Share

บทที่ 16

Author: สายลมไร้กาลเวลา
“เจ้าหมอนี่ ชักจูงจิตใจคนเก่งใช้ได้เลย!”

เฝิงมู่หลานมองเลี่ยวหยวนและคนอื่นๆ ที่ก้มหน้าเงียบ มีความไม่พอใจเสี้ยวหนึ่งแวบผ่านคิ้วงาม

แม้คำพูดของฉู่หนิงจะทำให้นางรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง แต่เขาจงใจกล่าวเช่นนี้เพียงเพื่อชนะใจคนกลุ่มนี้เท่านั้น

พวกเลี่ยวหยวนและคนอื่นๆ ไม่ใช่คนโง่เขลา จะต้องมองแผนของฉู่หนิงออกแน่นอน

ทว่าเสิ่นหว่านอิ๋งที่อยู่ด้านข้างกลับส่ายศีรษะเบาๆ และจับจ้องด้วยแววตาอันเปล่งประกาย

“การจะชักจูงจิตใจคนได้นั้น ต้องชนะใจคนให้ได้ก่อน!”

เสิ่นหว่านอิ๋งจ้องแผ่นหลังของฉู่หนิง บนใบหน้าปรากฏแววสนใจ “ดูเหมือนเผิงไหลจวิ้นอ๋องผู้นี้ ก็ไม่ได้แย่เหมือนที่ข้าคิดนะ”

เฝิงมู่หลานตะลึงงันทันที

ผ่านไปครู่หนึ่ง นางจึงจะค่อยๆ หันไปมองสหายของตนเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา “หว่านอิ๋ง เจ้าคงไม่ได้ชอบเจ้าหมอนี่แล้วกระมัง?”

เสิ่นหว่านอิ๋งส่ายศีรษะ พลางกล่าวเสียงเรียบ “แม้เขาจะพอมีความสามารถอยู่บ้าง แต่หากเก่งแต่ปากอย่างเดียว ก็ยังคงไม่สามารถปกป้องตระกูลเสิ่นของข้าได้”

แม้การกระทำเมื่อครู่ของฉู่หนิงจะทำให้นางคาดคิดไม่ถึง แต่ยังคงไม่สามารถเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของนาง

นางจะไม่แต่งงานกับฉู่หนิง

และฉู่หนิงต้องเป็นฝ่ายถอนหมั้น

เฝิงมู่หลานถอนหายใจด้วยความโล่งอก

โชคดีที่หว่านอิ๋งไม่ได้หุนหันพลันแล่น ไม่เช่นนั้นวันนี้กลับจะกลายเป็นสงเคราะห์ให้ฉู่หนิงสมหวังแทน!

นึกถึงฉู่หนิง สีหน้าเฝิงมู่หลานก็เย็นชาลงโดยพลัน และเมื่อเงยหน้ามองไป

เห็นเพียงฉู่หนิงที่ถูกปิดล้อมกลับมีท่าทีสงบเยือกเย็น ไม่กลัวว่าเลี่ยวหยวนและคนอื่นๆ จะลงมือเลย

ขณะนั้นเอง เลี่ยวหยวนถอนหายใจยาวทีหนึ่ง แล้วถอยกลับไปยังตำแหน่งเมื่อครู่

ทหารคนอื่นๆ ก็สะเทือนใจเพราะคำพูดของฉู่หนิง เมื่อเห็นนายกองของตนเองถอยกลับไป หลังจากหันไปมองหน้ากันก็พากันถอยเช่นกัน

กวนอวิ๋นกับจ้าวอวี๋ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม้พวกเขาสองคนมีวรยุทธ์เลิศล้ำ แต่ที่นี่คือค่ายทหารของกรมกลาโหม หากปะทะกันขึ้นมาจริงๆ พวกเขาฝ่าออกไปย่อมไม่เป็นปัญหา แต่ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของฉู่หนิง

เมื่อเห็นทุกคนยอมถอยเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำของฉู่หนิง ทั้งสองยิ่งเลื่อมใสในตัวฉู่หนิงแล้ว

เดิมทีคิดว่าฉู่หนิงจะใช้ฐานะองค์ชาย และพระบัญชาของฝ่าบาทมาบังคับคนกลุ่มนี้ไปแนวหน้า

แต่ฉู่หนิงไม่ได้ใช้อำนาจข่มคน อาศัยเพียงความสามารถของตนเองก็คลี่คลายวิกฤตตรงหน้าแล้ว

แต่ต่อให้คนกลุ่มนี้รู้สึกละอายใจ เกรงว่าก็ไม่กล้าไปแนวหน้าอยู่ดี

ยอมถอยตอนนี้ ไม่ได้แปลว่าคนกลุ่มนี้ยอมลงสนามรบ!

ขณะที่ทั้งสองกำลังจมอยู่กับความคิด ฉู่หนิงมองผู้คนที่ยอมถอยกลับไปพลางพยักหน้าเบาๆ สีหน้าผ่อนคลายขึ้น

“ถือว่าพวกเจ้ายังพอรู้จักอายอยู่บ้าง!”

ฉู่หนิงพลันสะบัดแขนเสื้อ กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ตอนนี้พี่น้องของพวกเจ้ากำลังห้ำหั่นเอาชีวิตเป็นเดิมพันที่แนวหน้า แต่พวกเจ้าจะเสพสุขอยู่ที่นี่อย่างสบายใจหรือ?

รอพวกเขาล้มตายกันหมดแล้ว พวกเจ้าคิดว่าคนต่อไปที่จะต้องลงสนามรบคือใคร?

หลังจากทุกคนตายกันหมด ต้าฉู่ของเราก็จะล่มสลาย ลูกเมียและญาติพี่น้องของพวกเจ้าจะตกเป็นทาสของผู้อื่น!

ถึงเวลานั้น เมียพวกเจ้าจะกลายเป็นเมียผู้อื่น ลูกพวกเจ้าจะเปลี่ยนแซ่ตามผู้อื่น ญาติพี่น้องพวกเจ้าจะกลายเป็นไพร่ชั้นต่ำ!

บอกข้าหน่อย นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าอยากเห็นหรือ?

“ไม่อยาก!”

เหล่าทหารพร้อมใจกันตะโกน เสียงดังกึกก้องราวฟ้าผ่า ทำเอาเสิ่นหว่านอิ๋งกับเฝิงมู่หลานที่ยืนชมเหตุการณ์อยู่ห่างๆ สะดุ้ง

เสียงอันหนักแน่นของฉู่หนิงดังขึ้น ท่ามกลางความประหลาดใจของหญิงสาวทั้งสอง “ดีมาก พวกเจ้าจงจดจำคำพูดของพวกเจ้าไว้ให้มั่น!”

“ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป พวกเจ้าก็คือองครักษ์ของข้า และยังคงขึ้นตรงต่อผู้บัญชาการนายกองเลี่ยว กวนอวิ๋น เจ้าพาพวกเขาไปตีอาวุธที่เหมาะมือที่ร้านตีเหล็ก”

“รีบทราบ!” กวนอวิ๋นขานรับเสียงหนักแน่น ก่อนจะพาเหล่าทหารออกไปยังนอกค่าย

เฝิงมู่หลานร้อนรนแล้ว

คนเหล่านี้ล้วนเป็นทหารผู้ใต้บังคับบัญชาของบิดานาง หากไปกับฉู่หนิง บิดาของนางไม่เท่ากับกลายเป็นหัวเดียวกระเทียมลีบหรือ?

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

ทันใดนั้น เฝิงมู่หลานก็กระโจนออกไปขวางทางของกวนอวิ๋น

เสิ่นหว่านอิ๋งส่ายศีรษะ ก่อนจะก้าวตามไป

เมื่อฉู่หนิงได้ยินว่ามีคนขวางทาง ก็ขมวดคิ้วพลางหมุนกาย

แต่ทันทีที่หมุนกาย ก็สบตากับเสิ่นหว่านอิ๋งพอดี

สายตาทั้งสองประสานกัน สายตาของคนหนึ่งเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ส่วนสายตาของอีกคนดูเฉยชาเล็กน้อย

โลกใบนี้มีสตรีรูปโฉมงดงามเพียงนี้ด้วย!

ใบหน้าอันงามเลิศคู่กับรูปร่างสูงโปร่ง ชายกระโปรงโบกพลิ้วระหว่างเดิน ทุกย่างก้าวสง่างาม ทำให้ยากจะละสายตา

สตรีผู้งดงามดั่งเทพธิดาจุติจากสวรรค์ ถึงกับบดบังสตรีผู้ไม่ได้งามน้อยหน้าที่อยู่ข้างกายจนมิด

“ฮึ่ม มองอะไรนักหนา ไม่เคยเห็นผู้หญิงหรือ?”

เฝิงมู่หลานสัมผัสถึงสายตาของฉู่หนิง ก็อดถลึงตาใส่ไม่ได้ ก่อนจะไปยืนขวางตรงหน้าเสิ่นหว่านอิ๋ง

เมื่อทัศนวิสัยถูกบดบัง ฉู่หนิงจึงจะละสายตา และหันไปมองสตรีที่ขวางทางแทน

เวลานี้ เลี่ยวหยวนรีบก้าวออกกระซิบเบาๆ “องค์ชาย นางคือบุตรีของรองเสนาบดีเฝิงขอรับ”

กล่าวจบก็หันไปมองเฝิงมู่หลานอย่างจนปัญญา “คุณหนูเฝิง ห้ามไร้มารยาทต่อองค์ชาย”

เฝิงมู่หลานขมวดคิ้ว มองฉู่หนิงพลางแค่นเสียงเยาะ “องค์ชาย? ต้าฉู่มีองค์ชายที่แย่งผู้ใต้บังคับบัญชาของผู้อื่นด้วยหรือ?”

“บังอาจ!”

กวนอวิ๋นตวาดลั่น พลางควงดาบกระโจนไปขวางตรงหน้าเฝิงมู่หลาน “เจ้ากล้าไร้มารยาทต่อองค์ชายหรือ!”

เฝิงมู่หลานก็ไม่มีท่าทีเกรงกลัวเลย นางชักกระบี่ ยืนประจันหน้าทันควัน “ฮึ่ม เขาแย่งผู้ใต้บังคับบัญชาของพ่อข้าก่อน เขาไร้ซึ่งความเมตตาก่อน เจ้ากล้าพูดได้อย่างไรว่าข้าไร้มารยาทต่อเขา?”

“เจ้า…” กวนอวิ๋นเป็นคนหยาบกระด้าง ถูกโต้กลับจนพูดไม่ออกในชั่วขณะ

กลับเป็นที่เสิ่นหว่านอิ๋งที่รู้ตัวว่าไม่ได้มาเพื่อสร้างปัญหา นางก้าวออกมาโค้งคำนับฉู่หนิง “เสิ่นหว่านอิ๋งขอน้อมถวายบังคมเผิงไหลจวิ้นอ๋องเพคะ”

ที่แท้นางคือเสิ่นหว่านอิ๋ง!

คู่หมั้นที่เสด็จพ่อพระราชทานแก่เขา

ฉู่หนิงเข้าใจทุกอย่างแล้ว และยังกล่าวด้วยรอยยิ้มสุภาพ “ที่แท้ท่านหญิงเสิ่นนี่เอง ข้าเพิ่งมาถึงเมืองหลวง ไม่รู้จักท่านหญิง ต้องขออภัยด้วย”

ท่าทีที่อ่อนโยนและสุภาพของฉู่หนิง ทำให้เสิ่นหว่านอิ๋งสบายใจขึ้นมาก

ขอแค่เป็นคนมีเหตุผล นางก็มั่นใจว่าสามารถเกลี้ยกล่อมให้อีกฝ่ายถอนหมั้น

สิ่งที่นางกลัวที่สุดก็คืออีกฝ่ายไร้เหตุผล!

“องค์ชายกล่าวหนักเกินไปแล้ว”

เสิ่นหว่านอิ๋งกล่าวเสียงเรียบ “หว่านอิ๋งเก็บตัวอยู่แต่ในจวน องค์ชายไม่รู้จักหว่านอิ๋งก็สมควรเพคะ”

นางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อ “น้องหญิงของหม่อมฉันนิสัยมุทะลุ หากมีสิ่งใดที่ล่วงเกิน องค์ชายโปรดให้อภัยเพคะ”

ฉู่หนิงพลันยิ้มบางๆ “ไม่เป็นไร ข้าแย่งผู้ใต้บังคับบัญชาของพ่อนางจริงๆ นางโกรธก็ถือว่าเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

กวนอวิ๋น เจ้าพาพวกเขาไปที่ร้านตีเหล็กก่อน ตีอาวุธและชุดเกราะอย่างเต็มกำลัง”

จะปล่อยให้การปรากฏตัวของสตรีสองนางมาทำลายแผนการของตนไม่ได้

กวนอวิ๋นขานรับแล้วพาคนอื่นๆ เดินจากไป โดยทิ้งจ้าวอวี๋ไว้ปกป้องฉู่หนิง

เฝิงมู่หลานยังคิดจะขวาง กลับถูกเสิ่นหว่านอิ๋งคว้าแขนไว้ และเกลี้ยกล่อมเบาๆ

“นี่เป็นพระบัญชาของฝ่าบาท และองค์ชายก็ชนะใจพวกเขาด้วยความสามารถของตัวเอง เจ้ายังไปขวางอีกก็เท่ากับจงใจหาเรื่อง ฝ่าบาทจะลงโทษตระกูลเฝิงนะ!”

สีหน้าเฝิงมู่หลานเปลี่ยนเล็กน้อย

หากลงโทษนางผู้เดียว นางย่อมไม่กลัว

แต่หากลงโทษตระกูลเฝิง นางต้องพิจารณาถึงผลกระทบที่ตามมา

ฉู่หนิงมองเสิ่นหว่านอิ๋งด้วยความสนใจ บนใบหน้าปรากฏแววพินิจพิจารณา

คู่หมั้นผู้นี้ มีดีใช้ได้เลย

เฝิงมู่หลานผู้นี้แค่ดูก็รู้ว่าเป็นสตรีประเภทหน้าอกใหญ่สมองน้อย เสิ่นหว่านอิ๋งกลับสามารถเกลี้ยกล่อมด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ

หากได้แต่งงานกับสตรีเช่นนี้ จะต้องเป็นผู้ช่วยที่ยอดเยี่ยมแน่นอน

เมื่อนึกถึงตรงนี้ ฉู่หนิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่ทราบว่าท่านหญิงเสิ่นมาหาข้ามีธุระอะไร?”

เสิ่นหว่านอิ๋งยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เฝิงมู่หลานก็ชิงกล่าวด้วยสีหน้าโกรธเคือง “ก็ต้องมาถอนหมั้นกับเจ้าน่ะสิ!”

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (5)
goodnovel comment avatar
tep1 lisa
เลือกบทยังไงครับ
goodnovel comment avatar
Shaiyai Aekrasin
อ่านแล้วอยากอ่านต่อติดตา มทั้งเรื่อง เนื่อเรื่องอยากให้ตามอ่านต่อเรื่อยๆ
goodnovel comment avatar
นายพีรวัส รัตนพงษ์เพียร
สนุกน่าติดตาามม
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1010

    อู่จ้าวทิ้งจังหวะครู่หนึ่ง จากนั้นยิ้มว่า “ลูกยังไม่มีชื่อเลย”ฉู่หนิงตาเป็นประกาย เดินเข้าไปกุมมือนางและกล่าวอย่างอ่อนโยน “ข้าตั้งชื่อให้นางดีหรือไม่?”อู่จ้าวหัวเราะเจ้าเล่ห์ “เจ้าไม่อยากตั้งให้ก็ไม่เป็นไร เราไม่บังคับ แต่ว่า ลูกต้องใช้แซ่เดียวกับเรา”ฉู่หนิงฟังแล้วไม่พอใจ“มีสิทธิ์อะไร!”ฉู่หนิงเลิกคิ้ว “นางเป็นลูกของข้า ต้องใช้แซ่เดียวกับข้าสิ”อู่จ้าวแสดงแววตาหยอกเย้า “กระไร เจ้าคิดจะพาลูกกลับไปที่แคว้นฉู่หรือ?”“เราได้ยินว่าภรรยาของเจ้าเป็นยอดหญิงอันดับหนึ่ง หากนางรู้ว่าเจ้าพาลูกกลับไป ชีวิตหลังจากนี้ของเจ้าคงไม่เป็นสุข”มุมปากฉู่หนิงกระตุก เขาเกาจมูกหัวเราะแห้ง ๆ ไม่พูดอะไรอีกเสิ่นหว่านอิ๋งดูเหมือนคนสุภาพอ่อนโยนและคุยง่าย แต่แท้จริงแล้วเป็นพวกหัวโบราณมากหากรู้ว่าเขามีลูกอยู่ข้างนอก มีเพียงสวรรค์ที่จะรู้ว่าเสิ่นหว่านอิ๋งจะยอมรับได้หรือไม่อู่จ้าวเห็นฉู่หนิงมีอาการแบบนี้ก็อดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ “ดูเหมือนเจ้าจะกลัวภรรยาไม่น้อยเลย”ฉู่หนิงกระแอมไอแห้ง ๆ “พวกเราคุยเรื่องชื่อกันดีกว่า ข้ารู้สึกว่าชื่อซิ่วหนิงไพเราะไม่เลว”“อู่ซิ่วหนิง…อู่ซิ่วหนิง”อู่จ้าวพึมพำชื่อนี้อยู

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1009

    ตำหนักลี่เจิ้งฉู่หนิงที่เร่งรีบเดินทางกลับมาต้องนิ่งงันอยู่กับที่ผ่านไปวันแล้ววันเล่า แต่อู่จ้าวก็ยังไม่คลอดฉู่หนิงหน้าดำคร่ำเครียด เตรียมจะเดินเข้าไปดูให้รู้แล้วรู้รอดโดยไม่สนใจคราบโลหิตที่อาบท่วมกายแต่แล้วในตอนนี้เอง ประตูตำหนักก็ได้เปิดออก นางกำนัลเดินออกมาด้วยสีหน้ายินดีปรีดา“ฉู่อ๋อง ฝ่าบาททรง…”“นางเป็นอย่างไรบ้าง?” ฉู่หนิงจับไหล่นางกำนัลแล้วรีบถาม“ใกล้…ใกล้คลอดแล้วเพคะ บ่าวออกมาหยิบผ้าห่อกาย”ฉู่หนิงดีใจ จะเดินเข้าไปทันทีแต่นางกำนัลกลับหยุดเขาไว้ “ฉู่อ๋อง ท่าน…จะไม่เปลี่ยนอาภรณ์ก่อนหรือเพคะ?”ฉู่หนิงก้มหน้ามองตัวเอง พบว่าตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยโลหิตจากสงครามฉู่หนิงตบหน้าผากตัวเอง “ใช่ ๆ ๆ ข้าควรไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์ก่อน เจ้ารีบไปเตรียมผ้าห่อตัวเถอะ!”พูดจบก็ไม่รอให้นางกำนัลได้ทันตั้งตัว หันตัวเดินไปทางห้องอาบน้ำที่อยู่ในตำหนักข้างทันทีภายในตำหนักข้างมีสระน้ำขนาดใหญ่ เดิมทีแล้วเป็นของอู่จ้าวโดยเฉพาะ แต่ตอนนี้ฉู่หนิงไม่มีเวลามาสนใจมากขนาดนั้น เขาคิดเพียงอยากรีบชำระล้างกายให้สะอาดแล้วไปดูอู่จ้าวกับลูกใช้เวลาเพียงหนึ่งถ้วยชา ฉู่หนิงก็อาบน้ำเสร็จ เขาเปลี่

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1008

    “ตายเสียเถอะ!”ถังกังร้องคำรามพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ซูเฉิงแต่กลับพบว่าซูเฉิงมีสีหน้าเย็นเยียบ ไม่ได้รับมือตรง ๆ แต่เลือกถอยไปหลบในค่ายทหารแทนถังกังที่โมโหเดือดดาลไล่ตามไปอย่างคลุ้มคลั่ง แม้จะสังหารทหารต้าโจวได้หลายนาย แต่ทหารรอบตัวเขาก็น้อยลงเรื่อย ๆเพียงชั่วครู่ ข้างกายถังกังก็ไม่เหลือผู้ใดอีกตัวเขาถูกกองทัพต้าโจวล้อมไว้อย่างแน่นหนาในยามนั้นเอง ซูเฉิงถึงค่อยแสยะยิ้มแกว่งดาบยาวเข้าใส่!“หึ!”ถังกังแค่นเสียงเย็นและแทงทวนยาวในมือออกไป หมายจะใช้ชีวิตแลกชีวิต!วิธีการอันเหี้ยมเกรียมเช่นนี้ทำให้ซูเฉิงเย็นสะท้านในใจ หมุนตัวหลบไปด้านข้างกลางอากาศแต่แล้วในตอนนี้เอง ถังกังกลับหัวเราะคลุ้มคลั่ง “ไปตายเสีย!”เขาเหวี่ยงหอกยาว และเป้าหมายก็คือฉู่หนิง!“ฉู่อ๋องระวัง!”เซวียหวยเต๋อที่อยู่ข้างฉู่หนิงมาโดยตลอดเห็นดังนี้ก็ตกใจหน้าซีด สองขาหนีบสีข้างม้าก่อนจะทะยานขึ้นกลางอากาศ ใช้ทวนวงเดือนปัดทวนยาวของถังกังให้กระเด็นออกไปซูเฉิงที่เพิ่งร่อนตัวลงพื้นเห็นดังนี้ก็โมโห “เจ้าสมควรตาย!”เขากระทืบสองเท้าลงกับพื้น เงาร่างพุ่งทะยานออกไป ตวัดดาบยาวลงอย่างสุดกำลังถังกังที่เพิ่งร่อนลงพื้นไม่อาจห

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1007

    “อะไรนะ ท่านอ๋องสั่งให้ข้าปล่อยเยี่ยนอวี้เฉิง?”หร่านหมิงที่กำลังนำทัพไล่ตามพร้อมกับจินตนาการว่าจะจับกุมเยี่ยนอวี้เฉิงอย่างไรถึงกับตะลึงงันไปทันที“เจ้าแน่ใจหรือว่านี่เป็นคำสั่งของท่านอ๋อง?” หร่านหมิงมองทหารส่งสารอย่างไม่เชื่อหูหากไม่ใช่เพราะรู้จักอีกฝ่าย เขาคงคิดจริง ๆ ว่านี่เป็นสายลับที่เยี่ยนอวี้เฉิงส่งมา“ท่านแม่ทัพ แน่ใจขอรับ นี่เป็นคำสั่งที่ท่านอ๋องบอกกับข้าด้วยตัวเอง”“ข้ารู้แล้ว เจ้ากลับไปบอกท่านอ๋องว่าข้าจะทำตามคำสั่ง”แม้จะไม่เข้าใจ แต่หร่านหมิงไม่กล้าขัดคำสั่งของฉู่หนิง เขาว่าจบแล้วนำคนไปไล่ตามต่อกองทัพแคว้นเยี่ยนแตกพ่าย ส่วนกองทัพต้าโจวก็ไล่ตามอย่างบ้าคลั่งแม้จะมีถังกังนำทหารไปรั้งท้าย แต่หร่านหมิงก็นำทหารอ้อมจากทางปีกข้าง หลบเลี่ยงทหารที่อยู่รั้งท้ายตัวหร่านหมิงในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเทพสังหาร ควบอาชาพุ่งทะยาน สังหารกองทัพแคว้นเยี่ยนให้ร้องระงมในเมื่อต้องปล่อยเยี่ยนอวี้เฉิงไป หร่านหมิงก็ทำได้เพียงระบายอารมณ์กับกองทัพแคว้นเยี่ยนเขานำทัพอาชาไล่ตาม ฆ่าฟันจนกองทัพแคว้นเยี่ยนร้องโหยหวนไม่หยุด ไม่อาจล่าถอยได้อย่างเป็นขบวนกองทัพแคว้นเยี่ยนที่เสียรูปขบวนนี้พ่ายแพ

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1006

    เยี่ยนอวี้เฉิงสั่งให้ทหารบุกทะลวงซ้ายขวา แต่ใช้เวลาอยู่หนึ่งชั่วยามเต็ม ๆ ก็ยังไม่อาจเข้าถึงตัวซูเฉิงได้ภาพนี้ทำให้เยี่ยนอวี้เฉิงเดือดดาลแทบสิ้นสติ “ไม่ได้เรื่อง พวกเจ้ามันไม่ได้เรื่อง แค่ทหารสองหมื่นนายก็ยังเอาชนะไม่ได้!”ทั้งที่มีกำลังทหารเท่ากัน แต่กองทัพแคว้นเยี่ยนของพวกเขากลับไม่อาจมีชัยเหนือทัพกบฏ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิตคงป่นปี้ไม่เหลือ!กองทัพแคว้นเยี่ยนที่อยู่โดยรอบดูจะเข้าใจในจุดนี้เช่นกัน พวกเขาโกรธจัด บุกสังหารออกไปอย่างบ้าคลั่งพริบตานั้น กองกำลังทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน กลายเป็นการต่อสู้ระยะประชิดที่ดุเดือดพวกเขาไม่มีแบบแผนอะไรทั้งนั้น เป็นการต่อสู้ด้วยความฮึกเหิมล้วน ๆ!ฝ่ายหนึ่งทำเพื่อผลงาน ฝ่ายหนึ่งทำเพื่อรักษาชื่อเสียงตัวเอง ทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างมืดฟ้ามัวดินทว่า การต่อสู้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ที่นี่เท่านั้นขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังปะทะกัน ฉู่หนิงที่อยู่นอกค่ายก็ได้นำทหารฝ่าแนวป้องกันของถังกัง บุกสังหารอย่างต่อเนื่องการมาของทัพเสริมทำให้กองทัพต้าโจวฮึกเหิมมากกว่าเดิม พวกเขาทำลายขวัญกำลังใจของกองทัพแคว้นเยี่ยนที่อยู่ในค่ายไปโดยสิ้นเช

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1005

    “แม่ทัพซู พวกเรา…โจมตีกองทัพแคว้นเยี่ยนหรือ?”คำสั่งของซูเฉิงทำให้ผู้บังคับการทั้งหมดสับสน ต้องใช้เวลาสักพักหนึ่งกว่าจะได้สติ“ก็ต้องโจมตีกองทัพแคว้นเยี่ยนอยู่แล้ว!”ซูเฉิงแสยะยิ้ม “พวกเราเป็นชาวต้าโจว จะช่วยศัตรูโจมตีคนฝั่งเดียวกันได้อย่างไร?”“บัดนี้ทั้งสองฝ่ายไม่อาจตัดสินผลแพ้ชนะ เพียงแค่พวกเราเปลี่ยนทิศทางก็จะเจาะกระบวนทัพของกองทัพแคว้นเยี่ยนได้อย่างแน่นอน ทำให้พวกเขาตั้งตัวไม่ทัน”“เยี่ยนอวี้เฉิงคิดว่าข้ายอมจำนนตามแผนการของเขา คิดว่าคืนนี้จะล่อทหารในเมืองออกมาได้ หารู้ไม่ว่าทั้งหมดนี่เป็นหลุมพรางที่ฉู่อ๋องวางไว้ให้เขา”“ทุกท่านไม่ต้องห่วง นี่เป็นแผนการอันชาญฉลาดของฉู่อ๋อง มีเป้าหมายเพื่อหลอกให้เยี่ยนอวี้เฉิงเชื่อใจพวกเรา เปิดโอกาสให้พวกเราได้บุกเข้าสู่กองบัญชาการกลาง!”ทุกคนได้ฟังดังนี้ก็เข้าใจ ที่แท้พวกเขาต่างหากที่เป็นกองกำลังจู่โจมฉับพลัน!บรรดาผู้บังคับการได้รู้ดังนี้ก็มีท่าทีฮึกเหิมโดยพลัน นำกำลังทหารบุกเข้าใส่กองทัพแคว้นเยี่ยนกองทัพแคว้นเยี่ยนที่เดิมทีสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเขาไม่ทันตั้งตัว ถูกสังหารจนล้มระเนระนาดกองทัพแคว้นเยี่ยนยังไม่ทันจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 459

    “องค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ แย่แล้ว มีคนซุ่มโจมตีพวกเรา!”บนถนน ทหารต้าโจวสังเกตเห็นว่าสถานการณ์ไม่ปกติ จึงรีบตะโกนบอกองค์หญิงเกาผิงองค์หญิงเกาผิงเพิ่งจะอ้าปาก บนชายคาและบนถนนก็มีเสียงลูกธนูแหวกอากาศดังขึ้น ห่าฝนธนูอันแหลมคมครอบคลุมร่างของทหารจากราชวงศ์ต้าโจวทั้งหมดเอาไว้ เสียงแหวกอากาศดังก้องไปทั่วท้อง

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 430

    “พวกนางทั้งสองวัยครบสิบแปดในปีนี้ กำลังอยู่ในวัยแรกแย้ม มิหนำซ้ำรูปโฉมโนมพรรณยังงามสุดในแผ่นดินกลิ่นหอมถึงฟากฟ้า และที่สำคัญยังไม่เคยปรนนิบัติบุรุษผู้ใดมาก่อน”“ข้ามาเยือนต้าฉู่ครานี้ ก็เพื่อผูกไมตรีกับฉู่อ๋อง และเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ จึงขอมอบทั้งสองนางนี้ให้ฉู่อ๋อง”พูดจบ องค์หญิงเกาผิงผายมือด

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 435

    ณ เรือนหลังของจวนอ๋อง เฝิงมู่หลานเดินเข้ามาด้วยความโกรธ เดิมทีนางก็รู้สึกไม่พอใจที่ฉู่หนิงรับฮวาขุยสองคนจากองค์หญิงเกาผิงอยู่แล้ว ตอนนี้ก็มาเห็นฉู่หนิงกับเสิ่นหว่านอิ๋งกำลังยื้อยุดฉุดกระชากอีกทันใดนั้น ความคับข้องใจทั้งใหม่และเก่าก็ผุดขึ้นในใจ เมื่อพูดไม่เข้าหู ก็ลงไม้ลงมือทันทีสีหน้าฉู่หนิงเป

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 445

    “องค์ฉู่อ๋องทรงพระเจริญพันปี!”ขบวนรับเจ้าสาวย้อนจากจวนเสิ่นกลับจวนอ๋อง ตลอดทาง เหล่าราษฎรดีใจอย่างมาก ต่างร้องตะโกนว่าฉู่อ๋องพันปีภาพนี้ทำให้องค์รัชทายาทที่เปิดทางอยู่ด้านหน้าสีหน้าอึมครึมอย่างที่สุดเดิมทีคิดฉวยโอกาสกดข่มอำนาจของฉู่หนิง นึกไม่ถึงว่ากลับทำให้ฉู่หนิงมีโอกาส ใช้ประโยชน์จากเรื่องน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status