21 ทำป๊าโมโห

เจสสิก้าที่ยืนกอดอกฟังอยู่ข้าง ๆ ยิ้มออกมาเบา ๆ ราวกับว่าอ่านความคิดของเขาออกทั้งหมด เธอเดินเข้ามาใกล้แล้วยื่นมือไปจับเนกไทของเพลิง ปรับให้มันเข้าที่อย่างนิ่งนวล

“คุณราเมศวร์จะกลับจากญี่ปุ่นพรุ่งนี้งั้นเหรอ? ดีเลยสิ ครบกำหนดที่นายต้องเอาเงินสดสามสิบล้านไปคืนท่านพอดี”เจสสิก้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

“พี่หมายความว่าไง?” เพลิงขมวดคิ้วมองหน้าเธออย่างระแวง เขาชักจะเริ่มกลัวผู้หญิงคนนี้เสียแล้ว

“หมายความพรุ่งนี้ ฉันจะเดินทางไปบ้านชัยสวัสดิ์พร้อมกับนายไง ฉันไม่ได้แค่จะไปเป็นเพื่อนนายเท่านั้นนะเพลิง....แต่ฉันจะไปประกาศให้คุณพ่อสามีและคนในบ้านชัยสวัสดิ์รับรู้ด้วยตัวเอง ว่านายเป็นสามีของเจสสิก้า” เจสสิก้าสบตาเพลิงอย่างท้าทาย รอยยิ้มของแม่เสือสาวฉายชัดถึงความมั่นใจในตัวเอง

เพลิงยืนอึ้งไปกับความใจเด็ดและความมั่นใจอันน่ากลัวของผู้หญิงคนนี้ เขาเริ่มรู้แล้วว่า การที่เจสสิก้าก้าวเข้ามาในชีวิตเขา ไม่ใช่แค่เรื่องความรักหรือการช่วยเหลือ....แต่มันคือการประกาศศักดาและความเป็นเจ้าของที่ไม่มีใครหน้าไหนจะปฏิเสธเธอได้อีกต่อไป

รถสปอร์ตคลาสสิกคันนั้นคือแก้วตาดวงใจของคุณราเมศวร์แม้ปากจะบอกว่ายกให้เพลิงไปแล้ว แต่ทุกคนในบ้านชัยสวัสดิ์ต่างรู้ดีว่ามันมีคุณค่าทางจิตใจ ต่อผู้เป็นพ่อมากแค่ไหน

ทันทีที่รถยนต์คันหรูของเพลิงเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์ บรรยากาศรอบตัวก็หนักอึ้งลงอย่างเห็นได้ชัด เจสสิก้าที่นั่งข้าง ๆ หันไปมองชายหนุ่มด้วยสายตาห่วงใย

“พร้อมไหมเพลิง? ฉันเชื่อว่าพ่อนายจะเข้าใจ”

เพลิงสูดหายใจเข้าลึกพยักหน้ารับคำของหญิงสาวอย่างมุ่งมั่น ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานใหญ่ของบ้าน ซึ่งคุณราเมศวร์กำลังนั่งตรวจเอกสารด้วยสีหน้าเรียบตึง หลังจากกลับจากญี่ปุ่นท่านก็ต้องมานั่งเคลียร์เอกสารไม่ได้หยุดพักอย่างที่ควรจะเป็นเลย

“สวัสดีครับป๊า....ผมคิดว่าป๊ากลับมาเหนื่อย ๆ จะพักสักวัน”

“ถ้าป๊าพัก แล้วพวกแกจะเอาเงินที่ไหนใช้ล่ะ”

“ป๊าครับ....ผมมีเรื่องสำคัญจะสารภาพ” ร่างสูงของลูกชายคนเล็กก้าวเข้าไปหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงาน ก้มหน้ารับความผิดอย่างไม่คิดจะแก้ตัว ขณะที่เจสสิก้ายืนอยู่ข้างหลังเยื้องไปเล็กน้อย เตรียมรับสถานการณ์

“มีอะไรก็ว่ามา อย่าอ้อมค้อม” เสียงทรงพลังของคุณราเมศวร์เอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากเอกสาร

“เรื่องรถ....คันที่ป๊ายกให้ผม ผมทำมันพังแล้วครับ พังยับเยินจนไม่เหลือชิ้นดี” เพลิงกลืนน้ำลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะกลั้นใจพูดความจริง

แก๊ก!

ปากกาในมือของท่านถูกวางบนโต๊ะทันที ดวงตาคู่คมทรงอำนาจช้อนขึ้นมองลูกชายคนเล็ก ความเงียบปกคลุมห้องทำงานไปชั่วขณะ ก่อนที่ความโกรธจัดจะแผ่ออกมาจนเจสสิก้าสัมผัสได้ถึงรังสีความตึงเครียด

“แกว่าอะไรนะ!? รถคันนั้นฉันใช้เวลาหาเป็นปี ๆ แม้จะยกให้แก แต่แกก็รู้ว่ามันมีความหมายกับฉันแค่ไหร! แล้วแกเอาไปขับท่าไหนถึงได้ทำพังยับขนาดนั้นเพลิง!” คุณราเมศวร์ลุกขึ้นเต็มความสูง มือสองข้างกุมขอบโต๊ะแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน

“ผมขอโทษครับป๊า ผมยอมรับผิดทุกอย่าง” เพลิงยกมือไหว้ ทอดสายตามองผู้เป็นพ่อด้วยความรู้สึกผิดจากใจ

“ขอโทษแล้วมันได้รถกูคืนมาไหม! ไอ้ลูกเวร!” เสียงตะคอกดังลั่นห้อง ทำเอาบรรยากาศร้อนระอุขึ้นมาทันที

เจสสิก้าเห็นท่าไม่ดี จึงตัดสินใจก้าวออกมาข้างหน้าเล็กน้อย ยกมือไหว้อย่างนอบน้อมเพื่อช่วยไกล่เกลี่ย “คุณลุงคะ... เจสต้องขอโทษด้วยนะคะที่ถือวิสาสะพูด แต่เหตุการณ์ครั้งนี้มันเป็นอุบัติเหตุจริง ๆ ค่ะ เพลิงเขาไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้นเลย และตลอดทางที่มาที่นี่ เขาก็กังวลและรู้สึกผิดกับคุณลุงมากจริงๆ ค่ะ”

คุณราเมศวร์หรี่ตามองเจสสิก้า อารมณ์โกรธยังคงพุ่งสูง แต่ก็ยอมตวาดใส่ลูกชายต่อโดยไม่ลามปามมาถึงหญิงสาว

“มึงมันใช้ไม่ได้! ของสำคัญขนาดนั้นมึงยังดูแลไม่ได้เลย!”

เพลิงก้มหน้ารับฟังคำต่อว่าของผู้เป็นพ่ออย่างสงบนิ่ง เขาไม่คิดจะแก้ตัวหรือโยนความผิดให้ใครเพราะรู้ดีว่าอุบัติเหตุครั้งนี้ สร้างความเสียใจให้ผู้เป็นบิดามากแค่ไหน

“ผมรู้ครับว่ามันเทียบกับความเสียใจของป๊าไม่ได้ แต่ผมขอรับผิดชอบทั้งหมด” เพลิงหยิบกระเป๋าเอกสารหนังหรูหราที่ถือติดมือมาด้วยขึ้นมาวางบนโต๊ะทำงานของบิดาก่อนจะเปิดออก เผยให้เห็นเช็กเงินสดมูลค่ารวมสามสิบล้านบาทออกมาวางตรงหน้าบิดา

คุณรามเมศวร์ชะงัก สายตาหรี่มองตัวเลขบนเอกสารการเงินตรงหน้า ความโกรธบนใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจอย่างรวดเร็ว

“สามสิบล้าน? แกไปเอาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน อย่าบอกนะว่า....ไปขอจากพายุมา พี่ชายแกมันดีแต่คอยให้ท้ายแก คอยเช็ดน้ำตาให้แกตลอด คิดว่ามีพายุคอยหนุนหลังแล้วจะทำอะไรก็ได้หรือไง!” คุณราเมศวร์ขมวดคิ้วแน่นจ้องหน้าลูกชายคนเล็กอย่างจับผิด ก่อนจะพ่นลมหายใจเหยียด ๆ

“ไม่ใช่ครับป๊า....เงินก้อนนี้ ไม่ของพี่พา และไม่ใช่เงินสำรองของบริษัทด้วย” เพลิงเงยหน้าขึ้น สบตากับผู้เป็นบิดาด้วยสายตาจริงจัง

“แล้วมันเป็นเงินใคร!”