Masukกระบวยตักน้ำที่ทำจากกะลามะพร้าวใบโตขัดมันเรียบลื่นจ้วงน้ำในคลองขึ้นมาวางบนหน้าตัก น้ำเต็มปรี่เอ่อล้นจนซึมผ่านต้นขาลงไปด้านล่าง เหมยกุ้ยหลับตาพริ้มซึมซับเอาความเย็นที่แทรกผ่านนั้นจนอดไม่ได้ต้องเทน้ำลงไปตรงๆ เพราะแค่น้ำซึมผ่านเธอก็รู้สึกดีเสียยิ่งกระไร ความเย็นที่รับรู้ได้เป็นสายเล็กนั้นแทรกซอนผ่านผ้าถุงลงไปหาบางอย่างที่ร้อนรนเหลือเกิน
ฝ่ามือขาวจั๊วะตามเชื้อสายวักน้ำแตะซับไปมาตามใบหน้า ลำคอและท่อนแขนทั้งสองข้าง ผ้าถุงชื้นน้ำกระโจมขัดกันไว้เหนือดอกบัวคู่งามมันเป็นความอึดอัดที่เธอไม่อยากจะรู้สึก เวลาจะชำระคราบไคลทำความสะอาดต้องลงไปลอยคอในน้ำก่อนจะล้วงมือเข้ามาขัดถู แต่ถ้าโชคไม่ดีหากเรือไปเทียบท่าในจุดที่บันไดสูงหรือเป็นช่วงน้ำลง ก็ไม่พ้นที่เธอต้องค่อยๆ ตักน้ำราดเข้าไป แม้แต่ดอกบัวเธอยังหมดโอกาสที่จะชำระแล้วนับประสาอะไรกับดอกกุหลาบแรกแย้มเธอยิ่งไม่มีสิทธิ์ไปแตะต้อง ดังนั้นสายน้ำเย็นฉ่ำในคืนเดือนมืดช่างเป็นสิ่งที่เธอปรารถนา เพราะจะได้ไม่ต้องกระมิดกระเมี้ยนกลัวว่าใครจะเห็น ได้ขัดได้ถูความงดงามที่แม่มอบให้กับเธอไม่มีตกหล่นนั้นได้อย่างสะอาดหมดจนที่สุด
ดวงตากลมโตสวยหวานล้อมกรอบไปด้วยแพขนตางอนงามแตกต่างไปจากลูกสาวคนจีนโดยทั่วไปหันมองไปทั่วบริเวณ แม้จะยังไม่ดึกมากแต่ก็ไม่มีใครเลยในบริเวณนี้หรือหากจะมีก็คงจะไม่มีใครได้เห็น รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้างดงามดั่งจันทร์ฉายก่อนนิ้วมือจะปลดปมผ้ากระโจมออกให้ผืนผ้าฉ่ำน้ำนั้นละอยู่บริเวณสะโพกผาย ปล่อยเอวคอดกิ่วและดอกบัวคู่งามได้ออกมาท้าทายความมืดมิดในยามค่ำคืน
เหมยกุ้ยควักน้ำลูบไล้ดอกบัวคู่งามตั้งแต่ความอวบนูนด้านบนพาดผ่านปลายยอดไปจนถึงฐานด้านล่างที่มักจะเต็มไปด้วยคราบเหงื่อเมื่อเธอต้องใส่กี่เพ้าแนบชิดจนติดคอ กระบวยตักน้ำรดล้างไปทุกส่วนที่เธอต้องการ สบู่ขิงก้อนเล็กถูกหยิบออกมาจากกระป๋องสังกะสีใบเก่าที่เคยเป็นกล่องสบู่ต่างประเทศ เมื่อครั้งคุณนายเถ้าแก่โรงสีเคยกรุณามอบให้
สบู่ก้อนเล็กแต่ให้ฟองมากเหมาะสำหรับดับอากาศร้อนและกลิ่นก็หอมติดตัวทำให้นอนหลับได้ดีตลอดค่ำคืน จำได้ว่าครั้งแรกที่ได้มานั้นเธอตื่นเต้นกับความหอมและฟองที่มากเป็นพิเศษ แต่ครั้งต่อๆ มาเธอก็ต้องใช้อย่างระมัดระวังด้วยกลัวว่าจะหมด แม้ครั้งสุดท้ายที่ใช้เธอยังเสียดายมาจนถึงตอนนี้ถึงขนาดที่ยังเก็บกล่องเอาไว้เสมอ เธอชอบความสะอาดและเธอก็หวังว่าสักวันหนึ่ง ชีวิตจะได้รับความสะดวกสบาย ห้องอาบน้ำที่สามารถเปลือยกายได้ทุกครั้งที่ต้องการและมีสบู่ ยาสระผมครบครันเหมือนดังป้ายโฆษณาที่เคยเห็น
ฝ่ามือเล็กไล่วนไปมาโดยรอบฐานลูบไล้ความอวบใหญ่ด้วยความสุข ก่อนจะปาดฟองไล้ไปมาบริเวณรอบเอวไร้ไขมัน หน้าท้องแบนราบกับอกอวบอิ่มรับกับสะโพกผายเป็นสิ่งที่อวดความเป็นสาวสะพรั่งที่ทำให้ผู้ชายทั้งหนุ่มและแก่ต้องมองดูเธอจนเหลียวหลังและอาจมีบ้างที่ลอบมองในยามที่อยู่กับเตี่ย ซึ่งทุกครั้งนั้นมันทำให้ใบหน้าของเธอวูบวาบไปด้วยความร้อนซ่านและมีบางครั้งที่อาจสะท้านตามสายตาที่มองลงต่ำลาดไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกาย ก็เพราะเธออ่านสายตาพวกเขาออก
ฟองนุ่มให้กลิ่นหอมคลอเคลียไปตามเรือนร่างช่างแตกต่างไปจากกลิ่นเค็มที่วนเวียนคละคลุ้งอยู่ในลำเรือ เหมยกุ้ยหลับตาซึมซับเอาความสุขที่เธอกำลังไขว่คว้า ฝ่ามือยังไล้วนไปมาจากบนลงล่างและจากล่างขึ้นบนและเมื่อใดที่พาดผ่านปลายยอดความรู้สึกแปลกซ่านไม่ต่างจากยามเห็นสายตาของชายเหล่านั้นก็แทรกผ่านเข้ามาในความคิด และอุปาทานหรือไรที่เธอคิดไปว่าเม็ดบัวสีชมพูสดคู่นี้ดูราวจะแข็งขึ้นเป็นไต
ริมฝีปากแดงสดด้วยการขบเม้มมันวาวขึ้นเพราะปลายลิ้นที่แลบไล้ไปมาอย่างไม่รู้ตัว อะไรบางอย่างในตัวกำลังฟ้อง ประท้วง ต่อต้าน หรือกำลังเรียกหาอะไรบางอย่างมาเติมเต็ม ดวงตาสวยหวานปรือขึ้นมองปลายยอดเม็ดบัวก่อนจะก้มมองลงไปยังกุหลาบดอกตูมที่บัดนี้เธอกลับรู้สึกว่ามันกำลังเริ่มจะแย้มออกเพื่อรอคอยอะไรบางอย่าง และนั่นเป็นสาเหตุที่เตี่ยและแม่ทำให้เรือสั่นเหมือนใครจับโยกใช่ไหม
เสียงของแม่ที่ครวญครางปานใจจะขาด ใบหน้าของแม่ที่บิดเบี้ยวแต่เธอก็รู้ว่านั่นไม่ใช่อาการของคนกำลังเจ็บปวด ภาพเหตุการณ์ที่ความอยากรู้พาเธอให้ขยับกายบางเบาและแนบใบหน้ากับรอยต่อของผ้าม่าน สิ่งที่ทำให้ดีใจที่สุดก็คือแม่บอกว่าเธอมี ‘ผัว’ ได้แล้ว และ ‘ผัวไทย’ ที่เธอจะได้แต่งงานกับเขาจะทำให้เธอร้องครวญครางได้เหมือนแม่หรือเปล่า หรือว่าจริงๆ แล้ว ‘ผัวจีน’ อย่างเตี่ยดีที่สุด เพราะแม่ไม่เคยค้านอะไรเตี่ยสักครั้ง
เหมยกุ้ยปล่อยหัวใจให้ล่องลอยไปกับความคิดและปล่อยฝ่ามือลูบไล้ตัวเองอย่างบางเบา ท่อนขาขาวจะถูกยกขึ้นจากน้ำและปล่อยให้สบู่หอมกรุ่นทำหน้าที่ไม่ต่างจากเดิม จนแน่ใจว่าเรือนร่างทุกส่วนสะอาดหมดไร้กลิ่นเหงื่อและคราบไคล เรือนร่างขาวนวลก็ค่อยๆ หย่อนกายที่มีผ้าถุงปิดสะโพกหมิ่นเหม่ลงสู่ลำคลอง มือดึงรั้งผ้าถุงออกจากตัวนำไปพาดไว้บนบันได ก่อนที่ร่างเปล่าเปลือยไม่ต่างจากนางผีพรายจะโผออกจากฝั่งและว่ายวนซึมซับความเย็นของน้ำอย่างมีความสุข
เหมยกุ้ยสั่นสะท้านไปกับความอ่อนโยน ดวงตาคมเข้มของเขาเผยความปรารถนามากมายในนั้นทำให้เธอต้องเสมองไปทางอื่นหลบหลีกสายตา แต่นิ้วมืออุ่นของเขาก็บังคับให้เธอต้องมองเขาด้วยความซ่านไปทั้งหัวใจจนได้ "นะครับ.. ผมอยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้.. โรส" "คะ คุณเรียกฉันว่า.." "โรสยังไงล่ะครับ เหมยกุ้ย.. กุหลาบแสนสวย แต่โรสสวยงามกว่า เพราะสวยและมีเสน่ห์อย่างที่สุด" เหมยกุ้ยพยักหน้าเอียงอาย เขาคนนี้ทำให้เธอสะท้านสะเทือนไปทั้งหัวใจและเรือนร่าง ถ้าไม่ติดว่าแม่อยู่บนเรือและเตี่ยกำลังจะกลับมา รวมทั้งพวกผู้ชายที่มากับเขาหลายคนกำลังรอคอยอยู่ทางฝั่งโน้น เธอคงจะอดใจไม่ไหวพร้อมกระโจนเข้าไปสู่อ้อมกอดของเขาอย่างแน่นอนที่สุด ‘ผมชื่อสนนะครับ ตลาดน
"เอ่อ.. เดี๋ยวครับ"สนรีบปิดไฟฉายพร้อมเสื้อเชิ้ตของนอกราคาแพงถูกถอดออกจากร่างแข็งแกร่งเต็มไปด้วยเลือดเนื้อแห่งบุรุษเพศในทันที ก่อนจะห่มคลุมเรือนร่างที่เปล่าเปลือยและงดงามไม่ต่างจากนางฟ้าเมื่อเห็นว่าเธอขยับกายและพยายามปกปิดเรือนร่างที่เขาใช้เวลาเพียงพริบตาก็สำรวจตรวจตราจนหมดสิ้น "เป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ เจ็บตรงไหน เอ่อ... มันรังแกคุณตรงไหนบ้าง" น้ำเสียงสุภาพเอ่ยถามไม่อยากคาดเดาสิ่งที่เห็นได้จากสายตา เธอที่เปล่าเปลือยไปทั้งร่างจะถูกมันทำอะไรไปบ้างแล้ว "ไม่ค่ะ มันยังไม่ได้ทำอะไรพอดีคุณมาช่วยไว้ก่อน ฉันอาบน้ำอยู่ที่ท่าฝั่งโน้นมันไปฉุดลากฉันมา" เหมยกุ้ยตอบรัวเร็วเมื่ออ่านสายตาที่ใกล้ในระยะกระชั้นชิดนั้นออก ดวงตาคมเข้มที่ทอดมองไปทุกส่วนในเนื้อตัวทำให้เธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งร่างแม้ว่าเธอจะห่มคลุมเสื้อของเขาไว้อย่างหมิ่นเหม่ก็ตาม ‘เขากำลังสงสัยที่เราเปลือยไปทั้
เหมยกุ้ยหมดแรงดิ้นรนแม้ใจอยากจะขัดขืนไม่ให้มือหยาบใหญ่ของไอ้ยอดมาสัมผัสถูกเนื้อตัว เพราะความกักขฬะของมันไม่ใช่สิ่งที่เธอใฝ่หา‘เล่นผัวเมีย’ ถ้าสิ่งที่มันทำกับเธอเรียกว่าการเล่นผัวเมีย นั้นมันก็เหมือนกับที่เตี่ยทำกับแม่และแม่ก็ต้องอยู่ในอำนาจของเตี่ยไปตลอดกาล เธอไม่ต้องการเป็นเหมือนแม่ เธอไม่อยากให้ไอ้ยอดคนงานเรือน้ำแข็งที่มักจะแอบมองเธออยู่เสมอมามีอำนาจเหนือเธอทุกทาง เธอไม่อยากเล่นผัวเมียกับมัน แต่จะทำยังไงได้เพราะในเวลานี้มันก็เหมือนจะกุมอำนาจไปทั่วทั้งร่างกายของเธอเสียแล้วจะดิ้นรนขัดขืนก็ไม่ได้ จะร้องเรียกให้ใครมาช่วยก็มีแต่จะอายเขาและนั่นจะเป็นการตีกลองร้องป่าวประกาศว่ามันเล่นผัวเมียกับเธอสำเร็จลุล่วงไปแล้ว เหมยกุ้ยหมดปัญญาจะคิดค้นหาทางเมื่อร่างกายพร้อมจะให้มันแตะต้องและกุหลาบดอกงามของเธอก็อ้าออกจนสุดไม่ฟังเสียงทัดทานร่ำร้องจากในหัวใจเธอเลยสักนิด"น้องกุหลาบจ๋า... พี่ยอดจะทำให้น้องกุหลาบมีความสุขที่สุด"ยอดจ่อลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของมันไปที่ดอกกุหลาบแสนจะบอบบาง ผิวขาวราวหยวกกล้วยตัดกับความมืดมิดของมันสร้างความตื่นตัวมากกว่าครั้งไหนที่เคยได้
ปลายลิ้นทำหน้าที่ตวัดขึ้นลงชอนไชกลีบดอกเข้าไปด้านในโดยไม่สนใจแรงทุรนทุรายและเสียงครางระงมของเจ้าของกุหลาบดอกงาม เพราะมันรู้ดีว่ายิ่งเสียงครวญครางเร่งเร้าเพียงใด นั่นคือสัญญาณแห่งความสุขสมที่มันจะหยุดไม่ได้เด็ดขาด"อา... โอว... อื้อ... อูย..."เหมยกุ้ยครวญครางไม่ได้ศัพท์ เธอกำลังถูกเจ้าผีพรายตัวนี้ทำอะไรกันแน่ ทุกส่วนที่มันแตะต้อง ทุกที่ที่มันสัมผัส มันทำให้เธอใจจะขาด และกุหลาบดอกงามของเธอที่กำลังถูกมันหยอกเย้าก็ทำให้เธอมึนงงจนไม่คิดจะจดจำอะไรอีกแล้ว ดวงตาปรือขึ้นมองตามอารมณ์และแรงปรารถนา ในเวลานี้เธอไม่กลัวที่จะเห็นมันอีกแล้ว เพราะเธออยากรู้ว่ามันใช้อะไรสัมผัสกุหลาบดอกงามของเธอ เธอถึงได้ทั้งทรมานและทั้งรู้สึกล่องลอยราวกับกำลังจะขึ้นสวรรค์แบบนี้"อา..."ปลายลิ้นสีชมพูของมันยาวแต่ไม่น่ากลัวเพราะมันทำหน้าที่ชอนไชกุหลาบงามของเธอไปทั่ว จากกลีบซ้ายไปกลับขวา จากด้านบนลงไปด้านล่าง และในโพรงกุหลาบที่มันกำลังชอนไชปลายลิ้นแข็งๆ ลงไปก็ทำให้เธอสะท้านเสียจนต้องบิดกายไปมา นี่ใช่ไหมคือสิ่งที่เตี่ยทำให้แม่ทรมานจนต้องร้องครวญครางและตอนนี้เธอก็อยากทรมานเหมือนแม่"อา.
"ว้าย!.."เสียงร้องเปล่งออกมาได้แค่นั้นเพราะร่างเปล่าเปลือยถูกตวัดรัดรอบเอวก่อนจะฉุดดึงลงสู่ใต้น้ำ ประสาทสัมผัสตื่นตัวเต็มที่เมื่อนึกถึงว่าเธอกำลังเผชิญกับสิ่งที่ไม่มีตัวตน สิ่งที่คนสัญจรทางน้ำต่างพากันหวาดกลัว สิ่งที่เธอไม่เคยพบและก็ไม่เคยกลัวเสียด้วยซ้ำ แต่ในเวลานี้สิ่งนั้นกำลังทำให้เธอหายใจไม่ออกเหมยกุ้ยพยายามดีดตัวออกจากแรงกอดรัด ดิ้นรนให้พ้นไปจากอ้อมกอดที่ช่างใหญ่โตเกินที่เธอจะจินตนาการได้ก่อนที่ลมหายใจเฮือกสุดท้ายจะหมดลง ทว่าผีพรายไม่เพียงแต่กอดรัดรอบเอวแต่กลับบีบเคล้นที่หน้าอกอวบอิ่มและบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างรุนแรงบ้าคลั่ง ความเจ็บทำให้เธอร้องประท้วงส่งผลให้เจ้าผีพรายตัวผู้แทรกปลายลิ้นเข้ามาในปาก ก่อนแรงถีบส่งของมันจะส่งตัวเธอให้ทะลึ่งขึ้นสู่ผืนน้ำด้านบนเฮือก..เหมยกุ้ยตาเหลือกพยายามสูดลมหายใจเข้าปอดให้มากที่สุดเมื่อเจ้าผีพรายคลายจูบจากปากเธอ ดวงตากลมโตหลับปี๋ไม่กล้าลืมมอง แม้ว่าฝ่ามือหยาบใหญ่ของมันจะแตะต้องไปทั่วทุกส่วนที่อยู่ใต้น้ำไม่เว้นแม้แต่กุหลาบดอกงามของเธอที่ยังไม่เคยผ่านมือชายใดก็ถูกมันตะปบและเคล้นคลึงราวกับกุหลาบดอกนี้เป็นสมบัติของมันเหมยกุ้ยรู้สึกคล้ายกับว่าร่าง
กระบวยตักน้ำที่ทำจากกะลามะพร้าวใบโตขัดมันเรียบลื่นจ้วงน้ำในคลองขึ้นมาวางบนหน้าตัก น้ำเต็มปรี่เอ่อล้นจนซึมผ่านต้นขาลงไปด้านล่าง เหมยกุ้ยหลับตาพริ้มซึมซับเอาความเย็นที่แทรกผ่านนั้นจนอดไม่ได้ต้องเทน้ำลงไปตรงๆ เพราะแค่น้ำซึมผ่านเธอก็รู้สึกดีเสียยิ่งกระไร ความเย็นที่รับรู้ได้เป็นสายเล็กนั้นแทรกซอนผ่านผ้าถุงลงไปหาบางอย่างที่ร้อนรนเหลือเกินฝ่ามือขาวจั๊วะตามเชื้อสายวักน้ำแตะซับไปมาตามใบหน้า ลำคอและท่อนแขนทั้งสองข้าง ผ้าถุงชื้นน้ำกระโจมขัดกันไว้เหนือดอกบัวคู่งามมันเป็นความอึดอัดที่เธอไม่อยากจะรู้สึก เวลาจะชำระคราบไคลทำความสะอาดต้องลงไปลอยคอในน้ำก่อนจะล้วงมือเข้ามาขัดถู แต่ถ้าโชคไม่ดีหากเรือไปเทียบท่าในจุดที่บันไดสูงหรือเป็นช่วงน้ำลง ก็ไม่พ้นที่เธอต้องค่อยๆ ตักน้ำราดเข้าไป แม้แต่ดอกบัวเธอยังหมดโอกาสที่จะชำระแล้วนับประสาอะไรกับดอกกุหลาบแรกแย้มเธอยิ่งไม่มีสิทธิ์ไปแตะต้อง ดังนั้นสายน้ำเย็นฉ่ำในคืนเดือนมืดช่างเป็นสิ่งที่เธอปรารถนา เพราะจะได้ไม่ต้องกระมิดกระเมี้ยนกลัวว่าใครจะเห็น ได้ขัดได้ถูความงดงามที่แม่มอบให้กับเธอไม่มีตกหล่นนั้นได้อย่างสะอาดหมดจนที่สุดดวงตากลมโตสวยหวานล้อมกรอบไปด้วยแพขนตางอนงา
โรงสีข้าว โรงน้ำมัน โรงน้ำแข็ง ร้านขายยา ตลอดจนร้านขายส่งผัก หมู ไก่ ผลหมากรากไม้ ที่จ้อกแจ้กจอแจในช่วงเช้ามืดเพราะผู้คนจากหลายหมู่บ้านจะพายเรือมาหาซื้อสินค้าเพื่อนำไปขายต่อในหมู่บ้านของตน ทั้งเรือของแม่ค้าที่นำสินค้ามาแลกเปลี่ยนหมุนเวียนกันก็มาก ตลอดจนเรือขายข้าวต้มเครื่อง ปากริมไข่เต่าและขนมหวานใ
‘อะ! อย่า! อย่า...’‘ผัวมึงมาแล้ว ให้มันเอามึงต่อล่ะกัน หึหึ..’เธอไขว่คว้าร่างของมันเพราะแรงตอดรัดอย่างรุนแรงต้องการสิ่งมาเติมเต็ม แต่มันกลับกระโดดลงน้ำไปทางท้ายเรือปล่อยให้เธอลอยเคว้งทั้งที่กลิ่นคาวแข็งแกร่งนั้นยังคงคลุ้งไปทั่ว แต่เพราะเสียงผู้คนและแรงสะเทือนที่รู้ได้ว่ามีคนลงมาในเรือเธอจึงต้องรี
ในยามนั้นเธอเปรียบดั่งดอกเหมยฮัวแรกแย้มส่งกลิ่นล่อแมลง และในยามนี้เธอก็ยังคงเป็นดอกเหมยฮัวที่เบ่งบานเต็มที่พร้อมจะได้รับการผสมพันธุ์จากแมลงครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าแมลงที่คุ้นเคยกลับไม่สามารถทำได้ เพราะวัยที่แตกต่างกันมาก บ่อยครั้งที่ลูกค้ามักจะคิดว่าเธอและเหมยกุ้ยเป็นลูกสาวของเฮียย้ง กว่าสี่ปีที่ล่อ
แสงสีส้มที่เริ่มจะลาลับไปจากขอบฟ้าทำให้บรรยากาศจ้อกแจ้กจอแจเมื่อครู่ใหญ่ๆ คลายลง ผู้คนที่พายเรือสัญจรไปมาในลำคลองสายนี้เริ่มบางเพราะต่างฝ่ายต่างรีบจะกลับให้ถึงบ้านถึงเรือนก่อนค่ำ ใครโชคดีบ้านอยู่ไปทางหน้าตลาดก็ยังพายเรือไม่ได้เร่งรีบมากนัก หากแต่ใครโชคร้ายที่บ้านอยู่ค่อนไปทางวัดแต่ดันทำธุระเสียจนเก







