ตอนที่9

มหาลัยAM หน้าตึกคณะวิศวะรวม

"ชะนีๆๆๆ"

"อีชะนีโว้ยยยย"

"ห๊ะๆๆ"ฉันขานรับอติน มันจะตะโกนทำไมของมัน ตอนนี้ฉันกับอตินกำลังนั่งเล่นกันอยู่ที่โต๊ะม้านั่ง เพราะคราบนี้ว่างอ่ะ รอพวกคินไปซื้อของกินมาให้อยู่

"มึงจะตะโกนใส่หูกูทำเพื่อ"ฉันหันไปมองหน้าอติน มันก็ทำท่าเบะปากใส่ฉัน

"กูเรียกมึงตั้งนานแหละ เสือกไม่ได้ยินเอง หวงเหมออะไรย่ะ"อตินจีบปากจีบคอพูดกับฉัน เห้อ

"ไม คู่หมั้นเด็ดหรอมึง ไม่ได้นอนกันเลยใช่ป่ะมึง"อตินพูดบอกฉัน พลางเอามือมันมาจิ้มๆไหล่ฉัน ไม่ได้นอนอะไรล่ะ จะว่าไม่ได้นอนก็จริงเพราะฉันนอนไม่หลับไม่คุ้นที่นอนคนเดียวในห้องกว้างๆแล้วห้องเฮียแกน่ะโทนสีดำสลับขาวอีกจ้า เพราะเฮียแกไม่เคยเข้ามาเหยียบที่คอนโดของเฮียเลยตั้งแต่ฉันเข้าไปอยู่ที่นั้น หลังจากที่ฉันกับเฮียหมั้นกัน นี้ก็สองอาทิตย์แหละที่ฉันไปอยู่ที่คอนโดเฮีย แล้วเฮียก็ไม่เคยย่างกายเข้ามาเลยจ้าาาา

"เห้อ เฮียไม่เคยกลับมาที่คอนโดเลย กูอยู่คนเดียวมาสองอาทิตย์แหละ"ฉันบอกอตินพลางเอนหัวไปซบไหล่มัน มันก็ยกมือมาลูบหัวฉัน

"เออ โทดทีมึงกูก็นึก ว่าเฮียคาร์ของมึงจะแอ้มมึงไปแล้ว"แอ้มก็ดีน่ะสิ ก็เฮียทั้งหล่อ ทั้งน่ารัก แถมเถื่อนโคตรๆด้วยอีซนชอบบ

ปั๊ปปี๊ปั๊ป ปั๊ปปั๊ปปั๊ป ปะด้าดา(เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ซนซน)

"ชะนีโทรศัพท์มึง"อตินบอกฉัน ฉันจึงเอามือลวงไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อช็อปออกมารับสายโดยไม่ได้ดูว่าเป็นเบอร์ใคร

"ฮัลโหลสวัสดีค่ะ ซนซนพูดค่ะ"ฉันพูดใส่ปลายสายไป

(หนูซนซน ตาคาร์ดูแลหนูดีไหมลูก)เสียงป้าเฟื้องฟ้าม๊าเฮียคาร์นี้หน่าา ฉันก็เอาไอโฟนออกจากหูมาดูหน้าจอก็ขึ้นชื่อป้าเฟื้องฟ้า เล่นละครสักนิดนะเฮีย เพื่อเฮียหนูยอม

"เฮียไม่เคยกลับมานอนที่คอนโดเลยคะม๊า หนูอยู่คนเดียวหนูกลัวมากเลยฮืฮๆๆ"ฉันบอกปลายสายไปแล้วทำเสียงเหมือนร้องไห้

(อ้าวหรอจ๊ะ ไม่ต้องร้องนะหนูซน เดี๋ยวม๊าจัดการเฮียให้จ๊ะ)เสียงป้าเฟื้องฟ้า บอกฉัน ด้วยนำ้เสียงน่ากลัวตรงคำว่าจะจัดการเฮียให้เนี่ย

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะม๊า เฮียเขาคงจะรังเกียจหนู กระซิกๆๆ"ฉันเล่นใหญ่จนอีอตินที่นั้งอยู่ข้างๆเบะปากมองบนใส่ฉัน

(ไม่เป็นไรไม่ได้จ๊ะหนูซน ตาคาร์ทำเกินไปแล้ว!)เสียงปลายสายบอกฉัน

(ม๊ามีเรื่องอยากจะขอร้องหนูซนหน่อยนะจ๊ะ)เสียงป้าเฟื้องฟ้าพูดด้วยนำ้เสียงจริงจัง เรื่องอะไรล่ะ

"ขอร้องหนูเรื่องอะไรหรอค่ะม๊า?"ฉันเอ่ยถามป้าเฟื้องฟ้าไฟ

(ม๊าอยากมีหลาน ถ้าหนูซนท้องลูกของตาคาร์ ม๊าจะให้เงินหนูเพิ่มอีก20ล้านบาทจ๊ะ ม๊าจะโอนเข้าบัญชีหนูทันทีที่หนูท้อง ไม่รวมกับเงินค่าสินสอดตอนแต่งน่ะจ๊ะ อันนี้ม๊าให้พิเศษ)

"20ล้านนนนน"ตาฉันลุกวาวทันที ถึงบ้านฉันจะรวยถึงรวยมาก แต่ฉันก็ยังอยากได้เงิน20ล้านอ่ะ

(หนูซนจะว่ายังไงจ๊ะ ไม่โกธรม๊าใช่ไหม)

"หนูตกลงค่ะม๊า หนูไม่โกธรม๊าเลย แต่เฮียเขาไม่กลับมาเลยน่ะม๊า แล้วหนูจะทำยังไงละค่ะ"ฉันทำเสียงเศร้า จะท้องได้ยังไง เฮียไม่เคยกับมาคอนโดเลย

(เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงจ๊ะหนูซน เชื่อม๊า ไม่เกินคืนนี้หนูจะได้พบเฮียคาร์แน่นอนจ๊ะ)ป้าเฟื้องฟ้าพูดด้วยนำ้เสียงที่เย็นยะเยือกรู้สึกสงสารเฮียจัง แต่ก็รู้สึกสมนำ้หน้าด้วยอ่ะ

(แต่งตัวสวยๆรอเลยจ๊ะ แค่นี้ก่อนนะจ๊ะ)

"สวัสดีค่ะม๊า" ป้าเฟื้องฟ้าวางสายฉันไปแล้ว 20ล้านแถมได้ผัวหล่อๆอีกเอาเว้ย ฉันยิ้มขึ้นมาเมื่อนึกถึงหน้าเฮียคาร์คนอะไรดิบๆเถื่อนๆแต่ก็น่ารักอ่ะ

"อะไรของมึง20ล้าน?"อีอตินที่นั่งอยู่ข้างๆฉันเอ่ยถามขึ้น ฉันจึงหันไปหามัน

"เขาแค่จ้างกูท้อง"ฉันบอกอติน อตินตาโตขึ้นมาทันที

"จ้างท้องเพื่อแลกกับเงิน มึงบ้าป่ะเนี่ย ที่ตกลงกับเขาอ่ะ"อีอตินโวยวายใส่ฉัน

"กูไม่ได้บ้าค่ะ ก็แค่ได้ผัวหล่อแถมเงินอีก20ล้านแค่นั้นเอง"ฉันบอกอติน มันกำลังจะถามอะไรฉันต่อแต่พวกคินมาก่อน คินเดินเข้ามาโอบไหล่ฉันแล้วนั่งลงข้างๆฉัน

"ขนมที่ซนสั่งคิน ขอค่าเดินด้วยครับ"คินทำแก้มป่องๆแล้วยื่นแก้มเขามาตรงหน้าฉัน แล้วเขาก็หลับตาลง ฉันก็ยื่นหน้าไปหอมแก้มคิน เป็นแบบนี้ประจำแหละฉันกับคินอ่ะแต่เราไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่คนที่ไม่รู้จักฉันกับคินจะนึกว่าเราเป็นแฟนกัน ทำไงได้อ่ะฉันไม่มีเพื่อนผู้หญิงเลย มีแต่ศัตรูที่เป็นผู้หญิงทั้งหมด

"วี๊ดดดวิ๊ววว"เสียงโห่ร้องแซวจากเพื่อนๆในกลุ่มฉันเอง เชน ดอม อาร์ต อาร์ม

"ถ้าจะขนาดนี้ ทำไมไม่คบกันไปเลยว่ะ"เสียงอาร์ตเอ่ยถามขึ้น ฉันก็มองหน้าอาร์ต คินก็มองหน้าฉันด้วยสายตาที่หวานเยิ้ม แล้วจับมือฉันขึ้นไปกุมไว้

"เราเป็นเพื่อนกันดีแล้วล่ะคิน"ฉันบอกคิน คินมีสีหน้าเศร้าลง แล้วคินก็ปล่อยมือฉัน

"เรากินขนมกันเถอะมาๆๆเดี๋ยวก็จะเข้าเรียนแล้ว"เสียงอตินเอ่ยขึ้น ทำให้พวกเราหันไปกินขนมกันต่อ พอถึงเวลาเรียนเราก็ไปเข้าห้องเรียน แต่คินไม่คุยอะไรกับฉันเลย ฉันอยากเป็นเพื่อนกับคินมากกว่า ฉันไม่ได้ชอบคินแบบมากกว่าเพื่อน