Home / รักโบราณ / สลับชะตามาเป็นชายาอ๋องพิการ / บทที่ 13.6 เอ๊ะอะ ก็ลากกันขึ้นเตี.ยง อีกแล้วแม่ๆ (⁄ ⁄>⁄ ▽ ⁄<⁄ ⁄)

Share

บทที่ 13.6 เอ๊ะอะ ก็ลากกันขึ้นเตี.ยง อีกแล้วแม่ๆ (⁄ ⁄>⁄ ▽ ⁄<⁄ ⁄)

last update Last Updated: 2025-08-29 03:28:38

"เจียงเยี่ยนฟาง เจ้าอยู่ก่อน"

เท้าที่ก้าวเดินพลันชะงัก หันกลับไปมองทางด้านหลัง หากแต่ว่าต่อให้นางจ้องจนตาแทบจะหลุดออกมาเพียงใด ก็ไม่อาจมองทะลุฉากกั้นห้องได้ สุดท้ายจึงเดินกลับเข้าไปใหม่อีกรอบ "ท่านอ๋องต้องการรับสั่งสิ่งใดเพคะ"

"..." เซียวลี่หยางกลับโยนรับสั่งม้วนนั้นให้นางอย่างแรงแทนคำตอบ

เจียงเยี่ยนฟางรับของที่ถูกโยนใส่อกไว้ได้ทัน แต่ตุ๊กตาในมือกลับร่วงหล่นกลิ้งไปไกล แม้นางไม่พอใจแต่ก็พยายามเก็บอาการ ลอบสูดหายใจเข้าลึก

เมื่อเปิดออกดูก็พบว่าในนั้นไม่ได้กล่าวสิ่งใดมาก แต่บอกให้นางกับเขาเข้าไปในวังในเร็ววันนี้ ให้เตรียมตัวไว้ แล้วก็ไม่ได้ระบุวันที่ที่ชัดเจน

คิ้วเรียวยาวของเจียงเยี่ยนฟางพลันเลิกขึ้น "ท่านอ๋องทราบหรือไม่ว่าเรื่องอันใดเพคะ"

"..." เซียวลี่หยางเงียบไปในตอนแรก แต่เขาเองก็ได้ข่าวมาก่อนหน้านี้แล้ว และมั่นใจว่าน่าจะเรื่องนี้ไม่ผิดแน่ "เต๋อเฟยเดินไม่ได้มาหลายวันแล้ว"

"เต๋อเฟย?" เจียงเยี่ยนฟางมีสีหน้าสงสัย ทำราวกับกำลังนึกหาคนผู้นั้นในหัว "ท่านอ๋องเป็นหมอ?"

"เจียงเยี่ยนฟาง" อีกฝ่ายหาได้ใส่อารมณ์ในน้ำเสียง แต่ดูจากสีหน้าบึ้งตึงแล้วก็คงไม่พอใจ

"เพคะ" นางก็ยังคงทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ร
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • สลับชะตามาเป็นชายาอ๋องพิการ   บทที่ 15.2 ไปทำที่เรือนไม้

    เซียวลี่หยางมองเห็นเติ้งอู๋ที่แอบอยู่ในมุมมืดรอคำสั่ง เขากลับส่ายหน้าไม่ให้ตามไป เผื่อสตรีนางนี้นึกอยากเล่นอะไรไม่รู้จักอายฟ้าอายดินกลางแจ้งขึ้นมา!"ท่านอ๋อง หม่อมฉันขอถามท่านอีกครั้ง จะไม่โกรธ?""อืม" การส่งเสียงในลำคอนั้น ติดจะยานคางเล็กน้อย พร้อมกับมุมปากที่ขยับไหวขึ้นมานิดหนึ่ง"เชื้อพระวงศ์ พูดแล้วไม่คืนคำ"เซียวลี่หยางกลับรู้สึกว่าน้ำเสียงของคนด้านหลังดูอารมณ์ดีขึ้นมาแปลก ๆ ทั้งที่ปกติต่อให้นางจะพูดยียวนเขาเช่นไร น้ำเสียงนั้นก็ฟังชัดไม่เปลี่ยนแปลง แต่ยามนี้กลับเหมือนกลั้วหัวเราะผสมมาเพราะอารมณ์ดี"ไปที่ใด""เรือนไม้ที่ท่านเคยมอบให้หม่อมฉัน""..." ที่แท้แล้วนางต้องการพาเขาไปทำในที่ที่นางคุ้นชิน?ผ่านไปหนึ่งก้านธูปกว่า เจียงเยี่ยนฟางเพิ่งจะพาคนมาถึงเพราะต้องออกแรงดันรถเข็นไปด้วย จึงทำให้เวลาคลาดเคลื่อนออกไปกว่าที่นางเดินทางเพียงคนเดียวนางผลักเปิดประตูให้เปิดออก เสียงของบานประตูพลันส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดออกมาด้วยไม่เคยถูกซ่อมแซมมานาน หลังจากนั้นเจียงเยี่ยนฟางก็พาคนไปนั่งกลางเรือนไม้ที่ผุพัง ก่อนจะเดินกลับไปปิดประตูจนเกิดเสียงดังหนวกหูแบบเดิมขึ้นอีกรอบเซียวลี่หยางรู้สึกว่าอากาศรอบเรือ

  • สลับชะตามาเป็นชายาอ๋องพิการ   บทที่ 15.1 เริ่มการพิสูจน์แล้ว

    บทที่ 15เข้าหอในเรือนไม้ผุพังดวงจันทร์วันนี้กลมโตทอประกาย เมฆหมอกบางเบา แม้ไม่ต้องจุดคบไฟก็ยังสามารถเห็นทางเดินรอบตัวได้กระจ่างชัดเวลานี้หงเปากำลังยืนเป็นกังวลในเรือนอี้ของชินอ๋อง มือบีบแน่นเข้าหากัน "ท่านอ๋อง คุณหนูใหญ่เจียงจะมาจริงหรือพ่ะย่ะค่ะ""เจียงเยี่ยนฟางก็แค่มาทดสอบ คงไม่กล้าลงมือจริง" เซียวลี่หยางทั้งที่เอ่ยน้ำเสียงราบเรียบ ดูไม่รอคอย แต่กลับสวมอาภรณ์เหลือแค่ตัวใน "นางอาลัยอาวรณ์รักกั่วหลีหมิ่นขนาดนั้น จะมาเปลืองตัวเองก็คงไม่ใช่ เพียงแค่อยากหลอกล่อข้าให้เข้าไปติดอยู่ในแผนของตนเองเท่นั้น ก็ลองเดินตามนางดูสักครา เผื่อจะได้อะไรคืบหน้าขึ้นมาบ้าง" แต่ใจหนึ่งเขาก็กำลังคิดว่าหากนางชมชอบกั่วหลีหมิ่นขนาดนั้น แล้วฮ่องเต้เล่า มิใช่ว่านางอยากเป็นอย่างสนมอี๋หรือไรรึว่านางกับพี่ชายของเขาตกลงกันเรื่องนี้แทน ว่าหากเจียงเยี่ยนฟางสามารถเปิดโปงเขาได้ นางจะได้กลับไปตบแต่งเป็นภรรยาของกั่วหลีหมิ่นอีกที เท่าที่เขาให้เติ้งอู๋ตามสืบเรื่องกั่วหลีหมิ่นก็ได้รู้เหตุผลว่าทำไมอีกฝ่ายไม่ไปขอเจียงเยี่ยนฟางแต่งงานสักที ด้วยเพราะบิดาของตนคัดค้าน ดังนั้นบางทีฮ่องเต้ก็อาจจะสืบทราบเรื่องนี้ตั้งแต่ที่เจียงเจี

  • สลับชะตามาเป็นชายาอ๋องพิการ   บทที่ 14.2 ท้าพิสูจน์

    "ฮ่องเต้เสด็จ..."เซียวลี่หยางจึงปล่อยคนให้เป็นอิสระเจียงเยี่ยนฟางเองก็ขยับตัวยืนขึ้น เตรียมรอรับเสด็จ นางเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ โดยไม่หันไปมองเซียวลี่หยาง "ไม่ต้องห่วง หมอพิษพเนจรผู้นี้ ก็แค่คนไร้ค่า!" เพียงแค่มองทะลุผ่านไปเบื้องหลังของเซียวมู่หยาง นางก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องของชินอ๋องไม่มีทางถูกเปิดเผยแน่ ยังคงเป็นนางที่ได้เปรียบ เพราะกุมความลับของอีกฝ่ายไว้เพียงผู้เดียวในระหว่างที่เซียวลี่หยางกำลังดูตรวจอาการ เจียงเยี่ยนฟางก็ถูกพาถอยไปที่หลังฉากกั้นของห้องกลาง เซียวมู่หยางที่ออกมารอด้วยกันกับนางก็เอ่ยขึ้นมาว่า"หมึกที่เจ้ามอบให้มาครานั้นใช้ดียิ่งนัก นอกจากสีจะติดเนื้อกระดาษดีแล้วก็ยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ พาให้ผ่อนคลายยิ่งนัก ตอนนี้เราก็ใช้หมดแล้ว""ฝ่าบาททรงงานหนักทุกวัน หมึกทำออกมาตลับเล็กเพียงนั้น ไม่แปลกที่จะหมดในเร็ววันเพคะ หากพระองค์ทรงชอบ ไว้หาของที่ใช้ทำได้ครบแล้ว หม่อมฉันจะทำมาถวายอีกเพคะ""รบกวนเจ้าแล้ว""ไม่รบกวนเลยเพคะ คราวหน้าหม่อมฉันจะทำให้ใหญ่กว่าเดิมด้วย!" แม้นไม่อาจมองหน้าอีกฝ่ายตรง ๆ ได้ แต่นางก็แสร้งยิ้มเพียงดวงตาอย่างแนบเนียน แถมน้ำเสียงที่เอ่ยออกไปก็เป็นจังหวะ

  • สลับชะตามาเป็นชายาอ๋องพิการ   บทที่ 14.1 โต้เถียงกันแล้ว

    บทที่ 14หมอพิษพเนจรผู้นี้ หม่อมฉันไม่รู้จักเช้าวันต่อมาเจียงเยี่ยนฟางกลับถูกคนมาแจ้งข่าวให้เข้าวังทันที ดีที่นางให้เจินเจินออกไปสั่งตัดชุดไว้ก่อนแล้วตั้งแต่ออกมาจากวังหลวงคราวนั้น รอบนี้จึงสวมชุดแบบสตรีแคว้นเฉิงไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้แทนระหว่างที่เจินเจินกำลังช่วยเจ้านายแต่งตัว นางก็เล่าเรื่องที่ไปแอบดูมาเมื่อวานให้พระชายาฟัง ถึงอีกฝ่ายจะบอกว่าไม่ใส่ใจก็ตาม แต่เจินเจินก็อยากรู้จริง ๆ ว่าท่านอ๋องจะทำโทษคนที่ตนบอกว่ารักมากได้ลงคอหรือไม่ ผลปรากฏว่าครั้งนี้ทำจริง "เมื่อคืนดูเหมือนท่านอ๋องจะพิโรธจริงเพคะ อนุกู่ถูกตีจนสลบไป หลังของนางคงต้องรักษาไปอีกนาน"เรื่องการใส่ร้ายคนแถมถึงขั้นทำตุ๊กตาอูกู่ขึ้นมา หลอมรวมกับเรื่องที่ผ่านมาซึ่งเคยปล่อยผ่านไปเฉย ๆ ครั้งนี้หากไม่ทำโทษอีกก็คงไม่ได้ เมื่อวานตอนเจินเจินไปแอบดูยังต้องปิดหูเพราะเสียงร้องของสตรีผู้นั้นที่เพิ่งถูกลดขั้นไปอยู่เลย เสียงร้องของอนุกู่ทั้งโหยหวนและหนวกหู ปากยังพร่ำอ้อนวอนท่านอ๋องไม่หยุด แต่หงเปาที่ไปคอยยืนดูกลับไม่ใจอ่อนลงเลยแม้แต่น้อย"..." เจียงเยี่ยนฟางเพียงฟังผ่าน ๆ อย่างไรเสียนางก็แก้แค้นในทางอื่นไปแล้ว อีกฝ่ายจะถูกลงโทษหรือไม่ ย่อ

  • สลับชะตามาเป็นชายาอ๋องพิการ   บทที่ 13.6 เอ๊ะอะ ก็ลากกันขึ้นเตี.ยง อีกแล้วแม่ๆ (⁄ ⁄>⁄ ▽ ⁄<⁄ ⁄)

    "เจียงเยี่ยนฟาง เจ้าอยู่ก่อน"เท้าที่ก้าวเดินพลันชะงัก หันกลับไปมองทางด้านหลัง หากแต่ว่าต่อให้นางจ้องจนตาแทบจะหลุดออกมาเพียงใด ก็ไม่อาจมองทะลุฉากกั้นห้องได้ สุดท้ายจึงเดินกลับเข้าไปใหม่อีกรอบ "ท่านอ๋องต้องการรับสั่งสิ่งใดเพคะ""..." เซียวลี่หยางกลับโยนรับสั่งม้วนนั้นให้นางอย่างแรงแทนคำตอบเจียงเยี่ยนฟางรับของที่ถูกโยนใส่อกไว้ได้ทัน แต่ตุ๊กตาในมือกลับร่วงหล่นกลิ้งไปไกล แม้นางไม่พอใจแต่ก็พยายามเก็บอาการ ลอบสูดหายใจเข้าลึกเมื่อเปิดออกดูก็พบว่าในนั้นไม่ได้กล่าวสิ่งใดมาก แต่บอกให้นางกับเขาเข้าไปในวังในเร็ววันนี้ ให้เตรียมตัวไว้ แล้วก็ไม่ได้ระบุวันที่ที่ชัดเจนคิ้วเรียวยาวของเจียงเยี่ยนฟางพลันเลิกขึ้น "ท่านอ๋องทราบหรือไม่ว่าเรื่องอันใดเพคะ""..." เซียวลี่หยางเงียบไปในตอนแรก แต่เขาเองก็ได้ข่าวมาก่อนหน้านี้แล้ว และมั่นใจว่าน่าจะเรื่องนี้ไม่ผิดแน่ "เต๋อเฟยเดินไม่ได้มาหลายวันแล้ว""เต๋อเฟย?" เจียงเยี่ยนฟางมีสีหน้าสงสัย ทำราวกับกำลังนึกหาคนผู้นั้นในหัว "ท่านอ๋องเป็นหมอ?""เจียงเยี่ยนฟาง" อีกฝ่ายหาได้ใส่อารมณ์ในน้ำเสียง แต่ดูจากสีหน้าบึ้งตึงแล้วก็คงไม่พอใจ"เพคะ" นางก็ยังคงทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ร

  • สลับชะตามาเป็นชายาอ๋องพิการ   บทที่ 13.5 บทเรียนของดอกบัวที่คิดจะใส่ร้ายพยาหงส์

    "..." กู่เยว่ชิงถึงกับสะดุ้งตกใจกับแววตาเย็นชาประหนึ่งวิญญาณร้ายของเจียงเยี่ยนฟาง นัยน์ตาเรียวที่จดจ้องนางอยู่ดูไม่มีความหวาดกลัวในคำพูดของตนเองแม้แต่น้อย ทำให้กู่เยว่ชิงตระหนักได้ว่าอีกฝ่ายพูดจริงทำจริงแน่ ไม่ใช่เพียงข่มขู่! และที่นางตกใจยิ่งกว่าก็คือสตรีนางนี้เป็นเพียงคุณหนูที่โดนทอดทิ้ง ไร้การศึกษา ไร้การอบรม บิดามารดาไม่สนใจ ส่งมาแต่งเข้าจวนชินอ๋องที่พิการและไม่ยุ่งเกี่ยวกับราชสำนักแล้ว แต่ยามนี้คนตรงหน้าไหนเลยจะมีนิสัยเช่นที่ผู้คนได้รู้มาว่าอ่อนแอด้อยปัญญา!"พระชายา..." สาวใช้นางนั้นอยู่ไม่ไกลจึงได้ยินเต็มสองหู รีบเงยหน้ามองกู่เยว่ชิงด้วยความตื่นตระหนก เรื่องราวของจูเหลียงพลันวาบผ่านเข้ามาในหัว ทำให้ขาที่นั่งทับกันอยู่พลันหมดแรงพับไปกับพื้นถึงก่อนหน้านี้พระชายาเจียงอยู่อย่างเงียบสงบมานาน ท่านอ๋องรังแกอย่างไรก็ไม่ปริปากบ่น จนพวกนางหลงนึกไปแล้วว่าตนเองก็สามารถข่มเหงอีกฝ่ายได้เช่นกัน ด้วยเพราะทะนงว่าตนเป็นคนฝั่งของพระชายากู่ที่ท่านอ๋องทรงโปรดปรานเพียงหนึ่งเดียวด้วยมัวแต่ลุ่มหลงในคำเยินยอที่หาใช่ของตนเองแต่เป็นของเจ้านาย พวกนางกลับหลงลืมไปแล้วว่า สตรีผู้นี้มาจากตระกูลใด ต่อให้อีกฝ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status