로그인ประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
บทที่ 84 ไอมิเอะเดินเชื่องช้าอ่อนแรงราวกับแค่ก้าวขาก็ใช้แรงมากกว่าปกติ เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องน้ำหญิงที่อยู่สุดทางเดิน เธอก็ชะงัก เพราะทันทีที่มือเล็กแตะลูกบิด ประตูกลับถูกผลักเปิดออกจากด้านในก่อน และเพื่อน ๆ ของเธอก็เดินออกมาพอดี “ไอมิ” เสียงของเส้นด้ายดังขึ้น ทำเอาไอมิเอะชะงัก ใจเต้นแรงขึ้นอย่างค
“ถ...ถ่ายทำไม” เธอพึมพำเสียงสั่น ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความสับสนและเขินอาย “เก็บไว้เป็นความทรงจำ ครั้งหนึ่งได้เปิดซิงลูกครึ่ง” เขาแสยะยิ้มมุมปากเบาๆ “มะ…ไม่เอา…เราไม่ให้ถ่าย” “กูเก็บไว้ดูคนเดียว ไม่แบ่งใครอยู่แล้ว” “ไม่ได้” แม้ว่าจะเขิน น้ำเสียงจะสั่น แต่เธอยังคงยืนยันคำเดิม ทั้งที่หัวใจมันกำลังเ
หัวใจเธอหนักอึ้ง ยี่หวาเป็นคนหัวไว และอ่านคนเก่ง เธอรู้ดีว่าไอมิเอะไม่ใช่คนที่ชอบหายไปโดยไม่บอกใครโดยเฉพาะกับเพื่อนในกลุ่มสามคนที่แน่นแฟ้นอย่างเธอ เส้นด้าย และแก้มยุ้ย โทรไปหาเพื่อนทั้งสองก็ไม่มีใครรู้เหมือนกัน นั่นยิ่งทำให้ยี่หวาใจไม่ดี โทรหาจิน ที่เป็นผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่งแล้วก็ได้คำตอบที่เย็น
บทที่ 75 จากนั้นสะโพกสอบก็เริ่มขยับ ซอยเข้าออกอย่างเนิบช้าแต่ลึก แต่แล้วไม่นาน จังหวะก็เปลี่ยนกลายเป็นแรงกระแทกรวดเร็ว หนักหน่วง ราวกับต้องการจะบดขยี้เธอให้แหลกลงใต้ร่าง ปึก! ปึก! ปึก! สะโพกสอบอัดกระแทกเข้าใส่อย่างไม่ปรานี กระแทกถี่รัวจนเสียงลามกของเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อนก้องไปทั่วห้อง จินกระแทก







