INICIAR SESIÓN“ฉันไม่อยากเป็นแค่ภรรยาของนายแล้วนะ... ฉันอยากมีลูก... อยากมีเจ้าตัวเล็กที่เป็นโซ่ทองคล้องใจของเราสองคนจริง ๆ แล้วล่ะเพลิง”สิ้นคำกระซิบที่เอ่ยขอพยานรักจากก้นบึ้งของหัวใจ ดวงตาคมกริบของเพลิง ก็ทอประกายวับวับด้วยความลึกซึ้งและปรารถนาอันเปี่ยมล้น ความตื่นตันและความสุขที่ถาโถมเข้ามาทำให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัวราดกับกลองศึก“พี่แน่ใจนะ... ว่าพร้อมแล้วจริง ๆ?” เพลิงเอ่ยถามเสียงพร่าต่ำ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดพวงแก้มเนียนเจสสิก้าไม่ตอบเป็นคำพูด แต่เธอเลือกที่จะใช้การกระทำเป็นคำตอบแทน สองมือเรียวเล็กประคองใบหน้าคมคายของสามีหนุ่มให้โน้มลงมาหา แล้วเป็นฝ่ายประทับริมฝีปากลงมาก่อนอย่างไร้ความลังเล เพลิงตอบรับสัมผัสนั้นทันที กลีบปากหนากดแนบริมฝีปากอิ่มด้วยความโหยหา จูบดูดดื่มที่เริ่มต้นด้วยความนุ่มนวลค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนและลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ ปลายลิ้นร้อนเกี่ยวพันตวัดหยอกเย้ากันอย่างแนบแน่น จนเพลิงได้ลิ้มรสชาติหวานเจือฝาดของไวน์แดงที่ยังคงหลงเหลืออยู่ผ่านปลายลิ้นของเจสสิก้า รสสัมผัสที่มึนเมาและเย้ายวนยิ่งทำให้สติของทั้งคู่หลุดลอยเสื้อคลุมผ้าไหมซาตินและชุดนอนสายเดี่ยวเนื้อบางพลิ้วหลุดรุ่ยเล
ค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลองอันยาวนานและเต็มไปด้วยรอยยิ้มผ่านพ้นไปด้วยดี แสงไฟนีออนตามท้องถนนเริ่มทอแสงวับแวมยามดึกสงัด รถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวเข้ามาจอดสนิทภายในลานจอดรถใต้คอนโดมิเนียมส่วนตัวของพวกเขาอย่างนุ่มนวล เพลิงดับเครื่องยนต์ ทว่ยังคงนั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัย ปล่อยให้ความเงียบสงบโอบล้อมห้องโดยสารเอาไว้ชั่วขณะ ด้านข้างของเขา เจสสิก้าที่เพิ่งผ่านวันอันเหน็ดเหนื่อยและน่าประทับใจ เอนศีรษะพิงเบาะด้วยความอ่อนล้าเล็กน้อยแต่ใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข“ถึงแล้วนะคุณสามี... เหม่ออะไรอยู่ หือ?” เจสสิก้าหันมาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับเอื้อมมือเรียวมาสัมผัสหลังมือของเขาเบา ๆเพลิงหันไปสบตากับภรรยาคนสวย รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก ทว่าในแววตาสีเข้มคู่นั้นกลับประกายความมุ่งมั่นและจริงจังบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใน เขาไม่ได้ตั้งใจจะใช้ชีวิตเกาะภรรยาหรือยอมเป็นแค่ ‘สามีซีเออีโอสาวพันล้าน’ ไปตลอดชีวิตหรอกนะ... ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องลุกขึ้นมาพิสูจน์ตัวเองอย่างแท้จริง เพลิงกุมมือบางของเจสสิก้าไว้แน่นขึ้น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่มั่นคง“เปล่าหรอก... แค่คิดอะไรเพลิน ๆ น่ะ”ชาย
เสียงหัวเราะอบอุ่นเคล้าเสียงดนตรีคลอเบา ๆ ดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่เปี่ยมด้วยความหวัง มรสุมชีวิตที่โหมกระหน่ำใส่ตระกูลชัยสวัสดิ์ได้พัดผ่านไปจนหมดสิ้นแล้ว เหลือไว้เพียงความรัก ความเข้าใจ และสายใยครอบครัวที่แน่นแฟ้นยิ่งกว่าเดิม พร้อมที่จะก้าวเดินไปสู่อนาคตบทใหม่ที่งดงามและสงบสุขร่วมกันอย่างแท้จริงบรรยากาศภายในห้องประชุมใหญ่ของอาณาจักรธุรกิจตระกูลชัยสวันนี้ เนืองแน่นไปด้วยสื่อมวลชน นักลงทุน และเหล่าผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่ต่างพากันมารวมตัวกันด้วยความตื่นเต้นและอยากรู้อยากเห็นถึงทิศทางของบริษัท หลังจากผ่านพ้นมรสุมครั้งใหญ่มาหมาด ๆ ประตูห้องประชุมเปิดออกอย่างสง่างาม พายุในชุดสูทร่วมสมัยสีเข้มสวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา ก้าวเดินเข้าสู่ห้องประชุมด้วยท่าทางมั่นคงและองอาจ ใบหน้าคมเข้มฉายแววเด็ดเดี่ยวและไร้ซึ่งความลังเลใด ๆณ ตอนนี้... พายุได้ก้าวขึ้นมาดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) สูงสุด ของกลุ่มบริษัทชัยสวัสดิ์แทนที่บิดาอย่างเป็นทางการแล้ว เมื่อพายุก้าวขึ้นยืนที่โพเดียม แสงแฟลชจากกล้องสื่อมวลชนก็สาดส่องระรัวจนสว่างวาบไปทั่วห้อง ชายหนุ่มกวาดสายตามองผู้คนนับร้อยด้วยแววตานิ่งสงบ ก่
“แถมตอนนี้ยังมีบรรดาผู้เสียหายจากเครือข่ายธุรกิจสีเทารวมตัวกันทยอยเข้ามาแจ้งความดำเนินคดีเพิ่มอีกหลายคดี... ส่วนตัวผม ยังไม่ได้เข้าไปเยี่ยมเขาที่เรือนจำหรอกครับ ปล่อยให้ทีมทนายความจัดการเรื่องคดีความตามขั้นตอนไปก่อน... ผมขอเลือกที่จะมาดูแลพี่ก่อน”คำบอกเล่าของน้องชายสะท้อนก้องอยู่ในความเงียบ พายุนิ่งงันไปอึดใจใหญ่ ดวงตาคู่คมที่สะท้อนภาพของเพลิงไหววับด้วยหยาดน้ำตาที่เอ่อคลอขึ้นมา ร่างกายที่บาดเจ็บจากคมกระสุนดูเหมือนจะเจ็บแปลบขึ้นมาน้อยไปเลย เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดร้าวลึกที่บีบคั้นอยู่ในทรวงอก ภาพวันวานเก่า ๆ สมัยที่พวกเขายังเป็นเด็กในอ้อมอกของพ่อ วิ่งวนเข้ามาในหัวราวกับภาพยนตร์ฉายซ้ำ... แม้ราเมศวร์จะเป็นพ่อที่ทะเยอทะยานและหลงมัวเมาในอำนาจจนทำเรื่องเลวร้ายมากมายแค่ไหน แต่ลึก ๆ แล้วเขาก็คือผู้ให้กำเนิดหยาดน้ำตาอุ่น ๆ ไหลรินผ่านหางตาของพายุตกลงบนหมอนสีขาว ความรู้สึกผิดและเสียใจโถมเข้าใส่จนจุกอก พายุเม้มริมฝีปากแน่นพยายามสะกดกลั้นเสียงสะอื้น ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าสั่นเครือเต็มไปด้วยความร้าวราน“กู... กูเสียใจเหลือเกินเพลิง...เสียใจที่พยายามเท่าไหร่ก็ไม่อาจดึงป๊าให้หลุดพ้นจากห
“ขอบคุณนะเจส... ขอบคุณที่เชื่อใจและเลือกผู้ชายคนนี้ ต่อจากนี้ไป... ไม่ว่าอนาคตข้างหน้าจะเจอพายุลูกใหญ่แค่ไหน หรือมีอุปสรรคอะไรรออยู่ ผมขอสัญญาด้วยชีวิตของผมว่า ผมจะปกป้อง ดูแล และรักพี่ให้ดีที่สุด จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากเราออกจากกันได้อีกตลอดไป” เพลิงมองลึกเข้าไปในดวงตาสวยด้วยความมั่นคงและเด็ดเดี่ยว น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยคำสัญญาที่ออกมาจากวิญญาณเจสสิก้าระบายยิ้มทั้งน้ำตา มือบางเอื้อมขึ้นสัมผัสแก้มสากของสามีเบา ๆ “อื้ม... ฉันจะรอฟังคำสัญญานี้เสมอนะคะสามี”ท่ามกลางคราบน้ำตาและรอยแผลจากสงครามชีวิตที่เพิ่งซาลง อ้อมกอดของคนทั้งคู่ในยามนี้คือเครื่องยืนยันอย่างดีว่า... ต่อให้โลกทั้งใบจะหันหลังให้พวกเขา แต่ตราบใดที่มีกันและกัน พวกเขาก็พร้อมจะก้าวผ่านทุกบททดสอบไปได้อย่างแน่นอน ภายในห้องไอซียูปลอดเชื้อที่มีแสงไฟสีนวลส่องสว่างลอดผ่านกระจกใส บรรยากาศเงียบงันถูกปกคลุมด้วยเสียงการทำงานของเครื่องมือแพทย์ที่ดังสม่ำเสมอ เพลิงและเจสสิก้าซึ่งเพิ่งผ่านพ้นมรสุมทางอารมณ์มาหมาด ๆ ยืนมองร่างของพายุทีนอนพักรักษาตัวอยู่บนเตียงคนไข้ผ่านกระจกด้วยแววตาเปี่ยมด้วยความหวังบนเตียงสีขาวสะอาด ร่างสูงสง่าของพายุยังคง
“ฉันไม่ได้ใจร้าย เจส! ฉันกำลังปกป้องลูกต่างหาก! ผู้ชายคนนี้มีแต่จะนำความฉิบหายและอันตรายมาให้แก! ถ้าแกยังดึงดันจะอยู่กับมัน แกก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่!” คุณมณฑาหันมาตวาดใส่ลูกสาวเสียงกร้าวบรรยากาศนิ่งงั้นไปชั่วขณะ แรงกดดันมหาศาลโถมเข้าใส่คนทั้งสาม เพลิงก้มมองพื้นนิ่ง ๆ นัยน์ตารื้นด้วยหยาดน้ำตา ความรักที่มีต่อเจสสิก้าทำให้เขายอมเจ็บปวดเองได้ทุกอย่าง แต่หากการอยู่ของเขาคือภัยอันตรายที่ทำให้ภรรยาต้องถูกแม่ตัวเองตัดขาด... เขาก็ควรจะตัดสินใจอย่างไรดี?ความเงียบงันอันหนักอึ้งเข้าปกคลุมโถงทางเดินหน้าห้องพักฟื้นในชั่วพริบตา คำประกาศิตและคำขาดอันเฉียบขาดของคุณมณฑายังคงก้องกังวานอยู่ในอากาศ ราวกับกำแพงเหล็กหนาที่ตั้งใจจะพังทลายชีวิตคู่ของพวกเขาให้พังครืนลงมา เพลิงค่อย ๆ พยุงร่างของตัวเองลุกขึ้นยืนช้า ๆ ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความเจ็บปวดและรอยแดงบนใบหน้า ดวงตาคมเข้มทอดมองภรรยาด้วยความรู้สึกผิดลึก ๆ เขากำลังจะเอ่ยปากยอมถอยและทำตามคำขาดเพื่อไม่ให้เจสสิก้าต้องลำบากใจกับความขัดแย้งของครอบครัวทว่า... ก่อนที่เพลิงจะได้เอ่ยคำใดออกมา เจสสิก้าก็ก้าวพรวดเข้าไปยืนขวางหน้าสามีไว้อย่างปกป้อง







