LOGIN“หัวใจเต้นแข็งแรงดี อยู่ที่หนึ่งร้อยสี่สิบแปดครั้งต่อนาที ความยาวตัวประมาณยี่สิบแปดเซนติเมตร น้ำหนักราวๆ สี่ร้อยห้าสิบกรัม สมบูรณ์ตรงตามอายุครรภ์ยี่สิบสองสัปดาห์” อาหมออธิบายพลางกดคีย์บอร์ดวัดค่าความยาวกระดูกต้นขาและรอบท้องอย่างเชี่ยวชาญ “แล้ว...เพศล่ะ” จินเอ่ยถามขึ้นทันที แม้ใบหน้าคมจะยังคงราบเรีย
ทันทีที่จินเปิดประตูรถตู้แล้วแทรกตัวเข้ามา ชายหนุ่มก็นิ่งชะงักไปเล็กน้อย แม้ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาไอมิเอะจะเคยถ่ายรูปและคอลให้ดูท้องที่โตขึ้นเรื่อยๆ แต่การได้มาเห็นด้วยตาตัวเองในระยะใกล้ชิดแบบนี้เป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งเดือน ก็ทำให้อกข้างซ้ายของเขาสั่นสะท้านไปหมด จินรวบตัวไอมิเอะเข้ามาในอ้อมกอด ก้มล
“อ๊ะ...จิน...ใจเย็นก่อน...กะ...เกรงใจคนอื่นบ้าง” ไอมิเอะพยายามดันอกแกร่งไว้เบาๆ ด้วยความเขินอายเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีลูกน้องนั่งอยู่ด้านหน้า “ช่างพวกมัน” จินเอ่ยเสียงพร่าแหบชิดริมฝีปาก “วันนี้อย่าหวังว่าจะได้ลุกจากเตียง” พูดจบ จินก็ประกบจูบปิดปากหวานแน่นกว่าเดิม มือหนาฟอนเฟ้นบีบขยำสะโพกมนและหน้าอกให
บทที่ 279 - วันลาพัก ทหารใหม่นับร้อยยืนเข้าแถวเป็นระเบียบเรียบร้อยเพื่อรอรับอนุญาตออกจากค่าย โดยมีญาติและแฟนสาวมารอต้อนรับกันแน่นขนัด ไอมิเอะยืนรออยู่ตรงจุดเยี่ยมญาติ ดวงตากลมโตสอดส่องมองหาจินอย่างใจจดใจจ่อ ก่อนจะปล่อยตัว ครูฝึกเดินถือกล่องพลาสติกใบใหญ่บรรจุถุงยางอนามัยเดินแจกทหารทุกคนตามระเบียบภ
ช้างที่รู้ว่าจะได้ลาพักกลับไปหาแฟนสาวพรุ่งนี้ก็ดีดดิ้น ขึ้นไปยืนแยกขาคร่อมเก้าอี้ โก้งโค้งยืดขาไปข้างหลัง แล้วยักย้ายยักเอวสอบ เด้าลมใส่โซฟาอย่างเนิบนาบ ข้างๆ ทิศเหนือก็ยืนแอ่นอกหนา หน้าเชิดมองฟ้า ทำหน้านิ่งขรึม แต่สองมือกลับยกดัมเบลขึ้นลง ฟิตร่างกายเพื่อปลดปล่อยอย่างจัดหนักจัดเต็ม ไตเติลก็ไม่ยอมน
“ฮือ...จิน...” มือหนาตะปบเข้าที่เอวบางแน่นจนรอยนิ้วขึ้นชัด ชายหนุ่มพลิกกลับมาเป็นฝ่ายควบคุม บดจูบตอบรับอย่างตะกละตะกลาม ลิ้นหนาเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างดุดัน ก่อนจะสวนสะโพกสอบตอกกระแทกกลับเข้าใส่ “อ๊ะ!” ไอมิเอะเชิดหน้าครางลั่น ร่างสูงก็โถมกายเข้าใส่รอบใหม่ด้วยความหื่นกระหาย จินจับร่างเล็กพลิกหันหลั
“จะไปโรงพยาบาลหรือให้หมอมาที่นี่” เขาเอ่ยถาม พลางจับเธอนอนหันหน้ามาสบตา มือใหญ่ประคองศีรษะและไหล่เล็ก ทำให้เธอแทบละลาย “หมอจะดูตรงนั้นรึเปล่า…เราอายหมอ” เธอเบือนหน้าด้วยความเขิน หน้าแดงจัดจนแทบร้อน “จะให้หมอผู้หญิงมาตรวจ” ในขณะที่พูด มือหนาก็เลื่อนมาบีบหน้าอกใหญ่เบาๆ “ถ้าให้หมอมาตรวจ เรากลัวคุณแม
บทที่ 144 หลังจากนั้นไม่นาน อาจารย์ที่ปรึกษาก็มาเรียกไอมิเอะไปซ้อมรำ ทำเอาเธอแทบอยากมุดโต๊ะหนี ไม่อยากไปสักนิด แต่โดนจิ้มชื่อมาขนาดนี้ จะปฏิเสธก็คงไม่ได้ ได้แต่ถอนหายใจยาว ๆ แล้วลากขาไปอย่างจำใจ แค่คิดถึงวันงานกีฬาสีที่จะมาถึง เธอก็อยากร้องไห้แล้ว ทั้งต้องเป็นดรัมเมเยอร์ไม้หนึ่ง เดินนำขบวนพาเหรดตอ
“พูดแบบนี้….” เอมิโกะหัวเราะเบา ๆ แต่แฝงเล่ห์เย้ายวนในแววตาที่ช้อนมองขึ้นไปหาเขา “ถ้าซื้อของเสร็จแล้วก็ไปโรงแรม” จินพูดขึ้นตัดบทเสียงเรียบอย่างไร้อารมณ์ หญิงสาวก็ชะงักตกใจ มองหน้าเขาอย่างประหม่า “ให้ฉันสำรวจความอมชมพูของเธอ อยากรู้จริงๆ ว่าจะตรงปกเหมือนที่ปากพูดรึเปล่า” แต่ในขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่
“ก็แค่แมวน้อยตัวเดียว จะหนีไปได้ไกลสักแค่ไหน” คาลไมค์แสยะยิ้มมุมปาก “เกมล่าสัตว์...จะเริ่มขึ้นในอีก...สิบ…เก้า…แปด…” “นายน้อย…นั่นมัน” ขณะเดียวกันธีโอเห็นรถยนต์คันหรูและรถตู้สีดำมากมายจอดอยู่ที่โรงจอดรถวีไอพี และเห็นบอดี้การ์ดหน้ายุโรป ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่เต็มโรงจอดรถ จึงเอ่ยขึ้นแล้วสะกิดเจ้านายให้หั







