Chapter7

Chapter7

               “เธอคิดเหรอว่าฉันจะยอมนอนกับเธอ”

               “ฉันก็นึกอยู่แล้วว่านายไม่กล้า นายคงกลัวคุณกฤตจนหัวหด หรือไม่ก็นอนกับผู้หญิงไม่ได้เพราะนายเป็นเกย์”

               “ใครบอกว่าฉันกลัวกฤต แล้วฉันก็ไม่ได้เป็นเกย์ด้วย” สิงหาโต้กลับทันทีที่ถูกกล่าวหา เขาเป็นแมนเกินร้อยไม่ได้เป็นเกย์อย่างที่ธัญชนกพูด

               “ถ้านายไม่กลัวคุณกฤต ไม่ได้เป็นเกย์ นายก็ต้องนอนกับฉันเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ว่าไงกล้าหรือเปล่า?”

               ธัญชนกเชิดหน้าถาม สิงหารู้ดีว่าคำพูดที่ดูหมิ่นดูแคลนเขานั้น เป็นเพียงแผนที่จะทำให้เขาตอบตกลงตามที่หญิงสาวต้องการ มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก เขาไม่มีวันตกหลุมพรางของหญิงสาว ไม่มีวันทรยศกฤตยศแน่นอน

               “ไม่ ฉันไม่โง่ให้เธอจูงจมูกหรอก ถ้าฉันตอบตกลงนั่นก็เท่ากับว่าแผนการของเธอสำเร็จ อีกอย่างฉันไม่มีวันทรยศกฤตด้วย”

               “ตามใจ ถ้านายอยากจะพิสูจน์ตัวเองเมื่อไหร่บอกฉันได้นะ ฉันพร้อมจะนอนกับนายเสมอ”

               ธัญชนกพูดอีกครั้งก่อนจะติดเครื่องยนต์เคลื่อนรถออกไปจากบ้านทันที ตลอดเส้นทางที่รถขับเคลื่อนอยู่บนท้องถนน ทั้งสองไม่ได้สนทนาใดๆ เลยสักคำ ทั่วทั้งรถตกอยู่ในความเงียบไปตลอดจนถึงผับประจำของธัญชนก

               เสียงเพลงที่ดังอึกทึกในผับไม่ได้ทำให้สิงหาหงุดหงิดหรือรำคาญเท่ากับชายหนุ่มที่แวะเวียนมาขายขนมจีบให้กับธัญชนกที่เต็มอกเต็มใจซื้อขนมจีบจากชายหัวงูทั้งหลาย ยิ้มหน้าระรื่น หัวร่อต่อกระซิกกับชายหลายคนไม่เกรงใจญาติของว่าที่เจ้าบ่าวที่นั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้เลย

               “นี่แม่คุณ กะจะเป็นนางแมวยั่วกามทั้งคืนเลยใช่มั้ยเนี่ย หรือว่ายังเลือกไม่ได้ว่าจะหิ้วคนไหนไปกกคืนนี้ดี” ผู้ชายปากเสียเอ่ยวาจาเสียดสีผู้หญิงหัวดื้ออย่างหมั่นไส้

               “ยุ่ง นายมีหน้าที่นั่งคุมความประพฤติของฉันไม่ใช่เหรอ ก็นั่งไปสิ ไม่ต้องพูด ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น ไม่ต้องเปิดปากพูดได้ยิ่งดี รำคาญ”

               “ก็อยากทำอย่างนั้นอยู่เหมือนกัน แต่มันอดไม่ได้นี่นา ยังไงเธอก็เป็นว่าที่เมียของกฤต ฉันก็ต้องทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายมา กฤตเขาให้เธอมั่วได้แค่เดือนนี้เดือนเดียวนะ ตั้งแต่เดือนหน้าเป็นต้นไป เธอต้องทำตัวให้มัน ดีกว่านี้ เลิกมั่ว เลิกคั่วผู้ชาย เลิกนอนกับผู้ชายคนอื่น เตรียมตัวเป็นเจ้าสาวของกฤต เธอทำตัวสงบๆ หยุดพฤติกรรมที่ทำอยู่ไม่นานนักหรอก พอหย่าขาด กับกฤตแล้วจะไปหัวหกก้นขวิดกับผู้ชายคนไหนก็เชิญ ตามสบาย”

               สิงหาได้ทีบอกจุดประสงค์อีกข้อที่ญาติสนิทฝากมาบอกธัญชนก เธอกลับยักไหล่ ทำปากเบ้เล็กน้อย สีหน้าของว่าที่เจ้าสาวไม่มีส่วนไหนที่บ่งบอกว่าเชื่อฟังคำพูดของเขา

               “ฉันรับฟังนะแต่ไม่ทำตาม แล้วเรื่องที่จะให้ฉันเลิกมั่วกับผู้ชาย ขอบอกตรงนี้เลยนะว่า ไม่ ฉันไม่มีวันเลิกทำอย่างนั้นแน่นอน เพราะมันเป็นสิ่งที่ฉันชอบและปรารถนา ฉันจะทำให้ว่าที่เจ้าบ่าวเฮงซวยมันกระอักเลือดตายไปเลย คอยดู”

               พูดจบเธอก็หยิบขวดแอลกอฮอล์ขึ้นมา ก่อนจะกรอกใส่ปากดื่มไปเกือบครึ่งขวด สิงหามองการประชดประชันของเธอแล้วอดที่จะสงสารไม่ได้ ธัญชนกคงทุกข์ใจเป็นอย่างมากที่ต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก ถึงได้หาทางออกแบบนี้ ไม่ใช่ว่าหญิงสาวคนเดียวที่เป็นทุกข์กับเรื่องวิวาห์ กฤตยศเองก็ไม่ต่างกันเลย แรกๆ ที่รู้ว่าจะต้องแต่งงานกับคนที่บิดามารดาเลือกให้ ญาติสนิทเอาแต่ดื่มสุราดับทุกข์ โวยวายอยู่ตลอดเวลาว่าไม่แต่ง แต่ก็ไม่อาจขัดคำสั่งของยศวินได้

               “นี่แม่คุณ นั่นเหล้านะไม่ใช่น้ำ ดื่มไปเยอะขนาดนั้นเดี๋ยวก็เมาหัวทิ่มหัวตำกันพอดี ฉันไม่แบกเธอกลับบ้านนะ”

               คำพูดของสิงหาไม่ได้เข้าไปในหูของธัญชนกเลย เธอดื่มแอลกอฮอล์ไปจนเกือบหมดขวด ก่อนจะกระแทกขวดสุราลงบนโต๊ะอย่างแรง ลุกขึ้นยืนพาร่างที่เริ่มมีอาการมึนๆ ไปยังกลางฟลอร์เต้นรำ โยกย้ายส่ายสะโพกเย้ายั่วชายหนุ่มที่เต้นอยู่ใกล้ๆ สรีระที่เปิดเผย ทรวดทรงองค์เอวที่กระชากใจชาย ลีลาการเต้นที่เปรียบประดุจนักเต้นโคโยตี้มืออาชีพ ธัญชนกจึงกลายเป็นจุดสนใจไปโดยปริยาย

               สิงหานั่งแทบไม่ติดเมื่อชายหลายคนพยายามลวนลามธัญชนกที่เขาคาดเดาว่าหญิงสาวกำลังขาดสติ พิษสุราเริ่มเข้าครอบงำ ขาทรงตัวไม่อยู่ เอนไปเอนมา สิงหาลุกขึ้นเต็มความสูง เดินอาดไปยังกลางฟลอร์ทันทีที่เห็นชายคนหนึ่งกำลังใช้ลำแขนโอบกอดร่างของธัญชนก สาเหตุที่เขามาที่นี่ไม่ใช่มาคุมความประพฤติของหญิงสาวอย่างที่พูดออกไป แต่มาเพื่อกันพวกชีกอ พวกหัวงูไม่ให้มาเพ่นพ่านใกล้ร่างของธัญชนก ต่อไปนี้ร่างกายของเธอจะเป็นของกฤตยศคนเดียวเท่านั้น ชายอื่นหมดสิทธิ์แม้แต่ตัวเขาเอง สิงหาเดินไปผลักอกของชายคนนั้นทันที ก่อนจะเป็นฝ่ายโอบกอดร่างของธัญชนกเอาไว้แทน

               “อะไรวะ มึงมาผลักกูทำไม อ้อยกำลังเข้าปากช้างอยู่แล้ว หรือว่ามึงอยากได้ ถ้าอยากได้ก็รอหน่อย กูเล็งแม่คนนี้ไว้นานแล้ว”

               ชายคนนั้นตะคอกถามใส่หน้าสิงหาอย่างหงุดหงิด เขาเพ่งเล็งหุ่นเย้ายวนสายตาของธัญชนกมาตั้งนานแล้ว และหมายมั่นว่าคืนนี้จะต้องพาเธอไปนอนบนเตียงให้ได้

               “มึงไม่มีสิทธิ์แตะต้องผู้หญิงคนนี้ ถ้ามึงอยากแตะก็ได้กูไม่ว่า แต่เลือกเอาระหว่างตายกับพิการ”

               ชายคนนั้นมีอาการหวาดกลัวขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เมื่อมองเห็นสีหน้าดุดันเหี้ยมเกรียมเหมือนโจรห้าร้อยก็ไม่ปาน ยิ่งได้ยินน้ำเสียงที่ทรงพลังมีอำนาจด้วยแล้ว ชายคนนั้นเกิดอาการกลัวจนหัวหดทันที ทว่าความอยากได้ธัญชนกมานอนแนบกายมีมากกว่า เขาไม่ยอมแพ้ผลักหัวไหล่ของสิงหาเช่นกัน

               “กูไม่สนว่ามึงจะใหญ่มาจากไหน แต่คืนนี้กูจะต้องได้ผู้หญิงคนนี้มาอยู่บนเตียงของกู” ชายคนนั้นพูดอย่างไม่ยอมแพ้

               “ได้ ถ้ามึงอยากได้นักกูก็จัดให้ เอาแบบเต็มๆ มึงจะได้หายอยากไปเลย”

               สิงหาหันไปพยักหน้าให้ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งที่จ้องมองมาที่เขาชนิดไม่วางตา พอได้รับสัญญาณจากสิงหา ชายกลุ่มนั้นได้เดินตรงเข้ามากลางฟลอร์เต้นรำ คนที่กำลังเต้นอย่างสนุกสนานเริ่มตีวงออกกว้าง เนื่องจากตอนนี้สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก

               “ถ้าเขาอยากนอนกับฉัน ฉันก็จะไปกับเขาฉันก็กำลังหาผู้ชายมานอนด้วยอยู่พอดี ปล่อย ปล่อย”

               เสียงของธัญชนกดังโวยวายขึ้น แม้ว่าเธอจะอยู่ในอาการมึนเมา หากแต่สติของเธอยังมีอยู่ รับรู้การกระทำของสิงหา ได้ยินการสนทนาของชายหนุ่มทั้งคู่เช่นกัน สิงหาหันมามองหญิงสาวที่เขาโอบกอดตาขุ่น อยากจะเอามือฟาดบนก้น หวดไม่นับให้สมกับความดื้อดึงของเธอ

               “จัดการสั่งสอนมันหน่อยซิ”

               สิงหาขยับปากสั่งชายกลุ่มนั้นที่เดินเข้ามาหา ก่อนที่เขาจะพาสาวแสนสวยแต่สุดแสนดื้อออกไปจากผับ ตรงดิ่งยังรถยนต์ของเธอ ระหว่างทางที่เดินออกไปนั้น เสียงร้องโอดครวญของชายคนนั้นดังออกมาเป็นระยะ พร้อมกับเสียงมือและเท้าของลูกน้องทั้งสามคนที่ประเคนใส่ร่างของชายโชคร้ายไม่ยั้ง