สอนสวาทเพื่อนเกย์

สอนสวาทเพื่อนเกย์

last updateLast Updated : 2026-02-11
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
8Chapters
488views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

กวางเห็นเพื่อนโดนแฟนนอกใจเลยเสนอหาคนใหม่ แต่ทำไมถึงเป็นตัวเองไปได้!“อ๊ะ!...เดี๋ยวมึงเป็นรับไม่ใช่เหรอ” “เมื่อก่อนใช่ แต่ตอนนี้กำลัง'รุก'มึงอยู่ไง” แค่เสนอตัวสอนเรื่องบนเตียง ทำไมถึงติดหนึบขนาดนี้! “ถอยไปหน่อยอึดอัด!” “งั้นขึ้นเตียงกันเถอะ” “ไม่เอา วันๆขึ้นแต่เตียงปวดเอวไปหมดแล้ว”

View More

Chapter 1

ตอนที่1 ปลอบใจ

كان صوت الماء المتساقط يتردّد من داخل الحمّام.

كان رائد وهاب يستحمّ.

الساعة الثالثة فجرًا.

لقد عاد للتوّ.

وقفت ليان جابر أمام باب الحمّام، ترغب في التحدّث إليه بشأن أمرٍ ما.

كانت متوتّرة، لا تدري إن كان سيوافق على ما ستخبره به أم لا.

وبينما كانت تفكّر في الطريقة المناسبة لبدء الحديث، سمعت فجأة أصواتًا غريبة من الداخل.

أنصتت جيّدًا، لتفهم أخيرًا أنّه كان يحاول أن يُريح نفسه وحده.

تتابعت أنفاسه المكتومة، كضرباتٍ ثقيلة متلاحقة تهوي على صدرها، فأحسّت بألم ينتشر في كيانها كالموج، يغمرها حتّى كادت تختنق.

كان اليوم ذكرى زواجهما، مرور خمس سنوات على زفافهما، ومع ذلك لم يجمع بينهما شيء كزوجين.

أ فحقًا يفضّل أن يُريح نفسه...على أن يلمسها؟

ومع ازدياد أنفاسه اضطرابًا، دوّى صوته المكبوت فجأة: "رانيا..."

كانت تلك الكلمة آخر ما تبقّى من صبرها، كسرت ما في داخلها من تماسك.

وضعت يدها على فمها كي لا تبكي بصوتٍ مسموع، ثمّ استدارت مسرعة، لكنّها تعثّرت في خطوتها الأولى واصطدمت بحوض الغسيل، فسقطت أرضًا.

"ليان؟" جاء صوته من الداخل، لم يزل لاهثًا، يحاول أن يبدو متماسكًا.

قالت وهي تتلعثم: "كنتُ أريد دخول الحمّام، لم أعلم أنّك تستحمّ..." كانت تكذب كذبة ركيكة، فيما تتشبّث بحافة المغسلة محاولةً الوقوف.

لكنّ الأرض كانت مبلّلة، وكلّما استعجلت ازدادت ارتباكًا. وحين وقفت أخيرًا، خرج رائد من الحمّام مرتديًا روبا أبيض غير مرتّب، لكنّ حزامه كان مشدودًا بإحكام.

"هل سقطتِ؟ دعيني أساعدك." قال وهو يمدّ يده نحوها.

ألمعت الدموع في عينيها، لكنها دفعت يده برفقٍ وحزم: "لا حاجة، أستطيع وحدي."

ثمّ كادت أن تنزلق مرّة أخرى، فعرجت تتعثّر وهي تفرّ هاربة إلى غرفة النوم.

نعم...تهرب، فهذه الكلمة ليست مبالغة أبدًا.

طوال السنوات الخمس التي قضتها زوجة لرائد، كانت دائمًا تهرب.

تهرب من العالم الخارجي، وتهرب من نظرات الناس الغريبة، وتهرب أيضًا من شفقة رائد وتعاطفه—زوجة رائد... عرجاء.

كيف لامرأةٍ عرجاء أن تليق برجل ناجح متألّق مثله؟

لكنّها كانت تملك يومًا ساقين جميلتين...

خرج رائد خلفها بصوتٍ لطيفٍ قلق: "هل تألمتِ؟ دعيني أرى."

"لا، لا بأس." قالت وهي تغطّي نفسها بالبطّانية، تخفي خجلها وارتباكها.

"حقًّا لا بأس؟" سألها بصدقٍ واهتمام.

"نعم." أجابت وهي تدير ظهرها له.

"ألن تذهبي إلى الحمّام؟"

"لم أعد أرغب، دعنا ننام." همست بصوتٍ خافت.

"حسنًا، بالمناسبة، اليوم ذكرى زواجنا. اشتريت لكِ هدية، افتحيها غدًا لترَي إن كانت تعجبك."

"حسنًا." أجابت بهدوء. كانت الهدية موضوعة عند رأس السرير، وقد رأتها بالفعل، لكنّها لم تكن بحاجةٍ إلى فتحها لتعرف ما بداخلها.

كان الصندوق كلَّ عام بالحجم نفسه، وفي داخله الساعة نفسها تمامًا.

وفي درجها، مع هدايا أعياد ميلادها، ترقد تسع ساعات متطابقة، وهذه هي العاشرة.

انتهى الحديث عند هذا الحدّ، أطفأ الضوء واستلقى، فيما امتلأت الغرفة برائحة رطبة من صابون الاستحمام. ومع ذلك، بالكاد شعرت هي بانخفاض الفراش، فسريرهما ذو المترين، تنام هي عند هذا الطرف، ويستلقي هو عند أقصى الطرف الآخر، والمسافة بينهما تتّسع لثلاثة أشخاصٍ آخرين.

لم يتحدّث أيّ منهما عن رانيا، ولا عمّا حدث في الحمّام، كأنّ شيئًا لم يكن.

تمدّدت جامدة، وحرارة الدموع تلسع عينيها.

رانيا...رانيا قاسم، زميلته في الجامعة، حبيبته الأولى، ومعبودته.

حين تخرّجا، سافرت رانيا إلى الخارج، وافترقا. انهار بعدها رائد، وغرق في الشراب.

كانت ليان زميلته منذ المدرسة الإعدادية.

تعترف بأنّها أحبّته منذ ذلك الحين، بصمتٍ وخجل.

في ذلك الوقت، كان هو فتى المدرسة الوسيم، الطالبَ المتفوّق الباردَ الطباع.

أمّا هي، فكانت طالبةَ فنون، جميلة، لكنّ الفتيات الجميلات كثيرات، وفي عالم مدرسيّ تُقاس فيه القيمة بالدرجات وحدها، لم تكن طالبةُ الفنون لافتة إلى ذلك الحدّ، بل إنّ البعض كان يحمل تجاهها شيئا من التحامل.

فبقي حبّها سرًّا لا يُقال، يخصّها وحدها، لم يخطر ببالها يومًا أنّها ستقف أمامه يومًا ما.

إلى أن عادت، بعد تخرّجها من معهد الرقص لقضاء العطلة الصيفية في بيتها، فالتقت به، منهارًا لا يقوى على النهوض.

في تلك الليلة، كان سكرانًا، يمشي مترنّحًا في الشارع، وعندما همَّ بعبور الطريق دون النظر إلى الإشارة، انطلقت سيارة مسرعة. وكانت هي، التي تتبعه بقلق، مَن دفعته بعيدًا، لتصطدم هي بالسيارة بدلاً عنه.

كانت راقصة موهوبة، حصلت على قبول لمتابعة الدراسات العليا.

لكنّ تلك الحادثة تركت ساقها مصابةً بعرج دائم.

ولم تَعد قادرة على الرقص أبدًا.

بعدها أقلع هو عن الشرب، وتزوّجها.

كان يشعر تجاهها بالذنب إلى الأبد، ويظلّ ممتنّا لها إلى الأبد، ويتحدّث معها دائمًا بصوت خافت لطيف، ببرودٍ ثابت. وكان يغمرها بالهدايا والمال.

لكنّه، وحده الشيء الذي لم يمنحه إيّاه: لم يحبّها يومًا.

ظنّت أنّ الزمن سيذيب الجليد بينهما، لكنّها كانت ساذجة.

لكنّها لم تتخيّل قط أنّه، بعد مرور خمس سنوات، ما زال اسم "رانيا" محفورًا في قلبه بهذا العمق، حتّى في لحظاته الخاصّة، لا يزال ينادي بهذا الاسم ذاته.

وفي النهاية...كانت هي الساذجة، كانت هي الطيّبة أكثر ممّا ينبغي.

لم تنم تلك الليلة.

ظلّت تحدّق في بريدها الإلكتروني، في تلك الرسالة التي قرأتها مائة مرّة.

عرض قبولٍ من جامعةٍ في الخارج لدراسة الماجستير. وكانت تنوي أن تسأله الليلة إن كان يوافق على سفرها.

لكن يبدو أنّها لم تعد تحتاج إلى سؤاله.

خمس سنواتٍ من زواج بارد، وليال لا تنتهي من الوحدة، صارت الآن تُعدّ أنفاسها الأخيرة.

حين استيقظ، كانت تتظاهر بالنوم. سمعته في الخارج يقول للخالة سعاد: "لديّ اجتماع الليلة، قولي لسيّدتي ألا تنتظرني، فلتنَم باكرًا."

ثمّ عاد يتفقدها قبل أن يغادر، وهي ما زالت تحت الغطاء، ودموعها قد بلّلت الوسادة.

كان في العادة، حين يذهب إلى الشركة، يجد ثيابه التي اختارتها له مسبقًا موضوعة بجانبه.

لكنّها اليوم لم تفعل ذلك.

فذهب إلى غرفة الملابس، واختار ثيابه بنفسه ثم غادر إلى عمله.

حين خرج، فتحت عينيها، تشعر بثقل في جفنيها.

رنّ منبّه الهاتف، الوقت المخصّص لدراسة اللغة الإنجليزية.

ومنذ زواجها، وبسبب إصابة ساقها، أمضت تسعين في المائة من وقتها حبيسة المنزل. لم تَعُد تخرج، وصارت تقطّع يومها إلى فترات صغيرة، تبحث في كل منها عمّا يشغلها وحدها.

أغلقت المنبّه، وبدأت تتصفّح التطبيقات بلا هدف.

ذهنها مشوّش، لا تركّز في شيء.

إلى أن ظهر أمامها فجأة مقطع فيديو على إنستغرام.

الوجه مألوف للغاية...

نظرت إلى اسم الحساب: رانو سي سي.

هذا زمن الخوارزميات فعلاً...

تاريخ النشر: البارحة.

ضغطت على الفيديو، فتعالت موسيقى صاخبة، وصوت يقول: واحد، اثنان، ثلاثة، مرحبًا بعودة رانيا! نخبكم!

وكان الصوت... صوت رائد.‬

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
8 Chapters
ตอนที่1 ปลอบใจ
ก๊อก ก๊อก “อื้อ!...แปบนึงนะ ใครเนี่ยมาแต่เช้า” ร่างบนเตียงลุกขึ้นนั่งด้วยความงัวเงีย เมื่อเสียงประตูเงียบลง จึงนอนลงไปอีกรอบ เมื่อเช้าเพิ่งจะนอนได้ไม่กี่ชั่วโมง กลับมีเสียงรบกวนด้านนอก อ๊อด เสียงออดหน้าประตูดังขึ้น กวางลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู ทว่ากลับต้องสะดุ้งเมื่อมีใครบางคนวิ่งเข้ามาสวมกอด “กวางมึง ฮึก...” “เฮ้อ!...อะไรอีกล่ะรอบนี้ อย่าบอกนะว่าทะเลาะกับผัวมาอีก” กวางถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย มือเรียวคว้าปิดประตู โดยที่ร่างโปร่งยังคงสวมกอดกันไว้แน่น “รู้ดีอีกแล้วนะมึง แต่รอบนี้กูจะเลิกจริงแน่” เมื่อได้ยินคำนั้นกวางมองบนทันที จับร่างของอีกฝ่ายใว้ เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหวานน้ำตาคลอจนหน้าสงสาร แต่พอดูอีกทีลูกไม้นี้ก็หลายรอบแล้ว “มึงอย่ามาพูดค่ะ หลายรอบแล้วนะที่ให้กูกินอาหารหมา พอผัวมาง้อเข้าหน่อยก็ระริกระรี้กลับอย่างไว” “ฮึก...มึงรอบนี้กูพูดจริง วันนี้กูเห็นเต็มๆ เลยว่าฮือ...มันไปมีอะไรกับคนอื่น กะ...กูสงสัยมาตลอดแต่หาว่าหวงเกินเหตุ สุดท้ายเป็นไง” “เอาจริงไหมน่าน ใช่ว่ากูไม่เคยเตือนมึง บอกหลายรอบแล้วว่าพี่มันเจ้าชู้” “ก็กูรักเขานี่” “ชิ!...นี่จะเอายังไง จะเลิกจริงไหมหรือมึงแ
last updateLast Updated : 2026-01-17
Read more
ตอนที่2 บทเรียนครั้งที่หนึ่ง
หลังกลับมาจากซื้อของ น่านรู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง แต่จะมาปฏิเสธตอนนี้คงไม่ได้ ร่างโปร่งนั่งอยู่บนโซฟาด้วยความกลัดกลุ้ม ฝ่ามือชื้นไปด้วยเหงื่อ เห็นร่างของเพื่อนสนิทยังไม่ยอมออกมาจากห้องน้ำ ใจเริ่มไม่ดีขึ้นมาหรือว่าจะโดนปฏิเสธแล้ว เพียงไม่นานรู้สึกได้กลิ่นหอมลอยมาจากในอากาศ ใบหน้าหวานหันมองไปตามใจคิด เจอเข้ากับกวางเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบตัวไว้ กลับรู้สึกว่าแทบจะไม่สามารถปกปิดร่างกายได้เลย “พร้อมขนาดนั้นเลย” กวางหลุดหัวเราะเห็นท่าทางเงอะงะนั่น ยิ่งได้ใจจนอดไม่ได้จะพูดจาหยอกล้อ ขาเรียวเดินผ่านร่างเพื่อนสนิทเข้าไปภายในห้องนอน ก่อนจะหยุดชะงัก “ไม่เดินตามมาล่ะ ลองบนเตียงดีกว่านะ” “ดะ...ได้” น่านรีบถือถุงหิ้ววิ่งตามเข้าไปภายในห้องนอน นั่งตัวแข็งทื่ออย่างคนทำอะไรไม่ถูก สายตามองขึ้นลงอย่างหวาดกลัว “ชิ...ไม่ได้จะมาจับกินซะหน่อย กลัวไปได้” กวางนั่งลงบนเตียงสบสายตาตื่นตระหนกนั่น ก่อนที่จะใช้มือเรียวปลดผ้าขนหนูลงจนช่วงล่างเปลื่อยเปล่าขาวโพลนไปหมด เห็นใบหน้าแดงกล่ำนั่นที่จ้องมองมากวางกลับยิ้มเจ้าเล่ห์ “จะมองอยู่แบบนี้เหรอ? แล้วเมื่อไหร่จะเสร็จล่ะ” อึก น่านกลืนน้ำลาย มื
last updateLast Updated : 2026-01-17
Read more
ตอนที่3 ประสบการณ์แรก
กวางขยับตัวเข้าใกล้ร่างโปร่ง มือเรียวคว้าจับท่อนเอ็นไว้แน่นชักขึ้นชักลงจนรู้สึกได้ถึงแรงกระตุก “ตื่นเต้นเหรอ ทำไมตัวเกร็งเชียว” “อ่า...” น่านไม่ตอบ ทว่าดันหลบสายตาที่จ้องมองมา ท่าทางยั่วยวนนั่นจนแทบจะบ้า “ไม่ต้องห่วงยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องสอน อันนี้แค่เริ่มต้น” กวางไม่ปล่อยใหเสียเวลามือชักขึ้นชักลงจนรู้สึกได้ถึงน้ำขาวขุ่นไหลลงมา ช่วยเพิ่มความลื่นมากขึ้น ทว่าส่วนหัวอมชมพูดันล่อตาจนไม่อาจละสายตาได้ทำให้กวางถึงกลับคอแห้ง ใช้ริมฝีปากตวัดเลียกลืนกินส่วนรูที่คอยฉีดพ้นน้ำขาวขุ่นเข้าไปจนหมด ลิ้นเลียส่วนหัวตวัดเลียจนรู้สึกถึงความขยายใหญ่ขึ้น ไม่คิดเลยว่าให้ท่อนล่างจะใหญ่เกินตัว มีหวังถ้าไม่กระตุ้นให้เปียกเยิ้มรูเสียวคงระบมไปหลายวันแน่ๆ แต่แค่เพียงกอบกุมอยู่ในฝ่ามือ กลับจินตนาการได้เลยว่าคงสอดใส่เข้าไปลึกจนสะกิดโดนจุดเสียวข้างในแล้ว ไม่เพียงแค่คิดแต่กลับอ้าอมส่วนหัวเข้าไปผงกขึ้นลง จนเปียกเยิ้มไปหมด สุดท้ายก็สามารถกลืนกินเข้าไปในปากจน แก้มพองขึ้นจากความนูน กวางกลับไม่สนใจมือสะกิดพวงไข่กระตุ้นอารมณ์ โดยที่ท่อนเอ็นยังคงค้างคาอยู่ในปาก น่านโยกท่อนเอ็นอยู่ในปากอวบอิ่มอย่างลืมตัว เสียวมากกว
last updateLast Updated : 2026-01-17
Read more
ตอนที่4 ลังเล
หลังจากสอดใส่เข้าไปพรวดเดียว น่านกระแทกเอวลงไปด้วยความรัวเร็ว จนร่างบางเซไปข้างหน้า ยังดีที่มีมือคอยประคองเอวไว้ “อ่า...ชอบไหม ยั่วดีนักเดี๋ยวจะเอาให้ลุกไม่ได้เลย” ถ้อยคำหยาบคายเริ่มหลุดออกมา เมื่อโดนยั่วยวนมาเป็นเวลานาน ในตอนนี้น่านเป็นฝ่ายควบคุมยิ่งดีใจนัก เห็นสะโพกอวบอิ่มกระเพื่อมสั่นไหวล่อตาอยู่ด้านหน้า อดไม่ได้จะตี เพี๊ยะ “ซี๊ด!!...เสียวอ๊า! ตีอ๊ะๆ แรงๆ” กวางรู้สึกเสียวซ่านจนเผลอขมิบร่องเสียวแน่น จากการโดนตีสะโพก ทว่ากลับไม่รู้สึกเจ็บดันมีความชื่นชอบขึ้นมา “ชอบนักเหรอ ร่านดีนักอ่า!...ตอดใหญ่เชียว” “แบบนั้นแหละ อ๊ะ! ตะ...ตรงนั้น เสียว!...” “ตรงนี้เหรอ ดีล่ะ” เมื่อรู้ถึงจุดเสียวข้างใน น่านกระแทกย้ำๆ แค่เพียงจุดเดียว บดสะโพกเข้าใส่จนรู้สึกได้ว่าหน้าท้องแบนราบขยับตามขนาดท่อนเอ็นตามจังหวักระแทกเข้ามา ตับๆๆ! แจ๊ะๆ “อื้อ...อ๊ะๆ ดีแบบนั้นแหละ กวางชอบ”แผ่นหลังบางโค้งงอ บดเอวเข้าใส่หมุนคว้านอย่างไม่ยอมแพ้ น่านเงยหน้าหลับตาพริ้ม สายตากวาดมองร่างของเพื่อนสนิทนอนทอดกายอยู่ใต้ร่าง โดยช่องทางรัดแน่นนั้นดูเหมือนรัดแน่นมากเรื่อยๆ จนอยากกระแทกให้หลวมไปเลย ทว่าสายตาดันสะดุดเข้ากับตึกตรง
last updateLast Updated : 2026-01-17
Read more
ตอนที่5 อ่อนระทวย
“ก่อนอื่นเลยนะ มาช่วยประคองหน่อยอยากอาบน้ำแล้ว”“อาบทำไม”“ถามออกมาได้ เหนียวตัวขนาดนี้”“ก็ได้”น่านอุ้มร่างบางเข้าไปในห้องน้ำ ถึงแม้ว่าจจะเสียดายก็ตาม ถ้าน้ำเชื้อขาวขุ่นข้างในหายไปหมด ไม่เป็นไรรอบหน้ายังมีอีก“คิดอะไรอยู่? อยากแช่น้ำมากกว่า ไม่คิดเลยนะว่าจะอุ้มไหว”“ตัวเบาจะตายทำไมจะไม่ไหว”“หึ ดีแล้ว”น่านวางให้กวางนั่งอยู่ภายในอ่างเปิดน้ำจนท่วมครึ่งตัว สายตากวาดมองร่างกายขาวเนียนผ่านน้ำใสสะอาด เห็นได้ชัดเลยว่ามีน้ำขาวขุ่นบางส่วนไหลออกมาผสมกับน้ำในอ่าง“มองอะไร ไม่อาบน้ำเหรอ?”“อาบสิ”น่านก้าวเท้าลงในอ่าง อุ้มกวางขึ้นมานั่งบนตัก โดยให้แผ่นหลังนั้นช่วยประคองให้สะดวกเวลาแช่น้ำ“ไม่ได้บอกให้มาอาบด้วยกันในนี้ อีกอย่างนะอ่างแคบจะตาย ยังจะมาเบียดอีก”ฟอด“ไม่แคบเลย ก็บอกให้อาบไม่ใช่เหรอ อาบด้วยกันนี้แหละจะได้ประหยัดน้ำ”กวางหลับตาหนีเบื่อจะเถียงแล้ว รู้สึกว่านิสัยของเพื่อนสนิทเริ่มจะเปลี่ยนไปตั้งแต่ได้สอดใส่เข้ามาแล้ว ไหนจะท่าทางหึงหวงตอนมีคนจ้องมองนั่นอีก นิสัยการแสดงความเป็นเจ้าของเริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆแต่มีอีกอย่างหนึ่งถึงแม้กวางรู้ตัวดีว่าตัวเองหน้าหนาอยู่นิดหน่อย ทว่าจะให้ทำตรงนี้ต่อห
last updateLast Updated : 2026-02-08
Read more
ตอนที่6 ติดใจ
ครืดครืด“โอ๊ย! อึดอัด”กวางลืมตาด้วยสายตาพร่าเบลอ รู้สึกถึงแรงกอดรัดอึดอัดจากด้านหลัง เสียงโทรศัพท์ยังสั่นอยู่บนโต๊ะข้างเตียง จำต้องลุกขึ้นหยิบขึ้นมาดู“น่าน ตื่น!...โทรศัพท์มีคนโทรมา”“อื้อ ช่างมันเดี๋ยวก็วางไปเอง”น้ำเสียงงัวเงียจากคนด้านหลังทำให้กวางโมโห ทั้งที่เมื่อวานคนโดนกระแทกจนสลบเป็นตัวเองด้วยซ้ำทำไมอีกฝ่ายถึงมีท่าทางเหนื่อยล้าแบบนั้น แต่เมื่อเหลือบมองชื่อแล้วต้องปลุกขึ้นมาอีกรอบ“พี่เสกโทรมาเอาไง”“ไม่เอา จะเอากวาง”“เอ๊ะ!!”ใบหน้าสวยร้อนผ่าวรีบกดวางสาย จับแขนที่กอดรัดกันแน่นออกห่าง เมื่อขาก้าวลงมาแค่เพียงข้างเดียว กลับโดนคว้าเอวเข้าไปกอดอีกรอบเพี๊ยะ“บอกให้ปล่อยไง กูหิวข้าวแล้วเนี่ยอึก!...อย่ากัด”กวางตวัดสายตามองเมื่ออยู่ๆ กลับรู้สึกถึงแรงขบกัดบริเวณเอว โดยที่ตายังคงปิดสนิท“อย่าเพิ่งปล่อย นอนต่ออีกนิดก่อน แล้วก็เมื่อกี้พูดไม่เพราะเลย”“มึงจะมาจริงจังไม่ได้นะ ตอนนั้นมันอยู่บนเตียงอารมณ์มันพาไป”“งั้นเหรอ”พรึ่บ
last updateLast Updated : 2026-02-09
Read more
ตอนที่7 ไม่พอใจ
“น่าน เมื่อเช้าเห็นแฟนมึงมายืนรออยู่หน้าคณะ”“อืม”น่านหันมองแค่เพียงแวบเดี๋ยว ก้มหน้าลงจดเลคเชอร์ต่อ โดยที่ไม่ได้หันไปสนใจอีกฝั่งแม้แต่น้อย ทว่าสายตาดันคอยชำเลืองมออีกด้าน มีร่างบางนั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนแม้ว่ากวางนั้นจะสนิทกับน่านมาหลายปี แต่เมื่อเข้ามหาลัยต่างเจอเพื่อนใหม่ที่ชื่นชอบคล้ายกันบางครั้งน่านก็อดจะน้อยใจไม่ได้ ยิ่งเห็นร่างบางยิ้มกว้างเท่าไรใจนั้นร้อนรนไปหมด ไหนจะมีเพื่อนผู้ชายในคณะที่คอยเข้าไปพูดคุยด้วยตลอดตลอดเวลาในชั่วโมงสายตาจะคอยจ้องมองตลอด ไม่ว่าจะขยับท่าทางไปตรงไหนกลับอยู่ภายใต้สายตาของน่าน แต่เมื่ออาจารย์ให้จับกลุ่มทำงาน ยังไม่ทันที่น่านจะได้เดินเข้าไปหา กลับมีผู้คนรายล้อมร่างบางเต็มไปหมด ทำให้รู้ได้เลยว่ากวางนั้นเป็นคนดังคนหนึ่ง“มึงมองอะไรน่าน”“เปล่า”น่านละสายตาจากอีกฝั่ง เมื่อโดนทักจึงหันมาเริ่มจริงจังเกี่ยวกับงานมากขึ้น โดยที่มีคนที่นั่งข้างกันยังคงชะเง้อมองอีกฝั่ง จนน่านขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ“อ๋อ!...ดูกลุ่มนั้นเหรอ กวางดังใหญ่เชียวนะเดี๋ยวนี้”“หืม...”“มึงเป็
last updateLast Updated : 2026-02-10
Read more
ตอนที่8 เริ่มสอนอีกครั้ง
กวางเงยหน้าด้วยความเสียว ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำ หลังจากทิ้งตัวทาบทับลงมารวดเดี ก็รู้สึกตึงแน่นอยู่ภายในช่องมาอ่อนนุ่ม หลังจากปรับตัวได้แล้ว จึงเริ่มขย่มกายลงมา โดยในท่านี้นั้นแผ่นหลังบางนั่งหันหลังให้กับน่าน เห็นเพียงแค่หลังขาวเนียนเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ“อ๊ะๆ...อ๊า สะ...เสียวต้องแบบนี้สิถึงจะเรียกว่าถูกใจ”น่านขบกรามเมื่อรูเสียวตอดรัดกันแน่นจนเริ่มปวดไปหมด แม้จะมีน้ำหล่อลื่นอาบท่อนเอ็นจนมันวาวทำให้ขยับได้ง่าย แต่ร่องรูกลับขมิบรัวๆ เหมือนต้องการอยากได้มากกว่านี้มาเติมเต็ม ฝ่ามือคว้าจับเอวบางไว้แน่น กอบกุมไว้ด้วยแค่เพียงฝ่ามือเดียวก็แทบจะกำรอบเอวได้เสียงเนื้อกระทบเนื้อนั้นดังขึ้นภายห้อง ยังคงมีน้ำดังเฉอะแฉะรวมอยู่ในนั้นด้วยถุงยางที่ซื้อขึ้นมากลับยังคงไม่ได้ใช้ ปล่อยวางไว้ข้างเตียง แต่รู้สึกว่าการสอดใส่เข้าไปแบบนี้กลับรู้สึกสัมผัสได้ถึงทุกส่วนของร่างกายแบบเนื้อแนบเนื้อ และไม่มีตรงไหนที่ฝ่ามือของน่านนั้นไม่เคยบีบจับ แถมข้างในรูเสียวนั้นน่านก็เคยแม้กระทั่งปลดปล่อยน้ำเชื้อขาวขุ่นเข้าไปจนล้นทะลักออกมาตับๆๆ!! แจ๊ะๆมือเรียกำเข้าหากันแน่นพยุง
last updateLast Updated : 2026-02-11
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status