Beranda / โรแมนติก / สามี(ไร้)รัก / Ep.9 ​เจ้าบ่าวไร้หัวใจ

Share

Ep.9 ​เจ้าบ่าวไร้หัวใจ

last update Tanggal publikasi: 2026-02-14 15:55:15

​ทันทีที่ปลายปากกาของอาทิตย์ตวัดลงบนกระดาษตราครุฑ หมู่เมฆที่ตั้งเค้าดำทะมึนก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงกัมปนาท ฟ้าร้องคำรามสลับกับแสงสายฟ้าที่ฟาดลงมาอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่ห่าฝนจะเทกระหน่ำลงมาอย่างหนักหน่วง ทั้งที่กรมอุตุฯ ไม่ได้แจ้งเตือนภัยใดๆ

​วาดเดือนลอบสบตากับอรชรด้วยความหวั่นใจ... นี่ต้องเป็นสัญญาณจากเบื้องบนตามที่พ่อหมอทักแน่ๆ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะจรดปากกาเซ็นชื่อตัวเองลงไปผูกพันโชคชะตาเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์

​เพียงไม่นาน.. ฝนที่ตกหนักกลับซาเม็ดและหายวับไปราวกับสั่งได้ ทิ้งไว้เพียงบรรยากาศปกติสุขเพื่อเริ่มพิธีสงฆ์เลี้ยงพระเสริมสิริมงคลในช่วงเช้า

​บ่ายแก่ๆ วันเดียวกัน

​พิธีเรียบง่ายสิ้นสุดลงพร้อมกับอิสรภาพของอาทิตย์ที่รีบพุ่งตัวออกจากบ้านมุ่งหน้าไปกับนักรบ

​"มึงว่ากูบ้าหรือเปล่าวะที่ยอมทำเรื่องพรรค์นี้" ชายหนุ่มถามขึ้นทำลายความเงียบในรถ

​"บ้าเรื่องอะไรล่ะ"

​"ก็เรื่องแต่งงานบ้าบอหน้าตั้งนี่ไง" เพราะเขาไม่จําเป็นต้องยอมแม่ขนาดนี้ก็ได้ แต่ทําไมเขาถึงยอม

​"เธอก็สวยน่ารักดีออกนะคุณอาทิตย์" นักรบหวนคิดถึงตอนที่นั่งทานข้าวกับวาดเดือนในครัว แววตาที่ซื่อตรงและรอยยิ้มบางๆ นั้นทำเอาเขายกยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว

​"มึงชอบแม่นั่นเหรอ?" อาทิตย์ถามแทรกขึ้นทันควัน น้ำเสียงเข้มขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ

​"มึงจะบ้าเหรอ.. นั่นเมียมึงนะ!" นักรบตอบกลับพลางพ่นลมหายใจออกยาวๆ เมื่อไม่มีคนนอก ทั้งคู่ก็คุยกันเหมือนเพื่อนสมัยเรียน

​"หึ.. แม่กูก็แค่บ้าไปชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้นแหละ เดี๋ยวก็หาย" อาทิตย์แค่นยิ้ม เขาไม่คิดจะจริงจังกับวาดเดือนอยู่แล้ว ที่ยอมเดินตามน้ำก็เพราะกลัวหุ้นจะดิ่งไปมากกว่านี้และตัดรำคาญมารดา

​"มึงพูดแบบนี้กูสงสารผู้หญิงว่ะ"

​"ถ้ามึงสงสาร.. มึงก็รอไปก่อน ไม่นานหรอกเดี๋ยวกู ก็เขี่ยทิ้ง" ​นักรบได้แต่เงียบไป แววตาอมทุกข์ของวาดเดือนทำให้เขารู้สึกเห็นใจเธอมากกว่าที่ควรจะเป็น

>>{​"ว่าไง.."} อาทิตย์กดรับสายลูกน้องที่โทรเข้ามารายงานเรื่องสำคัญ >>{"รอให้แดดออก หายชื้นก่อนมึงค่อยจัดการเผามันให้เรียบ"} วันนี้เดิมทีเขาตั้งใจจะเผาสำนักหมอโชติไล่ที่ แต่ติดตรงฝนที่ตกลงมาทำให้แผนการต้องเลื่อนออกไป

​"วันนี้เซ็งว่ะ ไปแดกเหล้ากันดีกว่า" ชายหนุ่มสั่งเสียงเข้ม

​[บาร์ประจำ]

​"นึกว่าวันนี้คุณอาทิตย์จะไม่มาเสียแล้ว" เจนนี่สาวนั่งดริงก์คนโปรดรีบผละจากแขกคนอื่นตรงเข้ามากอดออเซาะ

สายตาของอาทิตย์มองไปดู โต๊ะที่เจนนี่เพิ่งผละออกมา

"ถ้าคุณไม่อยากให้เจนนี่รับแขกคนอื่น คุณก็รับเลี้ยงเจนนี่สิคะ" ​มือเรียวซนลูบไล้ไปตามแผงอกแกร่งและเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสเป้ากางเกงอย่างยั่วยวน อาทิตย์ปล่อยให้เธอทำตามใจชอบพร้อมกับกระดกเหล้าเข้าปากอย่างต่อเนื่องจนความเมามายเริ่มครอบงำสติ

​"ทำไมมึงไม่ดื่มกับกูเลยวะนักรบ!"

​"ผมต้องขับรถครับคุณอาทิตย์ ดื่มไม่ได้" นักรบตอบเสียงเรียบพลางมองเจ้านายด้วยความระอา

จนเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืนของคืนเข้าหอ

​แกร่ก! ประตูห้องนอนใหญ่เปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่เดินโซเซเข้ามา

​"คุณ.. ไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ เหม็นเหล้ามากเลย" วาดเดือนที่งีบหลับไปตื่นขึ้นเพราะเสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีของเขา

​"น้องเจนนี่จ๋าาา.." มือหนายื่นไปลูบแก้มนวลเบาๆ "ทำไมหน้าน้องไม่เหมือนเดิมล่ะจ๊ะ สงสัยพี่จะเมาหนักไปหน่อย" เขายิ้มกริ่ม พูดเองเออเองเสร็จสรรพ

​"รู้ตัวว่าเมาก็ดีแล้วค่ะ ไปอาบน้ำเถอะ" วาดเดือนบอกเสียงเรียบ เธอไม่ได้โกรธที่เขาเรียกชื่อผู้หญิงคนอื่น เพราะรู้ดีว่าเขาคงเพิ่งไปหาความสุขนอกบ้านมา

​"แต่น้องชอบตอนพี่ไม่อาบน้ำมากกว่าไม่ใช่เหรอ.." ​ไม่พูดเปล่าอาทิตย์โน้มใบหน้าเข้าหาพลางกดจูบลงบนริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อน วาดเดือนปล่อยให้เขาทำตามใจแม้จะเหม็นกลิ่นแอลกอฮอล์จนแทบสำลัก ในใจคิดเพียงว่าถ้าเขาได้สัมผัสเธอ เขาอาจจะรู้ตัวว่านี่ไม่ใช่เจนนี่แล้วหยุดลง

​แต่เปล่าเลย มือหนาเริ่มซุกซนและบรรจงปลดกระดุมชุดนอนของเธอออกทีละเม็ดโดยไม่ยอมละริมฝีปากออกแม้แต่วินาทีเดียว..

🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • สามี(ไร้)รัก   [ตอนพิเศษ] สามี(ไร้)รัก 18++ สายใยรักที่ผูกพันและบทเริ่มต้นของครอบครัว

    ​หลายวันต่อมา... ณ บ้านแม่ของวาดดาวและวาดเดือน​บรรยากาศที่เคยตึงเครียดเริ่มจางหายไป เมื่อนักรบตัดสินใจพาวาดดาวกลับมาที่บ้านเพื่อกระชับความสัมพันธ์กับครอบครัว โดยที่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าวันนี้วาดเดือนพี่สาวของเธอก็เดินทางมาด้วย​ทันทีที่เห็นหน้าพี่สาวจังๆ หลังจากไม่ได้เจอกันนาน วาดดาวถึงกับทำตัวไม่ถูก ใจหนึ่งก็ยังงอนเรื่องเก่าๆ แต่อีกใจก็ไม่อยากทำตัวเป็นเด็กขี้แยต่อหน้าสามี เธออยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเธอโตเป็นผู้ใหญ่พอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว​"มาทานข้าวกันสิลูก อาหารเสร็จพอดี" เสียงแม่เรียกขัดจังหวะความเงียบ วาดดาวที่นั่งประหม่าอยู่รีบลุกขึ้นหวังจะไปช่วยยกจานอาหาร​แต่จังหวะที่ก้าวขา เธอกลับรู้สึกขัดที่ช่วงล่างอย่างบอกไม่ถูก ร่างกายมันประท้วงความบอบช้ำจากการโดนสามีจอมหื่นเคี่ยวกรำหนักหน่วงติดต่อกันวันละไม่ต่ำกว่า 5-6 ครั้ง จนขาเรียวสั่นพั่บๆ แทบจะทรงตัวไม่อยู่​"เดี๋ยวพี่ไปช่วยเองจ้าดาว.. นั่งพักเถอะ" นักรบรีบเข้ามาช้อนเอวประคองไว้ทันท่วงที เขารู้ดีแก่ใจว่าทำไมเมียเด็กถึงก้าวขาไม่ออก... ก็เด็กมันน่ารังแกขนาดนี้ ใครจะไปห้ามใจไหวล่ะจริงไหม?​บนโต๊ะอาหาร บรรยากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น"พี่ดีใจนะ

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.71//18++ (ตอนจบ) เลขาส่วนตัวกับบทเรียนรักในห้องทำงาน

    ​"มึงจะนอนในห้องนี้ได้ยังไง แล้วเมียกูจะนอนยังไง!" นักรบโวยวายใส่เพื่อนรักที่ตีมึนไม่ยอมออกจากห้อง"เรื่องของเมียมึงสิ! มึงไม่ให้กูนอนห้องนี้ แล้วจะให้กูนอนที่ไหน ก็บอกแล้วไงว่าห้องพักมันเต็มหมด!" อาทิตย์เถียงกลับอย่างไม่ลดละ​"ให้ดาวไปนอนในรถก็ได้นะคะ" หญิงสาวที่นั่งฟังทั้งคู่ทะเลาะกันมาพักใหญ่เสนอขึ้นเบาๆ"ไม่ได้หรอกจ้ะดาว" นักรบรีบห้ามเสียงหลง"แหม... ทีพูดกับเมียมีจ๊ะมีจ๋า ทีเวลาพูดกับกูนี่เสียงยังกับจะกินหัว!" อาทิตย์เบรกเพื่อน​"มึงอย่าสร้างประเด็น!" นักรบดักคอเพื่อนรักก่อนที่อาทิตย์จะหลุดปากพูดอะไรไม่เข้าท่าออกมา"กูแค่จะบอกว่า... เวลามึงพูดกับกูเนี่ย พูดเพราะๆ เหมือนพูดกับเมียมึงหน่อยได้ไหมล่ะ!" อาทิตย์แถสีข้างถลอกจนนักรบได้แต่ส่ายหัว​สุดท้าย... ไม่มีใครยอมออกจากห้อง ดีที่ห้องพักนี้มีสองเตียง ถึงจะแคบไปหน่อยแต่ก็พอเบียดกันนอนได้ ภายในห้องมืดสนิทมีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของอาทิตย์ที่หลับปุ๋ยไปแล้ว เพราะเหนื่อยกับงานมาทั้งวัน​แปะ! เสียงมือเรียวฟาดลงบนแขนแกร่งของสามี เมื่อมือหนาเริ่มอยู่ไม่นิ่ง ล้วงเข้าไปใต้กางเกงชั้นในตัวบางของเธอ"มันหลับแล้วดาว..." นักรบกระซิบชิดใบหู แต่มื

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.70//18++ แผนลักพาตัวกับศึกชิงเตียงที่รีสอร์ต

    ​"กลัวแม่ได้ยินค่ะ" วาดดาวกระซิบประท้วงเสียงแผ่วพลางมองไปที่ประตูห้องนอน ห้องทางซ้ายก็ห้องแม่ ทางขวาก็ห้องพี่สาวกับพี่เขย แถมตอนนี้ทุกคนก็แยกย้ายกันเข้านอนจนบ้านเงียบกริบไปหมดแล้วด้วย ​"ไม่เห็นเป็นไรเลยครับ ห้องนี้เก็บเสียงได้ พี่เป็นคนดูแลตอนก่อสร้างเองกับมือ พี่รู้ดี" นักรบกระซิบตอบชิดใบหูพลางขบเม้มเบาๆ จนคนตัวเล็กขนลุกซ่าน "ก็ได้ค่ะ.. แค่ครั้งเดียวพอนะคะคุณนักรบ" หญิงสาวใจอ่อน ยอมสงสารสามีที่อุตส่าห์ดั้นด้นขับรถข้ามจังหวัดมาหาเพียงเพราะความคิดถึง ​"ครับ.. ครั้งเดียวก็พอ" นักรบรับคำส่งๆ ไปก่อนนาทีนี้ขอแค่ได้ 'กิน' เมียเด็กให้หายอยากก็พอใจแล้ว ​ชายหนุ่มจัดการสะบัดเสื้อผ้าตัวเองทิ้งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปรี่เข้าหาคนบนเตียงแล้วถอดอาภรณ์ของเธอออกจนร่างบางเปลือยเปล่า "ไม่นะคะลุง! อย่าทำตรงนั้น" วาดดาวรีบห้ามเมื่อเห็นเขาโน้มใบหน้าลงไปกึ่งกลางกายสาว ถึงห้องจะเก็บเสียงแค่ไหน แต่ถ้าเธอเผลอครางลั่นบ้านขึ้นมา มีหวังได้ตื่นกันทั้งบ้านแน่ๆ ​"นิดเดียวครับคนดี พี่ขอชิมหน่อยนะ" สายตาคมส่งประกายอ้อนวอนจนวาดดาวปฏิเสธไม่ลง "อื้อ... ลุง!" ​นักรบไม่ฟังเสียงห้ามอีกต่อไป ลิ้นร้อนลากยาวผ่านร่องกลีบกุหล

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.69 คลั่งรักระดับสิบเมื่อเมียสำคัญกว่างาน

    ​คลืนนน... คลืนนนนน... ​เสียงโทรศัพท์ที่สั่นครืดคราดต่อเนื่องบนโต๊ะทำงานจิ๋วในคอนโด ทำเอาวาดดาวที่กำลังเร่งพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางให้สามีต้องชะงัก "ใครโทรมาคะคุณนักรบ ทำไมไม่รับสายล่ะ?" หญิงสาวเงยหน้าถามเมื่อเห็นเขานิ่งเฉย "จะใครอีกล่ะ ก็มีคนเดียวนั่นแหละที่โทรตามยิกๆ เหมือนทวงหนี้อยู่เนี่ย" นักรบบ่นพลางมองค้อนโทรศัพท์ที่โชว์ชื่อ 'อาทิตย์' "เห็นไหมคะ มัวแต่เล่นกันจนจัดของไม่เสร็จเลย พี่อาทิตย์เขาคงรอนานแล้ว" ​"ไม่ต้องรีบหรอกจ้า เดี๋ยวตอนขับไปรับมัน ผมจะเหยียบให้มิดเลย แป๊บเดียวก็ถึง" "ห้ามขับรถเร็วนะคะ!" วาดดาวชี้หน้าสั่งเสียงเข้ม "มันอันตราย ดาวไม่ยอมให้คุณเอาชีวิตไปเสี่ยงหรอกนะ" "หือ... เป็นห่วงผมขนาดนั้นเลยเหรอครับ?" นักรบแกล้งถามพร้อมขยับเข้าไปใกล้ "เป็นห่วงสิคะ คุณทั้งคนนะ" ​"ดีใจจัง มีคนรอเป็นห่วงอยู่ที่บ้านแบบนี้ ชื่นใจชะมัด" ชายหนุ่มทำท่าจะโผเข้ากอดอีกรอบ "อย่านะคะ!" นิ้วเรียวชี้หน้าปรามทันทีเมื่อเห็นมือไม้เขาเริ่มจะไม่อยู่สุข "รีบไปได้แล้วค่ะ เดี๋ยวจะดึกไปกว่านี้" ​"ไปด้วยกันไหม?" จู่ๆ นักรบก็ถามขึ้นมาเสียงจริงจัง เขาไม่อยากทิ้งเธอไว้ที่นี่คนเดียวเลยจริงๆ "ไปด

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.68//18++ บทลงโทษเด็กดื้อกับจูบลาที่แสนเร่าร้อน

    ​"อื้อออ..." นักรบไม่ได้แค่ถามเพื่อลองใจ แต่สะโพกแกร่งยังขยับกระแทกเน้นย้ำเข้าหาความนุ่มหยุ่นอย่างต่อเนื่อง ท่อนเอ็นร้อนระอุเบียดเสียดกับผนังเนื้อนุ่มจนเกิดเสียงชื้นแฉะก้องไปทั้งรถคันหรู ​"ทนหน่อยนะจ๊ะคนดี... อีกนิดเดียวพี่ก็เสร็จแล้ว" เสียงทุ้มพร่ากระซิบปลอบขวัญ เพราะความเสียวซ่านที่ประดังเข้ามามันเกินกว่าจะยั้งใจไหว ยิ่งเห็นหน้าหวานบิดเบี้ยวเขาก็ยิ่งอยากจะรังแกให้หนักกว่าเดิม ​"ลุง... อือออ" "เรียกใหม่สิครับ..." "อ๊อยยย ลุง! เบาก่อนค่ะ ดาวจุก!" ​วาดดาวประท้วงเสียงหลง เพราะพอเธอเรียกเขาว่าลุงทีไร นักรบเป็นต้องแกล้งกดสะโพกค้างไว้ให้ตัวตนจมลึกที่สุดจนเธอรู้สึกจุกไปถึงยอดอก แต่เขาก็ทนค้างไว้ได้ไม่นาน เพราะความเสียวที่หัวมังกรมันรุมเร้าจนต้องรีบจับสะโพกมนโยกขึ้นลงตามสัญชาตญาณ ​"ดาวไม่ไหวแล้วค่ะ... พอก่อน" เธอครางประท้วงเมื่อโดนพายุรักซัดกระหน่ำติดต่อกันหลายยกจนร่างกายแทบแหลกสลาย "ซี๊ดดด... เรียกลุงอีกสักคำนะคนดี พี่ใกล้จะถึงฝั่งแล้ว..." ​วาดดาวเม้มปากแน่น เธอสังเกตได้ว่าคำว่าลุงคือสวิตช์เปิดโหมดโหดของเขา ยิ่งเรียกเขายิ่งรุกแรง เธอเลยเลือกที่จะเงียบและปล่อยให้เขาเป็นคนคุมเกมจนพายุ

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.67//18++ บทเรียนบนรถกับคำสารภาพรักที่รอคอย

    ​ท่อนเอ็นลำใหญ่ถูกล้วงออกมาจากที่ซ่อน นิ้วแกร่งจัดการแหวกขอบกางเกงชั้นในตัวจิ๋วให้เปิดกว้าง เตรียมพร้อมที่จะส่งความแข็งขึงเข้าสู่ร่างกายของอีกฝ่าย ซึ่งในเวลานี้... กุหลาบงามกำลังชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาคอยเปิดทางรักให้เขาอย่างเต็มใจ ​ชายหนุ่มค่อยๆ ดันตัวตนเข้าไป แม้พื้นที่จะคับแคบจนขยับลำบาก แต่เขาก็ไม่คิดจะลดละความพยายามแม้แต่นิดเดียว ​"อื้อออ..." หญิงสาวครางฮือในลำคอเมื่อสัมผัสถึงความใหญ่โตที่เบียดแทรกเข้ามา ความเจ็บระบมจากเมื่อคืนยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง แต่มันกลับพ่ายแพ้ให้กับความต้องการอันเร่าร้อนที่พุ่งสูงขึ้น ขาเรียวแยกออกกว้างขึ้นโดยอัตโนมัติเพื่อให้เขาส่งตัวตนเข้ามาได้จนสุดลำ ​"อ้าาา... น่ารักจังคนดี" ชายหนุ่มถอนจูบออกเพื่อชื่นชมใบหน้าหวานที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน ก่อนจะก้มลงบดจูบอีกครั้งพลางเริ่มขยับสะโพกเน้นย้ำความลึกซึ้ง ​มือเรียวตวัดโอบกอดร่างแกร่งไว้แน่น เธอจิกเล็บลงบนบ่ากว้างอย่างลืมตัวเมื่อจังหวะกระแทกเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ทว่าด้วยร่างกายที่สูงใหญ่ของนักรบและพื้นที่จำกัดในรถ ทำให้เขาต้องหยุดชะงักลงครู่หนึ่ง ​"หือ..." วาดดาวลืมตาขึ้นมองสบตาเขาอ

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.5 พายุพิโรธ

    ​"ตกลงว่าเธอกำลังเล่นเกมอะไรอยู่!" เสียงทุ้มตวาดก้องพร้อมกับสายตาที่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยเพื่อคาดคั้นความจริง ​"ฉะ..ฉันเปล่า" วาดเดือนตอบเสียงสั่น แผนการทั้งหมดนี้เริ่มมาจากมารดาของเขาแท้ๆ จะให้เธอบอกว่าไม่รู้เห็นเป็นใจเลยก็คงฟังไม่ขึ้นในสถานการณ์ที่หลักฐานคาตาแบบนี้ ​"ฝีมือแม่ฉัน.. หรือไอ้หม

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.4 จัดฉากกามเทพ

    ​แกร่ก.. เสียงปลดล็อกประตูเบาหวิวราวกับจงใจเปิดทางไว้ให้ ร่างเล็กแทรกตัวผ่านช่องว่างของประตูเข้าไปในห้องนอนกว้างอย่างรวดเร็ว หัวใจของวาดเดือนเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เธอรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังทำมันบ้าบิ่นและไร้เกียรติเพียงใด แต่เมื่อความจนตรอกบีบคั้นจนไร้ทางสู้ เธอก็จำต้องเดินตามหมากที่ใครบางคนวางไ

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.3 ทางเลือกสุดท้าย

    ​การจะคุยกับลูกชายให้ยอมรับเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะหากอ้างเหตุผลด้านไสยศาสตร์หรือคำทำนาย มีหวังอาทิตย์คงได้ไล่ตะเพิดเธอออกจากบ้านแน่ๆ ในขณะที่อรชรกำลังนั่งกลุ้มจนคิ้วขมวด วาดเดือนก็เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี ​"คุณแม่คะ.. วาดขอกลับบ้านไปดูทางบ้านหน่อยได้ไหมคะ" ​"หนูจะกลับไปทำไมล่ะจ๊ะ" อร

  • สามี(ไร้)รัก   Ep.2 วิวาห์อาถรรพ์

    ​[ห้องเสื้อหรู] ​"ดะ...เดี๋ยวก่อนค่ะคุณป้า เอ่อ..คุณแม่ ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้มั้งคะ" วาดเดือนเอ่ยท้วงอย่างเกรงใจ เธอรู้ดีว่าห้างสรรพสินค้าแห่งนี้มีแต่ของราคาแพงลิบลิ่ว ลำพังตัวเธอเองเคยมาเดินนับครั้งได้ และทุกครั้งก็ทำได้เพียงมาเดินตากแอร์เล่นเท่านั้น ​"หนูไม่ต้องเกรงใจหรอกจ้ะ สิ่งที่หนูช่วยแม่ไว้ ม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status