หลงยุค80มาเป็นภรรยาชายพิการ

โสทิตาเดินทางกลับเมืองไทยหลังจบภารกิจที่เมืองนอก เธอตั้งใจอยู่ที่เมืองไทยอย่างถาวรเลย เพราะลาออกจากหน่วยงานเรียบร้อยแล้วหลังจากทำงานอย่างหนักมาเกือบสิบปีในต่างแดน ตอนนี้อายุ30ถึงเวลาไปทำตามฝันสักทีพร้อมเงินก้อนโตในธนาคาร เธอมีบ้านอยู่ทางภาคเหนือที่ตายายทิ้งไว้ให้500ไร่คือเกษตรครบวงจร ไร่นาสวมผสมไร่ผลไม้และฟามร์เลี้ยงสัตว์ต่างสายพันธุ์ทุกอย่างที่คุณตากับคุณยายสร้างให้กับหลานสาวกำพร้าที่บิดามารดาตายจากตั้งแต่เล็ก สองตายายเลี้ยงให้อิสระทุกอย่างที่หลานสาวอยากทำและสั่งเสียไว้ก่อนที่ท่านทั้งสองจะเสียชีวิตว่า สุดท้ายให้กลับมาดูแลของตัวเองในบั้นปลายของชีวิต ซึ้งโสทิตาก็รับปากตากับยายก่อนจะเดินตามฝันของตัวเองจนพอใจ และวันนี้ก็ถึงเวลากลับบ้านของตัวเองเสียทีเครื่องบินทยานขึ้นสู้ฟ้ามุ้งหน้าสู่เมืองไทย แต่ใครจะรู้ละว่าชะตาของสาวสวยแกร่งต้องไปใช้ชีวิตอีกภพหนึ่งที่มีคนรอเธออยู่ทุกภพทุกชาติเครื่องบินขัดข้องและตกลงในทะเลผู้โดยสารเสียชีวิตทั้งหมดโสทิตาสำลักน้ำออกมา นี้เรายังไม่ตายอีกหรือ ก็เครื่องบินมันตกลงทะเลแล้วเรารอดมาได้ยังไงวะนี้ หลังจากที่เธอตะเกือกตะกายขึ้นจากน้ำและนอนแผ่

เซียวหานเย่ดีใจลุกขึ้นยืนแล้วเดินกลับไปกลับมาโดยที่ไม่รู้สึกปวดขาและแผลเลย เมื่อมองแผลเป็นที่ใบหน้าในกระจกก็มีแค่รอยจางๆ เซียวหานกอดภรรยาจนเธอหายใจไม่ออกจนต้องทุบอกเขา "พี่เซียยจะฆ่าน้องหรือ พอหายดีแล้ว""พี่ขอโทษ" "พี่ดีใจไปหน่อยอย่าโกรธพี่เลยนะคนดี ต่อไปนี้ให้น้องนอนอยู่บ้านเฉยๆ ก็พอ พี่จะเลี้ยงน้องเอง"เซียวหานเย่กอดเมีย หอมแก้มทั้งสองข้างก่อนจะก้มลงจูบเมียรักด้วยความดีใจที่กับมาเดินได้อีกครั้ง ทั้งที่หมดความหวัง และเสียใจจากคนในครอบครัวของตัวเอง"พี่ค่ะพอก่อนเจ้าค่ะ" ซานซานบอกสามีก่อนจะขาดใจตาย เกิดมายังไม่เคยเสียซิงและจูบใคร เคยเห็นแต่ในหนัง ซานซานแข้งขาไปหมดสั่นจนสามีต้องพยุงเอาไว้ในอ้อมแขน ถ้าเขาปล่อยเธอคงล้มอย่างแน่นอนเลยเซียวหานเย่หัวเราะเบาๆกับความไร้เดียงสาของภรรยา เขาซุกซอกคอขาว วนเวียนสูดดมกลิ่นกายหอมของภรรยาสาว ส่วนมือก็ล้วงเข้าไปกอบกุมอกอวบอิ่มของเมียรัก เขาห่างหายจากภรรยามาตั้งห้าเดือน พอหายดีก็อยากแสดงความรักกับเมียรัก ความรักเสน่หาพี่ขอลองดูกำลังหน่อยว่ากลับมาเต็มร้อยหรือยังส่วนซานซานนั้นตัวอ่อนเพราะไม่เคยต้องมือชายมาก่อน สร้าง

สองคนผัวเมียขี่จักรยานกินลมชมวิวกันมาตลอดทางก่อนเข้าหมู่บ้านจึงเปลี่ยนให้ซานซานเป็นคนปั่นให้สามีซ้อนแทน ซานซานขี่จักยานผ่านหมู่บ้านชาวบ้านนั่งเล่นจับกลุ่มคุยกันที่ใต้ต้นไม้ใหญ่กลางหมู่บ้าน พอเห็นซานซานขี่จักยานที่มีเซียวหานเย่นั่งซ้อนท้ายมาก็พากันชี้มือลือกันไปทั่วหมู่บ้านอย่างรวดเร็วซานซานจึงจอดรถที่บ้านลุงซ่งที่กลางหมู่บ้าน เพื่อจะบอกให้ลุงซ่งหาคนงานไปซ่อมบ้านให้กับเธอก่อนจะถึงหน้าหนาวอีกสามเดือนที่จะถึง"อ้าวซานซาน ซื้อจักยานใหม่หรือ" ลุงซ่งถามพอเห็นซานซานจอดจักรยานตรงหน้าบ้านพอดี"ค่ะท่านลุง พอดีต้องพาสามีเข้าไปหาหมอใน เมืองบ่อยๆนะค่ะ "หมอนัดพี่เซียวเดือนละสองครั้ง หนูเลยตัดสินใจซื้อจักรยานเลยดีกว่าคะ บางทีอาจจะได้ไปซื้อของในเมืองเป็นบางครั้งด้วยนะค่ะ คุณลุง ซานซานตอบลุงซง"อืม ดีแล้วละมีอะไรให้ลุงช่วยก็บอกนะซานซาน หานเย่ "ไม่ต้องเกงใจลุง เพราะตาของซานซานก็ช่วยเหลือลุงไว้เยอะลุงซ่งบอกกับสองผัวเมีย"ค่ะ ท่านลุงพอดีหนูอยากหาคนไปซ่อมบ้าล้อมรั้วให้แข็งแรง ทำประตูใหม่ให้ใหม่ด้วยนะค่ะ" เพราะของเก่าที่ท่านตากับท่านยายทำเอาไว้มันก็นานมาแล้ว ต้องซ่อมอีกหลายที่

จากนี้ต่อไปไม่ติดค้างกัน พ่อเฒ่าเซียวเอาเงินพันหยวนยื่นให้กับเซียวหานเย่และพูดว่า"พ่อขอโทษนะลูก"เซียวหานเย่รับเงินจากพ่อเฒ่าเซียวและพูดว่า"ลูกให้อภัยทุกอย่างไม่ติดค้างกันสำหรับท่านคนเดียว แต่คนอื่นไม่ใช่"เซียวหานเย่ตอบพ่อเฒ่าเซียวกลับไปเสียงแม่เฒ่าเซียวร้องด่าสามีเฒ่าว่า"ตาแก่ แกจะให้เงินมันทำไม เอาคืนมาเดี่ยวนี้นะตาแก่" แม่เฒ่าเซียวตะคอกด่าอย่างไม่พอใจพ่อเฒ่าเซียวหันไปด่านางเฒ่าเซียว"หากแกมาหาเรื่องเซียวหานเย่อีก ข้าจะหย่ากับแก่และไสหัวไปจากบ้านของข้าได้เลย " เจ้าใหญ่ไปเอาแม่แกกับเมียแกออกมา" ต่อไปใครมาหาเรื่องลูกรองอีกข้าจะไล่มันออกจากบ้านข้าทันที "เจ้าด้วยสะใภ้ใหญ่ที่ตัวดีนักหาเรื่องได้ตลอดที่ผ่านมา"เตรียมกลับไปบ้านเก่าของเธอได้เลย เพราะต่อไปนี้บ้านหลังนั้นลูกรองยกให้ข้าแล้ว"ต่อไปข้าจะไล่ใครออกไปก็ได้ถ้าก่อเรื่องขึ้นมาอีกพอแม่เฒ่ารู้ว่าสามีจะหย่าก็ตกใจจนหน้าซีด ถ้าโดนหย่าตอนแก่เธอไม่มีบ้านให้กลับไปอย่างแน่นอน เพราะที่บ้านคงไม่มีใครต้อนรับเธอที่แต่งออกมาก็เหมือนน้ำที่สาดทิ้งถึงจะโกรธก็ก้มหน้าไม่กล้าพูดอะไรออกไปได้แต่กัดฟันทั้งยังที่เจ็บแผลที่ปากอีก"ดีพวกเ

ผ่ามมาแล้วเป็นเดือนที่ช่างซ้อมบ้านและรั้วจนเสร็จรวมทั้งบ้านของซานซานด้วย และยังสร้างโรงเรือนให้ซานซานอีกสี่หลังใหญ่รวมทั้งพลิกหน้าดินด้วยซานซานเลือกเอามันฝรั่งมันเทศออกมาปลูกก่อนจะเข้าหน้าหนาวเต็มตัวรวมทั้งมันเทศด้วยเพราะเป็นพืชที่ทนหนาวได้อีกด้วยในที่ห้าหมูก็ลงต้นผลไม้เอาไว้ สองคนผัวเมียพากันแอบขึ้นเขาไปหาต้นเล็กของลูกพลับลงมาปลูกไว้เป็นหมู่เลยทีเดียว เอาไว้เก็บมาตากแห้งไว้ขายซานซานปลูกทุกอย่างที่กินได้ในโรงเรือนก็ปลูกผักทุกชนิดจนเต็มไว้กินไว้ขายด้วย ถึงจะมีของในมิติที่กินอย่างไรก็ไม่หมด แต่ซานซานก็ไม่ปล่อยในที่ว่างสักตารางวาเลยทีเดียว ส่วนที่ในเมืองเธอกับสามีจอมอึดก็เข้าไปทุกอาทิตย์ และเอาจักรยานยนต์ออกมาขี่เวลาออกนอกหมู่บ้านที่ในลับตาคนพอไปถึงบ้านที่เธอซื้อในเมืองซานซานก็ให้สามีเอารถไถใหญ่ออกมาไถพรวนดินและยกร่องนำผลไม้ออกมาจากในมิติมาปลูกจนเต็มทั้งสองที่โดยไม่ต้องกลัวว่าคนจะเห็นเพราะกำแพงของเธอสูงมากเธอเอาแม็คโครเล็กออกมาขุดบ่อน้ำทั้งสองที่ พร้อมเอาปลาออกมาเลี้ยงทั้งสองบ่อรวมทั้งกุ้งด้วย ต้วนต้วนก็เก็บเห็ดหลินจือออกมาให้ซานซานรวมทั้งโสมอีกหลายต้นซานซานนำมาบำรุงร่างกา