เข้าสู่ระบบหลังจากที่จันทาได้สิ่งที่ต้องการแล้ว เธอก็รีบพาตัวลูกสาวกลับบ้านอย่างไว โดยให้เหตุผลว่าจะรีบกลับไปทำธุระต่อ
"ผมว่ารีบกลับไปใช้ตังค์มากกว่า" "ตาภีม..." "ก็มันจริงอ่ะม๊า หรือม๊าดูไม่ออกว่าผู้หญิงคนนั้นต้องการอะไรจากเรา?" ผู้หญิงคนนั้นที่ภีมพูดถึง เขาไม่ได้หมายถึงน้ำชาแต่หมายถึงแม่ของเธอต่างหาก คุณหญิงเพ็ญแขถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะตอบกลับลูกชาย "เฮ้อ~ ม๊าอายุปูนนี้แล้วนะตาภีม ทำไมเรื่องแค่นี้ม๊าจะดูไม่ออก แต่ก็เอาเถอะ ม๊าตัดสินใจไปแล้ว ยังไงม๊าก็เชื่อว่าผลลัพธ์ที่ได้มา มันต้องคุ้มค่ากับเงินที่ม๊าเสียไปแน่นอน" "...." ภีมขมวดคิ้วให้กับคำว่าผลลัพธ์ ก่อนจะมองหน้าผู้เป็นแม่อย่างสงสัย... อย่าบอกนะว่าม๊ามีแผนให้ยัยน้ำเน่ามาหยุดเสืออย่างเขาให้สิ้นลาย หึ! ม๊าคงคิดผิดเพราะผู้หญิงคนนั้นไม่มีทางปราบเสืออย่างเขาได้ "ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลยไอ้ลูกนิสัยเสีย ตัวเองมีความผิดอย่าคิดว่าจะรอด" "โหม๊า แค่จับแต่งงานผมก็หนีไปไหนไม่รอดแล้วค้าบบบ~" "ขอให้มันจริงเถอะ ม๊าจะคอยดู" #บ้านจันทารักษ์ 16 : 59 น. พรึ่บ~ พอเปิดประตูเข้าห้องมาได้ น้ำชาก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยล้า พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าที่อยู่ข้างๆตัวขึ้นมาดูแจ้งเตือน มีสายเรียกเข้าจากเกรซไม่ต่ำกว่าสิบสาย บวกกับข้อความที่ทักเข้ามารัวๆด้วยความเป็นห่วง MESSENGER | GRACE GRACE : เป็นยังไงบ้างแก โอเคใช่ไหม ฉันพยายามโทรหาแกตั้งแต่เช้าแล้ว ทำไมไม่รับสายฉันเลย แกเป็นอะไรหรือเปล่าน้ำชา GRACE : แล้วเมื่อคืนแกกลับบ้านยังไง ฉันขอโทษนะที่ไม่ได้วนรถกลับไปรับแก พอดีฉันมาคอนโดแฟน พอมีอะไรกันเสร็จฉันก็หมดแรงแล้วเผลอหลับไปเลย ฉันขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ (เธอส่งมาพร้อมสติกเกอร์พนมมือ) ยัยเกรซ! -_-* มีอะไรกับแฟนต้องบอกเพื่อนด้วยหรอ กำลังจะโกรธอยู่แล้วเชียว แต่ก็โกรธไม่ลง NAMCHA : ฉันถึงบ้านแล้ว สบายดีหายห่วง อ่านแล้ว... อ่านเร็วมาก GRACE : โล่งอก! คิดว่าเพื่อนฉันจะโดนลากไปข่มขืนซะแล้ว ว่าแต่... แกสนิทกับเพื่อนแฟนฉันใช่ไหม? เมื่อคืนฉันเห็นว่าเขาเปย์แกหนักมาก โดนข่มขืนอะไรเล่า! เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างเธอยังจำไม่ได้เลย ไม่ใช่ว่าเธอแอบย่องเบาเข้าไปปล้ำภีมเองหรอกนะ เพราะตื่นมาในห้องเขาแบบนั้น แต่เดี๋ยวนะ! เกรซบอกว่าเขาเปย์งั้นหรอ? น้ำชารีบพิมพ์ถามสิ่งที่สงสัยทันที NAMCHA : อะไรคือเปย์หนัก? GRACE : อ้าว แกยังไม่เห็นเงินในกระเป๋าหรอน้ำชา ก็นอกจากเงินที่พันแก้วเหล้าแล้ว ฉันยังเห็นภีมแอบยัดเงินเป็นฟ่อนๆใส่กระเป๋าให้แกด้วยนะ น่าจะหลายหมื่นเลย พรึ่บ! น้ำชารีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วคว้ากระเป๋ามาเปิดดูทันที คุณพระ! มีเงินจริงด้วย หมดนี่น่าจะราวๆสามหมื่น หรือตานั่นเมาจนเบลอแล้วเผลอยัดเงินใส่กระเป๋าให้เธอแบบนี้ แกร็ก! "แม่!" น้ำชาสะดุ้งตัวตกใจ ก่อนจะลดมือที่ถือธนบัตรลงแล้วเอาไปไขว้หลังไว้ไม่ให้แม่เธอเห็น "จะตกใจอะไรขนาดนั้น ฉันแค่จะเข้ามาบอกว่าวันนี้ฉันไม่กลับมานอนบ้าน" "จ้ะ" 'ปกติก็ไม่ค่อยกลับอยู่แล้ว' น้ำชาคิดในใจ "แล้วแกซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง?" ยังไม่ทันที่จันทาจะเดินเข้ามาใกล้ลูกสาว น้ำชาที่มือไวกว่าก็รีบยัดเงินใส่ไว้ใต้หมอนทันที ก่อนจะยกมือที่ว่างเปล่าขึ้นมาโชว์ "ไม่มีนะแม่" "อืม ถ้าไม่มีอะไรก็ดี งั้นฉันไปก่อน แล้วอย่าลืมหาตังค์มาจ่ายค่าน้ำค่าไฟเดือนนี้กับเดือนที่แล้วด้วยล่ะ ก่อนที่หลวงเขาจะมายกหม้อแปลงไปอีก" "จ้ะแม่..." จันทาพยักหน้าแล้วเดินออกไป หลายคนคงสงสัยว่าทำไมไม่เอาเงินที่เพิ่งได้มาไปจ่าย ใช่ เธอก็สงสัยเหมือนกันแต่ไม่กล้าถาม เงินตั้งสิบล้านเจียดมาจ่ายค่าน้ำค่าไฟสักหน่อยจะเป็นไรไป แต่ก็นั่นแหละ ยังไงท่านก็ขึ้นชื่อว่าแม่ หรือมาคิดๆดูแล้ว... รีบแต่งงานแล้วย้ายออกไปอยู่กับผู้ชายก่อน น่าจะดีกว่าอยู่กับแม่ที่จ้องแต่จะหาผลประโยชน์ ไม่ใช่ว่าเธอไม่รักแม่นะ เธอรักและรักมาก แต่บางทีก็แค่เหนื่อยกับหลายๆสิ่งที่ต้องเผชิญในแต่ละวัน รอเก็บเงินให้ได้สักก้อนก่อนค่อยว่ากันอีกทีว่าจะเอายังไงต่อกับชีวิต แต่ถ้าเธอยังอยู่แบบนี้ไม่มีทางเก็บเงินก้อนนั้นได้แน่ เพราะมีเท่าไหร่ก็ต้องให้ท่านหมด และเชื่อว่าภีมคงไม่จับเธอปล้ำก่อนย้ายออกหรอก... (มั้ง!) เพราะเขาก็ย้ำอยู่ตลอดนี่ว่าไม่ชอบเธอ ฉะนั้นก็ไม่เห็นจะมีอะไรให้ต้องระแวง แต่ถ้าเป็นเพราะเหล้าที่ทำให้เสียตัวก็แค่เทมันทิ้งให้หมดตู้เย็นไม่เห็นจะยาก ‧‧‧xxx‧‧‧ 23 : 14 น. [Talk : ภีม] สถานบันเทิงชื่อดัง "มึงนี่น้า!" เสียงนี้เป็นเสียงของไอ้ภามน้องชายผมเอง ผมเพิ่งเล่าให้มันฟังว่าพลาดไปนอนกับเพื่อน พอมันรู้ว่าเพื่อนคนนั้นคือใคร ก็เป็นอย่างที่เห็นครับคือมันบ่นผมไม่หยุด แล้วจะให้ผมทำยังไงได้ ผมไม่อยากปรึกษาเพื่อนตัวเองและไม่อยากให้ใครรู้เลยจำใจโทรตามมันมาเป็นที่ระบาย "แค่นั้นไม่พอ ม๊ายังให้กูแต่งงานกับยัยนั่นอีก" "ฮะ! ถึงขั้นจับแต่งงานเลยหรอวะ" "เออ" ผมตอบกลับไปแบบไม่ใส่ใจอะไรมาก ก่อนจะกระดกเหล้าในมือดื่มจนหมดแก้ว "เชี่ยยยย~ แล้วแบบนี้มึงจะเอาไงต่อ" "ก็ต้องยอมแต่งไปก่อน แล้วก็ทำให้ยัยนั่นทนไม่ไหวแล้วขอหย่าไปเอง แต่ก่อนหย่า... กูมีบางอย่างที่สงสัยคงต้องหาทางพิสูจน์ก่อน" รอยยิ้มมุมปากเผยโชว์บนใบหน้าหล่อ เขาอาจจะคิดไปเองหรือยังไงก็ไม่รู้ แต่เขามั่นใจในระดับหนึ่งว่าทั้งคู่อาจจะยังไม่ได้มีอะไรกัน เพราะตื่นมาเขาไม่มีความรู้สึกสบายตัวเหมือนได้ปลดปล่อยเลยสักนิด แถมบ็อกเซอร์ก็ไม่ได้ถูกถอด ถึงจะเมาแค่ไหนแต่ก็ต้องจำสัมผัสที่นุ่มมือได้บ้างสิ แต่นี่ไม่เลย เหมือนเมื่อคืนไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขาเลยด้วยซ้ำ...หลายเดือนต่อมา... ตอนนี้น้ำชากับแม่เข้าใจกันแล้ว และหลังจากวันนั้นที่เกิดเรื่อง จันทาก็หอบผ้าหอบผ่อนย้ายไปอยู่กับแฟนเด็กที่ใต้ ติดต่อลูกสาวมาอยู่บ้างเพราะท่านอยากเห็นหน้าหลานความจริงแล้วท่านเป็นแม่ที่ดีนะ แต่ก็มีบางอย่างที่ท่านทำไม่ถูก นั่นคือเห็นลูกเป็นทาสแรงงาน การตอบแทนบุญคุณของท่านคือต้องหาเงินมาให้ท่านได้ใช้เยอะๆยิ่งเยอะยิ่งกตัญญู แต่เมื่อไหร่ที่ไม่ให้เท่ากับอกตัญญู... ซึ่งความคิดตรงนี้ของท่านนั้นผิดมหันต์ ถ้ารักและหวังดีกับลูกจริงๆ ไม่ควรมีลูกไว้ใช้เป็นแรงงานทาสถ้าหาเงินมาให้แม่ใช้คนเดียวน้ำชาทำได้ แต่ถ้าต้องหาเงินมาให้แฟนเด็กของแม่ใช้ด้วย แบบนั้นน้ำชาไม่เอา"เอ๊อะ""เป็นอะไร เจ็บตรงไหน?" ภีมที่ยืนล้างขวดนมอยู่ที่ครัวเปิด รีบวิ่งมาหาน้ำชาที่นั่งให้นมลูกอยู่ที่โซฟาหน้าทีวีทันที โดยที่มือหนาไม่คิดจะวางแปรงล้างขวดนมและขวดนมเด็กอ่อนในมือลงก่อนเลยด้วยซ้ำ"ละ ลูกกัดอีกแล้ว"ได้ยินแค่นั้นภีมก็รีบมองไปที่หน้าทารกของลูกชายวัย 6 เดือนทันที ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยสีหน้าที่จริงจัง"ภัสกัดนมแม่ทำไม? พ่อเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามกัด ถ้ากัดอีกแค่รอบเดียวพ่อจะให้กิน
ให้หลังจากที่ทั้งคู่เดินออกมาจากห้องตรวจครรภ์แล้ว ก็ทำให้น้ำชารู้ว่าตัวเองตั้งท้องได้สี่สัปดาห์ นั้นแปลว่าเธอท้องได้หนึ่งเดือนแล้ว ถ้านึกย้อนกลับไป... ลูกน่าจะมาเกิดตั้งแต่วันที่เธอโดนภีมแอบลักหลับนั่นแหละเขาเลยยอมรับว่าเผลอปล่อยในไปเต็มระบบ บวกกับที่เธอลืมกินยาคุมทำให้แจ็คพอตแตก ได้ตกมาเป็นคุณพ่อคุณแม่มือใหม่แบบไม่ทันตั้งตัวคุณหมอบอกว่าทารกในครรภ์และคุณแม่แข็งแรงดีมากไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง แต่คุณพ่อก็ถามถึงเพศลูกไม่หยุด ทั้งที่ลูกเพิ่งจะหนึ่งเดือนเอง ยังอัลตร้าซาวด์ดูไม่ออกหรอกว่าเป็นหญิงหรือชาย คุณหมอจึงแนะนำให้ตรวจ NIPT จะได้ทราบเพศลูกก่อนเวลา แต่ต้องรอให้อายุครรภ์ครบสิบสัปดาห์ก่อนถึงจะสามารถตรวจได้ซึ่งคุณพ่อ 'Say Yes' รีบตอบตกลงทันทีการตรวจ NIPT เป็นการตรวจคัดกรองความผิดปกติของโครโมโซม และทำให้ทราบถึงโครโมโซม XX หรือ XY ที่บ่งบอกเพศชายหญิง ซึ่งความแม่นยำมีสูงถึง 99.99% ฉะนั้นแล้วคุณพ่อคุณแม่มือใหม่หมดกังวลเรื่องเพศลูกได้เลย... ‧‧‧xxx‧‧‧หลายสัปดาห์ต่อมา... "ไม่สบายตัวเหรอ?" ภีมเอ่ยถามคนตัวเล็กในอ้อมกอดผ่านความสลัวภายในห้อง เธอจึงพยักหน้าตอบ 'อือ' เบาๆใ
@บ้านแม่สามี..."เป็นไงบ้างจ๊ะหนูน้ำชา ท้องมั้ย?" คุณหญิงเพ็ญแขที่เดินไปมาหน้าห้องน้ำเอ่ยถามลูกสะใภ้ที่อยู่ด้านในอย่างตื่นเต้น ทว่าน้ำชายังไม่ทันได้ถอดกางเกงนั่งฉี่เลยด้วยซ้ำ แม่สามีก็เอ่ยถามซะแล้ว"สักครู่นะคะม๊า" ตอบกลับไปไม่นานเสียงฝีเท้าที่เดินไปมาหน้าห้องน้ำก็ค่อยๆเบาลงและเงียบหายไป ทำให้น้ำชามีสมาธิในการอ่านฉลากข้างกล่องมากขึ้น อย่าว่าแต่แม่สามีเลยที่ตื่นเต้น เพราะตอนนี้ลูกสะใภ้ก็มือสั่นและตื่นเต้นไม่ต่างกันชุดตรวจครรภ์ที่บรรจบลงจากรถไปซื้อมาให้ มีหลายแบบหลายยี่ห้อจนน้ำชาเลือกใช้ไม่ถูก เธอจึงสุ่มหยิบขึ้นมาสามกล่อง สองแบบแบบจุ่มหนึ่งกล่อง และแบบหยดสองกล่อง น้ำชาอ่านทำความเข้าใจอีกครั้งก่อนจะทำตามและหลับตารอผลเธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆมือผสานกุมกันระหว่างอก ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงเธอรับได้ทั้งนั้น แต่ภีมจะรับได้หรือเปล่าถ้ารู้ว่าเธอ... ท้องทะ ท้องเหรอ!? O_Oน้ำชาอ้าปากค้างหลังจากที่ลืมตาดูผล เธอท้องแบบท้องจริงๆ ที่ตรวจครรภ์ที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ขึ้นสองขีดสีแดงเข้ม! ทุกอัน! ไม่มีทางที่ผลจะออกมาผิดพลาดหรือที่ตรวจครรภ์เสียแน่ๆ สรุปแล้ว... 'เธอท้อ
"ถ้าภีมบินกลับไทยวันนี้ แล้วงานที่สิงคโปร์ล่ะคะ?" "งานจะสำคัญกว่าลูกสะใภ้ม๊าได้ยังไงกัน ช่างงานเถอะจ้ะ เดี๋ยวม๊าคุยกับป๊าให้เอง แต่จะว่าไป... ลูกสะใภ้ม๊าก็มีน้ำมีนวลขึ้นเยอะเลยนะ" มือของคุณหญิงเพ็ญแขที่จับแขนลูกสะใภ้อยู่ออกแรงบีบนวดเบาๆ ราวกับอยากสัมผัสให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้คิดไปเอง"หนูอ้วนขึ้นค่ะม๊า ช่วงนี้ภีมเลี้ยงหนูดีมาก" น้ำชาเผยยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงความน่ารักและการเอาใจใส่ของภีม ทำให้เธอลืมเรื่องเครียดๆที่เพิ่งทะเลาะกับแม่มาจนหมดสิ้นและจริงที่ช่วงนี้ภีมเลี้ยงเธอดีมาก ตามใจเธอทุกอย่าง อยากกินหรืออยากได้อะไรภีมก็หามาให้โดยไม่ปริปากบ่นสักคำ"อ้วนขึ้นหรือลูกสะใภ้ม๊าท้องกันแน่จ๊ะ? ดูสิแก้มก็อวบขึ้น หน้าอกหน้าใจก็ดูใหญ่ขึ้นด้วยนะ" น้ำชาชะงักแล้วรีบหลุดออกจากภวังค์ทันที"ไม่น่าจะท้องนะคะม๊า หนูไม่มีอาการแพ้ท้องเลยค่ะ ไม่เหม็นกลิ่นอาหาร แล้วก็ไม่ได้รู้สึกอยากอ้วกด้วยค่ะ" เธอปฏิเสธเสียงใสจนคุณหญิงเพ็ญแขเผยยิ้มอีกครั้ง เด็กคนนี้เหมือนจะดูดื้อๆไปหน่อย แต่ไร้เดียงสาซะจริงเชียว"แพ้ท้องไม่จำเป็นต้องเหม็นกลิ่นอาหารและอ้วกอย่างเดียวนะหนูน้ำชา หิวเก่ง นอนเยอะ อยากกินอาหา
ภาพเพดานห้องโชว์ไม่นานก็ตามมาด้วยเสียงขย้อนอ้วกดังก้องเข้ามาในโทรศัพท์ติดๆ"เป็นอะไรภีม นายอ้วกเหรอ? ทำไมถึงอ้วกล่ะ?" น้ำชาถามอย่างร้อนใจ เธอแทบอยากจะไปซื้อตั๋วเครื่องบินบินไปหาเขาที่สิงคโปร์ตอนนี้เลย(สงสัยเมาเครื่องบิน... เวียนหัวตั้งแต่เดินขึ้นไปแล้ว) เมาเครื่องบินเหรอ? แต่ก่อนตอนเรียนมัธยมด้วยกัน เธอเห็นเขาบินไปต่างประเทศกับครอบครัวช่วงเสาร์อาทิตย์ออกจะบ่อย ลงเครื่องเช้าวันจันทร์ก็มาเรียนไหว ไม่เห็นจะมีอาการอ้วกอ้ากแบบนี้เลย"ไหวไหมภีม หน้านายซีดมากเลยนะ" ตอนนี้ภีมเดินออกมาจากห้องน้ำแล้ว แต่เดินออกมาด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด (ถ้าบอกว่าไม่ไหวจะบินตามมากอดรึเปล่า?)"...." พอได้ยินแบบนั้นน้ำชาถึงกับทำหน้าเศร้า ถ้าไม่ติดสอบเธอคงบินตามไปแล้ว ไม่ปล่อยให้เขาห่างตัวและมาทำเสียงอ้อนใส่เธอผ่านโทรศัพท์แบบนี้หรอก(ทำไมทำหน้าแบบนั้น ฉันแค่ล้อเล่น ฉันรู้อยู่ว่าเธอบินตามมาไม่ได้หรอก... แต่ฉันคิดถึงเธอนะ แล้วเธอคิดถึงฉันไหม?)"...." คิดถึงสิ คิดถึงมากด้วย อยากบินตามไปกอดตอนนี้เลย "คิดถะ..."'ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด'"แป๊บนะภีม แม่ฉันโทรมา"ขณะที่น้ำชากำลังจะตอบคำถามภีมอยู่นั้น เบอร์
@วันต่อมา...ก่อนที่ภีมจะพาน้ำชาไปทำความรู้จักกับคนที่ชื่อแอลในตอนบ่าย เขาก็พาเธอมาเรียนด้วยก่อนในตอนเช้า และบอกกับเธอไปว่าถ้าอยากรู้ว่าแอลจุดเป็นใคร ก็ต้องมานั่งรอเขาเรียนให้เสร็จก่อน ถึงจะพาเธอไปทำความรู้จักได้แต่ความจริงแล้วภีมตั้งใจจะพาน้ำชามาเปิดตัวที่มหาลัยต่างหาก ไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ผู้สอนที่ภีมเดินไปบอกตอนส่งงานว่า... 'นั่นคือเมียผม' เธอตามไปห้ามไม่ทัน เลยต้องปล่อยเลยตามเลย เปิดตัวกับเพื่อนเธอพอเข้าใจ แต่ลุกไปบอกอาจารย์ทำไมว่าแต่งงานแล้วววว!-_-*หลังเลิกเรียนภีมก็ขับรถพาน้ำชามาที่บริษัทยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าเขาพาเธอมาที่นี่ทำไม แต่ก็ไม่ได้ถาม จนกระทั่งทั้งคู่ลงจากรถและเดินจับมือกันเข้าไปด้านในแต่สิ่งที่ทำให้น้ำชาประหลาดใจคือตลอดทางเดิน พนักงานทุกคนที่เดินผ่านต่างพากันก้มหัวและยกมือไหว้ภีมกันหมด ทั้งที่เขาอายุน้อยกว่า หนำซ้ำยังเรียกเขาว่า 'คุณภีม' อีกต่างหาก"ตามเข้าไปพบผมในห้องที" ภีมหยุดยืนหน้าห้องรองประธานบริษัท ก่อนจะหันไปบอกหญิงสาวที่นั่งอยู่หน้าห้องให้เดินตามเข้าไป ก่อนที่ตัวเขาเองจะพาน้ำชาเดินเข้าไปรอด้านในก่อน"รับทราบค่ะคุณภีม" เธอคน







