เมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!

บทนำ"พี่มะลิคะ ติดต่อพี่ธนาได้ไหมคะ ทีมรันคิวกับช่างภาพมาสแตนด์บายที่โรงแรมตั้งแต่หกโมงเช้าแล้ว แต่จนป่านนี้ยังไม่มีใครเห็นพี่ธนาเลย โทรไปก็ปิดเครื่องค่ะ"น้ำเสียงร้อนรนของผู้จัดการสตูดิโอดังทะลุผ่านลำโพงโทรศัพท์ ปลุก ‘มะลิลา’ ให้ตื่นจากภวังค์ในเช้าวันก่อนงานหมั้นของตัวเอง ก่อนที่หญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง พลันคิ้วเรียวสวยก็ขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติตามกำหนดการ ธนาต้องเข้าไปตรวจความเรียบร้อยของโครงสร้างเวทีและซุ้มดอกไม้ที่โรงแรมตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะเขาเป็นคนเสนอตัวรับผิดชอบหน้าที่นี้เองเพื่อให้เธอได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ก่อนวันสำคัญแต่นี่จู่ๆ เขามาหายตัวไป...มันยังไงกัน?"เดี๋ยวพี่ลองโทรหาเขาดูเอง หนูคุมหน้างานไปก่อนนะ ถ้ามีอะไรคืบหน้าพี่จะรีบโทรบอก"มะลิลากดตัดสายแล้วสไลด์หน้าจอเพื่อต่อสายหาว่าที่เจ้าบ่าวของเธอทันที เสียงสัญญาณรอสายที่คุ้นเคยดังขึ้นอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ก่อนถูกแทนที่ด้วยระบบฝากข้อความอัตโนมัติ นั่นทำให้เธอพยายามกดโทรซ้ำอีกสามครั้ง แต่ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม จนความรู้สึกชาวาบเริ่มก่อตัวขึ้นที่ปลายนิ้วของหญิงสาวด้วยสัญชาตญาณบางอย่างกำลังบอกเธอว่านี่ไม่ใช่เรื่องปกติ‘ธน

วินาทีนั้น หญิงสาวรู้สึกราวกับว่าอากาศในห้องเหมือนถูกสูบออกไปจนหมด มะลิลารู้สึกหน้ามืด วิงเวียนคล้ายจะอาเจียน เพราะสิ่งที่ธนาทำมันไม่ใช่แค่การขโมยเงิน แต่มันคือการจงใจฝังกลบชีวิตเธอให้ตายทั้งเป็นหนี้สินเกือบสี่สิบล้านบาทที่งอกขึ้นมาในชั่วข้ามคืน กับเจ้าหนี้นอกระบบที่พร้อมจะใช้ความรุนแรงทวงหนี้ทุกเมื่อ...ผู้ชายที่เธอนอนร่วมเตียงและกำลังจะหมั้นหมายด้วยในวันพรุ่งนี้ กล้าทำเรื่องโหดเหี้ยมขนาดนี้กับเธอได้อย่างไร!?กุญชรมองผู้หญิงที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่ตรงข้าม พลางกำมือเข้าหากันแน่นใต้โต๊ะจนเส้นเลือดปูดโปน สัญชาตญาณเดิมในตัวเขาร้องตะโกนให้ส่งคนไปลากคอไอ้สวะนั่นมากระทืบให้จมดิน แล้วเซ็นเช็คจ่ายหนี้ทั้งหมดแทนเธอซะนั่นคือสิ่งที่เฮียช้างในอดีตจะทำโดยไม่ลังเล...เพราะเขาจะสวมบทอัศวินขี่ม้าขาว เข้าไปจัดการปัญหาทุกอย่างให้เธอ แล้วคาดหวังให้เธอสำนึกบุญคุณและยอมอยู่ในโอวาทแต่สามปีที่สูญเสียเธอไปสอนบทเรียนราคาแพงที่สุดในชีวิตให้เขา เขาได้เรียนรู้แล้วว่าการเข้าไปแทรกแซงและแก้ปัญหาแทนเธอโดยไม่ถามความสมัครใจ คือสิ่งที่ผลักเธอออกไปจากชีวิตเขา ซึ่งเขาตั้งใจว่า...จะไม่ทำมันอีกเพราะอย่างนั้น กุญชรจึงได้

สำนักงานกฎหมายของภูผาตั้งอยู่บนตึกระฟ้าใจกลางย่านสาทร ซึ่งการตกแต่งเน้นโทนสีขาวและกระจกใส แตกต่างจากสำนักงานใหญ่ของกลุ่มอัครพิทักษ์ที่เน้นความขรึมขลังและดุดันอย่างสิ้นเชิงและเมื่อมะลิลาผลักประตูห้องประชุมชั้นสามเข้าไป เธอคาดหวังว่าจะพบเพียงทนายความหนุ่มนั่งรออยู่พร้อมกับกองแฟ้มเอกสาร แต่เธอกลับคิดผิดเมื่อเห็นว่าที่หัวโต๊ะกระจกตัวยาวมีกุญชรในชุดสูทสีเทาเข้มกำลังนั่งไขว่ห้าง มือหนึ่งถือแก้วกาแฟดำ อีกมือหนึ่งกำลังเลื่อนดูข้อมูลบนหน้าจอแท็บเล็ต ส่วนภูผายืนอยู่ด้านข้าง คอยชี้แจงรายละเอียดบางอย่างด้วยท่าทางเคร่งเครียดซึ่งเมื่อทั้งสองได้ยินเสียงประตูเปิด ผู้ชายทั้งสองคนก็หันมามอง ทำเอามะลิลาชะงักฝีเท้า ก่อนความรู้สึกอึดอัดจะก่อตัวขึ้นในช่องท้องด้วยเธอไม่คิดว่าจะเจออดีตสามีที่นี่เขาเพิ่งบอกว่าถ้าเธอจ้างทนายของเขา เขาจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยว แล้วทำไมเขาถึงมานั่งวางอำนาจเป็นประธานในห้องประชุมนี้ได้?"สวัสดีครับคุณมะลิ เชิญนั่งครับ" ภูผาเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ พร้อมกับผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกุญชรมะลิลาจึงละทิ้งความคิดนั้นแล้วเดินเข้าไปนั่งลงอย่างระมัดระวัง พลางปรายตามองกุญชรแวบหนึ่ง แต่ชายหน

เข็มนาฬิกาบนผนังห้องนอนชี้บอกเวลาตีสองครึ่ง...มะลิลาพลิกตัวไปมาบนเตียงคิงไซส์ที่เคยกว้างขวางพอดี แต่คืนนี้มันกลับดูกว้างใหญ่จนน่าใจหาย มิหนำซ้ำ ผ้าปูที่นอนเนื้อละเอียดก็ไม่ได้ช่วยให้เธอหลับสบายขึ้นเลยแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตเอาแต่เบิกโพลงท่ามกลางความมืดมิด ขณะที่สมองทำงานอย่างหนักราวกับเครื่องจักรที่ไม่มีปุ่มปิดภาพใบหน้าของธนาตอนที่ยิ้มให้เธอ...ภาพตัวเลขยี่สิบแปดล้านบาทที่หายไปจากบัญชี...ภาพใบแจ้งหนี้จากเสี่ยวิชัย ทุกอย่างหมุนวนปะปนกันจนหัวแทบระเบิดสามปีที่ผ่านมา เธอคิดว่าตัวเองจัดการชีวิตได้ดีมาตลอด เธอสร้าง Mali Atelier จนเป็นที่รู้จัก มีรายได้ที่มั่นคง มีคนรักที่ดูเหมือนจะเข้าใจเธอทุกอย่าง แต่เพียงแค่ชั่วข้ามคืน ความจริงก็พิสูจน์ให้เห็นว่าอิสรภาพที่เธอคิดว่าครอบครองอยู่นั้นเป็นเพียงภาพลวงตา และสุดท้าย เธอก็ต้องหอบร่างที่บอบช้ำกลับมาซ่อนตัวอยู่ในอาณาเขตของผู้ชายที่เธอเคยผลักไสมะลิลาถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลันผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงแล้วเสยผมที่ปรกหน้าออกอย่างหงุดหงิด อาการนอนไม่หลับทำให้คอแห้งผาก หญิงสาวตัดสินใจตวัดผ้าห่มออกจากตัว สอดเท้าเข้ากับรองเท้าสลิปเปอร์นุ่มนิ่ม แล้วเดินออกจากห้องนอ