Masuk“แตมป์แตมป์เค้าไปด้วย” เฌอปอรีบวิ่งตามไปทันทีปล่อยให้ผู้ใหญ่สี่คนนั่งมองท่าทางของพวกเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเอ็นดู ไวน์ได้แต่คิดในใจว่า ถ้าคุณปู่กับคุณย่าของเธอยังอยู่ ตอนนี้พวกท่านคงได้เป็นคุณทวด ได้มองเห็นเจ้าสองเฌอที่กำลังเติบโตแบบนี้ไปพร้อมๆ กับพวกเธอ พวกท่านคงจะมีความสุขไม่ต่างจ
ร่างเล็กสองคนในชุดคู่เข้าเซ็ท เฌอแตมป์ในชุดเอี๊ยมสีชมพู มัดจุกดังโงะสองข้าง เท้าเล็กป้อมสวมถุงเท้าลายคิตตี้น่ารักหวานแหวว ส่วนเฌอปอสวมชุดเอี๊ยมสีฟ้า มัดแกะสองข้างกอดตุ๊กตาหมีเน่าคู่ใจ สวมถุงเท้าโดเรมอนสีฟ้าลายโปรด สองร่างเล็กนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวกลางห้องนั่งเล่น สายตากลมโตสองคู่กำลังนั่งมองหน้าจอโน๊
“เสร็จแล้วครับ เฌอแตมป์ของป๊า” วางหวีลงบนโต๊ะหน้ากระจก ก่อนจะใช้นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่ร่วงลงมาปรกแก้มลูกขึ้นทัดหูให้ “ปะป๊าเก่งที่สุดเลย” หันมายกนิ้วโป้งป้อมๆ สองนิ้วชูให้ผู้เป็นพ่อ แก้มกลมยกขึ้นเพราะรอยยิ้มกว้าง โชแปงอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา สายตาเต็มไปด้วยความรักและความอ่อนโยน เฌอแตมป์เป็นเด็กช่า
ห้าปีผ่านไป “ปะป๊าขา~” เสียงใสเจื้อยแจ้วมาแต่ไกล เด็กสาววัยห้าขวบมัดผมจุกดังโงะสองข้างเข้ากับผมหน้าม้า รูปร่างจ้ำม่ำใส่ชุดเอี๊ยมกระโปรง ขาป้อมๆ วิ่งดุ๊กดิ๊กมาหาผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่ห้องนั่งเล่นในบ้าน สองแขนป้อมกอดลำคอแกร่งผู้เป็นพ่อ จมูกเล็กกดลงบนแก้มสากซ้ายทีขวาที ก่อนจะเอียงแก้มป่องให้ผู้เป็นพ่อ
ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าต้าวก้อนสองคนนี้โตขึ้น จะโดนตามใจขนาดไหนกัน แต่จะว่าไปทางฝั่งบ้านเธอเองก็ไม่แพ้กันหรอก ทั้งคุณปู่คุณย่า คุณพ่อคุณแม่ของเธอ ก็เห่อหลานไม่แพ้กัน สลับกันมาหาหลานทุกวันบางคืนก็มานอนที่บ้านเธอเพราะจะเลี้ยงหลานกันเอง กลายเป็นว่าตั้งแต่คลอดยัยหนูสองเฌอมา เธอพึ่งจะได้มีเวลาอยู่กับลูกข
8 เดือนผ่านไป “เจ็บมั้ยครับ ถ้าเจ็บบอกผมนะ” มือหนาจับเท้าเล็กวางบนตักอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วอุ่นจับนิ้วเท้าทีละนิ้วอย่างตั้งใจ มืออีกข้างจับกรรไกรตัดเล็บอย่างคล่องแคล่ว เสียงกรรไกรตัดเล็บดัง แกร๊ก แกร๊ก เบาๆ ในห้องที่เงียบ จนกระทั้งทุกเล็บเล็กถูกจัดการจนหมด “จริงๆ บี๋ไปที่ร้านก็ได้ เบ๊บไม่เห็นต้องลำ
ร่างบางถูกวางลงบนเตียงขนาดคิงไซส์อย่างเบามือ ข้อเท้าเล็กสองข้างถูกดึงไว้เมื่อเจ้าตัวจะถอยหนีเจ้าหมาป่าตัวโตที่กำลังจะกินเธอ สายตาของเขาตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับปีศาจร้าย “พี่อยากกลับห้อง” ส่งแววตาออดอ้อนหวังให้หมาเด็กปราณีเธอสักครั้งถึงแม้จะมีหวังเพียงน้อยนิด แต่เธอก็อยากลองเผื่อว่าจะรอดจากห้องเชือดนี้ไ
“เอาแต่ใจ” สายตาเง้างอนถูกส่งขึ้นมามองตำหนิคนตัวโตบนร่าง ใช่เขาเอาแต่ใจ แล้วก็จะเอาแต่พี่คนสวยคนเดียวด้วย จะเอาให้ลงจากเตียงไม่ได้เลย “พี่เป็นของผม ของผมคนเดียว” พูดจบก็เคลื่อนกายลงไประหว่างเรียวขาสวย สองขาเรียวถูกมือหนาจับแยกออกกว้าง มือเล็กสองข้างรีบยกขึ้นมาปิดเนินเนื้ออวบอิ่มทันทีเมื่อโดนสายตา
“ถ้าว่างมาก ก็ไปตั้งใจวางระบบให้เสร็จเถอะ” “พี่ไม่คิดถึงผมบ้างเหรอครับ?” ไอ่น้ำเสียงออดอ้อนแบบนั้น เด็กนี่มันก็ขยันเล่นกับใจจริงๆ เลย “ไม่” รีบตอบกลับเสียงเข้ม “ไม่จริงๆ เหรอครับ?” ปลายสายยังไม่หยุดแกล้ง เธอเดาได้เลยว่าตอนนี้หน้าของเด็กโชแปงกำลังยิ้มแป้นจนตาหยีอยู่แน่ๆ “นี่โชแปงถ้าไม่หยุดกวนปร
สามวันที่ผ่านมาโชแปงเฝ้าดูแลไวน์อยู่ไม่ห่าง ทั้งคอยทำอาหารให้ทาน ป้อนยาด้วยวิธีการของเขา นวดผ่อนคลายให้บ้าง คอยเฝ้าถามไถ่อาการเธออยู่เสมอ พร้อมกับนอนเฝ้าเธอทุกคืนที่โซฟาตัวเดิมในห้องนั่งเล่น ไวน์เองก็แอบหวั่นไหวอยู่ลึกๆ เพราะความเอาใจใส่ที่ได้รับจากโชแปงเป็นการกระทำที่เธอไม่เคยได้รับจากแฟนเก่าเลยแม







