ログインจากคู่กัดกลายเป็นคู่หมั้น สู่ขั้น... สามีภรรยา จะว้าวุ่นแค่ไหนต้องมาลุ้นกัน "แค่เหล้าแก้วเดียวเท่านั้นทำให้ต้องมาแต่งงานกับคนที่ไม่ขี้ชอบหน้าแบบสายฟ้าแลบ!!" ภีม ภากรณ์ เจ้าชู้ตัวพ่อ หล่อรวย เพอร์เฟ็ค ลูกชายคนโตของตระกูล มีความเป็นผู้ใหญ่สูงแต่ไม่มีวันใช้กับผู้หญิงที่ชื่อน้ำชา "ให้ตายยังไงฉันก็ไม่มีวันชอบผู้หญิงนมแบนแบบเธอ ยัยน้ำเน่า!" ...แต่ทว่า! พอได้เธอแล้วก็ไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงคนไหนอีกเลย -_-* น้ำชา ชิชาภัส สาวสวยตัวเล็กแสบซ่า กล้าได้กล้าเสีย ถึงแม้ว่าหน้าจะหวานแต่ถ้าลองชิมจะรู้ว่าแซ่บ!! "จะมาขอฟรีๆแบบนี้ได้ยังไง ถ้าอยากได้ก็จ่ายมาสิ!" _____________________________________ #เกลียดกันให้ตายสุดท้ายก็ได้กันอยู่ดี
もっと見る#หน้าสถานบันเทิงชื่อดัง
"แฟนแกจะมาถึงกี่โมงเนี่ยเกรซ เราเข้าไปข้างในกันก่อนไม่ได้หรือไง" แป๊ะ! น้ำชาเอ่ยถามพลางตบยุงที่ขาตัวเองไปด้วย "เขาบอกว่าใกล้จะถึงแล้ว" "จะถึงๆเป็นชั่วโมงแล้วนะ ไม่เห็นจะถึงสักที ถ้าต้องรอนานกว่านี้ฉันต้องเป็นไข้เลือดออกตายแน่ๆเลย" คนตัวเล็กทั้งบ่นทั้งเกาแขนตัวเอง ผิวอ่อนนุ่มที่เคยขาวอมชมพูตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด การ์ดที่ยืนเฝ้าหน้าประตูทางเข้าของคลับก็ต่างพากันมองมาอย่างสงสัยว่าผู้หญิงสองคนนี้กำลังยืนรออะไรกันอยู่ ทำไมถึงไม่มาแลกบัตรเข้าไปข้างในเสียที "นั่นไงแฟนฉันเดินมานู่นแล้ว" เกรซชี้ไปที่แฟนตัวเองแล้วยิ้มอย่างดีใจ น้ำชาจึงเงยหน้ามองตามนิ้วก็เจอกับผู้ชายหน้าหล่อเบ้าหน้าฟ้าประทานที่กำลังเดินตรงเข้ามา คนตัวเล็กพยายามเพ่งมองให้แน่ใจว่าใช่คนที่เธอรู้จักหรือเปล่า มองในความมืดว่าคล้ายแล้ว พอโดนแสงไฟจากหน้าคลับส่องกระทบเท่านั้นแหละ! เธอฟันธงได้เลยว่าจำคนไม่ผิดแน่ๆเพราะผู้ชายคนนี้เธอรู้จักเป็นอย่างดี "คนนี้น่ะหรอแฟนแก!?" น้ำชาถามขึ้น "แกหมายถึงคนไหน?" เกรซขมวดคิ้วถามกลับอย่าง'งงๆเพราะไม่รู้ว่าน้ำชากำลังมองผู้ชายคนไหนอยู่ แต่ที่แน่ๆคือสายตาของน้ำชาไม่ได้มองที่แฟนของเธอเลยสักนิด จนกระทั่งผู้ชายคนนั้นเดินมาหยุดยืนตรงหน้าน้ำชา "....." เขามองหน้าเธอ เธอมองหน้าเขาอยู่นานจนเกิดเป็นสงครามเย็นทางสายตา ก่อนที่จะเป็นน้ำชาเองที่พูดขึ้น "เกรซ! ฉันขอสั่งห้ามให้แกเลิกยุ่งกับผู้ชายคนนี้ซะ" น้ำชาพูดเสียงแข็งออกคำสั่งกับเพื่อนแต่สายตาของเธอก็ยังไม่ละไปจากผู้ชายตรงหน้า "คือผู้ชายคนนี้ไม่ใ..." พรึ่บ! คนตัวเล็กยกมือขึ้นปรามเพื่อนตัวเองไว้ ไม่ยอมเปิดโอกาสให้เธอได้อธิบาย "แกไม่ต้องพูดเกรซ ถ้าแกอยากได้ผู้ชายดีๆสักคนมาเป็นแฟนล่ะก็... เดี๋ยวฉันจะหาแฟนใหม่ให้แกเอง จะเอาสักกี่สิบคนแกว่ามาเลย! ฉันคิดว่าผู้หญิงสวยๆอย่างแกไม่ควรคบกับผู้ชายแบบนี้!" "ทำไม ผู้ชายแบบฉันมันทำไม" ผู้ชายตรงหน้าน้ำชาเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความงุนงงของเกรซและผู้ชายอีกคนที่เดินตามหลังเขามาติดๆ "ว่าไง? พูดมาสิว่าผู้ชายแบบฉันมันทำไม" "ก็นิสัยแย่ไง!" น้ำชากอดอกพูด "ถ้าฉันนิสัยแย่ เธอเองก็โคตรแย่... ยัยน้ำเน่า!" เขาพูดชื่อนี้ด้วยสีหน้าท่าทางที่กวนประสาท หนำซ้ำยังแกล้งส่งนิ้วมาเขี่ยจมูกเธอเล่นอีก มีคนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำแบบนี้กับเธอได้ นั่นคือภีม! คู่อริเก่าสมัยที่ทั้งคู่ยังคงเป็นนักเรียนกันอยู่ พอนึกถึงอดีตที่ผ่านมากับการกระทำของเขาในตอนนี้ ยิ่งทำให้คนตัวเล็กโกรธจนควันออกหู "น้ำเน่าใช่ไหม... ได้!" หมับ! น้ำชาคว้าแขนภีมดึงเข้าหาตัวแล้วจับนิ้วที่เคยเขี่ยจมูกเธอเล่นมากัดจนเต็มแรง "โอ๊ย! ยัยหมาบ้า ฉันเจ็บ! ปล่อยนะเว้ย!" ภีมพยายามสะบัดมือให้หลุด แต่ยิ่งสะบัดเท่าไหร่แรงงับก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น เกรซที่ยืนงงเห็นท่าไม่ดีเลยรีบเข้ามาช่วยห้าม "น้ำชาๆ แกใจเย็นๆก่อน แกกำลังเข้าใจผิด" "ไม่ผิดหรอก ฉันรู้จักผู้ชายคนนี้ดี ไอ้ภีมมันเจ้าชู้จะตาย แกเลิกกับผู้ชายคนนี้เลยนะเกรซ" น้ำชาพูดทั้งๆที่ยังกัดนิ้วของภีมอยู่ "แฟนฉันชื่อโซ่ไม่ได้ชื่อภีมคนที่แกกัดอยู่ตอนนี้ แกปล่อยก่อนน้ำชา" เกรซรีบพูดอธิบายและชี้ไปที่แฟนตัวเองอีกครั้งในระยะใกล้ "นี่ไงแฟนฉันคนนี้ ไม่ใช่คนนี้" "!?" น้ำชาชะงักนิ่งไปชั่วขณะหลังจากที่มองตามเรียวนิ้วของเกรซ ภีมจึงค่อยๆดึงนิ้วของตัวเองออกจากริมฝีปากอวบอิ่มช้าๆไปดูรอยฟันที่เธอฝากไว้ ก่อนจะร้องซี๊ดออกมาเบาๆ "ผะ ผมเองครับแฟนเกรซ" โซ่ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ตั้งแต่ต้นยกมือขึ้นโชว์ตัว ทำให้น้ำชาที่ยืนนิ่งตัวแข็งเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น จะเอายังไงต่อล่ะทีนี้ กัดเขาไปแล้วด้วย...หลายเดือนต่อมา... ตอนนี้น้ำชากับแม่เข้าใจกันแล้ว และหลังจากวันนั้นที่เกิดเรื่อง จันทาก็หอบผ้าหอบผ่อนย้ายไปอยู่กับแฟนเด็กที่ใต้ ติดต่อลูกสาวมาอยู่บ้างเพราะท่านอยากเห็นหน้าหลานความจริงแล้วท่านเป็นแม่ที่ดีนะ แต่ก็มีบางอย่างที่ท่านทำไม่ถูก นั่นคือเห็นลูกเป็นทาสแรงงาน การตอบแทนบุญคุณของท่านคือต้องหาเงินมาให้ท่านได้ใช้เยอะๆยิ่งเยอะยิ่งกตัญญู แต่เมื่อไหร่ที่ไม่ให้เท่ากับอกตัญญู... ซึ่งความคิดตรงนี้ของท่านนั้นผิดมหันต์ ถ้ารักและหวังดีกับลูกจริงๆ ไม่ควรมีลูกไว้ใช้เป็นแรงงานทาสถ้าหาเงินมาให้แม่ใช้คนเดียวน้ำชาทำได้ แต่ถ้าต้องหาเงินมาให้แฟนเด็กของแม่ใช้ด้วย แบบนั้นน้ำชาไม่เอา"เอ๊อะ""เป็นอะไร เจ็บตรงไหน?" ภีมที่ยืนล้างขวดนมอยู่ที่ครัวเปิด รีบวิ่งมาหาน้ำชาที่นั่งให้นมลูกอยู่ที่โซฟาหน้าทีวีทันที โดยที่มือหนาไม่คิดจะวางแปรงล้างขวดนมและขวดนมเด็กอ่อนในมือลงก่อนเลยด้วยซ้ำ"ละ ลูกกัดอีกแล้ว"ได้ยินแค่นั้นภีมก็รีบมองไปที่หน้าทารกของลูกชายวัย 6 เดือนทันที ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยสีหน้าที่จริงจัง"ภัสกัดนมแม่ทำไม? พ่อเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามกัด ถ้ากัดอีกแค่รอบเดียวพ่อจะให้กิน
ให้หลังจากที่ทั้งคู่เดินออกมาจากห้องตรวจครรภ์แล้ว ก็ทำให้น้ำชารู้ว่าตัวเองตั้งท้องได้สี่สัปดาห์ นั้นแปลว่าเธอท้องได้หนึ่งเดือนแล้ว ถ้านึกย้อนกลับไป... ลูกน่าจะมาเกิดตั้งแต่วันที่เธอโดนภีมแอบลักหลับนั่นแหละเขาเลยยอมรับว่าเผลอปล่อยในไปเต็มระบบ บวกกับที่เธอลืมกินยาคุมทำให้แจ็คพอตแตก ได้ตกมาเป็นคุณพ่อคุณแม่มือใหม่แบบไม่ทันตั้งตัวคุณหมอบอกว่าทารกในครรภ์และคุณแม่แข็งแรงดีมากไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง แต่คุณพ่อก็ถามถึงเพศลูกไม่หยุด ทั้งที่ลูกเพิ่งจะหนึ่งเดือนเอง ยังอัลตร้าซาวด์ดูไม่ออกหรอกว่าเป็นหญิงหรือชาย คุณหมอจึงแนะนำให้ตรวจ NIPT จะได้ทราบเพศลูกก่อนเวลา แต่ต้องรอให้อายุครรภ์ครบสิบสัปดาห์ก่อนถึงจะสามารถตรวจได้ซึ่งคุณพ่อ 'Say Yes' รีบตอบตกลงทันทีการตรวจ NIPT เป็นการตรวจคัดกรองความผิดปกติของโครโมโซม และทำให้ทราบถึงโครโมโซม XX หรือ XY ที่บ่งบอกเพศชายหญิง ซึ่งความแม่นยำมีสูงถึง 99.99% ฉะนั้นแล้วคุณพ่อคุณแม่มือใหม่หมดกังวลเรื่องเพศลูกได้เลย... ‧‧‧xxx‧‧‧หลายสัปดาห์ต่อมา... "ไม่สบายตัวเหรอ?" ภีมเอ่ยถามคนตัวเล็กในอ้อมกอดผ่านความสลัวภายในห้อง เธอจึงพยักหน้าตอบ 'อือ' เบาๆใ
@บ้านแม่สามี..."เป็นไงบ้างจ๊ะหนูน้ำชา ท้องมั้ย?" คุณหญิงเพ็ญแขที่เดินไปมาหน้าห้องน้ำเอ่ยถามลูกสะใภ้ที่อยู่ด้านในอย่างตื่นเต้น ทว่าน้ำชายังไม่ทันได้ถอดกางเกงนั่งฉี่เลยด้วยซ้ำ แม่สามีก็เอ่ยถามซะแล้ว"สักครู่นะคะม๊า" ตอบกลับไปไม่นานเสียงฝีเท้าที่เดินไปมาหน้าห้องน้ำก็ค่อยๆเบาลงและเงียบหายไป ทำให้น้ำชามีสมาธิในการอ่านฉลากข้างกล่องมากขึ้น อย่าว่าแต่แม่สามีเลยที่ตื่นเต้น เพราะตอนนี้ลูกสะใภ้ก็มือสั่นและตื่นเต้นไม่ต่างกันชุดตรวจครรภ์ที่บรรจบลงจากรถไปซื้อมาให้ มีหลายแบบหลายยี่ห้อจนน้ำชาเลือกใช้ไม่ถูก เธอจึงสุ่มหยิบขึ้นมาสามกล่อง สองแบบแบบจุ่มหนึ่งกล่อง และแบบหยดสองกล่อง น้ำชาอ่านทำความเข้าใจอีกครั้งก่อนจะทำตามและหลับตารอผลเธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆมือผสานกุมกันระหว่างอก ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงเธอรับได้ทั้งนั้น แต่ภีมจะรับได้หรือเปล่าถ้ารู้ว่าเธอ... ท้องทะ ท้องเหรอ!? O_Oน้ำชาอ้าปากค้างหลังจากที่ลืมตาดูผล เธอท้องแบบท้องจริงๆ ที่ตรวจครรภ์ที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ขึ้นสองขีดสีแดงเข้ม! ทุกอัน! ไม่มีทางที่ผลจะออกมาผิดพลาดหรือที่ตรวจครรภ์เสียแน่ๆ สรุปแล้ว... 'เธอท้อ
"ถ้าภีมบินกลับไทยวันนี้ แล้วงานที่สิงคโปร์ล่ะคะ?" "งานจะสำคัญกว่าลูกสะใภ้ม๊าได้ยังไงกัน ช่างงานเถอะจ้ะ เดี๋ยวม๊าคุยกับป๊าให้เอง แต่จะว่าไป... ลูกสะใภ้ม๊าก็มีน้ำมีนวลขึ้นเยอะเลยนะ" มือของคุณหญิงเพ็ญแขที่จับแขนลูกสะใภ้อยู่ออกแรงบีบนวดเบาๆ ราวกับอยากสัมผัสให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้คิดไปเอง"หนูอ้วนขึ้นค่ะม๊า ช่วงนี้ภีมเลี้ยงหนูดีมาก" น้ำชาเผยยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงความน่ารักและการเอาใจใส่ของภีม ทำให้เธอลืมเรื่องเครียดๆที่เพิ่งทะเลาะกับแม่มาจนหมดสิ้นและจริงที่ช่วงนี้ภีมเลี้ยงเธอดีมาก ตามใจเธอทุกอย่าง อยากกินหรืออยากได้อะไรภีมก็หามาให้โดยไม่ปริปากบ่นสักคำ"อ้วนขึ้นหรือลูกสะใภ้ม๊าท้องกันแน่จ๊ะ? ดูสิแก้มก็อวบขึ้น หน้าอกหน้าใจก็ดูใหญ่ขึ้นด้วยนะ" น้ำชาชะงักแล้วรีบหลุดออกจากภวังค์ทันที"ไม่น่าจะท้องนะคะม๊า หนูไม่มีอาการแพ้ท้องเลยค่ะ ไม่เหม็นกลิ่นอาหาร แล้วก็ไม่ได้รู้สึกอยากอ้วกด้วยค่ะ" เธอปฏิเสธเสียงใสจนคุณหญิงเพ็ญแขเผยยิ้มอีกครั้ง เด็กคนนี้เหมือนจะดูดื้อๆไปหน่อย แต่ไร้เดียงสาซะจริงเชียว"แพ้ท้องไม่จำเป็นต้องเหม็นกลิ่นอาหารและอ้วกอย่างเดียวนะหนูน้ำชา หิวเก่ง นอนเยอะ อยากกินอาหา
レビュー