ตอนที่6 ติดใจ

ครืด

ครืด

“โอ๊ย! อึดอัด”

กวางลืมตาด้วยสายตาพร่าเบลอ รู้สึกถึงแรงกอดรัดอึดอัดจากด้านหลัง เสียงโทรศัพท์ยังสั่นอยู่บนโต๊ะข้างเตียง จำต้องลุกขึ้นหยิบขึ้นมาดู

“น่าน ตื่น!...โทรศัพท์มีคนโทรมา”

“อื้อ ช่างมันเดี๋ยวก็วางไปเอง”

น้ำเสียงงัวเงียจากคนด้านหลังทำให้กวางโมโห ทั้งที่เมื่อวานคนโดนกระแทกจนสลบเป็นตัวเองด้วยซ้ำทำไมอีกฝ่ายถึงมีท่าทางเหนื่อยล้าแบบนั้น แต่เมื่อเหลือบมองชื่อแล้วต้องปลุกขึ้นมาอีกรอบ

“พี่เสกโทรมาเอาไง”

“ไม่เอา จะเอากวาง”

“เอ๊ะ!!”

ใบหน้าสวยร้อนผ่าวรีบกดวางสาย จับแขนที่กอดรัดกันแน่นออกห่าง เมื่อขาก้าวลงมาแค่เพียงข้างเดียว กลับโดนคว้าเอวเข้าไปกอดอีกรอบ

เพี๊ยะ

“บอกให้ปล่อยไง กูหิวข้าวแล้วเนี่ยอึก!...อย่ากัด”

กวางตวัดสายตามองเมื่ออยู่ๆ กลับรู้สึกถึงแรงขบกัดบริเวณเอว โดยที่ตายังคงปิดสนิท

“อย่าเพิ่งปล่อย นอนต่ออีกนิดก่อน แล้วก็เมื่อกี้พูดไม่เพราะเลย”

“มึงจะมาจริงจังไม่ได้นะ ตอนนั้นมันอยู่บนเตียงอารมณ์มันพาไป”

“งั้นเหรอ”

พรึ่บ

“ทะ...ทำอะไร ลุกขึ้นมันหนัก!”

เมื่ออยู่ๆ ร่างโปร่งกลับดึงแขนโดยไม่ทันตั้งตัว กวางถึงกลับล้มตัวนอนลงบนเตียงอีกรอบ ทว่าน่านที่ยังคงนอนหลับอยู่กลับ ขึ้นคร่อมอยู่บนเตียง ยิ่งสายตาโลมเลียนั่นกลับให้กวางเกิดขนลุกขึ้นมา แล้วอีกอย่างทั้งสองดันเปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น

“ก็บอกว่าอยู่บนเตียงไม่ใช่เหรอ หรือว่าต้องทวนความทรงจำอีกรอบ”

“ชิ! ทำไมติดใจว่างั้นเถอะ เมื่อเช้าผัวมึงยังโทรมาอยู่เลยนะ”

“โทษทีนะ ตอนนี้ผัวไม่มีแล้ว แต่เมียไม่แน่ ลองดูอีกรอบไหม”

“ไม่เอา...หิวแล้ว”

“หึ รอดตัวไปก่อนเถอะ”

เมื่อเห็นว่าลุกออกไปแล้ว กวางถอนหายใจอย่างโล่งอก ไม่คิดว่าร่างโปร่งที่ดูอ้อนแอ้นแบบนั้นพออยู่บนเตียงกลับร้อนแรงขนาดนี้ หรือว่าจะไปสะกิดถึงบางอย่างเข้า

น่านหันหลังกลับไปมองเพื่อนสนิทที่เลื่อนสถานะเป็นเมียแล้วด้วยความสงสัย เมื่อเห็นคิ้วสวยขมวดเข้าหากันแน่น เห็นแบบนั้นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดันผุดขึ้นมา

“ไม่ไปอาบน้ำ? หรือว่าต้องให้อุ้มไปแบบเมื่อวานดี”

“ไปเลยนะ! ลงไปซื้อข้าว”

กวางตะโกนไล่หลังด้วยความโมโห เห็นอีกฝ่ายใส่เสื้อผ้าเปิดประตูออกไป ยิ่งเกิดความหงุดหงิดทำไม่ถึงดูสบายใจขนาดนั้นกัน แต่พอก้มลงมองช่วงล่างดันรู้สึกแสบขึ้นมา ขาเรียวก้าวเข้าไปในห้องน้ำด้วยความเชื่องช้าเกิดจากแรงเสียดสี

แต่เมื่อเงยหน้ามองกระจกใบหน้าสวยถึงกับแดงกล่ำ ลาดไหล่รวมไปถึงซอกคอต่างเต็มไปด้วยรอยขบกัด ขึ้นสีแดงช้ำประปรายอยู่เต็มไปหมด เมื่อวานต้องขนาดไหนกัน กวางแตะโดนรอยกัดถึงกลับสะดุ้งชักมือกลับทันที

“ขึ้นมาก่อนเถอะไม่รอดแน่”

กวางเปิดฝักบัวปล่อยให้สายน้ำชำระล้างลงมา ขัดถูทุกซอกทุกมุมด้วยความอ่อนโยน โดยที่ไม่รู้เลยว่าน่านได้กลับขึ้นมาแล้ว แถมยังเดินเข้ามาในห้องน้ำด้วยแววตาเป็นประกาย

“กวางเปิดประตูหน่อย”

“ไม่! รอก่อน”

“เถอะนะ...ขออาบด้วย”

กวางถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย ถ้าไม่ให้เข้ามาคงไม่ยอมเลิกรา สุดท้ายก็ยอมเปิดประตูเข้ามาจนได้

“แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า!”

“จะอาบน้ำอยู่แล้วใส่ทำไม”

น่านไม่รู้สึกอายเลยแม้แต่น้อย แถมยังเบียดเข้ามาภายในห้องน้ำ โดยที่ร่างบางนั้นปิดประตู แล้วหันกลับมาเผชิญหน้ากัน

“อาบสิ จ้องทำไม”

ใบหน้าสวยโมโหกลบเกลื่อนความเขินอาย ทั้งที่กวางนั้นเป็นคนชวนขึ้นเตียงแท้ๆ แถมยัง...

“มาอาบด้วยกัน”

น่านจูงมือกวางเดินตามมา หยุดอยู่ที่ใต้ฝักบัว ถึงแม้ว่าจะมีสายน้ำขวางกั้นยังคงเห็นร่างกายขาวเนียนได้อย่างชัดเจน น่านกลืนน้ำลายอึกใหญ่ บีบสบู่เหลวใส่ฝ่ามือถูจนเกิดฟองลูบไล้ร่างกายด้วยความแผ่วเบา

กวางเห็นใบหน้าเคลิบเคลิ้มนั่นจึงสะบัดหน้าหนี สายตาจับจ้องแค่เพียงร่างกายตัวเอง แต่เมื่อกำลังจะบีบสบู่กลับรู้สึกถึงฝ่ามือเย็นลูบไล้ร่างกายถึงกลับขนลุก

“เดี๋ยวถูสบู่ให้”

“มะ...ไม่ต้อง”

ทว่านานกลับไม่คิดที่จะฟังฝ่ามือยังคงลูบไล้ร่างกายขาวเนียน จับต้องไหนก็ลื่นมือไปหมด นิ้วมือดันปัดผ่านจุกนมสะกิดย้ำๆ จนเริ่มแข็งสู้มือ ส่วนบนนั้นต่างเต็มด้วยฟองสบู่ แล้วค่อยๆ เลื่อนต่ำลงไปช่วงล่าง

“นะ...น่าน หยุดก่อน อื้อ!”

ขาสองข้างสั่นระริกจากการโดนกระตุ้นความเสียว แต่น่านนั้นกลับไม่คิดที่จะหยุด เดินอ้อมไปทางด้านหลังสวมกอดเอวบางไว้ประคองไม่ให้ล้ม มือทั้งสองข้างลูบไล้บริเวณร่องเสียวจนเกิดฟองสบู่

“ทำไมสั่นใหญ่เชียว”

น่านกระซิบข้างใบหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า รู้สึกได้ว่าท่อนเอ็นเริ่มขยายตัวขึ้นมา จึงโยกเอวกระแทกใส่ง่ามขาที่บิดตัวแน่น บางครั้งส่วนหัวดันผลุบออกสะกิดโดนรูเสียว จนมีน้ำไหลเยิ้มอาบลงมา

“อึก อ๊ะ! อย่าเล่นแบบนี้”

กวางหลับตาพริ้มอยู่ภายในอ้อมกอด เอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก แต่ร่างกายกลับไม่เชื่อฟัง ยังคงแอ่นตัวเข้าหาฝ่ามือเย็นที่เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมา

“กวาง ขอได้ไหม”

น่านกดจูบซอกคอหอมกรุ่นที่ยังคงมีรอยแดงอยู่เต็มไปหมด จนสายตาแทบจะละออกมาไม่ได้เลย สะโพกยังคงโยกท่อนเอ็นใส่แผ่นหลังบาง ส่วนฝ่ามือนั้นเพียงลูบไล้แค่บริเวณภายนอก ลูบวนย้ำๆ อยู่แบบนั้น ก่อนที่จะขยับเลื่อนขึ้นมาด้านบน สะกิดติ่งเสียวแข็งตึงลูบวนๆ ลากนิ้วมือถูไถขึ้นลงจนน้ำเยิ้ม

“ไม่ได้ อ๊ะ!...ต้องไปเรียน”

“อ่า”

น่านครางเสียงแหบพร่าอยู่ทางด้านหลัง ในเมื่อสอดใส่ได้แค่เพียงภายนอกเท่านั้น จึงเร่งจังหวะให้ท่อนเอ็นขยับด้วยความรัวเร็ว ให้เสียดสีอยู่บริเวณช่องทางฉ่ำเยิ้ม โดยที่มือยังคงสะกิดติ่งเสียว รู้สึกได้ถึงร่างภายในอ้อมกอดสั่นระริก ตัวกระตุกเป็นระยะ

“อ๊าๆๆ! ขยี้แรงๆ...”

กวางรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว แม้จะแค่เพียงภายนอกยังคงรู้ได้อย่างชัดเจน ว่าท่อนเอ็นนั้นแข็งขนาดไหน บางครั้งที่ส่วนหัวผลุบเข้ามาถึงกลับทำให้กวางสมองขาวโพลน จากการโดนสะกิดตรงปากรู บางครั้งดูเหมือนจะแหย่เข้ามาในรูฉ่ำเยิ้ม ทว่าแค่เพียงนิดเดียวกลับขยับออก จนรู้สึกว่าร้อนผ่าวไปทั้งตัว

แจ๊ะๆๆ

เสียงน้ำเฉอะแฉะดังขึ้นมาแข่งกับสายน้ำจากฝักบัว ดังขึ้นอย่างลามก ทั้งสองกลับไม่สนใจ ดวงตาเคลิบเคลิ้มกอดก่ายกันอยู่ด้วยความเสียวซ่าน

ถึงแม้จะไม่ได้สอดใส่แต่แค่เพียงโดนขาเรียวบีบรัดไว้แน่น ก็สัมผัสได้ถึงแรงตอดรัดของร่องเสียวที่ได้สอดใส่เข้าเมื่อวาน

“อ๊า! เหมือนจะเสร็จเลย”

กวางบีบฝ่ามือใหญ่ไว้แน่นเมื่อแรงขยี้เพิ่มมากขึ้น ส่วนล่างรู้สึกอึดอัดเหมือนจะมีน้ำไหลออกมา ยิ่งขยับแรงมากขึ้นเท่าไรตัวรู้สึกชาวาบไปหมด โดยเฉพาะจังหวะสุดท้ายที่ร่องรูกระตุกจากการอ่อนไหว ฉีดน้ำเสียวพุ่งออกมาจนไหลอาบท่อนเอ็น

น่านรู้สึกได้ถึงน้ำเสียวร้อนพุ่งออกมาอาบท่อนเอ็นจึงเร่งจังหวะขยับเอว กอดร่างบางไว้แน่นโดยที่ขาเรียวยังคงบิดเข้าหากัน ส่งผลให้แรงบีบรัดเพิ่มมากขึ้น

ขยับเพียงไม่กี่นาทีส่วนหัวเริ่มมีน้ำขาวขุ่นไหลเยิ้ม กระตุกอยู่เป็นระยะก่อนจะทาบทับแผ่นหลังบาง จับท่อนเอ็นอยู่ในฝ่ามือไว้แน่น จนสุดท้ายน้ำเชื้อขาวขุ่นฉีดพ้นออกมาจนเปรอะเปื้อนตามแผ่นหลัง บางส่วนดันกระเด็นโดนเส้นผมดำขลับ

“อ่า...รอบหน้าขอใส่นะ”

น่านปรับจังหวะลมหายใจให้ปกติ เมื่อทั้งคู่พักหายเหนื่อยแล้วจึงอาบน้ำ โดนผลัดเปลี่ยนกันลูบไล้ร่างกายเป็นเวลานานกว่าจะออกมา