นิ้วพี่คงเอาไม่อยู่แล้ว

“อ๊ะ...!”

บุษย์สะดุ้งโหยงแอ่นตัวขึ้นสุดเหยียด ใบหน้างามแดงก่ำเมื่อปลายนิ้วหนาบดขยี้ลงบนติ่งเกสรอวบ ก่อนจะคลี่แหวกสองแคมขาวนวลให้แบะอ้าออกจากกัน ความรู้สึกที่โดนชายหนุ่มแตะต้องตรงนั้น ทำให้ช่องทางคับแคบขมิบตอดรัวระริก ด้วยความเสียวซ่านทรมานปานใจจะขาด

“พี่หาญ...”

เสียงหวานครางครวญแผ่วเบา เรียวขาขาวผ่องสั่นสะท้านอ้ากว้าง ราวกับจะอ้อนวอนให้เขาช่วยเติมเต็มความว่างเปล่าอันร้อนรุ่ม คันยุบยิบ

ทว่ายังไม่ทันที่หล่อนจะได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด ปากหยักและปลายลิ้นร้อนสากก็โฉบลงปาดเลียร่องสวาทที่เผยออ้า ตวัดชอนไชดูดกลืนน้ำหวานฉ่ำเยิ้มอย่างตะกรุมตะกราม จนธารน้ำรักสีใสแตกซ่าน พุ่งกระจายเปรอะเปื้อนเต็มใบหน้าหล่อเหลา

แม้ว่าร่างบางจะดิ้นเร่าทุรนทุรายจนสติแทบแตกกระเจิง แต่ชายหนุ่มก็ยิ่งย่ามใจไม่ยอมหยุดรังแก ปากหนาอ้าครอบดูดดึงเม็ดละมุดอวบอิ่ม รัวลิ้นสะกิดยอดเกสรจนเนื้อสาวบวมเป่งแดงก่ำ ฝ่ามือหยาบกร้านบีบเค้นแก้มก้นแน่นหนั่นของหล่อนอย่างเมามัน ก่อนจะเลื่อนขึ้นมากอบกุมสองเต้าอวบอัดคัดตึง นวดขยำเคล้นคลึงจนเนื้อนุ่มหยุ่นยวบทะลักล้น

“พี่หาญ... พี่หาญจ๋า...” หญิงสาวร้องครางเสียงหวาน สองมือเรียวบางสอดขยุ้มเส้นผมดกหนาของชายหนุ่มไว้แน่น แล้วออกแรงกดศีรษะเขาให้แนบชิดติดหว่างขา เพื่อเปิดทางให้ปลายลิ้นร้อนร้ายทะลวงลึก ดูดกลืนความกำหนัดของหล่อนให้ถึงแก่นถึงทรวง

ทันทีที่ปลายนิ้วหนาทะลวงพรวดเข้าสู่ซอกหลืบชุ่มฉ่ำ บุษย์ถึงกับหวีดเสียงร้องดังระงม ผนังเนื้ออุ่นบวมบีบรัดตอดขมิบนิ้วแกร่งหนุบหนับ เพียงชายหนุ่มเร่งสาวนิ้วชักเข้าชักออก บดขยี้เน้นย้ำจุดกระสันแค่ไม่ถึงอึดใจ ร่างบางก็แอ่นสะโพกเกร็งกระตุกจนยอดอกสีหวานชูชันสั่นระริก

“แม่บุษย์ของพี่... แตกน้ำไปอีกยกแล้วรึ”

หาญแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่เปรอะคราบน้ำหวานฉ่ำเยิ้มอย่างไม่รู้จักอิ่ม ขยับร่างบึกบึนคร่อมทับร่างบางอ้อนแอ้น สายตาหื่นกระหายโลมเลียไปทั่วผิวกายอ่อนปวกเปียกจนหล่อนสยิวสะท้านขนลุกชัน

“น้ำเอ็งทะลักทลายปานเขื่อนแตกเยี่ยงนี้... ลำพังแค่นิ้วพี่คงเอาไม่อยู่แล้วกระมัง”

ชายหนุ่มกระชากผ้าผ่อนท่อนล่างเหวี่ยงทิ้งไปอย่างใจร้อน เผยมัดกล้ามตึงแน่นสีทองแดงและเรือนร่างกำยำของชายชาตรีเต็มขั้น

บุษย์กวาดสายตามองสรีระแข็งแกร่งด้วยความตะลึงตะลาน ทว่าพอสายตาเลื่อนไปปะทะเข้ากับสัดส่วนสัณฐานที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงกึ่งกลางกายของเขา แม่กวางสาวก็ถึงกับขวัญผวา

ท่อนเอ็นยาวใหญ่หนาหนัก ที่มีเส้นเลือดเขียวปูดโปนขึ้นเป็นริ้วระเกะระกะบนผิวหนังร้อนฉ่า และส่วนหัวหยักบานถอกสีม่วงคล้ำที่คายหยาดน้ำหล่อลื่นสีใสหยดย้อยออกมา กำลังชูชันผงาดง้ำท้าทายอยู่ตรงกลางระหว่างขาของหล่อนอย่างคุกคาม

“พี่หาญ...” บุษย์ครางเรียกชื่อชายหนุ่มเสียงสั่นพร่า ละล้าละลังด้วยความหวั่นเกรง

“อย่าเพิ่งร้อนใจไป... ขืนยัดเข้าไปตอนนี้ ร่างน้อยๆ ของเอ็งคงแหลกคามือพี่แน่”

เสียงทุ้มแหบห้าวของหาญเอ่ยสำทับชิดริมหูเล็ก มือหนาข้างหนึ่งสอดช้อนข้อพับเข่าซ้ายของหล่อนยกขึ้นพาดบ่า กดตรึงสะโพกงามให้อ้ากว้างติดพื้น อีกมือหนึ่งกอบกุมลำเอ็นร้อนผ่าว ปาดป่ายบดขยี้ส่วนหัวบานฉ่ำ ไถดันไปตามร่องเนื้อสาวที่เปียกแฉะแดงแจ๋

“อืม... พี่หาญ... อูย... เสียว... ตรงนั้น... อ๊ะ!”

บุษย์เผลอร้องคราง แล้วก็รีบยกมือขึ้นมาอุดปากตัวเองด้วยความเหนียมอาย มือบางอีกข้างเอื้อมไปผลักดันแผ่นท้องแกร่งเป็นลอนคลื่นที่กำลังบดเบียดลงมา ทว่าเนื้อแนบเนื้อที่ถูไถเสียดสีกลับทำให้เกิดเสียงน้ำกระฉอกดังเฉอะแฉะ กระตุ้นความเสียวกระสันจนหล่อนแทบเสียจริต ดิ้นพล่านอยู่ใต้ร่างหนาเหมือนปลาดุกถูกหัว

หาญโน้มใบหน้าลงไปกระซิบสั่งเสียงเข้มนัยน์ตาพราวระยับ

“เอามือออกเสียเถิดแม่คุณ... ปล่อยเสียงครางหวานๆ ของเอ็งออกมา... พี่อยากฟังให้ชื่นใจ”

เขาใช้มือแกร่งข้างเดียวรวบจับข้อมือเรียวทั้งสองข้างกดตรึงไว้เหนือศีรษะของหล่อน สะโพกสอบขยับโยก บดคลึงเนิบนาบ กระตุ้นเร้ากายสาวให้กระสันซ่านลุ่มหลงในความใหญ่โตอลังการที่ดุนดันอยู่ตรงร่องเนื้อ