LOGINบทที่ 9
“พี่สอนหนูเหมือนเมื่อกี้ได้ไหมคะ...นะคะพี่มังกร”
ในเมื่อเธอกล้าขอ เขาก็จัดให้เลยทันที น้ำเสียงออดอ้อนกับสายตาเว้าวอนนั้นมันช่างยั่วยวนจนทนไม่ไหว มังกรโน้มตัวเข้าใกล้แล้วประกบริมฝีปากลงบนความอวบอิ่มของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งหนักหน่วงและอ่อนหวานปะปนกันไป
จากตอนแรกที่สนใจเธออยู่แล้ว…พอเธอเป็นฝ่ายยั่วยวน มันก็ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกให้สนใจเธอมากขึ้นกว่าเดิม ก็เธอน่ะ หอมหวานไปทั้งตัว ผิวพรรณนุ่มนิ่มจนอยากจะฟัดให้ช้ำไปทั้งตัว เมื่อวานที่บังเอิญเจอกันเขาอุตส่าห์คีพลุคทำเป็นเข้มทั้งที่ในใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกจากอก
ก็ใครจะไปคิดว่าวันนี้จะได้เจอเธออีกครั้ง...แถมยังได้ใกล้ชิดจนแถมจะสิงร่างกันอยู่แล้ว
“งั้นไปดูมังกรพ่นไฟที่ห้องพี่ไหม”
มังกรละใบหน้าออกเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงแหบพร่า นิ้วโป้งหนาลูบคลึงริมฝีปากนุ่มเบา ๆ อย่างยั่วยวน
“ไปค่ะ”
แทนที่จะปฏิเสธแต่เรเน่กลับตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด ก็อย่างที่บอกว่าเธออยากรู้อยากลอง หากเขาสอนเธอไม่ได้...เธอก็อาจจะไปขอให้คนอื่นสอน
เพราะพี่ชายเรเน่ (ราม) เคยสอนไว้ว่า เรื่องเซ็กเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ ไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย มนุษย์เป็นสัตว์สังคมมีความใคร่ความอยากเป็นธรรมดาแต่ทั้งหมดทั้งมวลต้องอยู่ที่ความเหมาะสมด้วย เพราะฉะนั้นใครจะหาว่าเธอแรดละก็...ขอไม่เถียงก็แล้วกัน เพราะถ้ามัวแต่เรียบร้อยอย่างที่แม่เคยสอนละก็ ชาตินี้คงไม่มีแฟนอย่างคนอื่นแน่ ๆ
“หึ!”
กูละอย่างชอบผู้หญิงแบบนี้เลยว่ะ มังกรคิดในใจ
มังกรหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง มือหนาดึงร่างบางให้ลุกตามขึ้นมาอย่างง่ายดาย เรเน่โซเซเล็กน้อยจนต้องตวัดแขนเรียวกอดรอบเอวแกร่งเอาไว้แน่นราวกับกลัวจะล้ม ดวงตากลมโตเงยขึ้นสบคนตรงหน้าแล้วส่งยิ้มแหยะ ๆ อย่างเขินอาย ทว่าในอกกลับเต้นแรงราวจะทะลุออกมา
“หนูเมา~”
“อย่าไปเมาแบบนี้กับใครอีกนะ” มังกรว่าพึมพำในลำคอ ก่อนจะเสมองไปทางอื่นแล้วค่อย ๆ ประคองเธอออกจากร้านทันที
ก็ถ้าเมาแล้วทำตัวน่ารักขนาดนี้มันอันตรายเกินไป เกรงว่าเธอจะโดนอุ้มเข้าห้องแบบที่เขากำลังทำตอนนี้ไงล่ะ
@คอนโดมังกร
“น้องเรเน่...ตื่นก่อนน”
เสียงทุ้มเรียบนิ่งเอ่ยเรียกพลางใช้นิ้วสากสะกิดแก้มใสเบา ๆ ก็หญิงสาวที่เอ่ยปากบอกเองว่าอยากมีอะไรกับเขา แต่ดันหลับสนิทตั้งแต่ก้าวขึ้นรถจนถึงคอนโด ร่างสูงจึงจำใจอุ้มเธอขึ้นมาถึงห้องแล้วนั่งรอเธอตื่นอยู่หลายนาทีทว่าคนที่เป็นต้นเหตุทำให้อารมณ์หื่นกามของเขาพลุ่งพล่านดันหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวสะงั้น
คิ้วเข้มของมังกรขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ทั้งหงุดหงิดทั้งขำในความขี้เซาของเธอ ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มจาง ๆ อย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะเอนตัวพิงโซฟา มองใบหน้าที่กำลังหลับใหลด้วยสายตาที่อ่านยาก
“เฮ้ออ มาทำให้กูเงี่ยxแล้วก็หลับทิ้งกู...แม่งง กินแห้วอีกแล้วมังกรเอ๊ย”
มังกรถอนหายใจหนัก ๆ ก่อนจะยกมือเสยผมแล้วถึ่งศีรษะตัวเองอย่างหัวเสีย เขาอุตส่าห์ใจชื้น นึกว่าคืนนี้จะได้ปลดปล่อยสมใจ ที่ไหนได้…ถูกเธอหลอกซะอย่างนั้น
เขาพ่นลมหายใจแรง ๆ ก่อนจะตัดใจหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วหมุนตัวเดินตรงเข้าห้องน้ำทันที ถ้าอาบน้ำเสร็จแล้วเธอยังไม่ตื่นนะ กูจะปลุกมาสั่งสอนยันเช้าเลย โทษฐานที่มาให้ความหวังกันเล่น ๆ หึ่ย!
ผ่านไปหลายนาที…นานพอที่จะทำให้ฤทธิ์แอลกอฮอล์คลายลงจนร่างบางสะดุ้งตื่น เรเน่ค่อย ๆ ดันกายลุกขึ้นนั่ง ดวงตากลมโตกวาดมองรอบห้องที่ไม่คุ้นตา ใจดวงน้อยเริ่มเต้นถี่รัว ความสงสัยจนต้องลุกเดินอย่างทุลักทุเลสำรวจไปทั่ว
เสียงน้ำจากฝักบัวดังลอดออกมาจากประตูห้องน้ำ ปลุกสัญชาตญาณให้เธอขยับเท้าเข้าไปใกล้หวังจะเข้าไปล้างหน้าล้างตา ทว่าก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมแตะลูกบิด เสียงสายน้ำก็พลันเงียบลง
แกร่ก!
ประตูห้องน้ำถูกผลักเปิดออกช้า ๆ ปรากฏกายชายร่างสูงโปร่งในสภาพเปียกชื้น โดยมีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอว หยดน้ำเกาะพราวตามแผงอกกว้างและกล้ามท้องแกร่ง
“อ๊ะ!”
เรเน่เผลอสะดุ้งพร้อมถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ดวงหน้าสวยแดงก่ำร้อนผ่าวเมื่อสบเข้ากับแววตาคม ริมฝีปากหยักของมังกรยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย มองเธออย่างเรียบนิ่งแต่กลับเจือรอยเจ้าเล่ห์คล้ายกำลังขำกับท่าทางตื่นตระหนกของคนตัวเล็กตรงหน้า
“ตื่นแล้วเหรอ?” มังกรโน้มเข้าใกล้กระซิบข้างหูเธอเบา ๆ “ยังอยากลองอยู่ไหม...ครับ?”
ว่าเสร็จก็หันมายิ้มมุมปากทำให้จมูกโด่งของเขาสัมผัสกับแก้มนวลของเธอทันที เรเน่เห็นแบบนั้นก็รีบผงะกายออกด้วยความตกใจ เธอมองเขาแน่นิ่งพลางขมวดคิ้วแน่นแล้วเม้มริมฝีปากแน่นอย่างชั่งใจ
เรเน่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น เธอไม่ได้เมาจนไร้สติขนาดนั้นแต่ที่ตกใจเพราะไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะรูปร่างดีขนาดนี้ ภายนอกเขาคือสเปคที่โดนใจเธอสุด ๆ ไม่คิดว่าภายใต้ร่มผ้า...เขาจะดูดีขนาดนี้
“ลองอะไรคะ?” ทำเป็นไขสือราวกับเด็กสาวไร้เดียงสา ทั้งที่ความจริงแล้วเธอกำลังตะโกนบอกเขาในใจว่า...หนูพร้อมแล้วค้า!!
“ลองเป็นของพี่ไง” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลน่าหลงใหลเอ่ยขึ้นพร้อมกับดึงเธอเข้ามาชิดกับแผงอกแกร่ง “เราขอให้พี่สอน...”
“แล...แล้วพี่จะสอนหนูยังไง?”
เรเน่เงยใบหน้าขึ้น ดวงตากลมโตสั่นระริก มือน้อยกำแน่นราวกับจะยึดตัวเองไม่ให้สั่นคลอน หัวใจเจ้ากรรมก็เต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่ร่างสูงโน้มเข้ามาใกล้
“ถ้าอยากรู้...ก็บอกพี่มาก่อนว่าเราพร้อมแล้ว” มังกรตอบอย่างมีชั้นเชิง
“หนู...อยากกลับคอนโดแล้ว”
“หื้ม? แล้วพี่ละครับ?”
คิ้วหนาขมวดแน่นเมื่อไม่ถูกใจกับคำตอบของเธอสักเท่าไหร่ ก็ตอนแรกเป็นเธอเองไม่ใช่หรอที่อ่อยเขา บอกว่าอยากได้เขา แล้วทำไมถึงงอแงจะกลับห้องล่ะ...จ้างล้านมังกรก็ไม่ปล่อยออกห้องนี้ได้ง่าย ๆ หรอก
“วันหลังก็ได้นิคะ”
อยู่ ๆ ก็เกิดกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะท่าทางเจ้าเล่ห์ของเขาทำให้เธอรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องอย่างบอกไม่ถูก
“แต่เราทำให้พี่มีอารมณ์วันนี้นี่น่า”
พรึ่บ!
มังกรไม่ว่าเปล่า แขนแกร่งรัดร่างบางแน่นก่อนจะช้อนเธอขึ้นลอยกลางอากาศ ราวกับว่าเธอเป็นเพียงตุ๊กตาตัวน้อยในอ้อมแขนของเขา
“ว้ายย~!”
เรเน่อุทานเสียงหลง มือเล็กรีบกอดลำคอคอแกร่งโดยอัตโนมัติ หัวใจดวงน้อยเต้นถี่จนแทบทะลุอก
ขายาวก้าวฉับ ๆ เข้าไปในห้องนอนที่มืดสลัวมีเพียงแสงไฟหัวเตียงส่อง แผ่นหลังเนียนสัมผัสกับผ้าปูเย็นนุ่มที่ส่งกลิ่นหอมบ่งบอกถึงความเป็นชาย มังกรขึ้นมาคร่อมร่างเล็กทันทีก่อนจะโน้มตัวเข้าใกล้ ดวงตาคมกริบจับจ้องคนใต้ร่างไม่วางตา
“พะ...พี่มังกร อื้ออ!”
เสียงหวานอันขาดห้วนเอ่ยเบา ๆ ก่อนจะถูกอีกฝ่ายกลืนกิน เรียวปากหยักดูดดึงเนื้อปากนุ่มของหญิงสาวอย่างหื่นกระหาย จากตอนแรกที่ร่างกายพยายามขัดขืนเพราะไม่ทันตั้งตัว ทว่าตอนนี้...มือเล็กกลับยกขึ้นโอบลำคอแกร่งแล้วอ้าปากรับลิ้นร้อนที่พยายามเข้ามากวาดล้อมความหวานในโพรงปากเล็ก
เสียงครางทุ้มของทั้งสองดังในลำคอสลับกับเสียงดูดปากของกันและกันอย่างเร่าร้อน มือหนาเลื่อนลูบไล้เรือนร่างตามสัดส่วนเว้าโค้งอย่างแผ่วเบา ก่อนจะจับเรียวขาเล็กให้กางออกพลางขย้ำเบา ๆ อย่างปลุกเร้าอารมณ์
“อื้มม”
ไม่นานทั้งสองก็ผละออกจากกัน ดวงตาคมสบกับดวงตาใสซื่อพร้อมกระตุกยิ้มอย่างชอบใจ ก่อนจะซุกใบหน้าหล่อลงซอกคอระหงส์พลางขบเม้มเบา ๆ อย่างเย้ายวน
“ตัวหอมจัง” มังกรละใบหน้าจากซอกคอขาวเนียนแล้วเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“หนูไม่เคยนะ”
เรเน่รีบบอกหวังให้เขาอ่อนโยนกับเธออีกนิด ไม่ต้องรีบ...ค่อยเป็นค่อยไปให้เธอได้ปรับตัวหน่อย
“พี่รู้ว่าเราไม่เคย...และอยากลองกับพี่ ใช่ไหมครับ?” มังกรเว้นระยะให้เธอตอบ
“ค่ะ พี่หล่อ ถึงจะเสียครั้งแรกให้พี่ หนูก็ไม่เสียดาย...แต่พี่ช่วยอ่อนโยนกับหนูหน่อยได้ไหมคะ?”
“ครับ...แต่ถ้าเราดื้อ พี่จะดุนะครับ”
จะให้คนอย่างมังกรอ่อนโยนเรื่องบนเตียงงั้นเหรอ? เธอคงจะขอผิดคนแล้วมั้ง แต่อย่างไรก็ตามเขาจะพยายามทะนุถนอมเธอก็แล้วกัน จะพยายามสร้างความประทับใจแรกให้ดีที่สุดเผื่อว่าจะมีครั้งต่อไปอีก...
***********************
แค่หล่อก็ชนะใจน้องแล้วค้าาา5555
ไม่ใช่คนเรียบร้อย แต่เป็นคนร้อยเรียบค่ะ
**********************
ฝากกดหัวใจ + คอมเม้นต์ + กดแชร์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
อย่าลืมกดติดตามไรท์ไว้ด้วยน้า เพื่อจะได้ไม่พลาดเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ
บทที่ 24ภายในอาคารเรียนชั้น 5 ของตึกวิศวกรรมศาสตร์เต็มไปด้วยเหล่านักศึกษาชายที่เพิ่งทยอยออกมาหลังเลิกคลาส เสียงพูดคุย เฮฮา และหยอกล้อกันดังระงมไปทั่วโถงทางเดิน บรรยากาศคึกคักอย่างที่มักจะเป็นเสมอเมื่ออาจารย์ปล่อยคลาสตรงเวลาทว่าท่ามกลางความจอแจนั้น กลับมีร่างสูงในชุดนักศึกษาสีขาวสะอาดกับกางเกงสแลคสีเข้มยืนพิงกับเสาปูนต้นใหญ่แววตาคมเข้มจดจ้องมายังประตูทางออกไม่ละสายตาชายร่างสูงพ่นลมหายใจออกทางปากเบา ๆ ราวกับกำลังพยายามบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง ทั้งที่ในความเป็นจริงไฟโทสะกลับกำลังปะทุอยู่ในอก และเหตุผลเดียวที่ทำให้เขามายืนอยู่ตรงนี้ก็เพราะตั้งใจจะมาเช็กบิลกับไอ้คนปากพล่อยที่บังอาจใส่ร้ายเขาว่าเป็นเพลย์บอย ควงผู้หญิงไม่เว้นวัน…“ไอ้เก่ง!!...มึงมานี่!”เสียงทุ้มที่แฝงด้วยแรงกดดันและความน่าเกรงขามดังขึ้นทันทีที่สายตาคมเหลือบเห็นรุ่นน้องของตัวเองกำลังเดินกอดคอเพื่อนออกจากห้องเรียนพร้อมเสียงหัวเราะคิกคัก โดยไม่รู้เลยว่า…ในอีกไม่กี่วินาทีต่อจากนี้ รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าอาจถูกแทนที่ด้วยน้ำตาก็เป็นได้“พี่ชายย มายืนเก๊กทำไมตรงนี้ครับพี่”เก่งรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหามังกรพร้อมเอ่ยแซวอย่างที่ทำท
บทที่ 23พรึ่บ!เสียงหนังสือปึกใหญ่ถูกพับประกบกันทันทีที่โจทย์ข้อสุดท้ายเสร็จ ชายหนุ่มที่นั่งหลังตรงเหลือบมองหญิงสาวที่หมอบซบโต๊ะกลางโซฟาราวกับคนหมดแรงทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยจากตอนแรกที่ยืนยันเสียงแข็งว่าจะให้เขาสอนทำการบ้าน ทว่าพอเอาเข้าจริงกลายเป็นว่ามังกรต้องทำเองทุกข้อ เพราะเธอเอาแต่บ่นว่าไม่เข้าใจ ไม่เข้าหัว และไม่รู้เรื่องอะไรเลยคนหัวกะทิที่ยังจำเนื้อหาของปีหนึ่งได้ทุกอย่างถามอะไรไป เรเน่ก็อิดออดไม่ยอมตอบหรือตอบแต่ก็ไม่ถูก แถมยังทำเสียงอ้อน กะพริบตาปริบ ๆ ราวกับแมวน้อย สุดท้ายก็เป็นเขาที่พ่ายแพ้ให้กับความขี้อ้อนของเธอ จึงต้องทำไปและอธิบายไปพร้อม ๆ กัน และหวังอยู่ลึก ๆ ว่าอย่างน้อยเนื้อหาบางส่วนจะซึมเข้าหัวเธอบ้าง“เข้าใจไหมที่พูดไป” เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมกับเก็บไอแพดใส่กระเป๋าให้หญิงสาว“เข้าใจอยู่...”“แปลว่าถ้าออกสอบได้เต็มแน่นอน?”คิ้วหนาเลิกขึ้นตั้งคำถามทำเอาเรเน่กลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ ก็อาจจะเต็มอยู่...เต็ม 0 น่ะเรเน่ค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้ชายหนุ่มแล้วซบใบหน้าสวยที่ไหล่กว้างทันที“ถ้าใกล้สอบ พี่มาติวให้หนูอีกรอบได้ไหม?”“....”“พี่อยากได้อะไรหนูให้ได้ทุกอย่างเลย” ดวงตากลม
บทที่ 22“เรื่องเมื่อกี้… พี่คงไม่ได้คิดจริงจังหรอกใช่ไหม? แค่เล่น ๆ กับหนูใช่ไหม?”เสียงแผ่วสั่นเจือแววไม่มั่นใจเอ่ยถาม ดวงตากลมโตหลบสายตาเขาแทบไม่ทันมังกรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอแน่วแน่“ใครบอก…พี่เอาจริงนะ”ที่บอกว่าเอาจริง...มังกรไม่ได้พูดเล่น และไม่ได้พูดเพื่อเอาใจใครทั้งนั้น ก็อย่างที่เคยบอกว่าเรเน่คือผู้หญิงที่ตรงสเปคเขาสุด ๆ“ขี้โม้” เรเน่ย่นจมูกใส่อย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “พี่เจ้าชู้จะตาย...”ว่าแล้วก็ผละออกเล็กน้อย ทว่ายิ่งห่างวงแขนแกร่งก็ยิ่งกระชับกอดแน่นยิ่งขึ้น คิ้วหนาขมวดแน่นเมื่อถูกคนตัวเล็กกล่าวหาว่าตัวเองเป็นคนเจ้าชู้หากเป็นเมื่อก่อนมังกรจะไม่เถียงเลยสักคำ ทว่าตอนนี้...ร่างเสือในคราบมังกรนั้นได้สลายหายไปนานแล้ว“ไปได้ยินมาจากไหน…ว่าพี่เจ้าชู้?”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างใจเย็น พลางเลื่อนมือหนาขึ้นปัดปอยผมหน้าม้าที่ปรกดวงตาเธอออกอย่างนุ่มนวล“พี่เก่งบอกหนูมา…ว่าพี่น่ะเจ้าชู้ตัวพ่อ เพลย์บอยสุด ๆ ควงสาวไม่เคยซ้ำหน้า” เรเน่ช้อนดวงตากลมโตขึ้นสบกับนัยน์ตาแน่วแน่ของเขา “แถมยังเตือนหนูอีกด้วยว่าถ้าไม่อ
บทที่ 21“อื้ออ พี่มังกร หนู..สะ เสียวว อ่า”ผ่านไปหลายนาทีที่มังกรเสียเวลาไปกับการเล้าโลมให้อีกฝ่ายพร้อม เพราะเรเน่เอาแต่ขัดแล้วบอกว่าอย่าเพิ่ง ๆ จนเขาทนไม่ไหวต้องใช้นิ้วเข้าก่อน“ใส่ของพี่เข้าไปได้ยัง?”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามชิดใบหู ดวงตาคมกริบจับจ้องอยู่บนใบหน้าแดงระเรื่อของเรเน่ไม่วางราวพร้อมกับค่อย ๆ ถอดเรียวนิ้วเปียกชุ่มออกจากร่องสวาทช้า ๆเรเน่ค่อย ๆ พยักหน้าลงแล้วหลับตาปี๋อย่างจำยอม มังกรเห็นแบบนั้นก็รีบหันไปหยิบซองเล็กที่วางอยู่บนเตียง เขาใช้ฟันคมกัดปลายซองแล้วฉีกออกอย่างคล่องแคล่ว เสียงแผ่วเบาของพลาสติกที่ถูกฉีกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำให้เรเน่ใจสั่นระรัวกว่าเดิม ร่างบางเผลอกำผ้าปูที่นอนแน่นด้วยความตื่นเต้นและประหม่ามังกรเหลือบมองเธออีกครั้ง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างอันตรายแต่แฝงความอ่อนโยน“ไม่ต้องกลัว…พี่จะไม่ทำให้เจ็บ” น้ำเสียงมั่นคงแผ่วพร่าทำให้เรเน่แทบลืมหายใจ“อ๊ะ!”ยังไม่ทันได้เตรียมใจแก่นกายที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงยางอนามัยชนิดบางราวกับเนื้อแนบเนื้อก็แตะสัมผัสกับร่องเปียกของหญิงสาว มังกรค่อย ๆ ดังส่วนปลายเข้าไปทีละน้อยพลางเหลือบสังเกตอาการของคนใต้ร่างด้วยสายตาเป็นห่วง
บทที่ 20“อะ...อย่าขยับ...ก้นเรามันกำลังถู มังกรน้อย ของพี่อยู่”“พี่มังกร! อ๊ะ!”เรเน่หันไปเอ็ดเสียงแข็ง เมื่ออีกฝ่ายเอาแต่พูดจาเรื่องใต้สะดือไม่หยุด ซ้ำยังอาศัยจังหวะที่เธอกำลังตกใจล้วงมือหนาเข้ามาใต้สาบเสื้อผืนบางแล้วบีบขย้ำทรวงอกอิ่มอย่างเอาแต่ใจ“ให้พี่เอาเถอะนะ…เรเน่”เสียงแหบพร่าเอื้อนเอ่ยข้างหู ราวกับไม่อาจทนต่อไฟราคะของตัวเองได้ ริมฝีปากร้อนแตะจูบซับที่ติ่งหู ก่อนเลื่อนไล่ต่ำลงมาที่ลำคอระหงส์และลาดไหล่ขาวเนียนอย่างหวงแหน“ไม่เอาค่ะ…”หญิงสาวครางปฏิเสธเสียงสั่น มือเล็กพยายามดันแขนแกร่งออกทว่าเหมือนยิ่งปฏิเสธ วงแขนแข็งแรงนั้นก็ยิ่งกระชับแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับพันธนาการรักที่ไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดไปง่าย ๆทว่าเพียงพริบตาเดียว ร่างเล็กที่เคยนั่งอยู่บนตักแกร่งก็ถูกคนตัวโตกว่าตวัดพลิกให้นอนแนบกับเตียงหนานุ่ม มังกรเองก็ไม่รอช้ารีบทาบทับกายลงมาด้วยความรวดเร็วเขารู้ดีว่ากำลังล้ำเส้นและก็รู้ดีว่าไม่ควรทำแบบนี้ แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะในเมื่อยิ่งมองเรเน่ในชุดรัดรูปที่เผยทุกสัดส่วนชวนหลงใหลแบบนี้ ไฟราคะในอกของเขามันยิ่งโหมแรงจนไม่อาจห้ามตัวเองได้สายตาคมฉายแววคลั่งไคล้ปนกระหาย จดจ้องมองคนใต้
บทที่ 19“เจ็บตรงไหนไหม?”เสียงทุ้มเอ่ยอย่างเรียบนิ่งทันทีที่มาถึงรถ นัยน์ดวงตาคมเข้มเป็นประกายฉายแววเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัดเรเน่ก้มสำรวจตัวเองด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อก่อนจะส่ายศีระพลันเป็นคำตอบ“เรามาเข้าห้องน้ำทำไมไม่บอกพี่?” คิ้วหนาขมวดเป็นปมก็เมื่อกี้เขาออกไปคุยโทรศัพท์แค่แปบเดียวพอกลับเข้ามาเธอก็ไม่อยู่โต๊ะแล้ว พอถามจากเก่งที่เมาจนแทบไม่ได้สติก็ไม่ได้ความอะไร มังกรต้องเดินหาตั้งแต่โซนในผับจนถึงหน้าห้องน้ำ กว่าจะเจอเธอก็เสียเวลาไปไม่น้อย“ก็พี่ไม่อยู่ หนูปวดฉี่”เรเน่ช้อนสายตาขึ้นมองคนตัวสูงก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ราวกับตั้งใจออดอ้อน แตกต่างกับเรเน่คนก่อนที่พยายามตีตัวออกห่างเขาราวกับรังเกียจนักหนามังกรเห็นดังนั้นก็รีบดันร่างบางขึ้นรถทันที ก่อนจะเดินอ้อมมายังฝั่งคนขับและเช่นเคย เขาโน้มตัวลง เอื้อมมือหนาไปคาดเข็มขัดให้เธอด้วยความคล่องแคล่วเรเน่จับจ้องใบหน้าหล่อที่อยู่ใกล้จนแทบจะรู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ และได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ที่คุ้นเคย เสียงเครื่องยนต์รถดังเป็นจังหวะเบา ๆ เธอรีบฉวยโอกาสขยับเข้าไปใกล้กดจูบลงบนแก้มสากนั้นอย่างใจกล้า ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นแล้วรีบเบือนใบหน้ามองออกไปข้างนอ







