเขาทุกคนมันโรคจิต!
"เรย์พี่จะแตกแล้ว!"พี่คริสเอ่ยบอกก่อนจะจับเอวของฉันไว้มั่นแล้วกระแทกเข้ามาด้วยความถี่รัวความแข็งทื่อของเขาพุ่งชนเข้ากับผนังมดลูกของฉันอย่างจังจนจุกไปหมดแม้อยากจะกรีดร้องแต่ข้างในปากก็เต็มไปด้วยตัวตนของพี่แทนคุณไม่นานพี่คริสก็กระตุกพร้อมกับปล่อยน้ำรักเข้ามาจนเอ่อล้นก่อนจะถอยตัวออกไปจุดบุหรี่สูบอยู่หหน้าระเบียง
"อ๊าาเรย์พี่ก็ใกล้แล้วประตูหลังของเรย์มันบีบแน่นไปหมดเลย~" ดีแลนเอ่ยบอกก่อนจะจับเอวฉันพร้อมกระแทกเข้ามาอย่างแรงจนตัวจนโยกไปมาและนั่นยิ่งทำให้พี่แทนคุณรู้สึกดีจนถึงขั้นขยุ่มผมฉันเบาๆ
"ระเรย์เอ็บ" ฉันเอ่ยบอกพร้อมกับร้องไห้ออกมาเนื่องจากมันเจ็บมากกว่ารู้สึกดีเสียอีกแต่สุดท้ายก็ไม่มีใครฟังฉันสักคนทุกคนเอาแต่ตักตวงความสุขเข้าหาตัวเอง
"เรย์ผมก็จะเสร็จแล้วอ๊าา"พี่แทนคุณเอ่ยบอกฉันมือหนาของเขากอบกุมใบหน้าของฉันก่อนจะบีบมันเบาๆ สายตาของฉันสบกับพี่คริสผู้ซึ่งมองฉันเงียบๆ อยู่แบบนั้นก่อนที่มุมปากของเขาจะยกยิ้มขึ้นมาเหมือนกำลังรู้สึกดีที่เห็นเพื่อนสนิททั้งสองของตัวเองกำลังเริงรักกับฉันที่มีศักดิ์เป็นน้องสาวแม้จะไม่ใช่น้องแท้ๆ ก็ตามที
"อึกอ๊าาา/อ๊าาา"ทั้งพี่ดีแลนและพี่แทนคุณต่างเสร็จสุขสมพร้อมๆ กันทั้งคู่ถอนแก่นกายออกก่อนที่ตัวฉันจะล้มพับลงบนเตียงทันทีด้วยความหมดแรงน้ำรักของพี่แทนคุณที่อยู่เต็มปากทำอะไรไม่ได้นอกจากจะกลืนมันไปพร้อมกับเสียงร้องไห้ของความเจ็บปวดและความเหนื่อยล้า
"ระเรย์เจ็บฮึกเจ็บ"ฉันร้องออกมาเบาๆ อย่างงอแงพวกเขาทั้งสามคนทั้งบ้าและโรคจิตและฉันเองก็บ้าเหมือนกันที่ไปหลงคารมจนต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
"เรย์พี่พาไปล้างตัวนะ"น้ำเสียงของความอ่อนโยนที่ฉันรับรู้ได้ทันทีว่าเป็นของใคร 'แทนคุณ' ผู้ชายที่มีสถานะเป็นแฟนของฉันเขาค่อยๆ ช้อนตัวฉันขึ้นอย่างนุ่มนวลทั้งๆ ที่ฉันยังคงร้องไห้อยู่แบบนั้นก่อนจะพาฉันเข้าห้องน้ำวางฉันลงบนอ่างใบใหญ่และเปิดน้ำอุ่นให้ทันที
"ทำไมฮึกทำไมถึงทำกับเรย์แบบนี้"ฉันถามพี่แทนคุณออกไปทั้งน้ำตาเพราะฉันไม่เคยคิดเลยว่าพี่แทนคุณจะพาฉันมาทำอะไรแบบนนี้ใบหน้าหล่อมองฉันด้วยสายตาเศร้าๆ ก่อนจะกดจูบลงมาเบาๆ เหมือนเป็นการขอโทษ
"พี่ขอโทษจริงๆ เรย์แต่ทั้งพี่ไอคริสและไอดีแลนต่างก็รักเรย์นะ"คำตอบของแทนคุณยิ่งทำฉันร้องไห้ออกมารักงั้นหรอพวกเขาอะนะรักฉัน พี่คริสที่เคยทิ้งฉันไว้กลางป่าและปล่อยให้ฉันหลงป่าจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดกับพี่ดีแลนผู้ชายที่เรียกคนอื่นมาหวังรุมโทรมฉันเพียงเพราะฉันปฏิเสธที่จะคบกับเขาพวกนั้นอะนะรักฉัน
บ้าสิ้นดี!
ฉันเงียบและไม่ตอบอะไรเพียงแต่มองน้ำที่ค่อยๆ เพิ่มปริมาณขึ้นจนอยู่ในระดับอกโดยมีพี่แทนคุณนั่งกุมมือฉันไม่ห่างและเขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเพราะคงรู้ว่าฉันรู้สึกอย่างไร
จ๋อม
พี่แทนคุณค่อยๆ ก้าวลงมาในอ่างเขานั่งลงแต่ฉันก็ยังคงนั่งก้มหน้ามองน้ำนิ่งๆ รู้สึกตัวอีกทีก็โดนอีกฝ่ายหมุนตัวให้เขาไปอยู่ในอ้อมกอดเสียแล้วมือหนาค่อยๆ กอดรัดฉันอย่างเบามือสัมผัสของพี่แทนคุณผู้ชายที่อบอุ่นเสมอทำให้ฉันสบายใจได้ตลอดเวลารวมถึงในเวลาแบบนี้ที่เขาก็มีส่วนผิดเช่นกัน
"แช่ด้วยคนดิ"เสียงของพี่ดีแลนทำลายความเงียบฉันมองไปยังใบหน้าหล่อที่ยืนอยู่หน้าประตูผู้ชายที่มักจะกระทำอะไรเอาแต่ใจถ้าใครทำอะไรให้ไม่พอใจก็จะเอาคืนให้ถึงที่สุดเป็นนิสัยที่ฉันเกลียดเข้ากระดูกดำ
"ออกไปก่อน"พี่แทนคุณเอ่ยไล่และฉันก็ไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่หันกลับมามองน้ำเหมือนเดิมแต่ก็รับรู้ได้ว่าพี่ดีแลนยอมเดินออกไปอย่างง่ายๆ
"พี่ยอมรับได้กับเรื่องแบบนี้หรอ"ฉันเอ่ยถามออกไปเพราะเราสองคนก็มีสถานะคือแฟนกันและฉันก็ไม่เข้าใจเลยว่าคนเป็นแฟนจะสามารถทนเห็นแฟนตัวองมีอะไรกับคนอื่นได้ยังไง
สัมผัสจูบเบาๆ บริเวณไหล่ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนขึ้นมายังลำคอและกกหูแม้จะทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายแต่ก็ไม่ได้ทำให้ภาพที่เลวร้ายหายไปเลยแม้แต่น้อย
"พี่รักเรย์รักมากอยากเก็บเรย์ไว้ในอ้อมกอดคนเดียวแต่พี่ก็รู้ว่าเพื่อนของพี่ต่างก็รู้สึกแบบเดียวกับพี่แค่มันไม่แสดงออกมา"
"...."
"แม้พวกมันจะทำตัวแย่แต่เชื่อเถอะเรย์..พวกมันรักเรย์ไม่น้อยไปกว่าที่พี่รักเรย์เลยนะ"
"พี่รู้ไหมสิ่งที่ทำให้เรย์ตัดสินใจคบกับพี่คืออะไร"ฉันเอ่ยบอกก่อนจะหมุนตัวไปสบตากับอีกฝ่าย
"เพราะเรย์อยากหลุดพ้นจากทั้งพี่คริสและพี่ดีแลน..เรย์ไม่อยากตกเป็นของเล่นหรือที่รองรับอารมณ์ของทั้งสองอีกแล้วเรย์เลยเลือกคบพี่เพื่อให้พี่ปกป้องเรย์แต่สุดท้ายก็เป็นพี่เองที่จับเรย์ใส่พานและมอบให้กับพวกเขาด้วยตัวเอง" ฉันพูดพร้อมร้องไห้ออกมาอย่างหนักและเพราะฉันร้องไห้ทั้งพี่คริสและพี่ดีแลนก็ต่างเข้ามาหาฉันอย่างรวดเร็ว
"มึงทำอะไรเรย์!"พี่คริสเอ่ยถามแทนคุณเสียงแข็งก่อนจะหย่อนตัวลงมาและดึงฉันเข้าไปกอดรวมถึงพี่ดีแลนที่ยืนลูบผมฉันอยู่แบบนั้นแต่ทั้งหมดที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้มันก็เพราะพวกเขาทั้งนั้น
"พวกคุณรักเรย์จริงๆ หรอคะ.."ฉันเอ่ยถามทั้งน้ำตามันเป็นไปได้หรอที่ผู้ชายทั้งสามจะรักผู้หญิงคนเดียวกันอย่างพี่แทนคุณฉันไม่ขัดอะไรเลยเพราะเขาทำดีและใส่ใจกับฉันมาโดยตลอดไม่แปลกที่ฉันจะรับรู้ความรู้สึกดีๆ ของพี่เขาแต่กับพี่คริสและพี่ดีแลนที่ต่างพลัดกันทำให้ฉันตกต่ำมันเป็นไปได้จริงๆ หรอ
"พี่รักเรย์ พี่รักเรย์มาตลอด"เป็นแทนคุณที่เอ่ยขึ้นมาคนแรกด้วยความมั่นใจ
"พี่ก็รักและเป็นห่วงเรย์"ตามมาด้วยพี่ดีแลนที่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่ฉันไม่เคยได้ยินมันมมาก่อน
"ส่วนพี่..แม้ความจริงพี่จะไม่ชอบเรย์พลักไสและทำไม่ดีกับเรย์มาโดยตลอดแต่สุดท้ายทุกสิ่งที่พี่กระทำไปเพียงเพราะพี่ไม่รู้หัวใจตัวเองว่าความจริงแล้วพี่ชอบเรย์มาตลอดตั้งแต่แรกเเห็น"
คำพูดของพี่คริสทำฉันใจสั่นเล็กน้อยหรือสุดท้ายฉันก็ต้องยอมรับจริงๆ ว่าผู้ชายทั้งสามคนชอบฉันจริงๆ ฉันไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพราะในหัวสมองมันตื้อไปหมดจนสุดท้ายทั้งสามก็ลงมาอยู่ในอ่างเดียวกันและพลัดกันดึงฉันไปกอดรวมถึงอาบน้ำแต่งตัวและพาฉันเข้านอนอย่างอ่อนโยนจนสุดท้ายฉันก็เผลอหลับไปพร้อมกับจูบฝันดีจากทั้งสามคน
เอาล่ะจะวาสนาน้องเรย์ได้มีผู้3คนจริงๆ มั้ยจะจบ3คนจริงๆ มั้ยช่วยกันลุ้นด้วยนะทุกคนฮ่าๆ นี่เป็นฉากเริ่มต้นนะคะตอนต่อไปจะเล่าย้อนถ่อนมาถึงจุดนี้นิดนึง
อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
“อึกทะทำอะไรเนี่ยพี่ดีแลน!” ฉันพลักหัวพี่ดีแลนที่กำลังเลียชิมน้องสาวของฉันไม่หยุดลิ้นของเขาสอดแทรกเข้ามาพร้อมกับดูดกลืนน้ำหวานเหมือนคนขาดน้ำฉันได้แต่กลั้นเสียงกลางเพราะโดนเจ้าตัวลากมาแอบทำอย่างไม่เต็มใจทั้งๆ ที่มีกฏว่าถ้าจะมีอะไรกันต้องพร้อมกันสามคนเท่านั้นก็ที่ตั้งกฏนี้มาเพราะต่างคนก็ต่างหวงฉันไงล่ะกลัวว่าฉันจะมอบความรักให้ไม่เท่ากันแพล่บ จ๊วบ“ขอแปปนึงนะเรย์” ร่างสูงเอ่ยบอกก่อนจะยืดตัวขึ้นพร้อมกับชักรูดแก่นกายและดันมันเข้ามาทันทีสวบบ!“อื้อออ~”“ชู่ววเบาๆ เดี๋ยวพวกมันได้ยินพี่ตายแน่” ฉันได้แต่ถอนหายใจพร้อมกับเอามือปิดปากร่างสูงอุ้มฉันในท่าอุ้มแตงก่อนจะขยับเข้าออกโดยที่ฉันได้แต่กลัวว่าพี่คริสไม่ก็พี่แทนคุณจะมาเห็นแต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปด้วยดีวันต่อมา“เรย์ไปห้องน้ำกับพี่แปปสิ”“คะ?” ฉันเอ่ยขึ้นอย่างไม่เข้าใจก่อนจะมองพี่คริสที่มองซ้ายมองขวาและเห็นว่าทั้งพี่ดีแลนและพี่แทนคุณกำลังวุ่นกับการทำอาหารเย็นอยู่ฉันเลยเดินไปอย่างเชื่อฟังเพราะคิดว่ามีอะไรเสีย
2ปีต่อมา“ขอเชิญบ่าวสาวขึ้นสู่พิธีเลยครับ” ประตูบานใหญ่ตรงหน้าของฉันเปิดออกพร้อมกับแสงสว่างและแดดอ่อนจากท้องฟ้าสีใสฉันยิ้มและเงยหน้าสบตากับชายรูปงามที่อยู่ข้างๆ พี่แทนคุณในชุดเจ้าบ่าวสีขาวสะอาดตาวันนี้เขาดูหล่อจนน่าเอ็นดูส่วนฉันซึ่งอยู่ในชุดเดรสเรียบๆ สีขาวพร้อมดอกลิลลี่นมือเราสองคนต่างส่งยิ้มให้แก่กันและและจับมือพากันก้าวเดินไปข้างหน้า“วู้ววววววว~”ฉันมองไปยังรอบๆ ที่เป็นชายทะเลน้ำสีฟ้าครามกับลมเย็นๆ ของเช้าวันใหม่ทำฉันรู้สึกสดชื่นกลีบดอกไม้ที่โปรยมาโดยพ่อกับแม่ฉันมองไปที่พวกท่านที่ส่งยิ้มให้ฉันและรู้สึกขอบคุณเสมอที่ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ตามพวกท่านก็ยังคงคอยรักและซัพพอร์ตฉันอยู่เรื่อยมาก่อนจะสบเข้ากับสายตาของพี่คริสที่อยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินซึ่งมันดูเข้ากับเขาอย่างน่าประหลาดเขาส่งยิ้มให้ฉันโดยที่บนแขนเขากำลังอุ้มเด็กหญิงวัยใสที่มีหน้าเหมือนฉันกับพี่แทนคุณอย่างละครึ่ง“ลิลลี่ทักทายแม่เร็ว” ฉันยิ้มขำเมื่อพี่คริสจับมือลิลลี่ที่เป็นชื่อของลูกสาวฉันไว้ก่อนจะโบกไปมาเด็กตัวน้อยยิ้มและหัวเราะออกมาอย่างน่าเอ็นดูก่อนจะเดินมาสบตากับผ
ฉันมองแหวนเพชรเม็ดงามที่เต็มไปด้วยเลือดของผู้ชายที่ฉันรักพลันน้ำตาก็ไหลลงมาอีกครั้งฉันเงยหน้ามองไปยังห้องผ่าตัดตอนนี้ทั้งหมอและพยาบาลต่างวิ่งกันให้วุ่นเพื่อหาเลือดมาใช้ในการผ่าตัด“ไม่เป็นไรนะเรย์คิดถึงลูกเอาไว้” พี่ดีแลนเอ่ยบอกฉันอย่างอ่อนโยนมือหนาของเขาโอบกอดฉันไว้ทั้งสองมือตอนนี้บอกได้เลยว่าหัวใจของฉันมันว้าวุ่นมากภาพของพี่แทนคุณที่หมดสติและเต็มไปด้วยเลือดยังคงติดตาฉันไม่หาย“ลูกไปให้หมอตรวจหน่อยเร็ว” แม่ของฉันเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วงแต่ฉันได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธฉันอยากจะอยู่ข้างๆ พี่แทนคุณรอฟังคำตอบว่าเขาปลอดภัยแล้วฉันถึงจะได้โล่งใจฉันรู้ว่าพ่อกับแม่ก็เป็นห่วงฉันมากเหมือนกันแต่นาทีนี้คนเดียวที่ฉันคิดถึงมีแต่พี่แทนคุณเท่านั้น“นั่นสิเรย์ไปให้หมอทำแผลก่อนดีไหม” พี่ดีแลนเอ่ยบอกก่อนจะยกข้อศอกฉันที่ถลอกเล็กน้อย“เรย์จะอยู่ข้างๆ พี่แทนคุณค่ะ” ฉันเอ่ยตอบออกไปพ่อกับแม่ได้แต่ถอนหายใจกับพฤติกรรมดื้อด้านของฉันไม่นานห้องผ่าตัดก็เปิดขึ้นพร้อมกับคุณหมอที่เดินออกมาฉันจึงรีบพุ่งไปหาทันทีโดยมีพี่ดีแลนประคองข้างกาย&ldqu
“เรย์ท้องค่ะ"“ห๊ะ/ห๊ะ/ครับ!?” ทั้งสามต่างเบิกตาโตด้วยความตกใจทันทีก่อนที่พี่แทนคุณจะเป็นคนแรกที่เข้ามาหาฉันด้วยความรวดเร็วพร้อมกับยิ้มกว้างให้ฉันด้วยความดีใจฉันบอกแล้วว่าเขาต้องดีใจมากแน่ๆ ที่รู้ว่าฉันท้อง“จริงหรอเรย์เรย์ท้องจริงๆ หรอครับ” ใบหน้าหล่อเอ่ยขึ้นพร้อมกับคุกเข่าเอาหัวแนบกับท้องของฉันอย่างตื่นเต้นฉันหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะลูบผมพี่แทนคุณอย่างอ่อนโยน“ค่ะ” ฉันตอบกลับยิ้มๆ พี่แทนคุณเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะสวมกอดฉันอย่างแน่น“ยินดีด้วยนะเรย์” พี่ดีแลนเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ดีใจด้วยนะพ่อกับแม่คงดีใจน่าดู” ตามมาด้วยพี่คริสที่เอ่ยพร้อมระบายยิ้มบางแต่เป็นฉันที่พึ่งฉุกคิดมาได้ว่าต้องบอกพ่อกับแม่เรื่องท้องอีกเหมือนพี่แทนคุณจะรู้ว่าฉันเป็นกังวลเขาจึงเอามือฉันไปกุมไว้พร้อมกับตบเบาๆ เป็นการปลอบ“ไม่เป็นไรนะเรย์พี่พร้อมรับผิดชอบทุกอย่างพ่อกับแม่ของเรย์ต้องเข้าใจอย่างแน่นอน” ฉันระบายยิ้มออกมาแต่ก็ยังเป็นกังวลอยู่ดีเพราะฉันอายุพึ่งจะ20ต้นๆ เองเท่านั้นและความฝันที่อยาจะตอบแทนบุ
1อาทิตย์ต่อมา(พี่จะรีบกลับไปหานะครับ)“บอกแต่ประโยคเดิมๆ แต่ก็ไม่เคยกลับมาหาเลยนะคะ” ฉันเอ่ยบอกกับคนปลายสายที่ตอนนี้เราวิดีโอคอลคุยกันอยู่พี่แทนคุณทำหน้ารู้สึกผิดเล็กน้อยเพราะที่จริงต้องกลับมาไทยแล้วแต่ก็ดันเกิดปัญหาใหญ่ที่อื่นต่อยังไม่ทันจะก้าวกลับมาไทยก็ต้องบินไปที่อื่นอีกแล้ว(พี่ขอโทษนะพี่จะรี
“ทำแบบนี้พ่อกับแม่เป็นห่วงนะลูก” ฉันมองหน้าพ่อกับแม่ที่เต็มไปด้วยสีหน้ากังวลตอนนี้ฉันอาการดีขึ้นมากแล้วเพราะได้พี่ดีแลนคอยช่วยเหลือหมอบอกว่าฉันเป็นไข้หวัดใหญ่ไอตัวฉันก็ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะป่วยหนักขนาดสลบไปสองวันเต็มๆ และวันนี้ก็เป็นวันที่สามที่ฉันได้ฟื้นขึ้นมาพร้อมกับบุคคลมากมายที่ราย