All Chapters of วิวาห์วุ่นลุ้นรักเพื่อนเก่า | NC20+ 🔥: Chapter 1 - Chapter 10

#หน้าสถานบันเทิง​ชื่อดัง"แฟนแกจะมาถึงกี่โมงเนี่ยเกรซ เราเข้าไปข้างในกันก่อนไม่ได้หรือไง" แป๊ะ! น้ำชาเอ่ยถามพลางตบยุงที่ขาตัวเองไปด้วย"เขาบอกว่าใกล้จะถึงแล้ว" "จะถึงๆเป็นชั่วโมงแล้วนะ ไม่เห็นจะถึงสักที ถ้าต้องรอนานกว่านี้ฉันต้องเป็นไข้เลือดออกตายแน่ๆเลย" คนตัวเล็กทั้งบ่นทั้งเกาแขนตัวเอง ผิวอ่อนนุ่มที่เคยขาวอมชมพูตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างเห็นได้ชัดการ์ด​ที่ยืนเฝ้าหน้าประตูทางเข้าของ​คลับก็ต่างพากันมองมาอย่างสงสัยว่าผู้หญิง​สองคนนี้กำลัง​ยืนรออะไรกันอยู่ ทำไมถึงไม่มาแลกบัตรเข้าไปข้า​งในเสียที "นั่นไงแฟนฉันเดินมานู่นแล้ว" เกรซชี้ไปที่แฟนตัวเองแล้วยิ้มอย่างดีใจ น้ำชาจึงเงยหน้ามองตามนิ้วก็เจอกับผู้ชายหน้าหล่อเบ้าหน้าฟ้าประทานที่​กำลังเดินตรงเข้ามาคนตัวเล็กพยายามเพ่งมองให้แน่ใจว่าใช่คนที่เธอรู้จักหรือเปล่า มองในความมืดว่าคล้ายแล้ว พอโดนแสงไฟจากหน้าคลับส่องกระทบเท่านั้นแหละ! เธอฟันธง​ได้เลยว่าจำคนไม่ผิดแน่ๆเพราะผู้ชายคนนี้เธอรู้จักเป็นอย่างดี "คนนี้น่ะหรอแฟนแก!?" น้ำชาถามขึ้น"แกหมายถึงคนไหน?" เกรซขมวดคิ้วถามกลับอย่าง'งงๆเพราะไม่รู้ว่าน้ำชากำลัง​มองผู้ชาย​คนไหนอยู่ แต่ที่แน่ๆคือ

และในขณะที่สถานการณ์กำลังชุลมุนวุ่นวาย โซ่ก็เดินไปหลบมุมถ่ายภาพเก็บบรรยากาศนี้ไว้แล้วกดส่งไปให้เพื่อนอีกสองคนในกลุ่มได้ดูเป็นขวัญตาแชทกลุ่ม >> เสือ (ไม่!) สิ้นลาย (4) โซ่ : Send pictureโซ่ : พวกมึงเห็นอะไรนี่ไหม เสือภีมกำลังกลายเป็นเสือหมอบเว้ย! ฮ่าๆ @KaN @KYuอ่านแล้ว...กันต์ : เชรดโด้~ น้องผู้หญิงอย่างสวย เด็กไอ้ภีมหรอวะ?โซ่ : กูก็ไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่าแต่ตัวจริงขาวจั๊วะ! กูเห็นทีแรกคิดว่าดารา ถ้าใช่ก็วาสนามันจริงๆกันต์ : ต่อไปนี้ก็เรียกท่านภีมว่าเสือซุ่ม แม่งมีสาวสวยขนาดนี้ไม่ยอมบอกเพื่อนสักคำโซ่ : จริง พูดแล้วก็อิจฉาคิว : หยุมหัวกันขนาดนั้นมึงยังคิดว่าเป็นเด็กไอ้ภีมมันอีกหรอวะ @SOO_1 เอาเวลาที่ยืนพิมพ์ไปห้ามเพื่อนไม่ดีกว่ารึไงโซ่ถึงกับชะงักไม่กล้าพิมพ์ต่อ ไอ้คิวมันเป็นอะไรของมันวะ ปกติก็เข้ามาร่วมวงแซวสาวเล่นด้วยตลอด แต่ทำไมครั้งนี้ดูไม่พอใจและจริงจังขนาดนั้นกันต์ : @KYu ไอ้นี่มาแปลก...นั่นไง! ไม่ได้มีแค่โซ่ที่คิด"โซ่!" เสียงเรียกจากแฟนสาวทำให้โซ่สะดุ้งตัวหันไปมองแล้วรีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงตัวเองทันที "ไปยืนทำอะไรตรงนั้นทำไมไม่มาช่วยกันห้าม คุยกับใครอยู่!?"เส

กลิ่นแอลกอฮอล์​คละคลุ้ง​ไปทั่วห้อง ชายหนุ่มหญิงสาวที่นั่งนัวเนียกันอยู่บนโซฟาเริ่มทำตามอำเภอใจ มือหนาจับไหล่บางเตรียมปลดสายเดี่ยวของแฟนสาวออกพร้อมโน้มหน้าลงไปจูบปากอย่างดูดดื่ม"เห้ย! พวกมึงหยุด!" โซ่สะดุ้งตัวผละหน้าออกจากเกรซแล้วหันไปมองภีมที่ยืนชี้หน้าทั้งคู่อยู่ที่เคาน์เตอร์​บาร์ ภีมมองมาด้วยใบหน้าหล่อที่เมาจัด หนำซ้ำยังเท้ามืออีกข้างจับขอบโต๊ะไว้แน่น​เพื่อยึดไว้ไม่ให้ตัวเองล้ม แต่โซ่กับไม่ลดละ​ความพยายาม​"กูขอยืมห้องมึงหน่อยได้ไหมวะ กูทำไม่นานแป๊บเดียวก็เสร็จ​แล้ว" โซ่หมายถึงอีกห้อง​หนึ่ง​ที่ภีมไม่ได้ใช้ ซึ่ง​คอนโด​เขามีสองห้องนอนใหญ่"ไม่ได้! มึงกลับไปทำคอนโด​มึงนู่น" ภีมปฏิเสธด้วยน้ำเสียงที่ยานแต่​หนักแน่น ไม่คือไม่! เขาเคยเปิดห้องนั้นให้เพื่อนที่เมาแล้วขับรถไม่ไหวเข้าไปนอนก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนจะสามารถ​ใช้ห้องเขานอนเอากับแฟนสาวได้"เออๆก็ได้วะ ไปกันเถอะที่รัก" โซ่ดึงมือเกรซให้ลุกขึ้นยืนแต่เธอกับชะงักแล้วมองไปรอบห้อง"แล้วเพื่อนเค้าล่ะ" "เราไปกันก่อนเสร็จ​แล้วเดี๋ยว​ค่อยกลับมารับก็ได้ ไม่นานหรอก นะๆ~" โซ่ทำหน้าอ้อนจนเกรซใจอ่อนยอมทิ้งเพื่อนไว้กลางทาง"อืม ก็ได้..." พ

ผ่านไปได้ไม่นานจันทาก็มาถึงคอนโดภีมแล้ว และตอนนี้ก็กำลัง​นั่งสนทนา​กับคุณ​หญิง​เพ็ญ​แขอยู่ที่โซฟาภายในห้องโถงของคอนโด โดยมีภีมและน้ำชาที่นั่งรับฟังผู้ใหญ่​ทั้งสองคุยกันอยู่เงียบๆ ก่อนที่คุณหญิงเพ็ญแขจะเป็นฝ่ายเริ่มพูดเข้าประเด็นสำคัญ "อย่างที่คุณจันทาทราบนะคะ ว่าเด็กทั้งสอง เอ่อ... ไปไกลกันมากแล้ว ดิฉันเลยอยากจะขอรับผิดชอบลูกสาวคุณจันทา โดยการให้ตาภีมลูกชายของดิฉันแต่งงานกับหนูน้ำชาค่ะ" "ฮะ! แต่งงาน!!" น้ำชาอุทานออกมาอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเรื่องมันจะมาไกลถึงขนาดนี้ แต่ทำไมผู้ชายที่นอนกอดเธอเมื่อเช้าไม่เห็นจะตกใจอะไรเลย หรือเขารู้เรื่องนี้มาก่อนแล้วว่าเราทั้งคู่​จะถูกคลุมถุงชน "ดีค่ะฉันเห็นด้วย" จันทาพูดเสริม "แม่" "เงียบปากไปเลยยัยลูกคนนี้ เราเป็นผู้หญิงไม่รู้หรือไงว่ามันเสียหายแค่ไหน ใครรู้เข้าจะเอาเราไปนินทาได้" "แต่ชาไม่อยากแต่ง..." "ฉันบอกให้เงียบ!" จันทาหันไปตวาดลูกสาวเสียงดังทำให้ภีมที่นั่งเงียบไม่พูดจาหันไปมองตาม ก่อนจะพ่นลม​หายใจออกมาหนักๆที่เห็นยัยน้ำเน่าของเขากลัวจนตัวสั่นถึงขั้นก้มหน้าลงมองมือที่ผสานกันอยู่บนตักแทบจะทันที 'จะกลัวทำไมวะ! เก่งให้ได้สักครึ่งหนึ่ง​เหมือนตอน

​"พิสูจน์ไรวะ? ไม่ใช่พิสูจน์จนติดใจแล้วทำพี่เขาท้องนะมึง" ภามแซว เขารู้ดีว่าน้ำตาลใกล้มดอันตรายมาก ยิ่งแต่งงานไปอยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนั้นไม่น่ารอด ถ้าได้พิสูจน์แล้วครั้งหนึ่งใครจะอดใจไม่กินซ้ำไหว พี่น้ำชาสวยน่ารักขนาดนั้น... (ถึงจะน่ารักน้อยกว่าเมียเขาหน่อยก็ตาม) แต่ถ้าเรื่องสวยเอ็กซ์เซ็กซี่ก็ต้องยกให้พี่เขา แต่คำพูดนั้นไม่สามารถทำอะไรภีมได้ เรื่องติดใจเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เพราะเขาไม่เคยซ้ำใครรอบสอง ส่วนเรื่องท้องตัดทิ้งไปได้เลย ชาตินี้ทั้งชาติเขาไม่เคยคิดอยากจะมีลูกกับผู้หญิงคนไหน "หึ! ผู้หญิงแบบนั้นไม่ใช่สเป็คกู แข็งกระด้างยิ่งกว่าอะไรดีอ้อนเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้ เดี๋ยวมึงก็คอยดูแล้วกัน พอกูได้เมื่อไหร่จะไล่ยัยนั่นกลับบ้านให้ร้องไห้ขี้มูกโป่งไปฟ้องแม่แทบไม่ทันเลย" ภามหลุดหัวเราะออกมาให้กับคำพูดของภีม "เออ กูจะคอยดู แต่อย่าให้กูเห็นว่ามึงติดใจพี่เขาจนเอาใครไม่ได้อีกเลยก็แล้วกัน" พูดจบภามก็หยิบขวดเหล้าขึ้นมาสาดแอลกอฮอล์ลงคอไปหลายอึก ก่อนจะเทเหล้าใส่มือแล้วเอามาพรมตามตัว ทำให้ภีมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามขมวดคิ้วมองอย่าง'งงๆ ก่อนจะถามขึ้น "ทำอะไรของมึงวะ?" "ว่าจะแกล้งเมาแล้วกลับไปอ้