สาปรักบุษบัน

กลิ่นคาวโคลนและกลิ่นดอกบัวเน่ายังคงลอยคลุ้งอยู่ในความทรงจำอันมืดมิด ไม่มีใครในแผ่นดินล่วงรู้หรอกว่า ความรักที่แท้จริงของมนุษย์นั้น หน้าตาเป็นเช่นไร

คนเขลามักพร่ำเพ้อถึงความเสียสละ ความเมตตา และการปล่อยวาง ทว่าสำหรับ หลวงไกรพ ขุนศึกผู้ยอมกรีดเฉือนหัวใจตนเอง ความรักมิใช่สิ่งขาวสะอาด หากแต่มันคือความละโมบ ตัณหา และการยึดติดถือมั่น

ในราตรีที่เมืองเกาะกชล่มสลายลงสู่กองเพลิง คมดาบกล้าแทงทะลวงตัดขั้วหัวใจเพื่อปลิดชีพตามเมียรักลงสู่ก้นสระบัวหลวง โลหิตแดงฉานหลอมรวมเข้ากับสายน้ำเยือกเย็น พร้อมคำสบถสาบานที่สะท้านไปถึงนรกภูมิ

“ไม่ว่าชาติภพใด พี่จะตามหาเอ็งให้พบ และขอเป็นผัวเอ็งทุกชาติไป!”

ร้อยปีผ่านพ้น เขากลับมาเกิดเป็น พ่อหมอหาญ ผู้ถือครองอาคมแกร่งกล้า ทว่าทันทีที่ได้สบตากับ นางพรายบุษบัน ดวงวิญญาณสาวงามที่ถูกจองจำอยู่ใต้บาดาล

เขากลับเขวี้ยงไสยเวทย์วิชาทิ้งอย่างไม่ไยดี ยอมเปลื้องผ้า เดินลุยสายน้ำลึก กอดกระเตงร่างไร้วิญญาณจมดิ่งลงสู่โคลนตม ยอมละทิ้งความเป็นคน กลายสภาพเป็นภูตผีร่วมเสพสมความตายเพื่อเคียงคู่นางตราบชั่วนิรันดร์

จนกระทั่งกงล้อแห่งกรรมหมุนเวียนมาบรรจบในภพที่สาม

วันนั้นที่สุโขทัย ใต้ร่มเงาของต้นดอกปีบที่ส่งกลิ่นหอมระรวย เจ้าหลวงรวินท์ ในวัยหนุ่มฉกรรจ์ ได้ทอดสายตามองลงไปยังร่างของเด็กหญิงวัยสิบสองปีที่นั่งกอดเข่าสะอื้นไห้ เพียงวินาทีเดียวที่แววตากวางคู่นั้นสะท้อนในคลองจักษุ สัตว์ร้ายที่หลับใหลมานานนับร้อยปีในกมลสันดานก็คำรามลั่น “บุษบัน... เมียกู!”

เขารู้ทันทีว่าวิญญาณของนางหวนกลับมาเกิดแล้ว และครั้งนี้ เขาจะไม่ยอมปล่อยให้นางต้องตายจากไปไหนอีก

แม้จะต้องใช้อุบายอันโสมม แม้จะต้องกลืนน้ำลายตัวเอง และแม้จะต้องสวมหน้ากาก พ่อเลี้ยงผู้แสนดี กักขังนางไว้ในอาณาจักรของตนเองนานถึงหกปีเต็มเขาก็ยอม

ทว่าบัดนี้แม่นกน้อยกลับคิดจะทรยศคำสาบาน คิดจะโบยบินไปหารังใหม่ รวินท์จึงจำต้องฉีกกระชากหน้ากากของผู้ดีทิ้งลงกับพื้น แล้วใช้เขี้ยวเล็บของสัตว์ป่า สั่งสอนให้นางรู้ซึ้งถึงรสชาติของการเป็นเมียอีกครา 

............

คำนำนักเขียน

ยินดีต้อนรับนักอ่านทุกท่านเข้าสู่โลกของความรักอันมืดหม่น ดิบเถื่อน และเพรงดำกฤษณา

นิยายเรื่องสาปรักบุษบัน ไม่ได้ถูกเขียนขึ้นเพื่อเชิดชูความรักอันอ่อนหวานตามขนบนิยม หากแต่ถูกรังสรรค์ขึ้นจากเศษเสี้ยวตัณหาอันลึกซึ้งของมนุษย์ ความลุ่มหลง การยึดติด ความหึงหวง และสัญชาตญาณความเป็นชายชาตรีที่ปฏิเสธแม้กระทั่งความตายและกฎแห่งวัฏสงสาร

บนเส้นทางรักข้ามภพชาติ สู่สมรภูมิอารมณ์ที่เต็มไปด้วยการช่วงชิง แรงบีบคั้น และไฟราคะที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้มอดไหม้ ตัวละครในนิยายเรื่องนี้ไม่ใช่คนดีสีขาวบริสุทธิ์ พระเอกของเราคือสัตว์ร้ายผู้หิวกระหายและพร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่งเพื่อผูกมัดผู้หญิงที่เขารักไว้แต่เพียงผู้เดียว

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เปิดเปลือยหัวใจให้พร้อมรับแรงปะทะ แล้วก้าวเท้าตามข้าพเจ้าลงสู่ห้วงเสน่หาอันไร้ทางออกนี้ไปด้วยกันเถิด

รักคนอ่าน

บุษบาหนึ่งหรัด