Masuk“แตมป์แตมป์เค้าไปด้วย” เฌอปอรีบวิ่งตามไปทันทีปล่อยให้ผู้ใหญ่สี่คนนั่งมองท่าทางของพวกเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเอ็นดู ไวน์ได้แต่คิดในใจว่า ถ้าคุณปู่กับคุณย่าของเธอยังอยู่ ตอนนี้พวกท่านคงได้เป็นคุณทวด ได้มองเห็นเจ้าสองเฌอที่กำลังเติบโตแบบนี้ไปพร้อมๆ กับพวกเธอ พวกท่านคงจะมีความสุขไม่ต่างจ
ร่างเล็กสองคนในชุดคู่เข้าเซ็ท เฌอแตมป์ในชุดเอี๊ยมสีชมพู มัดจุกดังโงะสองข้าง เท้าเล็กป้อมสวมถุงเท้าลายคิตตี้น่ารักหวานแหวว ส่วนเฌอปอสวมชุดเอี๊ยมสีฟ้า มัดแกะสองข้างกอดตุ๊กตาหมีเน่าคู่ใจ สวมถุงเท้าโดเรมอนสีฟ้าลายโปรด สองร่างเล็กนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวกลางห้องนั่งเล่น สายตากลมโตสองคู่กำลังนั่งมองหน้าจอโน๊
“เสร็จแล้วครับ เฌอแตมป์ของป๊า” วางหวีลงบนโต๊ะหน้ากระจก ก่อนจะใช้นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่ร่วงลงมาปรกแก้มลูกขึ้นทัดหูให้ “ปะป๊าเก่งที่สุดเลย” หันมายกนิ้วโป้งป้อมๆ สองนิ้วชูให้ผู้เป็นพ่อ แก้มกลมยกขึ้นเพราะรอยยิ้มกว้าง โชแปงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา สายตาเต็มไปด้วยความรักและความอ่อนโยน เฌอแตมป์เป็นเด็กช่า
ห้าปีผ่านไป “ปะป๊าขา~” เสียงใสเจื้อยแจ้วมาแต่ไกล เด็กสาววัยห้าขวบมัดผมจุกดังโงะสองข้างเข้ากับผมหน้าม้า รูปร่างจ้ำม่ำใส่ชุดเอี๊ยมกระโปรง ขาป้อมๆ วิ่งดุ๊กดิ๊กมาหาผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่ห้องนั่งเล่นในบ้าน สองแขนป้อมกอดลำคอแกร่งผู้เป็นพ่อ จมูกเล็กกดลงบนแก้มสากซ้ายทีขวาที ก่อนจะเอียงแก้มป่องให้ผู้เป็นพ่อ
ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าต้าวก้อนสองคนนี้โตขึ้น จะโดนตามใจขนาดไหนกัน แต่จะว่าไปทางฝั่งบ้านเธอเองก็ไม่แพ้กันหรอก ทั้งคุณปู่คุณย่า คุณพ่อคุณแม่ของเธอ ก็เห่อหลานไม่แพ้กัน สลับกันมาหาหลานทุกวันบางคืนก็มานอนที่บ้านเธอเพราะจะเลี้ยงหลานกันเอง กลายเป็นว่าตั้งแต่คลอดยัยหนูสองเฌอมา เธอพึ่งจะได้มีเวลาอยู่กับลูกข
8 เดือนผ่านไป “เจ็บมั้ยครับ ถ้าเจ็บบอกผมนะ” มือหนาจับเท้าเล็กวางบนตักอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วอุ่นจับนิ้วเท้าทีละนิ้วอย่างตั้งใจ มืออีกข้างจับกรรไกรตัดเล็บอย่างคล่องแคล่ว เสียงกรรไกรตัดเล็บดัง แกร๊ก แกร๊ก เบาๆ ในห้องที่เงียบ จนกระทั้งทุกเล็บเล็กถูกจัดการจนหมด “จริงๆ บี๋ไปที่ร้านก็ได้ เบ๊บไม่เห็นต้องลำ
“เวย์อย่ามาซึ้ง พอเลยๆ” ไวน์ทำหน้ายู่ใส่เวกัสที่อยู่ดีๆ ก็ดึงดราม่าเข้าโหมดซึ้ง “แกไม่ซึ้งเหรอ ฉันอุส่าห์บิ้วต์” สีหน้าผิดหวังที่น้องสาวไม่อินตาม “จะซึ้งมากถ้าวันนี้แกพาฉันไปช้อปปิ้ง” ดวงตากลมโตเป็นประกาย ปากเล็กยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “ฉันจ่าย?” คิ้วหนายกขึ้นเชิงถาม แล้วคิดผิดซะที่ไหนล่ะ “ถามไม่คิด” ยั
มือหนาฉีกซองคอนดอมออกพร้อมสวมเข้าที่ท่อนเนื้อร้อนเพื่อป้องกัน คนตัวเล็กมองการกระทำของเขาพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ถึงแม้จะเคยผ่านมันมาแล้วก็เถอะส่วนนั้นของโชแปงใหญ่มาก ก็ไซส์ข้างกล่องที่เธอจำได้มันหกศูนย์เลยนี่นา มันทำให้เธอทั้งจุกทั้งเสียวในเวลาเดียวกัน “เขินเหรอครับ เคยเห็นมาแล้วยังไม่ชินอี
ร่างบางถูกวางลงบนเตียงขนาดคิงไซส์อย่างเบามือ ข้อเท้าเล็กสองข้างถูกดึงไว้เมื่อเจ้าตัวจะถอยหนีเจ้าหมาป่าตัวโตที่กำลังจะกินเธอ สายตาของเขาตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับปีศาจร้าย “พี่อยากกลับห้อง” ส่งแววตาออดอ้อนหวังให้หมาเด็กปราณีเธอสักครั้งถึงแม้จะมีหวังเพียงน้อยนิด แต่เธอก็อยากลองเผื่อว่าจะรอดจากห้องเชือดนี้ไ
“เอาแต่ใจ” สายตาเง้างอนถูกส่งขึ้นมามองตำหนิคนตัวโตบนร่าง ใช่เขาเอาแต่ใจ แล้วก็จะเอาแต่พี่คนสวยคนเดียวด้วย จะเอาให้ลงจากเตียงไม่ได้เลย “พี่เป็นของผม ของผมคนเดียว” พูดจบก็เคลื่อนกายลงไประหว่างเรียวขาสวย สองขาเรียวถูกมือหนาจับแยกออกกว้าง มือเล็กสองข้างรีบยกขึ้นมาปิดเนินเนื้ออวบอิ่มทันทีเมื่อโดนสายตา







