ВойтиSpoil~ “ชะ..ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยด้วย” เมื่อจวนตัวจนทำอะไรไม่ได้แคทร้องตะโกนเรียกขอความช่วยเหลือจากคนแถวนี้ลั่น พร้อมน้ำตาเอ่อออกมาคลอเบ้าด้วยความกลัวสุดขีด ตี๋ยกมือขึ้นอุดปิดปากหญิงสาวไม่ให้ส่งเสียงดังออกมา “เงียบ” “อื้อ..อ่อย ช่วยด้วย” แม้จะถูกปิดปากไว้มันก็ไม่ได้ทำให้ความพยายามเอาตัวรอดของเธอลดลงได้ ยังคงส่งเสียงร้องอู้อี้ออกมาอย่างต่อเนื่อง “ไอ้เสือเอาผ้าออกมาโปะสิวะ รอให้คนแห่กันมาก่อนรึไง” “…..” ครั้นได้ยินคำพูดของเล้งเสือก็รีบหยิบผ้าสีขาวซึ่งพับทบกันขนาดพอดีมือที่โปะยาไว้ออกมาจากกางเกงยีน เขาเดินไปดึงหญิงสาวที่พยายามดีดดิ้นขัดขืนมาจากอ้อมกอดเพื่อน “พี่เสืออย่าทำอะไรแคทเลยนะ ปล่อยแคทไปถะ..อื้อ!”
Узнайте больше@บ่อนโจร โจรหนุ่มเปิดประตูก้าวลงจากรถเดินกลับเข้าไปในบ่อนของตัวเอง สวนกับผู้คนมากหน้าหลายตาที่เดินเข้าออกตลอดทั้งวัน "พี่เสือสวัสดีครับ พวกพี่ๆเขารอกันอยู่ในห้องทำงานหมดแล้วนะครับ" เท้าใหญ่หยุดชะงักเมื่อลูกน้องซึ่งยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูประนมมือกล่าวคำทักทายคนเป็นนาย ก่อนจะรายงานตามหน้าที่ "เออๆ เดี๋ยวเจอไอ้กิตมึงสั่งมันไปซื้อชุดดีลเลอร์ไซส์sสำหรับผู้หญิงมาหนึ่งชุดด้วย เอาแบบเซ็กซี่ๆ" เสือพยักหน้ารับตามด้วยออกคำสั่งเสียงเรียบ "เอ่อ..ครับ" คำสั่งของเขาสร้างความแปลกใจให้แก่ลูกน้องอยู่ไม่น้อย ขมวดคิ้วหันมองตามหลังไปอย่างงงๆ แต่ก็ไม่กล้าถามว่าจะจ้างผู้หญิงมาทำหน้าที่นี้แล้วเหรอ เพราะปกติก็จะมีแต่เด็กในบ่อนสลับกันทำ แกร๊ก| มือหนาดึงบานประตูห้องทำงานให้เปิดออก ก็เจอพวกเพื่อนรักนั่งรออยู่กันครบทุกคน เขาเมินหน้าหนีเล้งกับตี๋ที่นั่งตวัดสายตามามองเขม็งอยู่บนโซฟาราวกับกำลังไม่พอใจอะไรสักอย่าง พร้อมกับสาวเท้าเข้าไปหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวโปรดตรงโต๊ะทำงานของตัวเอง "ไอ้บอลบอกมึงออกมาจากโกงดังตั้งนานแล้ว ทำไมเพิ่งกลับวะ" เล้งเอ่ยถามด้วยสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์เมื่อเพื่อนมาช้ากว่าที่ควร ไม่ต่างจา
ระหว่างทางความเงียบปกคลุมภายในรถไม่มีเสียงบทสนทนาใดๆเอ่ยออกมาจากปากของทั้งคู่ เล่นเอาแคทแอบอึดอัดจึงได้แต่ทำเป็นแสร้งหันหน้าออกไปมองบรรยายภายนอกหน้าต่าง โครก คราก~"....." อยู่ๆเสียงท้องจากฝั่งคนนั่งร้องขออาหาร เรียกให้โจรหนุ่มปรายตามามองทว่าเพียงนิด ก่อนจะตวัดสายตากลับไปถนนเบื้องหน้าตามเดิมอย่างไม่สนใจทิ้งช่วงไปสักพักท้องของเธอก็ร้องขึ้นมาอีกครั้ง เจ้าตัวลอกแลกรีบหันไปมองเขาเพราะกลัวว่าจะได้ยิน มือเล็กทั้งสองข้างเลื่อนมากุมท้องของตัวเอง หิวก็หิวอายก็อายจะให้เอ่ยปากขอร้องให้เขาจอดซื้ออะไรกินข้างทางก็ไม่กล้า ทำได้แต่บอกตัวเองว่าอดทนเดี๋ยวก็ถึงมหาฯลัยแล้วเอี๊ยดดดดดดด!!"อ๊ะ!" แคทสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆเสือหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้ามาจอดข้างทางโดยไม่เบาแรงเลย เล่นเธอเกือบหัวทิ่ม "จะ..จอดทำไมคะ" ริมฝีปากบางเอ่ยถามครั้นหันไปมองแล้วเห็นว่าจอดอยู่หน้าร้านข้าวกล่องกับแซนวิช"รีบลงไปซื้อมาแดกซะ รำคาญ..ร้องอยู่ได้" เขาออกคำสั่งด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย ก่อนจะกดปลดกระจกรถลงพร้อมกับหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ"....." 'เขาก็ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำสักหน่อย แค่เอ่ยปากบอกตั้งแต่แรกเขาก็คงจอดให้แล้ว ทำเป็นกลัวไปไ
"ฟู่ว.." แคทพ่นลมหายใจออกมาเบาๆอย่างโล่งอกทันทีที่ก้านยอมหันหลังเดินกลับไปโดยไม่พูดอะไร รู้เลยว่าเพื่อนกำลังโกรธมาก และมันจะไม่สนใจเลยถ้าเธอไม่ใช่เพื่อนรักที่คอยช่วยเหลือกันทุกๆเรื่องเท้าเล็กหมุนตัวกลับไปหาคนข้างหลัง ทว่าเขาจ้องมองเขม็งอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไปคว้าหยิบเสื้อยืดขึ้นมาใส่ "เอ่อ..พี่เสือ" เสียงใสเนือยๆเอ่ยเรียกขึ้นหลังจากเดินตามเข้ามา ทำให้เสือที่กำลังคาบบุหรี่มวนใหม่อยู่เอี้ยวหน้าไปมองเพียงนิด "ฉะ..ฉันกลับได้หรือยัง""ก็ไม่ได้ล่ามขามึงไว้?" เขาตอบพร้อมกับจุดไฟแช็กจ่อบุหรี่ ก็ว่าจะเอาต่อให้เสร็จแต่ตอนนี้หมดอารมณ์และ ซัดไอ้เด็กเวรนั่นจนปวดมือปวดตีน "งั้นฉันกลับนะ" "ต่อไปนี้มึงต้องมาทำหน้าที่แบบนี้ทุกวัน ไม่ต้องรอกูเรียก""....." เธอเม้มปากเข้าหากันแน่น ขณะเอื้อมหยิบโทรศัพท์มือถือบนเตียง "แต่ฉัน..ฉันต้องเรียนต้องขายของนะ ถ้ามาทุกวันฉันไม่ว่างหรอก""....." ไร้ซึ่งคำพูดใดๆต่อจากปากของเสือ นั่นปัญหาของเธอที่ควรจัดการเองให้ได้ ไม่ใช่เรื่องของเขาที่ต้องมารับรู้หรือเอื้ออำนวย เขาพ่นควันคละคลุ้งออกจากปากทั้งจมูก แล้วเดินออกจากห้องไปโดยไม่สนใจคำพูดของเธอเลย "เฮ้อ.
"ไอ้เหี้ยเสือ ไอ้สัตว์!.." ก้านสถบคำหยาบออกมาอย่างหัวเสียขณะเดินผลุนผลันเข้ามาในบ่อนโจร หลังจากที่ถูกตัดสายใส่แล้วเขาก็พยายามโทรไปหาเพื่อนตัวเองอีกหลายครั้ง แต่ไม่มีท่าทีว่าอีกฝ่ายจะรับเลยทนไม่ไหวบุกมาตามด้วยตัวเอง "เอาเพื่อนกูไว้ไหน ปล่อยเพื่อนกูมาเดี๋ยวนี้""เฮ้ยจะไปไหน โซนเล่นอยู่ฝั่งนี้" ครั้นได้ยินเสียงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด ลูกน้องเฝ้าบ่อนก็รีบวิ่งเข้ามาดึงแขนของชายหนุ่มไว้ไม่ให้เดินไปยังชั้นสาม พร้อมกับชี้บอกทาง"ปล่อยกู กูจะไปเอาเพื่อนกูกลับ" ก้านสะบัดแขนออก แล้วผลักอกเด็กเฝ้าบ่อนจนเซถลาถอยหลังไปหลายก้าว"เฮ้ย! ขึ้นไปไม่ได้นะเว่ย" เขาพยายามจะขึ้นไปก็ถูกลูกน้องเฝ้าบ่อนอีกสองคนกรูเข้ามาห้ามเอาไว้ ด้วยไหวพริบการต่อสู้ที่พอมีอยู่บ้างเลยจัดการพวกมันได้ไม่มีปัญหาอะไร ริมฝีปากหนาร้องโหวกเหวกโวยวายเรียกหาเพื่อนของตนด้วยความเป็นห่วง"แคท ไอ้แคทมึงอยู่ไหน" "ไอ้เสือไอ้เหี้ยมึงปล่อยเพื่อนกูออกมาดิวะ เก่งจริงมึงก็มาทำกูนี่ อย่าเก่งแต่กับคนไม่มีทางสู้ไอ้สัตว์" คำด่าทอถูกพ่นออกมาอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งทาง โดยมีลูกน้องวิ่งตามขึ้นมาห้าม"กูบอกว่าขึ้นไปไม่ได้ไงวะ ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอ""ห้อง
"....." ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายบัดนี้มันเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมาอยู่ลอมล่อ แคทเลือกที่จะเงียบไม่ตอบคำถามของเสือ หากเพียงแต่ใจดีสู้เสือแล้วกลั้นใจก้มหน้าก้มตาเบี่ยงตัวเดินลงบันไดต่อทำไมต้องมาเจอเขาตอนที่ไม่อยากเจอด้วยนะ ซวยชะมัดยังไม่ทันจะผ่านตัวเขาไปก็ถูกมือหนาคว้าแขนของเธอเอาไว้อย่างแรงด้วยอารมณ์ห
"เข้าได้ไหมแก" "ฮึ่..คงต้องย้ายไปไลฟ์ต่อในเพจแล้วแหละ จะให้สร้างใหม่ตอนนี้ก็คงไม่ทัน" ไม่ว่าเธอจะพยายามเข้าแอคเคาน์เดิมกี่รอบก็เด้งออกทุกที ด้วยความที่ห่วงสินค้าล็อตนี้จะค้างสต๊อก จึงจำเป็นต้องย้ายไปไลฟ์ต่อที่เพจหลักของตัวเองแทน "ไอ้พวกเหี้ยนี่แม่งก็ว่างมากเนอะ มาป่วนคนจะทำมาหาแดก" คิดแล้วก็ยิ่งโ
วันต่อมา..@มหาวิทยาลัยww"บอกแล้วว่าไม่ต้องมาส่ง มันไกลก็ไม่เชื่อ" แคทบ่นทันทีที่ลงจากรถจักรยานยนต์ซึ่งจอดสนิทอยู่ตรงหน้าคณะ พร้อมกับถอดหมวกกันน็อคยื่นไปให้ก้าน"แล้วไง..ดีกว่าปล่อยให้มึงมาคนเดียว เดี๋ยวก็เจอแม่งอีก" มือหนาเอื้อมไปรับหมวกกันน็อคมาวางใส่ตะกร้าหน้ารถ ด้วยความเป็นห่วงไม่อยากให้เพื่อน
ตื๊ด~ ตื๊ด~ "รับสักทีสิ" โทรศัพท์มือถือเครื่องหรูที่กำลังปรากฏชื่อ'เนเน่'แผดเสียงรอสายดังเล็ดลอดออกมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ทำให้แคทที่กำลังนั่งฟังอาจารย์สอนอยู่ในห้องเรียนกังวนใจเอ่ยพึมพำพร้อมทั้งกดหน้าจอถี่ๆ เธอพยายามโทรหาเพื่อนรักสลับช่วยกันกับเพื่อนรักอีกคน แต่ก็ยังไร้วี่แววว่าคนในสายจะกดรั






Отзывы