บทที่ 2

เมื่อเธอจัดแจงท่านั่งจนมั่นคงแล้ว ผมก็เอื้อมมือไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้

สายรัดเข็มขัดนิรภัยดึงรั้งเราทั้งคู่ให้แนบชิดติดกันยิ่งขึ้น ผมรู้สึกได้เลยว่าก้นของเธอขยับลงมานั่งทับจนลึกกว่าเดิม

"มือจับพวงมาลัยไว้ เท้าซ้ายเหยียบคลัตช์ เท้าขวาเหยียบเบรก แล้วค่อยๆ ผ่อนเท้าออก หาจุดตัดต่อกำลังให้เจอ แล้วรถก็จะเคลื่อนตัวได้"

ผมพยายามข่มความรู้สึกปั่นป่วนที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย ในขณะที่กำลังสอนวิธีสตาร์ทรถให้กับเธอ

แต่ปรากฏว่าหลินเหยาถอนเท้าเร็วเกินไป เครื่องยนต์สะดุดอย่างรุนแรงจนดับพรึบลง

แรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ตัวเธอกระดอนขึ้นจากตักผม แล้วทิ้งตัวกระแทกกลับลงมาอย่างแรง

เธอนั่งทับลงบนส่วนนั้นของผมเข้าอย่างจัง ร่างกายที่นุ่มนิ่มและลื่นเนียนของเธอปลุกเร้าให้เลือดในกายผมฉีดพล่านจนแทบจะทนไม่ไหว

หลินเหยาเองก็ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง ริมฝีปากเล็กๆ สีเชอร์รี่ของเธอเผยอออกเบาๆ พร้อมกับส่งเสียงครางอืออาออกมาในลำคอ

ผมรู้สึกเหลือเชื่อมาก เพราะเสียงแบบนี้มันคือเสียงที่จะเกิดขึ้นในตอนที่ทำ "เรื่องอย่างว่า" เท่านั้น

นี่เธอ... เธอกำลังมีความสุขกับความรู้สึกแบบนี้งั้นเหรอ?

ผมหันไปมองหน้าหลินเหยา ก็พบว่าบนใบหน้าที่ขาวเนียนของเธอนั้นซับด้วยสีแดงระเรื่อ

ดูท่าว่ายัยหนูนี่กำลังเพลิดเพลินกับมันจริงๆ

ผมรู้สึกดีใจจนแทบคลั่ง ที่แท้ภายใต้รูปลักษณ์ที่ดูใสซื่อ หลินเหยากลับซ่อนความเร่าร้อนไว้ข้างในอย่างเปี่ยมล้น

"หาจุดตัดต่อกำลังให้เจอก่อนแล้วค่อยปล่อยเท้า หนูปล่อยเร็วเกินไปแล้ว" ผมสำทับเธอกลับไป

หลินเหยาทำปากจู๋ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจว่า "คุณพ่อคะ นี่เป็นครั้งแรกที่หนูหัดขับรถนะคะ หนูไม่รู้หรอกว่าจุดที่ว่านั่นมันอยู่ตรงไหน"

"ค่อยๆ ผ่อนเท้าออก สังเกตดูว่ารถมันเริ่มสั่นหรือยัง"

หลินเหยาทำตามที่ผมบอก เธอค่อยๆ ยกเท้าขึ้นช้าๆ จนรถเริ่มมีอาการสั่นสะเทือนอย่างรวดเร็ว

ร่างของหลินเหยาถูกแรงสั่นสะเทือนนั้นโยกจนตัวโยน เธอขยับขึ้นลงนั่งกระแทกทับลงบนตัวผมครั้งแล้วครั้งเล่า

ทั่วทั้งร่างของเธอเริ่มสั่นเทิ้ม พร้อมกับเสียงครางที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอไม่ขาดสาย

แรงเสียดสีที่เกิดขึ้นซ้ำๆ ทำให้กระดูกทั่วร่างของผมรู้สึกอ่อนระทวยไปหมด

กระแสไฟฟ้าแห่งความเสียวซ่านแล่นจากปลายกระดูกสันหลังพุ่งตรงเข้าจู่โจมสมองระลอกแล้วระลอกเล่า

เด็กสาววัยสิบแปดคนนี้ ช่างยั่วยวนเกินห้ามใจจริงๆ

ผมอดใจไม่ไหว เอื้อมมือเข้าไปสัมผัสภายใต้คอเสื้อของเธอ

ในเมื่อเธอไม่ได้สวมบรา ความรู้สึกที่อวบอัดและนุ่มเด้งราวกับสปริงก็ส่งผ่านมายังฝ่ามือทันที ทำเอาเซลล์ทุกส่วนในร่างกายของผมเริ่มคันยุบยิบด้วยความปรารถนา

วัยสิบแปดนี่มันต่างออกไปจริงๆ นุ่มนิ่มจนรู้สึกเหมือนจะคั้นออกมาเป็นน้ำได้เลย

เพราะกลัวว่าเธอจะโกรธ ผมจึงสัมผัสเพียงครู่เดียวแล้วรีบชักมือกลับมาอย่างรวดเร็ว

แต่เมื่อสังเกตดูหลินเหยาอย่างละเอียด ผมก็พบว่านอกจากเธอจะไม่โกรธแล้ว เธอยังมีสีหน้าที่ดูมีความสุขล้นปรี่ จนผมรู้สึกลิงโลดอยู่ในใจ

และเพราะร่างกายของเธอสั่นสะเทือนไม่หยุด เครื่องยนต์จึงดับลงอีกครั้ง

ผมจึงพูดปลอบไปอย่างใจเย็นว่า "ไม่เป็นไร ฝึกอีกสองสามครั้งเดี๋ยวก็เก่งเอง"

หลินเหยากัดริมฝีปากตัวเอง แล้วหันมาจ้องหน้าผม

"คุณพ่อคะ หนูไม่เคยลองทำแบบนี้มาก่อนเลย ความรู้สึกนี้มัน... สบายตัวจังเลยค่ะ"

แววตาของเธอเต็มไปด้วยความพร่ามัวล่องลอย ผมเข้าใจได้ทันทีว่าเรื่องที่เธอพูดถึงไม่ใช่เรื่องขับรถ แต่เป็น...

ผมพยายามสะกดกลั้นความพลุ่งพล่านในใจเอาไว้ เพราะถึงอย่างไรตอนนี้เราก็ยังเรียนขับรถกันอยู่

"ขับรถครั้งแรกก็รู้สึกดีแบบนี้แหละ ไม่เป็นไรค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป พ่อจะอยู่เป็นเพื่อนหนูเอง"

ใครจะรู้ว่าหลินเหยาจะเข้าใจความหมายของผมผิดไป เธอคิดว่าขับรถที่ผมพูดถึงหมายถึงการขึ้นเตียง

เธอม้วนอายแล้วตีไหล่ผมเบาๆ หนึ่งที ก่อนจะก้มหน้าลง

"คุณนี่ร้ายจังเลยนะคะ แต่หนูชอบจัง"

หลินเหยาเปิดทางมาให้ขนาดนี้แล้ว ถ้าผมยังไม่กินสาวงามที่ส่งมาถึงมือ ผมยังจะเป็นผู้ชายอยู่ไหม?

ผมรูดซิปกางเกงของตัวเองออก กางเกงในของผมก็พุ่งทะยานออกมาทันที ดันจนเป็นรูปร่างสูงโด่เด่

หลินเหยาเอียงตัวมองดูแกนกายยักษ์ของผม แล้วลอบกลืนน้ำลายอย่างบ้าคลั่ง

"อยากลองชิมดูไหมล่ะว่ารสชาติเป็นยังไง?" มือข้างหนึ่งของผมลูบไล้ไปบนหน้าอกที่อวบอัดของเธออย่างย่ามใจ มันนุ่มหยุ่นเหมือนลูกโป่งน้ำที่กระเพื่อมไปมาอย่างนุ่มนวลเหลือเกิน!

"อยากค่ะ!"

หลินเหยาเริ่มถูไถวนไปมาบนกางเกงในของผม ทั้งโยกซ้ายย้ายขวาและขยับกระแทกขึ้นลง

การมีสาวงามระดับพรีเมียมอยู่ในอ้อมกอดแบบนี้ ไฟราคะในตัวผมก็พุ่งพล่านจนถึงจุดสูงสุด!

ผมใช้มือข้างหนึ่งดึงกางเกงในลง แล้วควักเอาสิ่งที่ร้อนผ่าวและแข็งกร้าวออกมา

ส่วนหลินเหยาก็แทบจะทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน ช่วงล่างของเธอนั้นเปียกชุ่มจนฉ่ำแฉะไปหมด