Mag-log inShare
Ep.7 จุมพิตอาถรรพ์
Petsa ng paglalathala:
2026-02-14 15:54:37เย็นวันนั้น.. หลังจากพายุนักข่าวเริ่มสงบลง ความวุ่นวายระลอกใหม่ก็คืบคลานเข้ามาในคฤหาสน์อัครเดช
"แม่ให้คนขนเสื้อผ้าของหนูจากห้องรับรอง ไปจัดวางไว้ในห้องของตาอาทิตย์เรียบร้อยแล้วนะจ๊ะ" อรชรเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ค่ะ" วาดเดือนรับคำสั้นๆ เธอไม่อยู่ในฐานะที่จะปฏิเสธได้ ในเมื่อเงื่อนไขของโชคชะตาคือการมีทายาทร่วมกับเขา การใช้ห้องนอนเดียวกันจึงเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ "หนูไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าซีดเชียว" "คะ? เอ่อ.. เปล่าค่ะวาดแค่เพลียๆ" หญิงสาวฝืนยิ้ม ทั้งที่ในใจนั้นวุ่นวายสับสน ใครจะคิดว่าครั้งหนึ่งในชีวิต เธอจะต้องมาพลีกายให้กับผู้ชายที่จงเกลียดจงชังเธอตั้งแต่วันแรกที่เห็นหน้า "ช่วงนี้หนูทำตัวนิ่งๆ ไว้ก่อนนะลูก ตาอาทิตย์น่ะปากร้ายไปอย่างนั้นเอง แต่ลึกๆ เขาเป็นคนใจดีมาก" ใจดีเฉพาะกับแม่น่ะสิคะ วาดเดือนค้านในใจ เธอเจอฤทธิ์เดชความร้ายกาจของเขามากับตัวแล้ว.. เธอได้แต่ตั้งคำถามกับฟ้าดินว่าทำไมต้องกลั่นแกล้งกันขนาดนี้ ทำไมไม่ฆ่าเธอให้ตายไปเสียเอง ทำไมต้องมาลงที่คนในครอบครัว ถ้าแลกชีวิตเธอได้ เธอจะไม่เสียดายมันเลยสักนิด "วาดขอตัวไปเดินเล่นข้างนอกหน่อยนะคะ" หญิงสาวรีบปลีกตัวออกมาก่อนที่น้ำตาจะร่วงโรยให้เห็น คนตัวเล็กก้าวเดินไปตามทางเดินหินอ่อน พลางกวาดสายตามองบรรยากาศรอบบ้านที่กว้างขวางใหญ่โตจนน่าใจหาย มันแตกต่างจากบ้านโกโรโกโสของเธอลิบลับ.. เหมือนอยู่กันคนละโลกจริงๆ "มาเดินสำรวจสมบัติอะไรอีกที่นี่? คงกำลังคำนวณสินะว่าถ้าจดทะเบียนแล้ว จะกอบโกยอะไรไปได้บ้าง" "คุณหมายความว่ายังไง!" วาดเดือนหันขวับไปยังต้นเสียงด้วยความโกรธ เขาเดินเข้ามาทางไหน ทำไมเธอถึงไม่รู้ตัว "ก็ตามที่พูดนั่นแหละ หรือต้องให้ฉันแปลเป็นภาษาชาวบ้านให้ฟังอีกล่ะ" "ถึงฉันจะต้องจดทะเบียนสมรสกับคุณ แต่นั่นมันเป็นเพราะความจำเป็น! ฉันไม่เคยต้องการเศษสมบัติของคุณแม้แต่ชิ้นเดียว!" "หึ.. ให้มันจริงเถอะ" อาทิตย์แสยะยิ้มหยัน "ถ้าคุณไม่มั่นใจนัก ก็เตรียมเอกสารสัญญาก่อนสมรสมาให้ฉันเซ็นเลยก็ได้ เรื่องทางกฎหมายคุณเก่งอยู่แล้วไม่ใช่หรือไงคะ" วาดเดือนย้อนถามด้วยน้ำเสียงท้าทาย เธอเริ่มรู้มาบ้างว่าเขาคือเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ระดับประเทศ เรื่องเอกสารที่รัดกุมแค่นี้ทำไมเขาจะทำไม่ได้ "เรื่องนั้นฉันจัดการแน่ไม่ต้องมาสอน! แต่ที่จริง.. ถ้าแค่อยากจะท้องขึ้นมาจริงๆ ไม่เห็นต้องลงทุนจดทะเบียนให้เสียเวลาขนาดนั้นก็ได้นี่" ร่างหนาขยับก้าวเข้าประชิดตัวเธอทันทีที่พูดจบ แต่วาดเดือนกลับไม่ถอยหนี แม้ภายในใจจะสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่นเพียงใดก็ตาม "เริ่มตอนนี้เลยดีไหมล่ะ จะได้ไม่เสียเวลาชีวิตฉันไปมากกว่านี้!" หญิงสาวมองซ้ายมองขวาด้วยความตระหนก แม้แสงตะวันจะเริ่มลับขอบฟ้าจนมืดสลัวลงทุกที แต่นี่มันที่โล่งแจ้งนะ "เหอะ.. ใจกล้าถึงขนาดจะเอากลางแจ้งเลยงั้นเหรอ?" เขาเห็นเธอไม่ปฏิเสธจึงเหมาเอาเองว่าเธอคงไร้ยางอายพอที่จะยอมเขาตรงนี้ "ก็ในเมื่อมันเป็นความต้องการของคุณ..จะตรงไหนก็ได้ค่ะ" เธอตอบประชดประชัน อยากดูถูกนักเธอก็จะทำให้เขาเห็นว่าเธอไม่ได้แคร์ "ไร้ยางอายที่สุด!" "ตกลงจะไม่เอาใช่ไหมคะ? งั้นฉันจะได้ไป!" พูดจบวาดเดือนก็สะบัดหน้าหนี เตรียมจะก้าวออกไปจากตรงนั้น แต่ทว่าเธอยังไม่ทันได้ออกแรงก้าวแม้แต่ก้าวเดียว มือแกร่งก็กระชากแขนเธอให้หันกลับมาปะทะอกแกร่งตามเดิม นิ้วเรียวยาวสอดเข้าท้ายทอยของคนตัวเล็ก บังคับกดศีรษะให้แหงนรับสัมผัสจากริมฝีปากหนาที่บดขยี้ลงมาอย่างรุนแรง.. และในวินาทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่แนบสนิทกัน ท้องฟ้าที่เคยสลัวรางกลับมืดดับลงทันตา หมู่เมฆดำทะมึนลอยมาบดบังแสงจันทร์จนทุกอย่างจมอยู่ในความมืดมิดอย่างน่าประหลาดใจ 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่
Pinakabagong kabanata
สามี(ไร้)รัก [ตอนพิเศษ] สามี(ไร้)รัก 18++ สายใยรักที่ผูกพันและบทเริ่มต้นของครอบครัว
หลายวันต่อมา... ณ บ้านแม่ของวาดดาวและวาดเดือนบรรยากาศที่เคยตึงเครียดเริ่มจางหายไป เมื่อนักรบตัดสินใจพาวาดดาวกลับมาที่บ้านเพื่อกระชับความสัมพันธ์กับครอบครัว โดยที่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าวันนี้วาดเดือนพี่สาวของเธอก็เดินทางมาด้วยทันทีที่เห็นหน้าพี่สาวจังๆ หลังจากไม่ได้เจอกันนาน วาดดาวถึงกับทำตัวไม่ถูก ใจหนึ่งก็ยังงอนเรื่องเก่าๆ แต่อีกใจก็ไม่อยากทำตัวเป็นเด็กขี้แยต่อหน้าสามี เธออยากพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเธอโตเป็นผู้ใหญ่พอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว"มาทานข้าวกันสิลูก อาหารเสร็จพอดี" เสียงแม่เรียกขัดจังหวะความเงียบ วาดดาวที่นั่งประหม่าอยู่รีบลุกขึ้นหวังจะไปช่วยยกจานอาหารแต่จังหวะที่ก้าวขา เธอกลับรู้สึกขัดที่ช่วงล่างอย่างบอกไม่ถูก ร่างกายมันประท้วงความบอบช้ำจากการโดนสามีจอมหื่นเคี่ยวกรำหนักหน่วงติดต่อกันวันละไม่ต่ำกว่า 5-6 ครั้ง จนขาเรียวสั่นพั่บๆ แทบจะทรงตัวไม่อยู่"เดี๋ยวพี่ไปช่วยเองจ้าดาว.. นั่งพักเถอะ" นักรบรีบเข้ามาช้อนเอวประคองไว้ทันท่วงที เขารู้ดีแก่ใจว่าทำไมเมียเด็กถึงก้าวขาไม่ออก... ก็เด็กมันน่ารังแกขนาดนี้ ใครจะไปห้ามใจไหวล่ะจริงไหม?บนโต๊ะอาหาร บรรยากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น"พี่ดีใจนะ
สามี(ไร้)รัก Ep.71//18++ (ตอนจบ) เลขาส่วนตัวกับบทเรียนรักในห้องทำงาน
"มึงจะนอนในห้องนี้ได้ยังไง แล้วเมียกูจะนอนยังไง!" นักรบโวยวายใส่เพื่อนรักที่ตีมึนไม่ยอมออกจากห้อง"เรื่องของเมียมึงสิ! มึงไม่ให้กูนอนห้องนี้ แล้วจะให้กูนอนที่ไหน ก็บอกแล้วไงว่าห้องพักมันเต็มหมด!" อาทิตย์เถียงกลับอย่างไม่ลดละ"ให้ดาวไปนอนในรถก็ได้นะคะ" หญิงสาวที่นั่งฟังทั้งคู่ทะเลาะกันมาพักใหญ่เสนอขึ้นเบาๆ"ไม่ได้หรอกจ้ะดาว" นักรบรีบห้ามเสียงหลง"แหม... ทีพูดกับเมียมีจ๊ะมีจ๋า ทีเวลาพูดกับกูนี่เสียงยังกับจะกินหัว!" อาทิตย์เบรกเพื่อน"มึงอย่าสร้างประเด็น!" นักรบดักคอเพื่อนรักก่อนที่อาทิตย์จะหลุดปากพูดอะไรไม่เข้าท่าออกมา"กูแค่จะบอกว่า... เวลามึงพูดกับกูเนี่ย พูดเพราะๆ เหมือนพูดกับเมียมึงหน่อยได้ไหมล่ะ!" อาทิตย์แถสีข้างถลอกจนนักรบได้แต่ส่ายหัวสุดท้าย... ไม่มีใครยอมออกจากห้อง ดีที่ห้องพักนี้มีสองเตียง ถึงจะแคบไปหน่อยแต่ก็พอเบียดกันนอนได้ ภายในห้องมืดสนิทมีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของอาทิตย์ที่หลับปุ๋ยไปแล้ว เพราะเหนื่อยกับงานมาทั้งวันแปะ! เสียงมือเรียวฟาดลงบนแขนแกร่งของสามี เมื่อมือหนาเริ่มอยู่ไม่นิ่ง ล้วงเข้าไปใต้กางเกงชั้นในตัวบางของเธอ"มันหลับแล้วดาว..." นักรบกระซิบชิดใบหู แต่มื
สามี(ไร้)รัก Ep.70//18++ แผนลักพาตัวกับศึกชิงเตียงที่รีสอร์ต
"กลัวแม่ได้ยินค่ะ" วาดดาวกระซิบประท้วงเสียงแผ่วพลางมองไปที่ประตูห้องนอน ห้องทางซ้ายก็ห้องแม่ ทางขวาก็ห้องพี่สาวกับพี่เขย แถมตอนนี้ทุกคนก็แยกย้ายกันเข้านอนจนบ้านเงียบกริบไปหมดแล้วด้วย "ไม่เห็นเป็นไรเลยครับ ห้องนี้เก็บเสียงได้ พี่เป็นคนดูแลตอนก่อสร้างเองกับมือ พี่รู้ดี" นักรบกระซิบตอบชิดใบหูพลางขบเม้มเบาๆ จนคนตัวเล็กขนลุกซ่าน "ก็ได้ค่ะ.. แค่ครั้งเดียวพอนะคะคุณนักรบ" หญิงสาวใจอ่อน ยอมสงสารสามีที่อุตส่าห์ดั้นด้นขับรถข้ามจังหวัดมาหาเพียงเพราะความคิดถึง "ครับ.. ครั้งเดียวก็พอ" นักรบรับคำส่งๆ ไปก่อนนาทีนี้ขอแค่ได้ 'กิน' เมียเด็กให้หายอยากก็พอใจแล้ว ชายหนุ่มจัดการสะบัดเสื้อผ้าตัวเองทิ้งอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปรี่เข้าหาคนบนเตียงแล้วถอดอาภรณ์ของเธอออกจนร่างบางเปลือยเปล่า "ไม่นะคะลุง! อย่าทำตรงนั้น" วาดดาวรีบห้ามเมื่อเห็นเขาโน้มใบหน้าลงไปกึ่งกลางกายสาว ถึงห้องจะเก็บเสียงแค่ไหน แต่ถ้าเธอเผลอครางลั่นบ้านขึ้นมา มีหวังได้ตื่นกันทั้งบ้านแน่ๆ "นิดเดียวครับคนดี พี่ขอชิมหน่อยนะ" สายตาคมส่งประกายอ้อนวอนจนวาดดาวปฏิเสธไม่ลง "อื้อ... ลุง!" นักรบไม่ฟังเสียงห้ามอีกต่อไป ลิ้นร้อนลากยาวผ่านร่องกลีบกุหล
สามี(ไร้)รัก Ep.69 คลั่งรักระดับสิบเมื่อเมียสำคัญกว่างาน
คลืนนน... คลืนนนนน... เสียงโทรศัพท์ที่สั่นครืดคราดต่อเนื่องบนโต๊ะทำงานจิ๋วในคอนโด ทำเอาวาดดาวที่กำลังเร่งพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางให้สามีต้องชะงัก "ใครโทรมาคะคุณนักรบ ทำไมไม่รับสายล่ะ?" หญิงสาวเงยหน้าถามเมื่อเห็นเขานิ่งเฉย "จะใครอีกล่ะ ก็มีคนเดียวนั่นแหละที่โทรตามยิกๆ เหมือนทวงหนี้อยู่เนี่ย" นักรบบ่นพลางมองค้อนโทรศัพท์ที่โชว์ชื่อ 'อาทิตย์' "เห็นไหมคะ มัวแต่เล่นกันจนจัดของไม่เสร็จเลย พี่อาทิตย์เขาคงรอนานแล้ว" "ไม่ต้องรีบหรอกจ้า เดี๋ยวตอนขับไปรับมัน ผมจะเหยียบให้มิดเลย แป๊บเดียวก็ถึง" "ห้ามขับรถเร็วนะคะ!" วาดดาวชี้หน้าสั่งเสียงเข้ม "มันอันตราย ดาวไม่ยอมให้คุณเอาชีวิตไปเสี่ยงหรอกนะ" "หือ... เป็นห่วงผมขนาดนั้นเลยเหรอครับ?" นักรบแกล้งถามพร้อมขยับเข้าไปใกล้ "เป็นห่วงสิคะ คุณทั้งคนนะ" "ดีใจจัง มีคนรอเป็นห่วงอยู่ที่บ้านแบบนี้ ชื่นใจชะมัด" ชายหนุ่มทำท่าจะโผเข้ากอดอีกรอบ "อย่านะคะ!" นิ้วเรียวชี้หน้าปรามทันทีเมื่อเห็นมือไม้เขาเริ่มจะไม่อยู่สุข "รีบไปได้แล้วค่ะ เดี๋ยวจะดึกไปกว่านี้" "ไปด้วยกันไหม?" จู่ๆ นักรบก็ถามขึ้นมาเสียงจริงจัง เขาไม่อยากทิ้งเธอไว้ที่นี่คนเดียวเลยจริงๆ "ไปด
สามี(ไร้)รัก Ep.68//18++ บทลงโทษเด็กดื้อกับจูบลาที่แสนเร่าร้อน
"อื้อออ..." นักรบไม่ได้แค่ถามเพื่อลองใจ แต่สะโพกแกร่งยังขยับกระแทกเน้นย้ำเข้าหาความนุ่มหยุ่นอย่างต่อเนื่อง ท่อนเอ็นร้อนระอุเบียดเสียดกับผนังเนื้อนุ่มจนเกิดเสียงชื้นแฉะก้องไปทั้งรถคันหรู "ทนหน่อยนะจ๊ะคนดี... อีกนิดเดียวพี่ก็เสร็จแล้ว" เสียงทุ้มพร่ากระซิบปลอบขวัญ เพราะความเสียวซ่านที่ประดังเข้ามามันเกินกว่าจะยั้งใจไหว ยิ่งเห็นหน้าหวานบิดเบี้ยวเขาก็ยิ่งอยากจะรังแกให้หนักกว่าเดิม "ลุง... อือออ" "เรียกใหม่สิครับ..." "อ๊อยยย ลุง! เบาก่อนค่ะ ดาวจุก!" วาดดาวประท้วงเสียงหลง เพราะพอเธอเรียกเขาว่าลุงทีไร นักรบเป็นต้องแกล้งกดสะโพกค้างไว้ให้ตัวตนจมลึกที่สุดจนเธอรู้สึกจุกไปถึงยอดอก แต่เขาก็ทนค้างไว้ได้ไม่นาน เพราะความเสียวที่หัวมังกรมันรุมเร้าจนต้องรีบจับสะโพกมนโยกขึ้นลงตามสัญชาตญาณ "ดาวไม่ไหวแล้วค่ะ... พอก่อน" เธอครางประท้วงเมื่อโดนพายุรักซัดกระหน่ำติดต่อกันหลายยกจนร่างกายแทบแหลกสลาย "ซี๊ดดด... เรียกลุงอีกสักคำนะคนดี พี่ใกล้จะถึงฝั่งแล้ว..." วาดดาวเม้มปากแน่น เธอสังเกตได้ว่าคำว่าลุงคือสวิตช์เปิดโหมดโหดของเขา ยิ่งเรียกเขายิ่งรุกแรง เธอเลยเลือกที่จะเงียบและปล่อยให้เขาเป็นคนคุมเกมจนพายุ
สามี(ไร้)รัก Ep.67//18++ บทเรียนบนรถกับคำสารภาพรักที่รอคอย
ท่อนเอ็นลำใหญ่ถูกล้วงออกมาจากที่ซ่อน นิ้วแกร่งจัดการแหวกขอบกางเกงชั้นในตัวจิ๋วให้เปิดกว้าง เตรียมพร้อมที่จะส่งความแข็งขึงเข้าสู่ร่างกายของอีกฝ่าย ซึ่งในเวลานี้... กุหลาบงามกำลังชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาคอยเปิดทางรักให้เขาอย่างเต็มใจ ชายหนุ่มค่อยๆ ดันตัวตนเข้าไป แม้พื้นที่จะคับแคบจนขยับลำบาก แต่เขาก็ไม่คิดจะลดละความพยายามแม้แต่นิดเดียว "อื้อออ..." หญิงสาวครางฮือในลำคอเมื่อสัมผัสถึงความใหญ่โตที่เบียดแทรกเข้ามา ความเจ็บระบมจากเมื่อคืนยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง แต่มันกลับพ่ายแพ้ให้กับความต้องการอันเร่าร้อนที่พุ่งสูงขึ้น ขาเรียวแยกออกกว้างขึ้นโดยอัตโนมัติเพื่อให้เขาส่งตัวตนเข้ามาได้จนสุดลำ "อ้าาา... น่ารักจังคนดี" ชายหนุ่มถอนจูบออกเพื่อชื่นชมใบหน้าหวานที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน ก่อนจะก้มลงบดจูบอีกครั้งพลางเริ่มขยับสะโพกเน้นย้ำความลึกซึ้ง มือเรียวตวัดโอบกอดร่างแกร่งไว้แน่น เธอจิกเล็บลงบนบ่ากว้างอย่างลืมตัวเมื่อจังหวะกระแทกเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ทว่าด้วยร่างกายที่สูงใหญ่ของนักรบและพื้นที่จำกัดในรถ ทำให้เขาต้องหยุดชะงักลงครู่หนึ่ง "หือ..." วาดดาวลืมตาขึ้นมองสบตาเขาอ
สามี(ไร้)รัก Ep.5 พายุพิโรธ
"ตกลงว่าเธอกำลังเล่นเกมอะไรอยู่!" เสียงทุ้มตวาดก้องพร้อมกับสายตาที่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยเพื่อคาดคั้นความจริง "ฉะ..ฉันเปล่า" วาดเดือนตอบเสียงสั่น แผนการทั้งหมดนี้เริ่มมาจากมารดาของเขาแท้ๆ จะให้เธอบอกว่าไม่รู้เห็นเป็นใจเลยก็คงฟังไม่ขึ้นในสถานการณ์ที่หลักฐานคาตาแบบนี้ "ฝีมือแม่ฉัน.. หรือไอ้หม
สามี(ไร้)รัก Ep.4 จัดฉากกามเทพ
แกร่ก.. เสียงปลดล็อกประตูเบาหวิวราวกับจงใจเปิดทางไว้ให้ ร่างเล็กแทรกตัวผ่านช่องว่างของประตูเข้าไปในห้องนอนกว้างอย่างรวดเร็ว หัวใจของวาดเดือนเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เธอรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังทำมันบ้าบิ่นและไร้เกียรติเพียงใด แต่เมื่อความจนตรอกบีบคั้นจนไร้ทางสู้ เธอก็จำต้องเดินตามหมากที่ใครบางคนวางไ
สามี(ไร้)รัก Ep.3 ทางเลือกสุดท้าย
การจะคุยกับลูกชายให้ยอมรับเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะหากอ้างเหตุผลด้านไสยศาสตร์หรือคำทำนาย มีหวังอาทิตย์คงได้ไล่ตะเพิดเธอออกจากบ้านแน่ๆ ในขณะที่อรชรกำลังนั่งกลุ้มจนคิ้วขมวด วาดเดือนก็เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี "คุณแม่คะ.. วาดขอกลับบ้านไปดูทางบ้านหน่อยได้ไหมคะ" "หนูจะกลับไปทำไมล่ะจ๊ะ" อร
สามี(ไร้)รัก Ep.2 วิวาห์อาถรรพ์
[ห้องเสื้อหรู] "ดะ...เดี๋ยวก่อนค่ะคุณป้า เอ่อ..คุณแม่ ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้มั้งคะ" วาดเดือนเอ่ยท้วงอย่างเกรงใจ เธอรู้ดีว่าห้างสรรพสินค้าแห่งนี้มีแต่ของราคาแพงลิบลิ่ว ลำพังตัวเธอเองเคยมาเดินนับครั้งได้ และทุกครั้งก็ทำได้เพียงมาเดินตากแอร์เล่นเท่านั้น "หนูไม่ต้องเกรงใจหรอกจ้ะ สิ่งที่หนูช่วยแม่ไว้ ม
Maaari mong magustuhan
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย68.4K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์79.2K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก450.4K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา225.3K viewsดอกร่าน...บานฉ่ำ
พลับพลึงดำ111 viewsชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ
นิชา อลีนา84 viewsรักเราสองสามคน 3P
นรมน115 viewsรักซ่อนลาย
แม่หมอซิน83 views
