로그인บทที่ 9
“พี่สอนหนูเหมือนเมื่อกี้ได้ไหมคะ...นะคะพี่มังกร”
ในเมื่อเธอกล้าขอ เขาก็จัดให้เลยทันที น้ำเสียงออดอ้อนกับสายตาเว้าวอนนั้นมันช่างยั่วยวนจนทนไม่ไหว มังกรโน้มตัวเข้าใกล้แล้วประกบริมฝีปากลงบนความอวบอิ่มของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งหนักหน่วงและอ่อนหวานปะปนกันไป
จากตอนแรกที่สนใจเธออยู่แล้ว…พอเธอเป็นฝ่ายยั่วยวน มันก็ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกให้สนใจเธอมากขึ้นกว่าเดิม ก็เธอน่ะ หอมหวานไปทั้งตัว ผิวพรรณนุ่มนิ่มจนอยากจะฟัดให้ช้ำไปทั้งตัว เมื่อวานที่บังเอิญเจอกันเขาอุตส่าห์คีพลุคทำเป็นเข้มทั้งที่ในใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกจากอก
ก็ใครจะไปคิดว่าวันนี้จะได้เจอเธออีกครั้ง...แถมยังได้ใกล้ชิดจนแถมจะสิงร่างกันอยู่แล้ว
“งั้นไปดูมังกรพ่นไฟที่ห้องพี่ไหม”
มังกรละใบหน้าออกเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงแหบพร่า นิ้วโป้งหนาลูบคลึงริมฝีปากนุ่มเบา ๆ อย่างยั่วยวน
“ไปค่ะ”
แทนที่จะปฏิเสธแต่เรเน่กลับตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด ก็อย่างที่บอกว่าเธออยากรู้อยากลอง หากเขาสอนเธอไม่ได้...เธอก็อาจจะไปขอให้คนอื่นสอน
เพราะพี่ชายเรเน่ (ราม) เคยสอนไว้ว่า เรื่องเซ็กเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ ไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย มนุษย์เป็นสัตว์สังคมมีความใคร่ความอยากเป็นธรรมดาแต่ทั้งหมดทั้งมวลต้องอยู่ที่ความเหมาะสมด้วย เพราะฉะนั้นใครจะหาว่าเธอแรดละก็...ขอไม่เถียงก็แล้วกัน เพราะถ้ามัวแต่เรียบร้อยอย่างที่แม่เคยสอนละก็ ชาตินี้คงไม่มีแฟนอย่างคนอื่นแน่ ๆ
“หึ!”
กูละอย่างชอบผู้หญิงแบบนี้เลยว่ะ มังกรคิดในใจ
มังกรหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง มือหนาดึงร่างบางให้ลุกตามขึ้นมาอย่างง่ายดาย เรเน่โซเซเล็กน้อยจนต้องตวัดแขนเรียวกอดรอบเอวแกร่งเอาไว้แน่นราวกับกลัวจะล้ม ดวงตากลมโตเงยขึ้นสบคนตรงหน้าแล้วส่งยิ้มแหยะ ๆ อย่างเขินอาย ทว่าในอกกลับเต้นแรงราวจะทะลุออกมา
“หนูเมา~”
“อย่าไปเมาแบบนี้กับใครอีกนะ” มังกรว่าพึมพำในลำคอ ก่อนจะเสมองไปทางอื่นแล้วค่อย ๆ ประคองเธอออกจากร้านทันที
ก็ถ้าเมาแล้วทำตัวน่ารักขนาดนี้มันอันตรายเกินไป เกรงว่าเธอจะโดนอุ้มเข้าห้องแบบที่เขากำลังทำตอนนี้ไงล่ะ
@คอนโดมังกร
“น้องเรเน่...ตื่นก่อนน”
เสียงทุ้มเรียบนิ่งเอ่ยเรียกพลางใช้นิ้วสากสะกิดแก้มใสเบา ๆ ก็หญิงสาวที่เอ่ยปากบอกเองว่าอยากมีอะไรกับเขา แต่ดันหลับสนิทตั้งแต่ก้าวขึ้นรถจนถึงคอนโด ร่างสูงจึงจำใจอุ้มเธอขึ้นมาถึงห้องแล้วนั่งรอเธอตื่นอยู่หลายนาทีทว่าคนที่เป็นต้นเหตุทำให้อารมณ์หื่นกามของเขาพลุ่งพล่านดันหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวสะงั้น
คิ้วเข้มของมังกรขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ทั้งหงุดหงิดทั้งขำในความขี้เซาของเธอ ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มจาง ๆ อย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะเอนตัวพิงโซฟา มองใบหน้าที่กำลังหลับใหลด้วยสายตาที่อ่านยาก
“เฮ้ออ มาทำให้กูเงี่ยxแล้วก็หลับทิ้งกู...แม่งง กินแห้วอีกแล้วมังกรเอ๊ย”
มังกรถอนหายใจหนัก ๆ ก่อนจะยกมือเสยผมแล้วถึ่งศีรษะตัวเองอย่างหัวเสีย เขาอุตส่าห์ใจชื้น นึกว่าคืนนี้จะได้ปลดปล่อยสมใจ ที่ไหนได้…ถูกเธอหลอกซะอย่างนั้น
เขาพ่นลมหายใจแรง ๆ ก่อนจะตัดใจหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วหมุนตัวเดินตรงเข้าห้องน้ำทันที ถ้าอาบน้ำเสร็จแล้วเธอยังไม่ตื่นนะ กูจะปลุกมาสั่งสอนยันเช้าเลย โทษฐานที่มาให้ความหวังกันเล่น ๆ หึ่ย!
ผ่านไปหลายนาที…นานพอที่จะทำให้ฤทธิ์แอลกอฮอล์คลายลงจนร่างบางสะดุ้งตื่น เรเน่ค่อย ๆ ดันกายลุกขึ้นนั่ง ดวงตากลมโตกวาดมองรอบห้องที่ไม่คุ้นตา ใจดวงน้อยเริ่มเต้นถี่รัว ความสงสัยจนต้องลุกเดินอย่างทุลักทุเลสำรวจไปทั่ว
เสียงน้ำจากฝักบัวดังลอดออกมาจากประตูห้องน้ำ ปลุกสัญชาตญาณให้เธอขยับเท้าเข้าไปใกล้หวังจะเข้าไปล้างหน้าล้างตา ทว่าก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมแตะลูกบิด เสียงสายน้ำก็พลันเงียบลง
แกร่ก!
ประตูห้องน้ำถูกผลักเปิดออกช้า ๆ ปรากฏกายชายร่างสูงโปร่งในสภาพเปียกชื้น โดยมีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอว หยดน้ำเกาะพราวตามแผงอกกว้างและกล้ามท้องแกร่ง
“อ๊ะ!”
เรเน่เผลอสะดุ้งพร้อมถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ดวงหน้าสวยแดงก่ำร้อนผ่าวเมื่อสบเข้ากับแววตาคม ริมฝีปากหยักของมังกรยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย มองเธออย่างเรียบนิ่งแต่กลับเจือรอยเจ้าเล่ห์คล้ายกำลังขำกับท่าทางตื่นตระหนกของคนตัวเล็กตรงหน้า
“ตื่นแล้วเหรอ?” มังกรโน้มเข้าใกล้กระซิบข้างหูเธอเบา ๆ “ยังอยากลองอยู่ไหม...ครับ?”
ว่าเสร็จก็หันมายิ้มมุมปากทำให้จมูกโด่งของเขาสัมผัสกับแก้มนวลของเธอทันที เรเน่เห็นแบบนั้นก็รีบผงะกายออกด้วยความตกใจ เธอมองเขาแน่นิ่งพลางขมวดคิ้วแน่นแล้วเม้มริมฝีปากแน่นอย่างชั่งใจ
เรเน่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น เธอไม่ได้เมาจนไร้สติขนาดนั้นแต่ที่ตกใจเพราะไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะรูปร่างดีขนาดนี้ ภายนอกเขาคือสเปคที่โดนใจเธอสุด ๆ ไม่คิดว่าภายใต้ร่มผ้า...เขาจะดูดีขนาดนี้
“ลองอะไรคะ?” ทำเป็นไขสือราวกับเด็กสาวไร้เดียงสา ทั้งที่ความจริงแล้วเธอกำลังตะโกนบอกเขาในใจว่า...หนูพร้อมแล้วค้า!!
“ลองเป็นของพี่ไง” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลน่าหลงใหลเอ่ยขึ้นพร้อมกับดึงเธอเข้ามาชิดกับแผงอกแกร่ง “เราขอให้พี่สอน...”
“แล...แล้วพี่จะสอนหนูยังไง?”
เรเน่เงยใบหน้าขึ้น ดวงตากลมโตสั่นระริก มือน้อยกำแน่นราวกับจะยึดตัวเองไม่ให้สั่นคลอน หัวใจเจ้ากรรมก็เต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่ร่างสูงโน้มเข้ามาใกล้
“ถ้าอยากรู้...ก็บอกพี่มาก่อนว่าเราพร้อมแล้ว” มังกรตอบอย่างมีชั้นเชิง
“หนู...อยากกลับคอนโดแล้ว”
“หื้ม? แล้วพี่ละครับ?”
คิ้วหนาขมวดแน่นเมื่อไม่ถูกใจกับคำตอบของเธอสักเท่าไหร่ ก็ตอนแรกเป็นเธอเองไม่ใช่หรอที่อ่อยเขา บอกว่าอยากได้เขา แล้วทำไมถึงงอแงจะกลับห้องล่ะ...จ้างล้านมังกรก็ไม่ปล่อยออกห้องนี้ได้ง่าย ๆ หรอก
“วันหลังก็ได้นิคะ”
อยู่ ๆ ก็เกิดกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะท่าทางเจ้าเล่ห์ของเขาทำให้เธอรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องอย่างบอกไม่ถูก
“แต่เราทำให้พี่มีอารมณ์วันนี้นี่น่า”
พรึ่บ!
มังกรไม่ว่าเปล่า แขนแกร่งรัดร่างบางแน่นก่อนจะช้อนเธอขึ้นลอยกลางอากาศ ราวกับว่าเธอเป็นเพียงตุ๊กตาตัวน้อยในอ้อมแขนของเขา
“ว้ายย~!”
เรเน่อุทานเสียงหลง มือเล็กรีบกอดลำคอคอแกร่งโดยอัตโนมัติ หัวใจดวงน้อยเต้นถี่จนแทบทะลุอก
ขายาวก้าวฉับ ๆ เข้าไปในห้องนอนที่มืดสลัวมีเพียงแสงไฟหัวเตียงส่อง แผ่นหลังเนียนสัมผัสกับผ้าปูเย็นนุ่มที่ส่งกลิ่นหอมบ่งบอกถึงความเป็นชาย มังกรขึ้นมาคร่อมร่างเล็กทันทีก่อนจะโน้มตัวเข้าใกล้ ดวงตาคมกริบจับจ้องคนใต้ร่างไม่วางตา
“พะ...พี่มังกร อื้ออ!”
เสียงหวานอันขาดห้วนเอ่ยเบา ๆ ก่อนจะถูกอีกฝ่ายกลืนกิน เรียวปากหยักดูดดึงเนื้อปากนุ่มของหญิงสาวอย่างหื่นกระหาย จากตอนแรกที่ร่างกายพยายามขัดขืนเพราะไม่ทันตั้งตัว ทว่าตอนนี้...มือเล็กกลับยกขึ้นโอบลำคอแกร่งแล้วอ้าปากรับลิ้นร้อนที่พยายามเข้ามากวาดล้อมความหวานในโพรงปากเล็ก
เสียงครางทุ้มของทั้งสองดังในลำคอสลับกับเสียงดูดปากของกันและกันอย่างเร่าร้อน มือหนาเลื่อนลูบไล้เรือนร่างตามสัดส่วนเว้าโค้งอย่างแผ่วเบา ก่อนจะจับเรียวขาเล็กให้กางออกพลางขย้ำเบา ๆ อย่างปลุกเร้าอารมณ์
“อื้มม”
ไม่นานทั้งสองก็ผละออกจากกัน ดวงตาคมสบกับดวงตาใสซื่อพร้อมกระตุกยิ้มอย่างชอบใจ ก่อนจะซุกใบหน้าหล่อลงซอกคอระหงส์พลางขบเม้มเบา ๆ อย่างเย้ายวน
“ตัวหอมจัง” มังกรละใบหน้าจากซอกคอขาวเนียนแล้วเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“หนูไม่เคยนะ”
เรเน่รีบบอกหวังให้เขาอ่อนโยนกับเธออีกนิด ไม่ต้องรีบ...ค่อยเป็นค่อยไปให้เธอได้ปรับตัวหน่อย
“พี่รู้ว่าเราไม่เคย...และอยากลองกับพี่ ใช่ไหมครับ?” มังกรเว้นระยะให้เธอตอบ
“ค่ะ พี่หล่อ ถึงจะเสียครั้งแรกให้พี่ หนูก็ไม่เสียดาย...แต่พี่ช่วยอ่อนโยนกับหนูหน่อยได้ไหมคะ?”
“ครับ...แต่ถ้าเราดื้อ พี่จะดุนะครับ”
จะให้คนอย่างมังกรอ่อนโยนเรื่องบนเตียงงั้นเหรอ? เธอคงจะขอผิดคนแล้วมั้ง แต่อย่างไรก็ตามเขาจะพยายามทะนุถนอมเธอก็แล้วกัน จะพยายามสร้างความประทับใจแรกให้ดีที่สุดเผื่อว่าจะมีครั้งต่อไปอีก...
***********************
แค่หล่อก็ชนะใจน้องแล้วค้าาา5555
ไม่ใช่คนเรียบร้อย แต่เป็นคนร้อยเรียบค่ะ
**********************
ฝากกดหัวใจ + คอมเม้นต์ + กดแชร์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
อย่าลืมกดติดตามไรท์ไว้ด้วยน้า เพื่อจะได้ไม่พลาดเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ
บทที่ 40ตุ๊บ!ตุ๊กตาหมีตัวโปรดของหญิงสาวถูกทิ้งลงพื้นอย่างจงใจ จนเจ้าของต้องหันไปมองตามอย่างอาวรณ์ก่อนจะเอ็ดคนมือไวด้วยสายตาทันที“พี่ทิ้งตุ๊กตาหนูทำไม!”เสียงหวานแข็งขึ้นกว่าปกติ ริมฝีปากอวบอิ่มขยับบ่นพร้อมโน้มตัวลงตั้งใจจะหยิบขึ้นมาวางบนเตียงดังเดิม ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะสัมผัสกับของรัก ร่างบางเปลือยเปล่าก็ถูกกระชากกลับด้วยฝ่ามือหนาอย่างรวดเร็ว มังกรดึงเธอขึ้นมานั่งอย่างง่ายดายก่อนจะจับคนตัวเล็กหมุนปรับท่าให้นั่งโก้งโค้งหันหลังชนอกเขาอย่างไม่ทันตั้งตัวมังกรโน้มกายขยับเข้ามาใกล้ชิดใบหูพลางกระซิบเสียงแผ่วเบา พร้อมเลื่อนฝ่ามือหนาสัมผัสลูบไล้ไปตามเอวคอดจนเรเน่เผลอสะท้าน“เอากับพี่อยู่ ทำไมต้องกอดตุ๊กตาด้วย”จะว่ามังกรขี้อิจฉาก็ได้ เพราะเรเน่ทำให้เขารู้สึกแบบนั้นจริง ๆ ก็มีอย่างที่ไหนมีอะไรกับแฟนแต่ก็ยังซุกหน้าอยู่ที่ตุ๊กตา ปฏิเสธไม่ได้เลยจริง ๆ ว่ามังกรก็อยากจะให้เธอซุกเขาบ้าง“เอ้า!”เรเน่หันไปสบดวงตาคมแล้วอุทานออกมาอย่างไม่เข้าใจ คนบ้าอะไรอิจฉาแม้แต่ตุ๊กตามังกรไม่ได้เอ่ยคำใดทั้งสิ้น เขาเลื่อนมือมาดันแผ่นหลังขาวเนียนทำให้เรเน่ต้องยอมโค้งกายไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้“พี่มังกรพอแล
บทที่ 39--เวลา 02.00 น.—ภายในห้องนอนขนาดใหญ่อันเงียบสนิท บนเตียงหนานุ่มมีร่างบางนอนซุกผ้าห่มกอดตุ๊กตาตัวโปรดที่มังกรซื้อให้ไว้แน่นอย่างหวงแหน เธอค่อย ๆ คลายอ้อมแขนหมายจะพลิกกายหันมากอดร่างสูงทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่าคิ้วเล็กขมวดมุ่นทันทีก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความงัวเงีย เรเน่หันไปมองรอบ ๆ ห้องด้วยความหงุดหงิด ก็อยู่ ๆ มังกรก็หายไปทั้ง ๆ ที่ตอนสี่ทุ่มเขายังนอนกอดเธอไว้แน่นอยู่เลย แล้วตอนนี้หายไปไหนไม่บอกไม่กล่าว ไม่ใช่ว่าแอบหนีเที่ยวหรอกนะ...ทว่าในขณะที่สอดส่องไปรอบห้อง สายตาพลันเห็นแสงไฟลอดมาจากประตูห้องนั่งเล่น เรเน่รีบขยับกายลงจากเตียงแล้วเดินเท้าเปล่าออกไปตามแสงทันทีแกร่ก!“พี่มังกร!”เสียงเล็กที่แฝงความน้อยใจดังขึ้นจากหน้าประตูห้องนอน ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังคลิกเมาส์รัว ๆ อยู่ตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์หันตามเสียงเรียกทันที“ตื่นมาทำไมครับ?”มังกรเอ่ยถาม น้ำเสียงปนเอ็นดูหญิงสาวที่ยืนกอดอกทำแก้มป่อง ใบหน้าบึ้งตึงราวกับไม่ชอบใจที่ถูกทิ้งให้นอนคนเดียว“ก็พี่ทิ้งหนูนอนคนเดียว นึกว่าหนีไปเที่ยวไหนสะอีก” เรเน่ตอบเสียงแผ่วเบางัวเงียพร้อมส่งสายตาออดอ้อนแฟนหนุ่มมังกรเห็นท่าทีข
บทที่ 38หลังจากที่พูดคุยกับเป้เสร็จมังกรก็รีบกลับคอนโด ข่มความครุ่นเคืองไว้ในใจ ที่เขาไม่โวยวายไม่ใช่ไม่โมโหแต่เพียงแค่อยากใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ และในเมื่อเป้กล้ารับปากต่อหน้าเขาว่าจะไม่ทักไปจีบเรเน่อีก มังกรจึงยอมปล่อยให้เรื่องนี้จบลงด้วยดี แต่ถ้าหมอนั่นคิดตุกติก กลับคำ หรือเล่นแง่กับเขาแม้แต่นิดเดียวละก็…สิ่งที่จะได้เจอไม่ใช่รุ่นพี่ที่คอยส่งแนวข้อสอบให้เหมือนทุกวันนี้แต่จะเป็น “มังกรร่างพี่ว้าก” ที่โหดเหี้ยมจนใครต่อใครต้องขยาดหากย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน มังกรคือหนึ่งในพี่ว้ากสุดโหดของภาคเครื่องกล ซึ่งคือตำแหน่งเดียวกับที่เก่งกำลังรับตำแหน่งอยู่ในตอนนี้ และชื่อเสียงของเขาก็ไม่เคยเลือนหายจากความทรงจำของรุ่นน้องเลยสักคน เรื่องเล่าสุดโหดถูกพูดถึงจนเป็นตำนานว่า พี่ว้ากมังกรนั้นดุยิ่งกว่าหมาเฝ้าโรงงาน ทำผิดเพียงเล็กน้อยก็ถูกสั่งลงโทษให้ออกไปวิ่งรอบสนามอย่างไม่ปรานีเก่งเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้จักความโหดนั้น เพราะในฐานะรุ่นน้องที่ซนไม่เคยอยู่นิ่ง เขาคือหนึ่งในคนที่โดนมังกรจับลงโทษบ่อยที่สุด…จนถึงทุกวันนี้ยังจำได้ไม่ลืม@คอนโดเรเน่แกร่ก!ทันทีที่บานประตูถูกผลักออก ก็ได้ยินเสียงเพลงจังหวะคุ้นหู
บทที่ 37“มึงจีบเรเน่เหรอ?”เสียงทุ้มห้าวอันเป็นเอกลักษณ์ของเก่งดังขึ้น เอ่ยถามเพื่อนสนิทที่กำลังถูกเสือเจ้าถิ่นมองด้วยแววตาวาวโรจน์ เก่งเลื่อนสายตามามองเป้เพื่อนรักที่นั่งอยู่ทางซ้ายเชิงตั้งคำถาม แต่เมื่อไม่ได้คำตอบใด ๆ เขาจึงละสายตากลับไปยังเสือเจ้าถิ่นอีกครั้ง...ผู้ชายที่ภายนอกดูนิ่งขรึม แต่ทว่าภายในใจกลับลุกโชนด้วยไฟโทสะ เพียงเพราะแค่เห็นใบหน้าของคนที่ทักไปจีบแฟนตัวเองเมื่อคืน นึกแล้วมังกรก็อยากจะพุ่งเข้าไปซัดให้รู้แล้วรู้รอดสะให้เข็ดและถ้าไม่ติดตรงที่ว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อนสนิทของเก่ง ซึ่งเป็นน้องรหัสของมังกรแล้วละก็…อย่าได้หวังเลยว่าจะได้นั่งคุยกันอย่างใจเย็นแบบนี้“มันไม่รู้เหรอว่าเรเน่เป็นแฟนกู?”เสียงเรียบเย็นของมังกรดังขึ้นขณะดวงตาคมยังคงจ้องเขม็งไปที่เป้ไม่กะพริบ ทว่ากลับไม่ถามตรง ๆ หากแต่พยักพเยิดหน้าไปทางเก่งแทนใช่แล้ว…ฟังไม่ผิดหรอก มังกรกำลังใช้เก่งเป็นปากเป็นเสียงให้ ทั้ง ๆ ที่นั่งอยู่ด้วยกันแค่เอื้อมมือ แต่กลับเลือกจะกดดันผ่านคนกลางอย่างเก่งแทน“ถะ...ถามผม?”เก่งเลิกคิ้วเล็กน้อยพลางชี้เข้าหาตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ก็มันสับสนไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่ามังกรจะพูดกับใครกันแน่ ระหว่าง
บทที่ 36--หลายเดือนผ่านไป—ช่วงเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เผลอแค่ชั่วพริบตาก็ล่วงเลยมาเกือบห้าเดือน หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาทว่ายังมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยแปรผันเลยแม้แต่น้อย นั่นคือความสัมพันธ์อันหวานชื่นของมังกรกับเรเน่ ที่ยิ่งนับวันก็ยิ่งรักกันออกหน้าออกตาจนเพื่อน ๆ รอบข้างพากันหมั่นไส้ อิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว“ตั้งแต่มีแฟน มึงก็ไม่ทำแนวข้อสอบมาให้พวกกูอ่านเลยนะ”เทวาเปรยขึ้นเสียงเรียบทว่าดวงตาคู่คมกลับแอบเหลือบมองหน้าจอไอแพดเครื่องหรูของเพื่อนรักอย่างเนียน ๆเพราะปกติแล้วมังกรจะตั้งใจเรียนในคลาสทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้ในขณะที่อาจารย์กำลังสอน มังกรกลับเอาแต่หน้านิ่วคิ้วขมวด จ้องเขม็งใส่หน้าจอไอแพดตรงหน้าราวกับจะกลืนมันลงท้อง อย่างไงอย่างงั้น“พวกมึงก็ควรรู้ตัวบ้างแล้ว” มังกรละสายตาเหลือบมองเทวาทันที“รู้อะไร?”“รู้ตัวว่าควรตั้งใจเรียนไงไอ้ควาย จะให้กูมานั่งติวพวกมึงตลอดเลยรึไง...กูเพื่อนมึงนะไม่ใช่อาจารย์”“ทีเมื่อก่อนไม่เห็นจะบ่น” ขุนเขาที่นั่งอยู่อีกข้างเอ่ยพึมพำกลัวว่าอาจารย์หน้าห้องจะได้ยิน “พอมีแฟนแม่งบ่นเก่งฉิบหาย”“มีแฟนก็ต้องอยากอยู่กับแฟนไหมวะ...เรื่องมานั่งติวให้พวกมึ
บทที่ 35“นี่อย่าบอกนะว่าโกรธแตงแล้วพาลมาลงที่พี่อะ?”มังกรหน้าเหวอชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพร้อมเลิกคิ้วเชิงตั้งคำถาม“ค่ะ!!” ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเธอนั้นเป็นคนพาล ก็ถึงได้บอกไงว่าขอเวลาระงับอารมณ์ตัวเองก่อน“ละ...แล้วพี่ต้องทำไงอะ?”ชายหนุ่มไหวไหล่ทั้งสองข้างเมื่อมองหาทางออกไม่เจอ ก็จะให้ง้อยังไงอะ ในเมื่อเขาไม่มีความผิด“อยู่เฉย ๆ ไง หนูถึงได้บอกว่าอยากอยู่คนเดียว” เรเน่ว่าเสียงกระด้างไร้ความเสนาะหู“อย่าพูดแบบนั้น” มังกรรวบร่างบางมากอดไว้หลวม ๆ พลางซบใบหน้าหล่อที่ไหล่มนก่อนจะกดจูบที่แก้มนวลฟอดใหญ่ “เราจะอยู่คนเดียวได้ไง”“ก็...”“พี่มาง้อ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลจนทำให้คนฟังขวยเขิน “จะให้พี่ง้อยังไงดีคะ?”ว่าพร้อมกับจับใบหน้าสวยให้หันเข้าหาตัวเอง ก่อนจะประทับริมฝีปากอวบอย่างแผ่วเบา ทำเอาใบหน้าสวยเห่อแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดเธอเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อเรียวปากหนาผละออก ก่อนจะหันหน้าหนีหลบซ่อนความเขินอายของตัวเองไม่ให้อีกคนรู้“ต่อไปนี้หนูต้องไปทำความสะอาดที่สนามบาสทุกวัน พี่ต้องไปเฝ้าหนู”“ถึงไม่บอกพี่ก็ไป” มังกรว่าอย่างมั่นใจแล้วคลายวงแขนให้หลวมขึ้น“แล้วก็ห้ามคุยกับอีแก่นั่น”“หมายถึงแตงไทย?”“
บทที่ 5--เวลา 02.30 น.--ตึ่ง!! ตึ่ง!!เวลาตีสองครึ่ง ภายในห้องอันเงียบสงัดไฟทุกดวงดับลงบ่งบอกว่าเจ้าของห้องพร้อมที่จะดำดิ่งสู่ห้วงนิทรา ทว่าอยู่ ๆ เสียงดังปริศนาก็แทรกเข้ามาจากชั้นบน ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งเฮือก หลุดจากอาการครึ่งหลับครึ่งตื่นทันที“เห้ยย! แผ่นดินไหวเหรอ?”เสียงงัวเงียดังลอดริมฝีปาก เร
บทที่ 4เวลา 22.00 น.ในยามดึกวันศุกร์ซึ่งเป็นเวลาพักผ่อนของใครหลาย ๆ คน ทว่าสำหรับหญิงสาวแล้วเวลานี้เป็นเวลาที่พึ่งจะได้มานั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ทำการบ้านงั้นเหรอ? ...เปล่าหรอก เธอมีอาชีพเสริมคือนักสตรีมเมอร์ทุกคืนวันศุกร์ เวลาสี่ทุ่มตรง เรเน่จะมีนัดกับคนดูเสมอ เธอเรียกกลุ่มผู้ชมเหล่านั้นอย่าง
บทที่ 3“ขอบคุณนะคะที่ช่วยหนูไว้เมื่อกี้”เรเน่เอ่ยเสียงหวานพร้อมก้มขอบคุณคนตัวสูงที่ช่วยเธอไว้เมื่อครู่ ก็ต้องพูดกันตามตรงเลยว่าถ้าไม่ได้มังกรเข้ามาช่วย เธอก็ไม่รู้จะปลีกตัวออกมายังไงเหมือนกันครั้นจะออกมาดื้อ ๆ ก็กลัวโดนตบ ไม่ใช่ไม่สู้คนหรอก แต่อีกฝ่ายมีสองคนถ้ามีเรื่องขึ้นมาจริง ๆ เธอจะสู้ยังไงไห
บทที่ 2ตึก ตึก ตึก!“โอ้ย!!”เสียงฝีเท้าหนัก ๆ เดินตรงเข้ามาก่อนจะชนเข้ากับร่างบางที่กำลังเดินชิล ๆ จิบชาไทยอย่างอารมณ์ดี แรงกระแทกจากด้านหลังทำให้แก้วในมือหล่นลงพื้นทั้งที่เพิ่งดื่มไปไม่ถึงครึ่งแก้ว ความตกใจทำให้เธอชะงักแล้วก้มมองแก้วพลาสติกที่กลิ้งอยู่ตรงหน้าด้วยความโกรธผสมความงงตีตื้นขึ้นมาทันท







