1 เฟอร์บี้ลูกพ่อ

          แสงไฟสปอร์ตไลต์ริมสนามแข่งเถื่อนยามค่ำคืนสะท้อนลงบนของรถสปอร์ตคันหรูที่พ่อของเพลิง ชัยสวัสดิ์ หวงแหนสุดชีวิต แต่คืนนี้มันถูกขโมยออกมาจากที่จอดรถของบ้าน เสียงสตาร์ตเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม เพื่อใช้อวดสาว ๆ และท้าประลองปกป้อง จากคณะนิติฯ

          เฌอเบลล์ ดาวคณะนิเทศศาสตร์ในชุดเดรสสั้นสีส้มยืนกอดอก มองดูเพลิงด้วยสายตาลังเลผสมความตื่นเต้น ขณะที่น่านฟ้าเพื่อนสนิทที่ติดตามมาด้วย เดินเข้ามากระชากแขนเพลิงให้ห่างจากตัวรถ ใบหน้าฉายแวววิตกอย่างเห็นได้ชัด

         “ไอ้เพลิง มึงบ้าไปแล้วเหรอวะ! นั่นมันรถลูกรักของพ่อมึงเลยนะ ถ้าท่านรู้ว่ามึงแอบเอารถมาแข่งแบบนี้ มึงโดนตัดออกจากกองมรดกแน่ ถอยตอนนี้ยังทันนะมึง เชื่อกูเถอะ” น่านฟ้ากระซิบเสียงเครียด

          เพลิงหัวเราะเยาะในลำ ยักไหล่อย่างไม่แยแส ก่อนจะหันไปสบจากับปกป้อง ที่เดินเข้ามาใกล้ ศัตรูหัวใจคนสำคัญที่กล้าเดินเข้ามาท้าแข่งรถกับเขาในคืนนี้ ไม่รู้ว่าปกป้องไปเอารถหรูใครมาลงสนามแข่ง แน่ที่รู้ ๆ มันท้าเขาเพื่อชิงตัวเฌอเบลล์ไป

          “กูไม่ถอย!” เพลิงพูดด้วยน้ำเสียงเชื่อมั่นเต็มเปี่ยม “มึงดูหน้าไอ้ป้องดิ คืนนี้มันยอมเดิมพันหมดตูด แล้วกูจะทำให้มันรู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นตัวจริง มึงคอยดูนะไอ้น่าน....”

           เพลิงหันไปยิ้มให้เฌอเบลล์ด้วยสายตาท้าทาย “ผู้ชนะในคืนนี้ไม่ใช่แค่ได้เงินเดิมพัน แต่จะได้เฌอเบลล์ดาวคณะนิเทศฯ ที่กูหมายปองไปแบบโสด ๆ ในคืนนี้ด้วย”

           เฌอเบลล์ทำเป็นเมินไปทางอื่น แต่ริมฝีปากระบายยิ้มบาง ๆ ขณะที่ปกป้องเลื่อนกระจกรถลงมาแย้มยิ้มเย้ยหยัน

           “พร้อมกลับบเนไปร้องไห้ซบอกพ่อหรือยังล่ะไอ้เพลิงเพื่อนรัก”

           “หึ กูจะกลับไปพร้อมกับเบลล์เท่านั้นไอ้ป้อง!” เพลิงตะโกนสวนทันที

            สัญญาณไฟเปลี่ยนจากแดงเป็นเขียว เสียงยางบดถนนดังสนั่น รถสปอร์ตทั้งสองคันทะยานออกจากจุดสตาร์ทด้วยความเร็วสูง เพลิงกดคันเร่งจมมิดนำหน้าปกป้องอยู่ครึ่งลำด้วยสมรรถนะของรถหรู เขายิ้มกว้างด้วยความฮึกเหิม ร่างกายสูบฉีดจนลืมความกลัวไปหมดสิ้น ทว่าเบื้องหน้าคือ โค้งหักศอกปราบเซียน ที่น่านฟ้าเคยเตือน ปกป้องคุ้นเคยกับสนามดีกว่าเริ่มถอนคันเร่งและปรับทิศทางรถ แต่เพลิงกลับเลือกที่จะเหยียบมิดเพื่อไม่ให้ศัตรูแซงผ่านไปได้

           “กูไม่ยอมแพ้มึงหรอก ไอ้ป้อง!” เพลิงตะโกนลั่นห้องโดยสาร

            วินาทีนั้นเอง ล้อยางรถสปอร์ตหรูสูญเสียการยึดเกาะบนท้องถนน เสียงเบรกดังลากยาวบาดแก้วหู เอี๊ยดดดดดดด ตัวรถเสียหลักหมุนคว้างกลางอากาศอย่างควบคุมไม่ได้ ก่อนจะพุ่งไถลออกจากโค้งด้วยความเร็วสูง แล้วอีดเข้ากับต้นไม้ใหญ่และที่กั้นทางอย่างแรงดัง

           โครม!!

           เศษกระจกและชิ้นส่วนคาร์บอนไฟเบอร์ปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ เสียงเครื่องยนต์ดับสนิท เหลือเพียงควันขาวพวยพุ่งออกจากห้องเครื่องที่พังยับเยินจนจำสภาพเดิมไม่ได้ เพลิงนอนฟุบอยู่กับพวงมาลัย เสียงน่านฟ้าและเฌอเบลล์ที่วิ่งเข้ามาตะโกนเรียกชื่อเขาด้วยความตกใจ ดังแว่วเข้ามาในหูอื้ออึง พร้อมกับความจริงอันแสนเจ็บปวดที่กำลังตามมาหลังจากนี้

          “ไอ้เพลิง! ไอ้เพลิงมึงเป็นไงบ้างวะ!” น่านฟ้าตะโกนลั่น ร่างสูงรีบวิ่งสับเท้าเข้ามาถึงซากรถเป็นคนแรกพร้อมกับเฌอเบลล์ที่ยกมือปิดปาก นัยน์ตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความตื่นตระหนก

          “เพลิง! ได้ยินเบลล์ไหมเพลิง! ทำใจดี ๆ ไว้นะ” น้ำเสียงของเฌอเบลล์สั่นเครือใบหน้าที่เคยแต่งแต้มเสน่ห์ถอดสีจนซีดเผือด

          ท่ามกลางควันขาวที่พวยพุ่งและกลิ่นไหม้ของน้ำมัน เพลิงค่อย ๆ ยกมือขวาที่สั่นเทาขึ้นมาจากซากกระจกหน้าต่างรถที่แตกละเอียด เขาชูนิ้วโป้งขึ้นเล็กน้อยเป็นสัญญาณบอกว่าเขายังมีชีวิตอยู่และไม่เป็นอะไรมาก น่านฟ้าเห็นดังนั้นจึงรีบกระชากประตูรถที่บิดเบี้ยวออกอย่างแรง เพลิงกัดฟันกรอด นิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดขณะพยายามดันตัวเองออกจากเบาะหนัง พาร่างกายที่บอบช้ำทุลักทุเลออกจากซากรถหรู ที่ไร้ราคาในพริบตา

         อีกด้านหนึ่งปกป้องถอยรถหรูที่ไปยืมรามาขับกลับมาจอดชิดข้างทาง เขาเปิดประตูลงมาจากรถ เดินตรงเข้ามาดูเหตุการณ์แม้ใจหนึ่งจะรู้สึกโล่งอกที่เห็นศัตรูไม่ถึงกับเลือดตกยางออกจนอันตรายถึงชีวิต แต่ความสะใจและชัยชนะที่ได้รับมาก็เอ่อล้นจนเก็บไว้ไม่อยู่ เมื่อเห็นเพลิงหยุงตัวเองยืนขึ้นได้สำเร็จ แม้จะยังโงนเงนไปมาปกป้องก็เหยียดยิ้มร้าย เดินตรงเข้าไปประจันหน้าโดยไม่รอช้า

        “หึ.....สภาพดูไม่ได้เลยนะมึง เอาเป็นว่ากูดีใจที่มึงไม่ตาย แต่งานนี้กูชนะ! ตามสัญญาคืนนี้เฌอเบลล์เป็นของกู!”

         เพลิงได้ฟังดังนั้นก็กำหมัดแน่น ทอดสายตามองปกป้องที่เดินเข้าไปหาเฌอเบลล์ด้วยความแค้นเคือง แต่ความเจ็บปวดทางกายและภาพซากรถตรงหน้ากลับย้ำเตือนว่า คืนนี้เขาพ่ายแพ้จนไม่เหลืออะไรเลยจริง ๆ