ตอนที่3

ตอนที่3

ห้องพักฟื้นผู้ป่วยถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงที่เดินเข้ามา ทำเอาคนป่วยที่ยังมึนงงกับสิ่งที่ตัวเองเผชิญอยู่ถึงกับงงที่มีคนแปลกหน้าเดินเข้ามา

“หายดีแล้วนี่” ภาคย์เอ่ยทักทายคู่หมั้นอย่างไม่ได้รู้สึกสงสารที่เธอต้องเป็นแบบนี้

“ฉันคิดว่าเธอจะเป็นหนักกว่านี้เสียอีก” เขาว่า

ในขณะที่คนป่วยกลับรู้สึกกับคำพูดที่ว่า ‘นึกว่าเธอจะเป็นหนักกว่านี้’ ของเขามันดูประหลาดไปสักหน่อย

แล้วต้องหนักขนาดไหน? เขาถึงจะมองว่าเธออาการหนัก ขนาดเธอสลบไปเป็นอาทิตย์แบบนี้ เขายังมองว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ร้ายแรงแบบนี้

“คุณคือ?” ขวัญข้าวเอ่ยถามคนตัวโตตรงหน้า เพราะอยู่ดี ๆ เขาก็เดินเข้ามาแล้วก็พูดปาว ๆ กับเธอ ทั้งที่เธอก็เพิ่งจะได้เจอเขาเป็นครั้งแรก ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเธอเพิ่งจะได้เจอกับเขาเป็นคนแรกตั้งแต่ฟื้นขึ้นมา เพราะแม้แต่หน้าของคนเป็นป้า เธอก็ยังไม่ได้เจอเลยด้วยซ้ำ

“คุณ? สมองกระทบกระเทือนรุนแรงจนกลายเป็นคนสุภาพขึ้นมาเลยเหรอ? หึ!” ภาคย์หัวเราะออกมากับสรรพนามที่เธอใช้เรียกเขา

แต่ยังไม่ทันที่ภาคย์จะได้ตอบคำถามของคนเป็นคู่หมั้น ประตูห้องก็เปิดออก พร้อมกับคนที่มาใหม่เสียก่อน

“ลิชาลูก หนูเป็นยังไงบ้าง” ณกันต์เดินเข้ามาหาลูกสาวด้วยความเป็นห่วงจับใจ หลังจากได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาลว่าอลิชาฟื้นแล้ว เขาก็รีบเดินทางมาที่โรงพยาบาลทันที

คนป่วยที่ในตอนแรกก็งงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่แล้วเป็นทุนเดิม เวลานี้เธอกลับงงเข้าไปอีก เมื่ออยู่ดี ๆ คนแปลกหน้าที่ไหนก็ไม่รู้สองคนเข้ามาอยู่ในห้องพักฟื้นของเธอ

“เดี๋ยวนะคะ นี่พวกคุณคือใครคะ?” ขวัญข้าวเอ่ยถาม มองหน้าชายสองคนที่อยู่ตรงหน้าสลับกันไปมาอย่างต้องการคำตอบ

คำถามของลูกสาว ทำเอาณกันต์ถึงกับใจหายวูบ ที่อยู่ ๆ ลูกสาวของเขาก็จำอะไรไม่ได้ แถมแววตาที่มองก็ไม่ต่างจากมองคนแปลกหน้า

ณกันต์รีบออกไปพบกับคุณหมอที่ดูแลลูกสาวของตัวเองทันที เพราะการที่ลูกสาวจำอะไรไม่ได้แบบนี้มันไม่เป็นเรื่องที่ดีแน่ ๆ

ซึ่งคุณหมอเพียงแค่บอกว่ามันอาจจะเป็นผลข้างเคียงจากการผ่าตัด และเท่าที่ตรวจดูอาการอย่างละเอียดแล้ว อาจจะเป็นแค่ช่วงแรกหลังจากที่ฟื้นขึ้นมา อาจจะต้องให้ญาติช่วยกระตุ้น ความทรงจำจะได้กลับมาเร็วขึ้น