20 พี่สาวสายเปย์

เพลิงก้มมองใบหน้าสวยงามแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดของเจสสิก้า ความรู้สึกสิ้นหวังค่อย ๆ กัดกินหัวใจ เขาลงหลุมลึกที่ผู้หญิงคนนี้ขุดไว้เสียแล้ว และหลุมนี้ มันทั้งลึกและชันเกินกว่าที่เขาจะหาทางปีนกลับขึ้นมาได้อีกเลย

เจสสิก้าเดินไปขึ้นรถสปอร์ตคันหรูของเธอ ก่อนจะเปิดประตูฝั่งคนขับค้างไว้ แล้วปรายตามองเพลิงด้วยสายตาเชิงสั่ง เพลิงจำใจต้องก้าวขึ้นไปนั่งข้าง ๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้ รถคันงามเคลื่อนตัวออกไปอย่างเงียบเชียบทว่ารวดเร็ว มุ่งหน้าสู่คอนโดมีเนียมหรูใจกลางเมือง เมื่อรถเลี้ยวลงสู่ลานจอดรถชั้นใต้ดินส่วนตัวที่มีระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาประตูเหล็กอัตโนมัติค่อย ๆ ปิดลง ทันทีที่ไฟแสงสีส้มสว่างขึ้นทั่วบริเวณ ภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็ทำเอาเพลิงถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึง

เบื้องหน้าของเขาคือลานจอดรถกว้างขวางที่เรียงรายไปด้วยรถซูเปอร์คาร์และไฮเปอร์คาร์แบรนด์ระดับโลกนับสิบคัน เรียงกันเป็นแถวยาวจนนับไม่ถ้วน แสงเงสวับจากสีรถที่ได้รับการดูแลอย่างดีสะท้อนเข้าตาเขา...จำนวนรถหรูหราที่จอดอยู่นี่ มีมากกว่าคอลเลกชันสะสมของบิดาเขาเสียอีก

“ลงมาสิ” เจสสิก้าก้าวลงจากรถพร้อมส่งยิ้มเย้ายวน เธอเดินนำเข้าไปหยุดอยู่ตรงกลางลานจอกรถ ก่อนจะโบกมือเบา ๆ

“เลือกเอาสักคันสิเพลิง คันไหนก็ได้ที่นายชอบ”

เพลิงขมวดคิ้วแน่น หันไปมองเธอด้วยความงุนงง “หมายความยังไงครับ?”

“ก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละ นายเป็นสามีของเจสสิก้า บูรณี ราเชล จะให้เดินดินหรือนั่งรถธรรมดาได้ยังไง คนของเจสสิก้าก็ต้องมีรถสปอร์ตหรูแพง ๆ ขับให้สมฐานะสิ”

ความรู้สึกระแวงผุดขึ้นมาในใจของเพลิงทันที เขารู้ดีว่าของฟรีไม่มีในโลก โดยเฉพาะของฟรีที่มาจากผู้หญิงอันตรายอย่างเจสสิก้า

“ผมไม่เอา แค่เงินสามสิบล้านที่พี่ให้มา ผมก็ไม่รู้จะใช้คืนยังไงหมดแล้ว....ถ้าต้องรับรถพวกนี้ไว้อีกผมต้องแลกด้วยอะไรอีก? ผมไม่รับ” เพลิงปฏิเสธทันควัน พร้อมกับถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว

“หึ อย่ามาทำเป็นเกรงใจหน่อยเลยน่าเพลิง ในเมื่อฉันบอกให้เลือก นายก็ต้องเลือก” เจสสิก้าแค่นหัวเราะเบา ๆ แววตาฉายความเด็ดเดี่ยวที่ยากจะปฏิเสธ เธอก้าวขาเข้าไปหาเขาเรื่อย ๆ จนระยะห่างลดเหลือเพียงลมหายใจกั้น

“เจสสิก้า....”

“ฉันไม่ชอบคนดื้อ ในเมื่อนายเลือกไม่ได้งั้นฉันเลือกคันนี้ให้” น้ำเสียงนุ่มนวลแต่กดดันอย่างมหาศาลดังขึ้น เจสสิก้ายื่นมือไปหยิบกุญแจรถซูเปอร์คาร์คันหนึ่งจากตู้กระจกด้านข้าง แล้วดึงมือของเพลิงขึ้นมาก่อนจะยัดกุญแจใส่มือเขา

“คีการ์ดลานจอดรถนี้ก็เป็นของนาย ต่อไปนี้อยากขับคันไหนก็มาเอา....จำไว้ว่านี่ไม่ใช่ข้อเสนอ แต่มันคือคำสั่งของภรรยา”

เพลิงมองกุญแจในมือด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง ก่อนจะถอนหายใจยาวออกมาราวกับยอมจำนนต่อโชคชะตา ในเมื่อปฏิเสธไปก็ไร้ประโยชน์ และผู้หญิงอย่างเจสสิก้าก็ไม่เคยเปิดโอกาสให้ใครพูดคำว่า ไม่ อยู่แล้ว เขาจึงตัดสินใจเดินตรงไปยังซูเปอร์คาร์คันหนึ่งที่จอดอยู่ตรงมุมลานจอดรถ มันคือรถสปอร์ตทรงคลาสสิกโทนสีเรียบหรู แม้จะเป็นแบรนด์ระดับท็อป แต่มูลค่าของมันอยู่ที่ราว ๆ สิบกว่าล้านบาท ซึ่งที่ว่าเป็นคันที่ราคาเบาที่สุด ในลานจอดรถส่วนตัวแห่งนี้แล้ว เพลิงชี้ไปที่รถคันนั้น

“ผมเอาคันนี้แล้วกัน”

เจสสิก้าปรายตามองตามนิ้วของเขา ก่อนจะแค่นหัวเราะในคอรอยยิ้มมุมปากขยับขึ้นอย่างรู้ทัน เธอเดินเข้าไปหยุดอยู่ข้างกายเขา แล้วมองเพลิงด้วยสายตาขับขันผสมเอ็นดู

“เพลิง....นี่มันไม่สมกับเป็นนายเลยนะ ระดับนายเพลิง ชัยสวัสดิ์คนที่เคยขับซูเปอร์คาร์หลายสิบล้านอัดเลย์เอาต์พังยับอย่างไม่เสียดาย แต่กลับเลือกคันที่ถ่อมตัวที่สุดในลานจอดรถของฉันเนี่ยนะ? เกรงใจฉันหรือพยายามเซฟตัวเองกันแน่” เจสสิก้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ายวน

เพลิงเม้มริมฝีปากแน่นไม่ตอบคำถามนั้น เพราะสิ่งที่เธอพูดมันถูกต้องทุกอย่าง เขาเลือกคันนี้เพราะไม่อยากให้ หนี้พันธะ ของตัวเองพวกพูนไปมากกว่านี้ต่างหาก เจสสิก้ามองท่าทางฮึดฮัดแต่ทำอะไรไม่ได้ของชายหนุ่ม เธอไม่คิดจะเซ้าซี้หรือต้อนให้เขาจนมุมไปมากกว่านี้ หยิบกุญแจของรถคันนี้ดังกล่าวมาจากตู้เก็บกุญแจแล้วส่งมอบใส่มือเขาอย่างอารมณ์ดี

“เอาเถอะ ถือว่าคันนี้เป็นรถซ้อมมือไปก่อนแล้วกัน กุญแจเป็นของนายแล้ว พรุ่งนี้ขับพาฉันไปทำงานด้วยนะคุณสามี” เจสสิก้าตบหลังมือเขาเบา ๆ แววตาคู่สวยทอประกายอย่างเห็นได้ชัด

เสียงโทรศัพท์มือถือของเพลิงดังขึ้น ขัดจังหวะบรรยากาศอันน่าอึดอัดในลานจอดรถ เพลิงหยิบขึ้นมาดูหน้าจอ เมื่อเห็นชื่อพายุ จึงรีบกดรับสายทันที

“ว่าไงพี่พา”

[เพลิง พรุ่งนี้ป๊าจะเดินทางกลับมาจากญี่ปุ่นแล้วนะ ป๊ายังไม่รู้เรื่องรถลูกรักที่มึงขโมยไปขับอัดพังยับ แต่พรุ่งนี้มึงต้องเข้ามาหาป๊าที่บ้านเตรียมตัวให้ดีล่ะมึง] น้ำเสียงเข้มจริงจังของพายุส่งมาจากปลายสาย

เพลิงรู้สึกเหมือนก้อนเนื้อในอกกระตุกวูบ ในยามโกรธของคุณราเมศวร์ผู้เป็นพ่อ เป็นที่เขาหวาดกลัวมาตลอด หากท่านรู้เรื่องรถยนต์คันโปรดที่เขาเอาไปก่อเรื่องไว้ พรุ่งนี้เขาอาจจะถูกตัดออกจากกองมรดกของตระกูลแน่ ๆ

“ครับพี่....พรุ่งนี้ผมจะเข้าไปหาป๊า” เพลิงตอบรับเสียงเรียบ ก่อนจะกดวางสายไปอย่างหนักใจ