The Evil Queen ฝืนลิขิตร้ายกลายเป็นลิขิตรัก

The Evil Queen ฝืนลิขิตร้ายกลายเป็นลิขิตรัก

last updateLast Updated : 2025-11-07
By:  ดุจเพชรCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
52Chapters
991views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ข้ามีอายุหลายร้อยปีเป็นราชินีในหมู่ปีศาจ มีพลังอำนาจมหาศาล แต่สิ่งเดียวที่ไม่มีวันลืม คือภาพชายคนรักสิ้นใจในอ้อมอก ข้าต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวมานานแสนนานเพื่อรอคอยชายอันเป็นดั่งดวงใจ และตอนนี้ข้าทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เมื่อชายคนรักได้ไปเกิดในภพชาติใหม่ ภพที่มีแต่ความโลภ โกรธ หลง เข่นฆ่ากันไม่เว้นแต่ละวัน  และใจข้ายิ่งร้อนดั่งไฟเมื่อชายคนรักที่เฝ้าคะนึงหากำลังหมั้นหมายกับหญิงอื่น  พวกเขาทั้งคู่ดูเหมาะสมกันราวกับสวรรค์จงใจสร้าง แต่สวรรค์แล้วไงในเมื่อเขาคือคนรักของข้า!! ต่อให้เย้ยฟ้าท้าสวรรค์ข้าก็จะทวงทุกอย่างกลับคืนมา

View More

Chapter 1

ลิขิตรัก 1 ปฐมบทแห่งการจากลา

「来希、私にあなたの愛人の産後ケアをさせるつもり?」

幸田萌花(こうだ もえか)が野菜を刻む手をぴたりと止め、包丁をまな板の上にそっと置いた。沈黙の後、顔を上げて幸田来希(こうだ らいき)と目を合わせた。

その瞳は冷たく鋭かった。

その瞳に見つめられた来希は一瞬後ろめたく思った。

しかし、そんな感情もすぐに消えた。

彼は萌花のエプロンに付いた魚の鱗に視線を落として眉間にしわを寄せた。

「はなは愛人なんかじゃない」

萌花の口元には嘲るような微笑みが浮かんでいた。

「婚外子まで作っておいて、彼女は愛人じゃないって?」

『婚外子』という言葉を聞いた来希の顔には怒りが露わになった。

彼の声はさっきと違う。

「説明しただろう。はなの子供は俺の子じゃない。彼女は帰国したばかりで頼れる人もいない。友達として頼ってきただけだ。

出産してまだ二日。産後ケアセンターの食事が口に合わない。それでお前は料理に詳しいから、栄養食を作ってほしいと言っただけだ。

一日三食届けるだけ。どうせお前は家でダラダラしてるんだろ?何かすることがあれば、退屈しないだろう。いいことじゃないか?」

萌花は目の前の男を見つめながら、心の中では失望に追い打ちをかけられていた。

高校で三年間片思いし、大学一年生の頃から猛アタックした末結婚した。彼のために全てを捨てて、家庭に入り料理を作り続けてきた。これが本当に私が尽くしてきた夫なのだろうか。

出会ってから、もう十年近くになる。

彼女はずっと、生い立ちと貧しい環境のせいで、夫は冷たくて思いやりがないのだと思っていた。

だからこの十年間、彼女は小さな太陽のように必死に彼を照らして温めようとした。

冷たく、愛のない世界から夫を救い出そうと。

けれど彼を温めることができなかった。

代わりに、自分の光を全て消してしまった。

もし彼がもともと冷たい人間なら、それも仕方ないと諦めがついただろう。

ただ自分が彼を温められないのではなく、彼を温められる人物が自分ではなかったなんて思いもしなかった。

来希の心には十年間秘められてきた『片想いの相手』がいると、萌花は数日前に知ったばかりだ。

「来希、あなたの目には私は毎日何もせずダラダラしていて、何の価値もない妻に映っているの?」

来希は困惑した表情を浮かべた。

「萌花、言いがかりはやめてくれないか?食事を何度か作ってくれと言っているだけだ。どうせお前は毎日料理を作るんだろう?買い物のときに少し多めに買うだけだし、家から産後ケアセンターは近い。届けるのに五分もかからない。そんなに手間はかからないだろ?

俺はお前に何かを強要したことはないし、仕事をして金を稼げとも言わない。銀行カードも自由に使わせている。衣食住に困らず、お金持ちの奥様として暮らしていて何が不満なんだ?

こんなこと、手間でも何でもないだろう。俺が頭を下げないといけないようなことか?」

萌花の心は氷のように冷え切っていた。

こんな口論などまったく無意味に思えた。

ここ数年、彼のほんの少しの優しさを求めて、必死に尽くしてきた。それが彼女の執念だった。

この時、今までピンッと張っていた糸が、プツリと切れたような気がした。

彼女は激情もせず、ただまな板の上の包丁を手に取ってジャガイモの千切りを続けた。

声もどこか静かになっていた。

「時間はないの。彼女に食事は届けない」

「専業主婦のくせに、何で忙しいんだ?料理以外、お前に一体何ができるっていうんだ?」

来希は思わずそう言い放った。

口を滑らせた後、言い過ぎたと思った。

しかし、化粧もせず、部屋着にスリッパ、エプロンを腰に巻いて包丁を手にして、魚の生臭さをまとった萌花の姿を見て、一週間前に小林はな(こばやし はな)が彼を訪ねてきた時のことを思い出した。

はなは突然、オフィスのドアの前に現れた。完璧なメイクに鮮やかな服装、そして10センチのハイヒールを履いて、臨月間近の妊婦ではあったが、その姿には気品は滲み出ていた。

目の前にいる女とは、雲泥の差があった。

そう思うと、彼の目にわずかに浮かんでいた後ろめたさも、完全に消えた。

突然、萌花は力を込めて包丁をまな板に打ちつけた。

来希はびっくりして飛び上がった。

萌花は彼に迫り寄った。

「専業主婦?あなたにとって私はずっと専業主婦だったの?

忘れないでよ。卒業してすぐ私は国のプロジェクトに参加してた。でもあなたが起業したいって言うから、私は全てを投げ打って、あなたのために投資を回してプロジェクトを探し、あちこち走り回って、たくさん苦労した。

その後、あなたの会社がようやく軌道に乗ったと思ったら、今度は疲れただの母と妹が田舎から引っ越してくるだの言って、私に家庭に入れって。信じられるのはお前だけだから支えてくれって、そう言ったじゃない。

でも今、心の中では私は料理以外何もできない専業主婦で、衣食住に困らず何もしていないお金持ちの奥様なんでしょ?来希、忘れないで。あなたと出会う前から、私は衣食住に困っていなかった。生きるために誰かに依存しないといけないほど能力がなかったわけでもない。幸林テクノロジーのコア技術は私が――」

「もういい!そんな過去のどうでもいいことをいつまで蒸し返すつもりだ」

来希は怒りと恥ずかしさで勢いに任せて怒った。

「お前が三代続く二条家の令嬢で、甘やかされて育ったことは知っている。

でも今は俺の妻だ。我が幸田家の人間だ。うちに嫁いだ以上、うちのルールに従って生きるべきだ。お前の悪い癖を甘やかすつもりはない。誰かに家柄で俺を押さえつけようとしても、俺は権力者にぺこぺこするような男じゃない。

京明テクノロジー社の創業期に、お前が少し手助けしたことは認める。だけどお前は会社を離れて二年も経つ。今の会社がどうなっているか知っているのか?テクノロジーは日々進化しているんだ。昔の栄光に執着するなんて、滑稽だと思わないのか?

会社はもうすぐ上場する。俺が千億円企業のカコンテクノロジーの会長になれば、妻であるお前も鼻高々だろう。お前が今するべきなのは自分の役割を全うし、俺の邪魔にならないことだ」

うつむく萌花を見て、来希の態度はさらに横柄になった。

「はなの栄養食は、午後六時までに産後ケアセンターの888号室へ届けろ」

来希は背を向け、冷たい口調で言い放った。

「もしそれが嫌なら、俺たちは離婚しよう」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
52 Chapters
ลิขิตรัก 1 ปฐมบทแห่งการจากลา
ลิขิตรัก 1ปฐมบทแห่งการจากลา“อะ อึก แค่กๆ ละ ลันเซีย พะ พี่คงมาได้ คะ แค่นี้…” ร่างชายหนุ่มสวมชุมเกราะ หน้าตาราวกับเทพบุตรลงมาจุติ ดวงตาสีเขียวมรกตซึ่งแตกต่างจากเผ่าพันธุ์ปีศาจส่วนใหญ่ที่มีสีแดงคล้ายท้องนภายามเย็น อกด้านซ้ายมีโลหิตจำนวนมากไหลทะลักออกมา ด้านข้างมีสตรีงดงามยิ่งกว่าเทพธิดาใดๆ ดวงตาประกายแดงสั่นไหว หยาดน้ำตาหลั่งรินไหลดวงทหัยสลาย“ท่านพี่ ดะ ได้โปรด ฮึก อย่าจากข้าไป” เสียงสะอื้นของสตรีอันเป็นที่รัก ทำให้เทพหนุ่มอยากดึงร่างบางตรงหน้ามากอดปลอบแต่ก็ต้องเจียมตัวเมื่อสถานะของเขาและนางนั้นต่างกันเหลือเกิน ความรักต่างเผ่าพันธุ์นี้ โชคชะตาไม่อาจลิขิต แต่ทว่าเขาและนางแอบฝืนลิขิตนั้น และตอนนี้สวรรค์คงกำลังลงโทษเรื่องมันเกิดขึ้นจากปีศาจที่คิดกบฏบุกเข้ามาหมายจะล้มล้างอำนาจของท่านจอมมารผู้ซึ่งเป็นบิดาของนาง โดยใช้นางเป็นเหยื่อล่อ มันหนักหนานักสำหรับปีศาจที่มีอายุเพียง 20 ปี สำหรับมนุษย์นั้นอายุเท่านี้ก็สามารถออกเรือนได้แต่สำหรับลันเซียยังเด็กมาก พลังมนตรา ก็ยังมีจำกัด ถึงแม้ร่างกายนางจะโตเต็มวัยแล้วก็ตาม ต่างจากเขาที่อายุ 500 ปี เป็นเทพบำเพ็ญเพียรตบะ มีพลังมหาศาลแต่เลือกทรยศเผ่าพ
Read more
ลิขิตรัก 2 โลกมนุษย์
  ลิขิตรัก 2โลกมนุษย์ “ลูกว่าอันใดนะ…”  สุรเสียงทรงอำนาจของบุรุษผู้ปกครองโลกปีศาจเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ เหตุใดบุตรสาวที่มักเย็นชาของตนถึงเอ่ยเช่นนั้น  รอบข้างมีข้าราชบริภารและเหล่าเสนาทั้งหลายที่ต่างตกใจไม่แพ้กันเมื่อหมื่นปีก่อนในสายตาของส่วนใหญ่มองปีศาจน่ากลัวและอัปลักษณ์ มีจิตใจโหดเหี้ยม เข่นฆ่ากันเองและระรานสวรรค์ชั้นฟ้า  ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลยว่าแท้จริงแล้วปีศาจเป็นพวกรักสงบ ชอบบำเพ็ญเพียรและสั่งสมบารมีแรงกล้าจะมีแต่พวกนอกรีตเท่านั้นที่มักระรานไปทั่วจนนำภัยมาสู่โลกปีศาจเอง สาเหตุหนึ่งเพราะอดีตโลกปีศาจเคยมีกษัตริย์ปกครองเห็นแก่ตัว หลงมัวเมาในอำนาจและนารี   เป็นเหตุให้มีปีศาจตนหนึ่งผู้มีอำนาจและพลังตบะแรงกล้า  แม้นปีศาจด้วยกันเองยังต้องยำเกรงและขนานนามปีศาจตนนั้นว่า ‘จอมมาร’จอมมารได้ปราบกษัตริย์ที่ปกครองปีศาจลง เมื่อเห็นว่าปีศาจตนนั้นไม่สมควรปกครองโลกปีศาจอีกต่อไปโดยได้ร่วมมือกับสวรรค์ชั้นฟ้าทั้งหลายที่ได้รับความเดือดร้อนจากการกระทำของปีศาจตนนั้น
Read more
ลิขิตรัก 3 ฝืนลิขิต
  ลิขิตรัก 3ฝืนลิขิต“ท่านจะไปจริงๆหรือ…” เสียงทุ้มลึกของนักฆ่าหนุ่มผู้มากความสามารถเอ่ยถามอย่างสงสัย โฉมหน้าภายนอกนั้นผู้พบเห็นเป็นต้องลุ่มหลงมัวเมาด้วยรูปลักษณ์แต่ใครจะล่วงรู้ว่าเขาได้ชื่อว่าเป็นบุรุษที่โหดเหี้ยม ฆ่าผู้อื่นได้อย่างเลือดเย็นหากมาขวางทางราชินีของตน แววตาเย็นชาทำให้ปีศาจสาวหลายตนอยากถวายตัวให้ยิ่งนัก แต่ก็ต้องเศร้าใจเพราะดวงใจของเขาไม่มีไว้ให้ผู้ใดนอกจากหญิง ‘ผู้นั้น’   แม้มิอาจเอื้อม ทำได้เพียงแหงนมองเสมือนสัตว์เลี้ยงผู้ซื่อสัตว์มองเจ้านายก็ตาม“ข้าตัดสินใจแล้วซันซัส” เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา เหม่อมองทิวทัศน์เห็นธรรมชาติสุดแสนจะงดงาม เวลานี้ไม่ใช่เวลามาชื่นชมความงามของมัน ภายในใจกระวนกระวายด้วยความสับสนยามคิดถึงคำพูดของบิดาบัดนี้นางกำลังทิ้งหน้าที่อันใหญ่หลวงเพียงต้องการทำตามเสียงเรียกร้องของดวงใจ แม้นางจะยืนกรานอยากไปแต่ใครจะรู้ว่าใจนางนั้นแสนจะสับสนและกลัว…“ท่านกำลังสับสน…”&nbs
Read more
ลิขิตรัก 4 ครอบครัวใหม่
  ลิขิตรัก 4ครอบครัวใหม่หญิงสาวสวมอาภรณ์สีดำสนิท  ขับให้เส้นผมสีรัตติกาลเงางามกลืนกินไปกับความมืดมิดแต่มิอาจบดบังความงดงามได้เลย  นางเดินไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย  ผ่านสัตว์อสูรมากมาย ที่จ้องมองร่างบางอย่างหิวโหย  ทว่าสัญชาตญาณของมันบอกว่าอย่าได้ริเข้าไปยุ่งกับหญิงผู้นี้เป็นอันขาด  ร่างกายเกิดความเหนื่อยล้าเนื่องจากเดินมาไกล จึงหยุดพักใต้ร่มไม้ใหญ่และผลอยหลับไปในที่สุด “แม่หนู แม่หนู”  ชายชราที่กำลังขนสินค้าผ่านมา เห็นหญิงสาวนอนอยู่ใต้ต้นไม้จึงนึกเป็นห่วง เพราะสถานที่ตรงนี้เป็นเขตสัตว์อสูรย่อมอาจเป็นอันตราย ไม่มีใครเขามานอนเล่นกันหรอก ตนที่เป็นพ่อค้า ต้องขนสินค้าอย่างไม่สามารถเลี่ยงทางนี้ได้เพราะเป็นทางผ่านทางเดียวที่จะเข้าเมือง  จึงได้หยุดเกวียนพร้อมเอ่ยเรียก“อะ เอ่อ ท่าน…” ร่างบางตื่นขึ้นมา ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตั้งแต่ยามใด มองซ้ายทีขวาทีอย่างมึนงง“ตรงนี้อันตรายยิ่งนัก  หากเจ้าอยากพักผ่อนต้องเดินไปอีก 2 ลี้ จึงจะเข้าเขตเมือง”  (
Read more
ลิขิตรัก 5 ปองร้าย
  ลิขิตรัก 5ปองร้าย“อืมม  ดูไปดูมา เมืองนี้ก็น่าอยู่เหมือนกันนะ”  จิวฮวาพึมพำเบาๆกับตัวเองหลังจากขออนุญาตท่านพ่อบุญธรรมที่สนทนากับเถ้าแก่อย่างออกรสว่าจะออกมาสำรวจด้านนอกพลักกก !“โอ้ยยย” แต่แล้วจู่ๆก็มีหญิงนางหนึ่งเดินมาชนนางทำให้ผ้าคลุมหน้าหล่นพื้นเหมือนทุกอย่างหยุดนิ่ง ทุกคนมองนางตะลึงค้าง โดยเฉพาะหญิงที่ตั้งใจชนนาง ก่อนที่เสียงซุบซิบภายในบริเวณดังขึ้นทันทีเนื่องจากตรงนี้มีคนสัญจรไปมา‘นางเป็นบุตรบ้านใดกัน’‘งดงามยิ่งนัก’‘แม้แต่นางสนมในวังยังสู้มิได้’“ปะ เป็นอันใดหรือไม่เจ้าคะ” เมื่อหญิงนางนั้นตั้งสติได้จึงเข้ามาถามไถ่“ข้ามิเป็นอันใด”  จิวฮวาเอ่ยก่อนจะรีบหยิบผ้าคลุมขึ้นมาคลุมหน้าเช่นเดิม  มีคนเห็นหน้าข้าแล้ว จะบอกท่านพ่อบุญธรรมอย่างไรดี“ขอโทษจริงๆเจ้าค่ะ ข้าขอตัวก่อน” หญิงนางนั้นเอ่ยก่อนจะรีบเดินออกไป  จิวฮวาจึงไม่เก็บมาใส่ใจและเดินออกไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาผู้คนท
Read more
ลิขิตรัก 6 สัตว์อสูร
  ลิขิตรัก 6 สัตว์อสูรบรรยาย: จิวฮวา “ตาเจ้าแล้วสาวน้อย…”  ชายด้านข้างเอ่ยบอกข้าหลังจากการต่อสู้เมื่อกี้จบลง  นับเป็นการประลองที่น่ายกย่องยิ่งนัก  ชายผู้นั้นต่อสู้กระทั่งสู้ต่อไม่ไหว ร่างกายสะบักสะบอม ขณะที่ร่างของเขากำลังถูกยกออกไป  สายตาสีเทาหม่นหันมาสบตาข้าโดยบังเอิญ ดวงตานั้นสร้างความแปลกใจให้แก่นางจนอดขมวดคิ้วไม่ได้ดวงตาของคนสิ้นหวัง…  “หมายเลข 13”  เสียงประกาศลั่นอีกรอบทำให้ข้าตื่นจากภวังค์ ลุกขึ้นยืนอย่างจำใจ“ถ้ารู้ว่าสู้ไม่ไหวหันมามองข้าทันที” ชายชุดเหลืองบอก ข้าใช้หางตาไปมองเห็นแต่ดวงตาระยิบระยับคล้ายกำลังรอชมเรื่องน่าตื่นเต้น  หากห่วงใยกันจริง ทำไมไม่เอาป้ายเฮงซวยนี่ไปถือแล้วสู้แทนข้าเองเลยล่ะ“อะ เอ่อ เจ้าหมายเลข 13 ใช่หรือไม่”  ผู้ที่ทำหน้าที่เหมือนเป็นผู้ตัดสินเอ่ยถามข้าคล้ายไม่แน่ใจตอนที่ข้าเดินออกมาด้านหน้าลานประลอง
Read more
ลิขิตรัก 7 ช่วยเหลือ
   ลิขิตรัก 7ช่วยเหลือ“ข้าขอคุยกับเขาเพียงลำพังได้หรือไม่”  หันไปถามเฟิงหวงที่พามาห้องๆหนึ่ง ไม่ไกลจากห้องที่คุยกันก่อนหน้ามากนัก  คาดว่าน่าจะเป็นห้องสำหรับของผู้แข่งที่บาดเจ็บ  เขาเล่าว่าปกติผู้เข้าแข่งขันจะรักษาตัวภายในห้องโถงใหญ่แต่ด้วยชายผู้นี้อาการค่อนข้างสาหัส จึงแยกอยู่อีกห้อง เขาพยักหน้าก่อนจะออกห้องไป“เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”“เจ้า…”  เขาเงยหน้าขึ้นมอง แม้ข้าจะอยู่ภายใต้ผ้าคลุมแต่กลับมองเห็นดวงตาชายผู้นี้สั่นไหวอย่างชัดเจน“ขอถามได้หรือไม่ เหตุใดลานประลองครานั้น เจ้าถึงไม่ขอยอมแพ้ ทั้งๆที่กฎการแข่งขันสามารถทำได้” “ข้าต้องการเงิน”  เขาเงียบไปหลายเค่อ ดวงตาสีเทาหม่นหลุบตาลง“เกิดอันใดขึ้นหรือ”  ถามด้วยความสงสัยจากสายตาของเขาคล้ายคนอับจนหนทาง ต้องทำทุกอย่างถึงแม้จะต้องเดิมพันด้วยชีวิตก็ตาม“เมื่อหลายเดือนก่อนข้าออกไปท่องยุทธภพ  ครั้นเมื่อกลับมาพบว่าสัตว์อสูรบุกรุกหมู่บ้านของข้า  มันทำลายทุกอย่างและคร่าชีวิ
Read more
ลิขิตรัก 8 เทพเซียน
  ลิขิตรัก 8 เทพเซียนยามจื่อ (23.00 - 24.59 น.)“ฝั่งนั้นมีกี่ตัว”   ข้าสวมชุดสีดำทะมัดทะแมง พร้อมผ้าคาดผืนบาง เหลือเฉพาะดวงตา  มองไปมาเหมือนนักฆ่าไม่มีผิด “2 ตัวขอรับ”  ฮุ่ยเฉินที่แต่งตัวไม่ต่างจากข้าเอ่ยบอก  ตอนนี้บาดแผลเขาสมานกันดีแล้ว เหลือเพียงรอยขีดข่วนจากกรงเล็บที่แขนนั่นนิดหน่อย  พละกำลังก็เหมือนจะฟื้นตัวแล้วด้วย  ข้าคงลืมบอกอีกอย่างสินะ  เลือดของข้าหน่ะ นอกจากจะรักษาบาดแผลแล้วยังฟื้นฟูพลังตบะ นี่คือเหตุผลว่าทำไมข้าถึงไม่อยากให้ผู้อื่นรู้เรื่องนี้  เพราะข้าเกลียดความวุ่นวาย“จัดการ”  ข้าบอกเขาเสียงเรียบก่อนที่ตัวเองจะปรี่ตัวเข้าไปจัดการอีกฝั่งที่มี 5 ตัว  ลักษณะของมันแตกต่างจากซือเป่าลิบลับ  เหมือนสัตว์อสูรกายมากกว่าเป็นสัตว์อสูร มันมองมาอย่างหิวโหยแต่ก่อนที่มันจะกระโจนใส่  ข้าชิงเรียกดาบศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาก่อนจะฟันไปที่ลำตัวของมันจนเลือดสีดำคล้ำสาดกระเด็นเปื้อนชุดข้าและนี่คงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เลือกหยิบชุดสีน
Read more
ลิขิตรัก 9 พบเจอ
   ลิขิตรัก 9พบเจอหนึ่งชั่วยามผ่านไปจบเสียที…กี่ตัวกันนะ  10 ตัว  50 ตัว  หรือมากกว่านั้น  ข้าทิ้งตัวลงนอนที่พื้นอย่างคนหมดแรง เนื้อตัวเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด  คิดว่าถ้ากลับไปต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าชั่วยามกว่าจะล้างมันออกหมด ตามร่างกายมีรอยกรงเล็บที่ร่างกายสมานบาดแผลไม่ทันเนื่องจากมันมีเยอะเกินไป โฮกกกกกเหลืออีกตัวหรือ ข้าหันไปมองทางต้นเสียง เห็นมันหนึ่งตัวขู่คำราม เห็นเขี้ยวแหลมคมที่สามารถฉีกร่างกายมนุษย์พร้อมกินอย่างไม่เหลือแม้แต่กระดูก  มันทำท่าพร้อมกระโจนเข้ามาทุกเมื่อ  แต่ข้าหมดแรงแล้วนะ  คิดในใจทว่าสมองสั่งให้ลุกขึ้น   แต่ร่างกายกลับหนักอึ้งแขนขาขยับได้อย่างยากลำบาก อาจเป็นเพราะนี่มันเลยขีดจำกัดของความเป็นมนุษย์มามากแล้ว  สุดท้ายจึงล้มตัวลงนอนที่เดิม จบแล้วสินะ ชีวิตข้าคงมาได้เพียงเท่านี้  ข้าขอโทษท่านพ่อท่านแม่ที่มิอาจกลับไปหาพวกท่าน  ลาก่อนท่านอาค
Read more
ลิขิตรัก 10 ไม่เชื่อใจ
   ลิขิตรัก 10ไม่เชื่อใจ“เจิ้นมิเคยเห็นเจ้าทำหน้าเครียด  มีเรื่องทุกข์ใจอันใดหรือ”   ชายหนุ่มบนบัลลังก์เอ่ยถามสหายที่ยามนี้เหมือนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว“หามิได้พะย่ะค่ะ”  ร่างหนาผู้ถูกถามตอบกลับคล้ายปฏิเสธกลายๆ“อืมม หรือเจ้ากำลังคิดถึงหญิงนางนั้น”  สายตาคมปราดมองอย่างหยอกล้อ  หญิงนางนั้นที่ว่าคงหนีไม่พ้นนางที่ลานประลองแคว้นเฟิง“กระหม่อมมิสนผู้ใจนอกจากเหมยฟาง” และเขาก็ยังคงกล่าวออกมาเช่นเดิม สายตาเย็นชาช่างราบเรียบคล้ายเหนื่อยหน่ายกับทุกสิ่ง จนผู้เป็นใหญ่แห่งแคว้นต้าเช่นเขานึกอยากเห็นว่าจะมีหญิงใดในหล้าทำให้แม่ทัพใหญ่ผู้นี้เปลี่ยนไปได้หรือไม่  ซึ่งแม้กระทั่งคู่หมายที่เป็นบุตรสาวของเสนาบดีฝ่ายซ้ายเองก็ยังมิอาจทำได้“หึ ๆ เจิ้นก็ยังตรัสคำเดิมว่าจะรอดู” “หากหวงช่างเชิญมาเพียงเท่านี้ กระหม่อมขอลา”  ชายหนุ่มลุกขึ้นโดยยังไม่ได้รับอนุญาต  หน้าตานิ่งเฉยบ่งบอกว่าไม่เกรงกลัวอาญาเลยแม้แต่น้อย“ดะ เดี๋ยวเจิ้นมีเรื
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status