19 แม่เสือสาวอันตราย

“อย่าบอกนะว่า....!?” เฌอเบลล์หน้าซีดลงทันตา

“ใช่จ้ะ ภรรยาที่เพลิงพูดถึง คือฉันเอง....”เจสสิก้าเอียงคอมองเฌอเบลล์ด้วยสายตาเวทนา “เพลิงเพิ่งบอกไม่ใช่เหรอว่าเขามีภรรยาแล้ว คนมีสมองและศักดิ์ศรีพอ เขาไม่มายืนงอแงขอความรักจากผู้ชายที่มีเจ้าของแล้วหรอกนะ เธอควรรู้ว่าเวลาไหนคสรถอย...ถอยออกไปอย่างผู้หญิงมีราคา”

คำพูดนิ่ม ๆ แต่ตบหน้าเฌอเบลล์เข้าอย่างจัง ชายหนุ่มอย่างน่านฟ้าทำได้เพียงยืนนิ่งกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคน รู้ดีว่าเมื่อแม่เสือสาวอย่างเจสสิก้าลงสนามด้วยสมอง ไม่มีทางที่เฌอเบลล์จะรับมือไหว

“กลับไปหานายปกป้องของเธอเถอะเฌอเบลล์ เพราะตอนนี้เพลิงเป็นของฉัน ทั้งตัว....และพันธะ” เจสสิก้าปรายตามองพร้อมเอ่ยปากไล่เสียงเรียบ

“พี่เจสสิก้า!”

เฌอเบลล์เค้นเสียงออกมาจากลำคอที่แห้งผาก ใบหน้าเนียนหวานบัดนี้ซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด เธอจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความช็อกและเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด ผู้หญิงที่เพลิงเรียกว่าภรรยาและยอมสยบให้ กลับกลายเป็นเจสสิก้า ลูกพี่ลูกน้องสายเลือดเดียวกัน.... คนที่เธอเกลียดขี้หน้าและแข่งขันด้วยมาตลอดตั้งแต่จำความได้

“ตกใจอะไรขนาดนั้นเหรอจ๊ะน้องเบลล์ ญาติผู้พี่คนนี้คงลืมบอกไปสินะ ว่าของเล่นชิ้นไหนที่พี่เล็งไว้ มันไม่เคยหลุดมือไปถึงเด็กเมื่อวานซืนหรอก” เจสสิก้ายกยิ้มทรงเสน่ห์ สายตาที่มองลงมาเต็มไปด้วยความเหนือกว่าอย่างผู้ชนะ

“เพลิง! นี่มันเรื่องอะไรกัน เพลิงเอาผู้หญิงร้ายกาจคนนี้มาแต่งงานด้วยเนี่ยนะ! เพลิงไม่รู้หรอกว่าพี่เจสร้ายกาจแค่ไหน” เฌอเบลล์หันไปตวาดใส่เพลิงทั้งน้ำตา ตัวสั่นเทาด้วยความอับอายจนแทบเก็บอาการผู้แพ้ไม่อยู่

“หยุดโวยวายได้แล้วเฌอเบลล์ ไม่ว่าจะเป็นใคร มันก็ไม่เกี่ยวกับเธออีกต่อไป ถอยไปซะ” เพลิงตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็นชาและราบเรียบ แววตาของเขามองเธอเหมือนคนแปลกหน้า

คำพูดไร้ความแยแสของเพลิง บวกกับรอยยิ้มสมเพชของเจสสิก้าเหมือนบดขยี้ศักดิ์ศรีของเฌอเบลล์จนแหลกละเอียด เจสสิก้าก้าวเข้ามาหาญาติผู้น้องอีกหนึ่งก้าว กระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจที่ทำให้เฌอเบลล์ถึงกับขนลุกซู่

“ไปเล่นที่อื่นไปเบลล์ คนอย่างเธอไม่มีทั้งสมองพอจะคู่กับเพลิงหรอก รีบไสหัวไปซะก่อนที่พี่จะโทรตามคุณน้าแล้วบอกว่าลูกสาวคนสวยของเขามายืนประจานตัวเองไล่ตามผู้ชายที่มีเจ้าของแล้วกลางถนน”

เฌอเบลล์กำหมัดแน่นริมฝีปากสั่นระริก เธอสู้บารมี สู้ความเด็ดขาดของเจสสิก้าไม่ได้เลยสักทาง สุดท้ายความพ่ายแพ้ก็บีบให้เธอต้องกลืนน้ำลายลงลำคอ ยอมถอยหลังออกมาอย่างหมดรูป

“เบลล์ เดี๋ยวฉันไปส่ง”น่านฟ้าที่นั่งดูเหตุการณ์ในรถอยู่นานรีบก้าวลงมาแทรกกลาง เขาแตะข้อศอกหญิงสาวเบา ๆ ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้เพลิงและเจสสิก้าเป็นเชิงขอตัว

เฌอเบลล์สะบัดหน้าหนีสะอื้นไห้แล้วยอมก้าวขึ้นรถไปกับน่านฟ้าแต่โดยดี ทิ้งไว้เพียงความพ่ายแพ้ที่กัดกินหัวใจ และสายตาคมกริบของแม่เสือสาวอย่างเจสสิก้าที่ยืนมองตามหลังไปพร้อมกับชัยชนะอย่างสมบูรณ์แบบ เสียงรถสปอร์ตของน่านฟ้าขับเคลื่อนออกไปค่อย ๆ เงียบหายไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบที่แสนอึดอัดระหว่างเพลิงกับเจสสิก้า เพลิงยืนนิ่งแววตาคมดุจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงฉายชัดในหัว วิธีการที่เจสสิก้าใช้สยบเฌอเบลล์ทั้งคำพูดที่เรียบเนียน ท่าทีที่นิ่งสงบแต่น้ำคำกลับเชือดเฉือดถึงทรวง มันคือการฆ่าคนให้ตายทั้งเป็นโดยไม่ต้องลงมือตบตีเลยสักนิด

‘แม่เสือสาวอันตราย’ คำลือที่คนในวงการพูดถึงเธอ เพลิงเคยคิดว่ามันคงเป็นเพียงคำเปรียบเปรยของพวกผู้ชายที่สู้เธอไม่ได้ แต่ในวินาทีนี้กิตติศัพท์ของเธอ ทำให้เขารู้ซึ้งว่าเขาประเมินผู้หญิงคนนี้น้อยเกินไปมาก เจสสิก้าร้ายกาจกว่าที่เขาคาดไว้หลายเท่าตัว

“มองฉันด้วยสายตาแบบนั้นหมายความว่ายังไง? หรือว่า....เสียดายยัยเด็กนั่นขึ้นมาจริง ๆ” เจสสิก้าหมุนตัวหันกลับมาหาเพลิง รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้าสวยคม แต่แววตาคู่สวยนั้นกลับเยือกเย็นจนน่าขนลุก

“พี่มันอันตรายกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลย เจสสิก้า” เพลิงเค้นเสียงพูด น้ำเสียงติดแหบแห้ง

“อันตราย?  ฉันแค่เสนอความจริงให้เด็กน้อยนั่นฟังต่างหาก คนเราถ้ารักจะเล่นเกมใหญ่ ก็ต้องใช้สมองไม่ใช่ใช้แต่อารมณ์เหมือนญาติผู้น้องของฉัน” เจสสิก้าหัวเราะในคอเบา ๆ ก้าวเข้ามาใกล้เพลิงอีกนิดจนได้ยินเสียงหายใจ

เพลิงกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความรู้สึกเย็นวาบวิ่งแล่นไปทั่วไขสันหลังเงินสามสิบล้านที่อยู่ในมือเขาตอนนี้ จากที่เคยคิดว่ามันคือทางรอด เดียวที่จะทำให้พ่อยอมให้อภัย แต่บัดนี้เขากลับรู้สึกเหมือนมันคือ ตรวนเหล็ก หนาหนักที่เจสสิก้าใช้ล่ามคอเขาไว้ เขากำลังตกเป็นเหยื่อ ....และที่น่ากลัวที่สุด คือเขาเดินเข้าไปในกับดักของเธอเองด้วยความยินยอม

“จำไว้นะเพลิง สามสิบล้านของฉัน ไม่ใช่เงินกู้....แต่มันคือค่าตัวของนาย ค่าพันธะ และค่าความซื่อสัตย์ที่นายต้องจ่ายให้ฉันคนเดียว ต่อจากนี้” เจสสิก้ายื่นมือมาจับคางของชายหนุ่มให้สบตาเธอตรง ๆ