Masuk
“ขอโทษนะคะ” เสียงหวานเอ่ยทักทายชายหนุ่มร่างสูงตรงหน้าด้วยความประหม่าทำให้เพลล์ที่กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ปรายตามองเจ้าของเสียงด้วยสายตาที่เย็นชา
ด้านหน้าของเขาตอนนี้เป็นหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันซึ่งกำโทรศัพท์ในมือไว้แน่น ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางดูจะน้อยไปเลยหากเทียบกับแก้มที่แดงระเรื่อจากความเขินอายซึ่งปรากฏชัดเจน เพราะผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ดูสมบูรณ์แบบและตรงสเปคของเธอเป็นอย่างมาก “ถ้าจะขอไลน์หรือไอจีหน่อยจะได้ไหมคะ?” เพลล์สบตากับคนตรงหน้าด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยเช่นเดิม ก่อนจะรับโทรศัพท์ในมือของเธอมาเพื่อให้อินสตาแกรมส่วนตัวของเขาตามที่หญิงสาวต้องการ “ชื่อ...เพลล์เหรอคะ” ดวงตาสวยเริ่มประหม่าเมื่อเหลือบไปเห็นรอยสักบริเวณด้านข้างลำคอของชายหนุ่มซึ่งมันเป็นเพียงแค่ตัวอักษรภาษาอังกฤษแค่ไม่กี่ตัวเท่านั้นแต่กลับยิ่งชวนให้เขาดูน่าค้นหามากขึ้นไปอีก ภายใต้เสื้อตัวใหญ่ที่แทบจะปกปิดความกำยำของร่างกายได้ไม่หมดนั้นจะมีรอยสักแบบนี้อยู่อีกกี่ตำแหน่งกันนะ... “ใช่” เพลล์ตอบกลับหญิงสาวสั้น ๆ พลางสูบบุหรี่ไปด้วยอย่างไม่ใส่ใจ “น้ำฟ้านะคะ พอดีเมื่อกี้ตื่นเต้นไปหน่อยเลยลืมแนะนำตัว” “ว่าแต่พี่เพลล์จะไปไหนต่อหรือเปล่าคะ?” เธอถือวิสาสะเรียกคนตรงหน้าด้วยความสนิทสนมหลังจากได้รู้ชื่อของกันและกันแล้ว ขณะที่เพลล์ยังคงยืนสูบบุหรี่อยู่เช่นเดิมก่อนเขาจะลดมือลงแล้วหันหน้ากลับมาถามหญิงสาวอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไรนัก “เป็นรุ่นน้องของฉันหรือไง?” “เอ่อ...แค่คิดว่าน่าจะใช่น่ะค่ะ เพราะฟ้าเพิ่งจะอยู่ปีหนึ่งเอง” “ถ้าพี่เพลล์ยังไม่รู้จะไปไหนต่อ ไปกับฟ้าก็ได้นะคะ” ถ้อยคำที่ดูหาญกล้าของเด็กสาวรุ่นน้องทำให้เพลล์ยอมทิ้งบุหรี่ลง เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กับใบหน้าเรียวสวยจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน ซึ่งเสือผู้หญิงอย่างเขาก็สามารถมองเห็นความตื่นเต้นจากนัยน์ตาของน้ำฟ้าได้อย่างง่ายดาย “อ๊ะ! พี่เพลล์คะ” น้ำฟ้ายกมือขึ้นมาจับที่ต้นแขนกำยำทั้งสองข้างด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ เพลล์ก็จับตัวของเธอให้แนบชิดกับผนังด้านหลังอย่างแรงพร้อมใบหน้าหล่อเข้มที่ไล่ซุกไซ้ตามลำคออย่างอุกอาจ นานอยู่ครู่หนึ่งกว่าเขาจะยอมผละใบหน้าออกมา “ถ้าจะมาอ่อยผู้ชายก็กล้า ๆ หน่อย ไม่ใช่แค่โดนแตะนิดเดียวก็ตัวสั่นแบบนี้แล้ว” เพลล์บอกคนตรงหน้าเสียงเข้มโดยที่ทั้งสองมือยังคงกักขังหญิงสาวเอาไว้มั่นก่อนจะเอ่ยออกไปอีกครั้งด้วยสายตาที่มืดลง “ไม่รู้หรือไงว่าการชวนไปต่อต้องเจอกับอะไร? ถ้าไม่มั่นใจก็ไม่ควรเข้ามาชวนให้เสียเวลานะ” “คิดว่าคนที่มาร้านเหล้าแบบนี้จะมาตามหารักแท้กันหรือไง?” “ฟะ...ฟ้ารู้ค่ะแต่เมื่อกี้ฟ้าแค่ตกใจไปหน่อย พี่เพลล์ลองให้โอกาสฟ้าดูก่อนนะคะ” หญิงสาวยังคงพยายามร้องขอโอกาสจากชายหนุ่มตรงหน้าแม้ว่าภายในใจของเธอจะรู้สึกหวั่นกับการกระทำที่อุกอาจของเขาเมื่อสักครู่ก็ตาม “สรุปเธอแค่อยากวันไนท์สแตนด์หรือว่าอยากเป็นเมียของฉันกันแน่?” “แต่โทษที ฉันไม่ชอบพวกไม่มีประสบการณ์” เพลล์ปล่อยมือออกแล้วมองสีหน้าผิดหวังของคนตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้ายจากนั้นจึงเดินออกมาจากตรงนั้นอย่างไม่ใส่ใจอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย สำหรับเขาต้องการเพียงแค่เรื่องบนเตียงเพื่อระบายความต้องการที่จบแล้วก็จะแยกทางกันเท่านั้น มันเป็นแค่ความสัมพันธ์ที่ใช้เวลาร่วมกันไม่กี่ชั่วโมงและไม่มีทางกลับมาซ้ำอีกให้มีเรื่องน่ารำคาญใจในภายหลัง แล้วแบบนี้เขาจะต้องมาเอากับคนที่ไม่มีประสบการณ์ให้ตัวเองต้องเสียเวลาทำไม?“หายโกรธแล้วใช่มั้ย?”“ถ้าริต้าจะโกรธพี่เพราะเรื่องนี้ ริต้าคงมีเรื่องให้โกรธทุกวันแน่นอนค่ะ”“งั้นพี่เช็คของได้เลยใช่มั้ย?”ถึงจะถามแบบนั้นแต่มือของเพลล์กลับลูบไล้ไปทั่วทุกส่วนของเรือนร่างกึ่งเปลือยเปล่าของริต้า พร้อมกับใบหน้าคมคายที่ขยับเข้าไปซุกไซ้ตามลำคอของเธอด้วยความกระหาย โดยไม่รอฟังคำอนุญาตจากเธอเลยแม้แต่น้อย เช่นเดียวกับริต้าที่ยกมือขึ้นมาโอบกอดลำคอหนาเอาไว้ด้วยความเคลิ้บเคลิ้มกับสัมผัสของเพลล์ไม่ต่างกัน“อ๊าา อ อ๊ะ! เบา ๆ ค่ะ ทำเหมือนริต้าปล่อยให้อดอย่างนั้นแหละ”ถ้อยคำห้ามปรามของริต้าไม่ได้เข้าหูของเพลล์เลยแม้แต่น้อย เพราะเขากำลังตั้งหน้าตั้งตาทำร่องรอยความเป็นเจ้าของบนตัวของเธออยู่ฝ่ามือใหญ่ฉีกกระชากชุดตัวบางออกได้อย่างง่ายดายจนเผยให้เห็นส่วนที่เปลือยเปล่าของริต้ามากกว่าเดิม ก่อนที่เจ้าของใบหน้าคมคายจะเคลื่อนใบหน้าลงไปเพื่อตักตวงความสุขจากหน้าอกใหญ่ของหญิงสาว“อะ อ๊าาา ทะ...ทำไมชอบดูดแรงอยู่เรื่อยเลย สะ...เสียว อ๊าา~” ริมฝีปากบางส่งเสียงครางกระท่อนกระแท่นออกมาไม่ขาดกับความเสียงซ่านที่ตรงเข้าเล่นงานบริเวณหน้าอกใหญ่ ขณะเดียวกันเสื้อผ้าน้อยชิ้นที่ปกปิดร่างกายของเธออยู่ ยิ่งชว
“นี่พี่คิดแต่เรื่องแบบนี้ตลอดเวลาเลยเหรอคะ? อย่างน้อยพี่ก็ควรจะทำให้ทุกอย่างมันโรแมนติกมากกว่านี้หน่อยสิ”“พอดีมันขัดกับนิสัยตรง ๆ ของพี่หน่อยน่ะ”“ตรง ๆ กับหื่นมันคนละเรื่องกันนะคะ”“ไม่ใช่ว่าเธอเตรียมใจไว้แล้วหรือไง? ต่อให้พี่จะพูดอ้อม ๆ มากกว่านี้ แต่ว่าสุดท้ายมันก็จบแบบเดิมอยู่ดีนะครับ”“ริต้าเริ่มไม่อยากรู้แล้วค่ะว่าของขวัญคืออะไร” ริต้าพ่นลมหายใจพรืดใหญ่ แต่ดูเหมือนความไม่พอใจของเธอจะยิ่งทำให้เพลล์ได้ใจมากกว่าเดิม เขาโอบเอวแล้วพาเธอไปที่ของขวัญที่ได้เตรียมไว้ ซึ่งพร้อมจะให้ริต้าแกะกล่องออกแล้ว“พี่ตั้งใจเลือกมากเลยนะ”“ริต้าไว้ใจพี่ได้ใช่มั้ยเนี่ย”ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ริต้าก็ยอมเปิดกล่องของขวัญที่เพลล์ซื้อให้เธอ จนกระทั่งเผยให้เห็นผ้าสีแดงที่อยู่ด้านในจนเธอต้องหยิบออกมาดู“ชอบมั้ย? รับรองว่าสัดส่วนพอดีตัวแน่นอน เพราะพี่ตั้งใจวัดทุกคืน”“วันเกิดแบบนี้ก็ต้องใส่แรกเกิดสิจริงมั้ย?”“ไปเปลี่ยนให้พี่ดูหน่อยสิครับ ว่าพอดีตัวเรารึเปล่า”ริต้าตวัดสายตามองคนด้านข้างตาขวาง เพราะพอจะขอเรื่องแบบทีไร เขาจะชอบทำตัวสุภาพแบบนี้ทุกที! แต่เพราะเห็นแก่การเป็นคนรักที่ดีตลอดเวลาที่ผ่านมา ดังนั้นริต้าก็
สามวันต่อมา (บ้านเทพพิพัฒน์)“สุขสันต์วันเกิดนะริต้า แม่ขอให้ลูกมีความสุขมาก ๆ นะ”“ปีนี้แม่ได้ลูกสาวที่น่ารักเพิ่มขึ้นอีกคนแล้วสินะ” อาภัสราสวมกอดว่าที่ลูกสะใภ้พร้อมกับเอ่ยอวยพรเด็กสาวอย่างใจดีท่ามกลางงานเลี้ยงที่อบอุ่นภายในครอบครัว ซึ่งการกระทำและคำอวยพรของทุกคนในวันนี้ล้วนทำให้ริต้ารู้สึกผ่อนคลายขึ้นเป็นอย่างมากตั้งแต่ที่ได้คบหากับเพลล์อย่างจริงจัง ชีวิตของริต้าก็เปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก มันไม่ใช่แค่สถานะทางการเงินที่เพลล์เต็มใจจะมอบความสุขสบายและของมีค่าทุกอย่างให้กับริต้า แต่มันเป็นความรักที่เธอได้รับจากเขาและคนในครอบครัวของเพลล์ จนริต้าไม่รู้เลยว่าเธอจะตอบแทนความรักเหล่านั้นอย่างไรดีให้สมกับที่ทุกคนเอ็นดูเธอมากขนาดนี้“อยากได้อะไรก็บอกแม่นะ เพราะตอนนี้ลูกก็เป็นลูกสะใภ้ของแม่อีกคนแล้วเหมือนกัน”“ขอบคุณนะคะที่เอ็นดูริต้ามากขนาดนี้”“หนูเป็นคนที่ทำให้ลูกชายของแม่เปลี่ยนแปลงตัวเองได้มากขนาดนี้เลยนะ แม่จะไม่รักหนูได้ยังไงล่ะ”“โหแม่ พูดแบบนี้เดี๋ยวริต้าก็งอนผมอีกหรอก”“ริต้าจะงอนพี่เรื่องอะไรคะ?”“ก็ตอนที่เธอเป็นเมนส์แล้วชอบงอนเรื่องในอดีตของพี่ไงครับ”“พี่เพลล์!” ริต้ารีบห้ามก่อนที่เพ
บนรถ“พี่ไม่ได้โกรธเพื่อนของริต้าใช่มั้ยคะ?” ริต้าเป็นฝ่ายเริ่มถามเพลล์ขึ้นก่อนระหว่างที่กำลังนั่งอยู่บนรถด้วยกัน ทำให้เพลล์ต้องละสายตาจากถนนแล้วเหลือบมองที่แฟนสาวด้านข้างแทน“พี่ทำให้เธอคิดมากเหรอ?”“เปล่าค่ะ แต่ริต้าแค่ลองถามเพื่อความมั่นใจแค่นั้น เพราะจริง ๆ ริต้าพอจะมองออกว่าถ้าพี่โกรธพี่จะไม่ทำแบบนี้”“เมียสวยแถมยังฉลาดอีกว่ะ”ริต้าลอบมองบนกับคำพูดของเพลล์ที่ยังคงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน แต่อย่างน้อยเธอก็พอจะสบายใจแล้วว่าเพลล์ไม่ได้ติดใจสิ่งที่เพื่อนของเธอเคยทำแล้ว ก่อนที่เขาจะยืนยันเพื่อให้แฟนสาวมั่นใจอีกครั้ง“พี่ไม่ได้โกรธหรอก เพราะการกระทำของพี่ในตอนนั้นก็สมควรจะโดนแบบนั้นจริง ๆ นั่นแหละ”“ถึงเพื่อนเธอจะน่าหมั่นไส้ก็เถอะ แต่ถ้าเธอมีเพื่อนดี ๆ ที่รักเพื่อนจริงแบบนี้ พี่ก็รู้สึกสบายใจเหมือนกัน”“ชมพู่เป็นเพื่อนที่มหา’ลัยคนแรกของริต้าเลยค่ะ แล้วก็เป็นเพื่อนที่คอยช่วยเหลือริต้ามาตลอดด้วย ความจริงที่ริต้าตัดสินใจกลับไปหาพี่ในวันนั้นก็เป็นเพราะชมพู่เหมือนกันนะคะ”“ขอบคุณนะที่เธอตัดสินใจแบบนั้นในวันนั้น เพราะมันทำให้พี่ได้รู้ตัวว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญสำหรับพี่จริง ๆ”ริต้าเอียงศีรษะไป
มหาวิทยาลัย“พี่เพลล์ไม่ต้องรอริต้าก็ได้นะ พี่กลับไปทำงานของตัวเองดีกว่าค่ะ” ริต้าบอกกับเพลล์ที่จับมือของเธอไว้แน่น แม้ว่าทั้งคู่จะถึงหน้าลิฟต์แล้วก็ตาม แต่เพลล์กลับกระชับมือของแฟนสาวแล้วตอบกลับเช่นเดิม“เดี๋ยวพี่ทำงานรอที่ร้านกาแฟด้านล่าง พอเธอเลิกเรียนแล้วจะได้ไปกินข้าวด้วยกันไง”“ริต้าไม่ใช่เด็กนะที่ต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิดแบบนี้ ช่วงนี้งานของพี่ก็เยอะมากจนแทบไม่ได้นอนเลยนะคะ”“อย่าดื้อสิคะ ถ้าริต้าใกล้เลิกคลาสเมื่อไหร่ ริต้าจะทักบอกทันทีเลยนะ”ริต้าพยายามเกลี้ยกล่อมแฟนหนุ่มอีกครั้งระหว่างที่เขายกแขนขึ้นมากันประตูลิฟต์ให้เธอเพื่อจะขึ้นไปชั้นบนด้วยกันช่วงนี้เพลล์มีงานค่อนข้างเยอะกว่าปกติจนแทบจะไม่มีเวลาได้พักเลย ทั้งงานที่เขาต้องทำก่อนเรียนจบ รวมถึงงานที่ชายหนุ่มกำลังลงทุนสร้างสปอร์ตบาร์ ซึ่งเป็นธุรกิจที่เขาตั้งใจและทุ่มเทเป็นอย่างมาก ซึ่งตอนนี้ริต้าเองก็พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมตอนแรกเพลล์จึงอยากลงแข่งบอลตอนเทอมหนึ่งเป็นครั้งสุดท้าย เพราะตอนเทอมสองเขาจะไม่มีเวลาว่างแบบนี้นี่เองแต่ถึงอย่างนั้น คนที่งานยุ่งมากขนาดนี้ก็ยังคงแบ่งเวลามาให้กับเธอเสมอ ที่ไม่ว่าจะไปไหนหรือทำอะไร เพลล์ก็จะไม่ย
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อ อ๊ะ อ๊ะ! เสร็จรึยัง อ๊าา วันนี้ริต้าต้องไปเรียนนะ”ริต้าที่ร่างกายกำลังโยกคลอนอยู่ใต้ร่างของเพลล์เอ่ยบอกเสียงกระท่อนกระแท่น พร้อมกับหลุดเสียงครางออกมาอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่เพลล์มอบความสุขให้กับเธอครั้งแล้วครั้งเล่าจนเธอเสร็จสมเพราะเขาไปหลายครั้ง แต่ดูเหมือนว่าเพลล์จะยังคงไม่พอใจสักทีสำหรับระยะเวลาเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงที่เขาได้มีเซ็กซ์กับเธอ“ขออีกแป๊บนะ ซี้ดดด เอาโคตรมันเลยว่ะ”“พี่พูดแบบนี้รอบที่สี่แล้วนะ อ อ๊ะ! ถ้าริต้าไปเรียนไม่ไหวจะทำยังไง”“ผัวเธอรวยมากนะ แค่เธอบอกว่าต้องการอะไร อ่าส์...พี่ก็ให้เธอได้ทั้งหมดอยู่แล้ว” อดีตเสือร้ายไม่สนใจสิ่งที่ริต้ากำลังตำหนิเขา แล้วเปลี่ยนมาจับขาของเธอให้พาดที่บ่าของเขาแทน ฝ่ามือใหญ่ประคองที่ข้อเท้าของคู่หมั้นสาวเอาไว้ จากนั้นจึงเอียงใบหน้าไปขบเม้มที่ข้อเท้าของริต้าอย่างไร้ความรังเกียจ โดยที่สะโพกสอบยังคงรัวใส่คนใต้ร่างด้วยจังหวะที่หนังหน่วงเช่นเดิม“หน้าไม่อาย อ๊าา~”เพลล์ไม่สนใจถ้อยคำที่หญิงสาวตำหนิตนเอง แล้วเดินหน้าทำในสิ่งที่เขาต้องการต่อไป คนเจ้าเล่ห์จงใจตอกอัดแก่นกายใหญ่เข้าใส่หญิงสาวที่นอนอยู่เน้น ๆ เป็นการทำโทษเด็กด
บ้านเทพพิพัฒน์“เพลล์” เสียงเรียกจากชั้นสองของบ้านทำให้เพลล์ที่เพิ่งกลับมาในช่วงเที่ยงคืนกว่าเงยหน้าขึ้นไปมอง ซึ่งคนที่กำลังเดินลงมาคือเพียงพราวพี่สะใภ้ของเขาที่เธอยังคงทำหน้าที่ดูแลทุกคนในบ้านอย่างไม่ขาดตกบกพร่องเลยแม้แต่น้อย“นี่ดื่มมาอีกแล้วเหรอ? แล้วกินอะไรมาหรือยัง”“ผมกินมาแล้ว เพราะวันนี้ไปท
“คนนั้นใครวะ” ทันทีที่พนักงานสาวเดินออกไปเพลล์บอยหนุ่มก็เอ่ยถามขึ้นมาทันที เพราะว่าเขาเองกำลังรู้สึก ‘สนใจ’ หญิงสาวคนนั้นเป็นอย่างมาก“มึงหมายถึงใคร”“เด็กเสิร์ฟที่เพิ่งเดินออกไปเมื่อกี้”“มึงถามเหมือนกูจำพนักงานทุกคนที่นี่ได้เลยนะ” แผ่นดินตอบกลับไปพลางหย่อนตัวลงบนโซฟาที่เดิมไปด้วย เพราะคำถามของเพ
“อ๊ะ! เราลืมไปเลย” เดมี่ที่กำลังซบแผ่นดินอยู่ผละใบหน้าออกมาแล้วหลุดเสียงอุทานเมื่อนึกบางอย่างขึ้นมาได้ เรียกความสนใจจากทั้งสองหนุ่มให้มองมาที่เธอเป็นตาเดียว“มีเรื่องอะไรรึเปล่า?”“เค้านัดน้องลินไว้น่ะ น้องบอกตอนห้าทุ่มให้ไปหา”“ไปหาที่ไหน?” แผ่นดินหรี่ตามองใบหน้าสวยของหญิงสาวด้านข้างอย่างพยายามจับ
“น้อย ๆ หน่อย ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองมีผัวแล้ว” เพลล์กระแทกตัวลงฝั่งตรงข้ามของเพื่อนสนิทพลางเอ่ยเย้าแหย่เธอไปด้วย ทำให้เดมี่ต้องละสายตาจากหนุ่มผมเทาที่เพิ่งเดินผ่านไปเมื่อสักครู่แล้วหุบยิ้มลงอัตโนมัติเมื่อต้องเห็นใบหน้าเดิม ๆ ของอีกฝ่ายทุกวันถึงเพื่อนของเธอจะถือว่าหน้าตาพอใช้ได้ก็เถอะ แต่พอได้รู







