Ep.8 จุมพิตพยศ

​"หึ!!" หมอโชติเค่นหัวเราะในลำคอพลางเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เริ่มแปรปรวนสับสน เพียงเท่านี้ก็รู้ได้ทันทีว่าเหยื่อทั้งสองได้เริ่มแตะต้องเนื้อตัวกันแล้วความฉิบหายกำลังจะไปเยือนมึงแล้วไอ้อาทิตย์! มุมปากแสยะยิ้มด้วยความอาฆาตพยาบาท

​ที่หมอโชติต้องวางแผนทำลายขนาดนี้ ก็เพราะอาทิตย์เป็นคนเดียวที่กล้าแข็งข้อและคิดจะทำลายสำนักนี้ ในขณะที่คนอื่นต่างพากันกราบไหว้เพื่อขอวิชาอาคมไปจัดการปัญหาครอบครัว โดยเฉพาะพวกคุณหญิงคุณนายที่มักจะโดนสามีนอกใจ

​[คฤหาสน์อัครเดช]

​"เธอ! วาดเดือน!" หลังจากถอนจูบอันดุดันออก ชายหนุ่มก็ต้องรีบรวบร่างบางที่จู่ๆ ก็ทรุดฮวบลงไว้แนบอก "เธอเป็นอะไรไป!" เขาร้องถามด้วยความตกใจ... หรือว่าเราจะจูบแรงจนเธอช็อก?

​"เกิดอะไรขึ้นครับคุณอาทิตย์!" นักรบรีบวิ่งเข้ามาหาเมื่อเห็นท้องฟ้ามืดครึ้มผิดปกติ กลัวว่าพายุจะซัดเจ้านายเข้าให้

​"ไม่รู้เหมือนกันแค่จูบเองอยู่ดีๆ ก็หมดสติไป"

​"แค่จูบ?" ก่อนหน้านักรบไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่พอได้ยินผู้เป็นเจ้านายพูดถึงกับทวนคํา

​"มึงจะสงสัยอะไรนักหนา มาช่วยกูยกเธอเข้าบ้านสิ!" อาทิตย์ตวาดกลบเกลื่อนความประหม่า นักรบจึงรีบช้อนอุ้มร่างบางเดินกลับเข้าสู่ตัวบ้านอย่างระมัดระวัง

​เมื่อถึงด้านในวาดเดือนก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างมึนงง

​"หนูวาดเป็นอะไรไปลูก!" อรชร ปรี่เข้าไปถามด้วยความอดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะคิดว่าต้องเป็นฝีมือความร้ายกาจของลูกชายแน่ๆ

​"วาดไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ ปล่อยวาดลงเถอะ" หญิงสาวเอ่ยปากบอกนักรบที่อุ้มอยู่ ซึ่งเขาก็ค่อยๆ วางเธอลงบนโซฟาอย่างเบามือที่สุด

​"เหอะ.. โรคสำออยน่ะสิไม่ว่า คนบ้าอะไรแค่โดนจูบถึงกับเป็นลมเป็นแล้ง" อาทิตย์แขวะตามหลังเสียงดังเพื่อให้ทุกคนได้ยิน แต่ประโยคหลังเขากลับบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยความสับสน

​วาดเดือนไม่ได้เสียดายจูบแรกที่เสียไป แต่เธอกำลังหวาดกลัว.. ทำไมเพียงแค่สัมผัสเธอถึงหมดสติ? หรือว่าคำเตือนของพ่อหมอเรื่องดวงชะตาจะเป็นเรื่องจริง

​เวลาผ่านไป ณ โต๊ะอาหาร

​"แล้วหนูวาดล่ะ ทำไมยังไม่ลงมาทานข้าว" อรชรถามแม่บ้านด้วยความสงสัย

​"คุณวาดทานเสร็จแล้วค่ะคุณผู้หญิง ทานกับคุณนักรบในครัวเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ"

​"ทานกับนักรบ?" อาทิตย์ที่กำลังตักข้าวเข้าปากถึงกับชะงัก "ก็ดูเหมาะสมกันดีนะครับแม่ หรือจะเปลี่ยนตัวเจ้าบ่าวดีครับ"

​"อาทิตย์!" อรชรตำหนิลูกชายเสียงดุ ทำเอาเขาต้องรีบวางช้อนแล้วลุกออกจากโต๊ะไปทันที เพราะตั้งแต่ยัยนี่เข้ามา แม่ก็ดูจะเข้าข้างคนนอกมากกว่าลูกในไส้อย่างเขาเสียอีก

​อาทิตย์นั่งดริ๊งก์กับนักรบที่ริมสระน้ำจนดึกดื่นเพื่อดับอารมณ์ฟุ้งซ่าน ก่อนจะเดินโซเซกลับขึ้นห้องนอนแล้วทิ้งตัวลงนอนทั้งชุดทำงานโดยไม่คิดจะอาบน้ำ

​"ใครวะ!" เขาสะดุ้งเมื่อสัมผัสได้ว่าบนเตียงไม่ได้มีแค่เขาเพียงคนเดียว มือหนากระชากผ้าห่มออกทันที "หึ.. เธออีกแล้วเหรอ" ​ชายหนุ่มยันกายลุกขึ้นไปเปิดตู้เสื้อผ้าเช็กดูให้แน่ใจ แล้วก็พบว่าข้าวของของวาดเดือนถูกย้ายเข้ามาจองพื้นที่เรียบร้อยแล้วเตรียมพร้อมขนาดนี้ คงดีใจจนเนื้อเต้นสินะที่จะได้เป็นเมียฉันจริงๆ

​เช้าวันต่อมา..

​วาดเดือนตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงงและพบว่าข้างกายว่างเปล่า.. เมื่อคืนเขาไม่ได้นอนที่นี่เหรอ?

​ขณะที่เธอกำลังจะเดินไปหาน้ำดื่มในครัว เสียงซุบซิบนินทาของแม่บ้านก็ลอยเข้ามากระทบหู

​"สมน้ำหน้านะป้า ตกกระป๋องตั้งแต่ยังไม่ทันแต่งงานเลย" เสียงแหลมของเด็กรับใช้ดังขึ้น "เมื่อคืนคุณอาทิตย์หอบผ้าหอบผ่อนหนีไปนอนห้องรับรอง แสดงว่าไม่อยากจะร่วมเตียงด้วยน่ะสิ"

​"หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ!" ป้าแนบ หัวหน้าแม่บ้านดุเสียงเขียวพลางมองซ้ายมองขวา

​วาดเดือนชะงักเท้าและถอยหลังกลับออกมาเงียบๆ เธอไม่อยากเข้าไปโต้เถียง เพราะสิ่งที่พวกเขานินทามันคือเรื่องจริงที่เธอต้องยอมรับ

​เมื่อเดินออกมาที่ห้องโถง เธอก็ต้องเผชิญหน้ากับอรชรและอาทิตย์ที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว

​"หนูวาด!?" อรชรถึงกับตาค้างเมื่อเห็นสภาพว่าที่ลูกสะใภ้ ทีนางตั้งใจจะส่งคนไปตามให้แต่งตัวสวยๆ เพื่อรอจดทะเบียนสมรส แต่อาทิตย์กลับบอกว่าเธอรู้เรื่องแล้วและกำลังแต่งตัวอยู่

​แต่สภาพที่เห็น.. คือวาดเดือนในชุดนอนยับยู่ยี่ แม้จะล้างหน้าแปรงฟันแล้วแต่ก็ดูเยินจนดูไม่ได้ หญิงสาวที่ยังเข้าใจผิดว่าพิธีจะมีตอนเย็นจึงไม่ได้เตรียมตัวอะไร

​"แม่ว่าหนูขึ้นไปเปลี่ยนชุดหน่อยดีไหมลูก"

​"จะเปลี่ยนทำไมครับแม่ เสียเวลา.. รีบเซ็นรีบจบไปเถอะ" อาทิตย์แอบขำในใจที่เห็นเมียในนามสภาพเหมือนศพเดินได้

​"อาทิตย์!" อรชรปรามลูกชายเบาๆ

​วาดเดือนก้มลงหยิบหนังยางที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมารัดผมลวกๆ ก่อนจะนั่งลงข้างเขาด้วยท่าทีเฉยเมย

​"หึ.. แม่ฉันไปขุดเธอมาจากหลุมไหนเนี่ย สภาพดูไม่ได้เลย" อาทิตย์กระซิบเยาะเย้ยให้ได้ยินกันแค่สองคน ก่อนจะตวัดปากกาลงบนใบทะเบียนสมรส

​ขณะเดียวกัน.. ณ สถานที่อันห่างไกล

​"อย่านะ!" แม่ชีที่กำลังนั่งบำเพ็ญเพียรลืมตาโพลนมองท้องฟ้าที่กำลังพิโรธด้วยความตระหนก "ชาตินี้พวกเจ้าทั้งสองไม่ได้เกิดมาคู่กัน..ขืนทำแบบนี้ต้องพินาศกันไปข้าง!" ​ร่างในชุดขาวรีบลุกขึ้นจากกุฏิ มุ่งหน้าสู่ทิศทางที่พายุแห่งโชคชะตากำลังก่อตัวขึ้น

🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่