Se connecterPartager
บทที่ 8
Date de publication:
2026-05-10 16:57:39บทที่ 8
“เห้ย ยัยแป้ง! ดูน้องแกหน่อยดิ”
เสียงของหญิงสาวร่างอวบอั๋นตะโกนแข่งกับจังหวะดนตรี EDM ที่ดังกระหึ่มไปทั่วบาร์ มือยังคงโอบประคองร่างเล็กที่เซไปมาเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์
“เน่ไม่เมาค่ะเพ้~~”
เสียงหวานลากยาวพลางเงยหน้าขึ้นบอกรุ่นพี่ที่สนิท แก้มแดงระเรื่อและดวงตาหวานเยิ้มยิ่งฟ้องชัดว่าเธอนั้นเมา
ทว่าแม้จะตะโกนเสียงดังแค่ไหนแต่เพื่อนสาวนามว่าแป้ง...ก็หาได้สนใจไม่ เอาแต่นัวเนียกับผู้ชายจนลืมน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของตัวเองไปเสียสนิท
เรเน่หันไปมองแป้งที่กำลังจูบดูดดื่มกับผู้ชายข้าง ๆ แล้วเผลอหลุดยิ้มหัวเราะคิก ๆ ออกมา อยู่ ๆ เธอก็เกิดความคิดประหลาดขึ้นมาในหัว...ความรู้สึกตอนโดนลุกล้ำด้วยลิ้นมันเป็นยังไงกันนะ?
“พี่คะ...พี่เคยจูบกับผู้ชายไหมอ่า~” เรเน่หันไปถามเพื่อนสาวของแป้งพลางกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความอยากรู้
“น้องงง มากกว่าจูบก็เคยแล้วค่ะ”
รุ่นพี่สาวบอกพร้อมยืดอกราวกับเป็นเรื่องที่น่าภูมิใจ ท่าทางของเธอสร้างความงุนงงให้กับเด็กสาวผู้ไม่เคยผ่านเรื่องอย่างว่ามาเลยสักครั้ง
“มากกว่าจูบ...คืออึบกันเหรอคะ!?” เรเน่ตะโกนสู้กับเสียงดนตรีด้วยความอยากรู้
“ฟินเลยล่ะ”
“อยากลองบ้างจัง”
เธอก้มหน้าพึมพำกับตัวเอง ไม่รู้ทำไมถึงอยากรู้อยากลองเรื่องแบบนี้ ก็คนมันไม่เคย หอมแก้มก็ไม่เคย จูบก็ไม่เคย ทั้งที่ศึกษาดูหนังโป๊มาตั้งนานแต่ก็ไม่เคยมีอะไรกับใครเลยสักครั้ง
จะว่าเธอเป็นเด็กแก่แดดก็ได้ พอเห็นคนรอบข้างมีประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่าเธอก็อยากมีบ้าง...
“ยังเด็กอย่าหาทำจ๊ะ”
รุ่นพี่คนสวยกระซิบข้างหูทำเอาเรเน่สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มแหยะ ๆ เมื่อถูกจับได้ว่าตัวเองนั้นแอบคิดเรื่องลามก
“พี่ก็แก่กว่าหนูแค่ปีเดียวเอง ยังเคยมีอะไรกับผู้ชายเลย”
คำตอบของเธอทำให้รุ่นพี่คนสวยยกยิ้มเจื่อนอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะสะบัดหน้าหนีไม่คิดจะต่อบทสนทนา เรเน่เห็นแบบนั้นก็รีบยกแก้วเครื่องดื่มของตัวเองขึ้นกระดกจนหมดก่อนจะหันไปมองแป้งที่ยังสนใจแต่ผู้ชาย...
อุตส่าห์มาเที่ยวเป็นเพื่อนแต่ก็ทิ้งน้องสาวคนนี้ได้ลงคอ พี่แป้งนี่นะหนูจะฟ้องพี่รามว่าพี่แป้งไม่ดูแล!
“พี่คะ หนูกลับก่อนนะ”
พอเห็นว่าไม่มีใครสนใจเรเน่จึงตัดสินใจจะกลับคอนโด ขืนยังดื่มต่ออีก มีหวัง...ได้นอนข้างทางแน่ ๆ
เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้ารับรู้เรเน่ก็รีบคว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพายก่อนจะเดินออกจากโซนผับอย่างทุลักทุเล ระหว่างทางก็เดินชนคนนั้นทีคนนี้ที มือบางยกขึ้นไหว้ขอโทษแทบทุกก้าว ในตอนนี้เธอรู้ตัวดีว่าเมาแค่ไหน...กว่าจะเดินออกมาได้ทำเอาหายใจหอบเฮือกราวกับเพิ่งวิ่งมาราธอนมาอย่างไงอย่างงั้น
ตุ๊บ!
“เฮ้ออ!”
ร่างบางล้มตัวลงนั่งบนโซฟาข้างประตูพลางถอนหายใจออกเฮือกใหญ่แล้วเอนกายพิงพนักพลางหลับตาลงช้า ๆ ราวกับคนหมดแรง โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งของเจ้าของโต๊ะกำลังมองมาด้วยความตกใจปนสงสัย
“..??”
ดวงตาเฉียบคมมองหญิงสาวตรงหน้า ในขณะที่กำลังกระดกเครื่องดื่มเข้าปาก เขาเอียงใบหน้าหล่อเหลาเล็กน้อยเพื่อมองเธอได้ชัดขึ้น
“น้องครับ...”
เสียงทุ้มเรียบนิ่งเอ่ยเรียกคนที่กำลังหลับตาพริ้ม ทำให้ดวงตาสวยเบิกขึ้นอย่างฝืนใจ เธอหันไปมองตามเสียงเรียกแล้วสะดุ้งเฮือกรีบเด้งตัวขึ้นนั่งหลังตรงทันที
“พี่!!”
“น้องเมาเหรอ?”
“คะ?”
จะว่าเมาก็คงใช่ เพราะตอนนี้สมองของเธอเอาแต่คิดฟุ้งซ่าน แถมทั้งตัวก็ชาไปหมด
“น้องเมาใช่ไหม?” เสียงทุ้มถามย้ำอีกทีพลางขยับเข้ามานั่งข้าง ๆ
“ค่ะ” เรเน่พยักหน้าก่อนจะเพ่งสายตามองใบหน้าหล่อเหลา แล้วเบิกตาโตเมื่อเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาคือใคร “พี่มังกรใช่ไหมคะ?”
เธอถามด้วยน้ำเสียงเบา ๆ แฝงความไม่แน่ใจ
“ครับ”
มังกรพยักหน้ารับก่อนจะขยับเข้าไปใกล้คนตัวเล็กทันที ก็แค่จะดูว่าเมาแค่ไหน...ทำไมถึงล้มมานั่งบนโซฟานี้ได้
“พี่คะ...กะ ใกล้ไป”
เรเน่เอ่ยเสียงแหบพร่าเมื่อถูกอีกฝ่ายลุกล้ำพื้นที่จนเธอเอนกายติดกับพนักโซฟา ลมหายใจอุ่น ๆ ของชายหนุ่มรินรดที่แก้มนวล ดวงตาคมเฉียบสบเข้ากับดวงตาคู่สวยพักใหญ่ก่อนจะเหยียดยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย
“โทษครับ พี่แค่จะดูว่าเราเมาหนักรึเปล่า?”
“อ้ออ...พี่จำหนูได้ด้วยเหรอ?” ว่าพร้อมชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง
“ก็จำได้” มังกรว่าแล้วก็ผละกายออกเล็กน้อย “ว่าแต่เราชื่ออะไรนะ?”
“หนูชื่อเรเน่ค่ะ เรเน่” น้ำเสียงหวานเอ่ยอย่างเชื่องช้าเพื่อย้ำให้อีกฝ่ายได้จำเอาไว้
“ครับ น้องเรเน่”
“หนูจำชื่อพี่ได้...พี่น่ะ ชื่อมังกรรร” เรเน่ว่าพร้อมระบายยิ้มหวานอย่างภาคภูมิใจ ขนาดเมาเธอยังจำเขาได้เลย
“จำชื่อพี่ได้ ถือว่ายังไม่เมานะครับ” มังกรว่าอย่างอ่อนโยนสายตามองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้า
“หนูพี่คำถามค่ะ...” เรเน่เม้มปากแน่อย่างชั่งใจ
“ว่า??”
“พี่เคยจ..จูบคนอื่นไหมคะ?”
“ห้ะ?!!”
“ไม่เคยสินะ”
เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มตกใจเธอจึงถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ด้วยความผิดหวัง
“เดี๋ยวนะ เราถามพี่ทำไม?” มังกรขมวดคิ้วแน่น ก็ไม่เคยเธอใครมาถามตรง ๆ แบบนี้นี่น่า ไม่ตกใจสิแปลก
“หนูแค่อยากรู้เฉย ๆ แต่ถ้าพี่ไม่เคยก็ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูไปถามคนอื่นก็ได้”
ไม่รู้ว่าเพราะเมาหรือเพราะนิสัยกล้าพูดกล้าแสดงออกก็ไม่รู้ ถึงทำให้เธอถามคำถามที่ไม่ควรถามออกมาแบบนี้ได้ แถมยังมาถามผู้ชายที่พึ่งรู้จักอีกด้วย
“แล้วอยากรู้ทำไม?”
มังกรขยับใบหน้าเข้ามาใกล้อีกครั้ง จ้องมองดวงตากลมโตอย่างต้องการคำตอบ
“แค่อยากรู้ว่าความรู้สึกมันเป็นยังไง....ตอนที่มีลิ้นมาสอดอยู่ในปะ..ปากก” เรเน่กะพริบตาปริบ ๆ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“อยากลองไหมล่ะ?”
“คะ?”
“พี่จะสอน”
มังกรยกยิ้มร้ายกาจก่อนจะเลื่อนมือขึ้นจับปลายคางให้เชิ่ดขึ้น พร้อมโน้มกายเข้ามาอย่างช้า ๆ ราวกับกลัวจะทำให้เธอตกใจ เรเน่นิ่งเงียบหลับตาปี๋เมื่อรู้สึกถึงลมหายใจหนักหน่วงรินรดที่แก้มตัวเอง
ไม่นานริมฝีปากของทั้งสองก็ประกบกันอย่างนุ่มนวล ก่อนที่ลิ้นสากจะสอดเข้ามาอย่างอ่อนโยน เพียงสัมผัสแรกก็ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน
เรเน่ค่อย ๆ ยกมือแตะใบหน้าของเขาอย่างไม่มั่นใจ แต่ก็เต็มไปด้วยความอยากใกล้ชิด ทั้งสองจูบกันอยู่นานจนเป็นมังกรเองที่ผละออก เพราะกลัวใจตัวเองจะทำให้มันเลยเถิดไปมากกว่านี้
นิ้วโป้งใหญ่เลื่อนสัมผัสริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างนุ่มนวลแล้วเอ่ยน้ำเสียงแหบพร่าอย่างอดใจไม่ได้
“เราอ่อยพี่” ว่าแล้วก็กดปลายจมูกที่แก้มนวลเนียนเบา ๆ
“พี่จูบหนู...”
ใบหน้าสวยเห่อแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เธอไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนมากขนาดนี้มาก่อน มังกรคือคนแรก จูบแรกและ...
“หนูอยากมี One Night Stand...”
เป็นคำพูดที่กระด้ากปากเหลือเกินแต่ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้พูดออกไปต่อหน้าผู้ชายที่เพิ่งจูบเธอไปหมาด ๆ
มังกรหน้าเหวอเล็กน้อยอย่างคาดไม่ถึง ดวงตาคมมองใบหน้าสวยอย่างพิจารณา กลัวว่าเธอจะมาหลอกให้อยากแล้วก็จากไปง่าย ๆ น่ะสิ
นานมากแล้วที่เขาไม่ได้รู้สึกถูกใจผู้หญิงคนไหนแบบนี้ อันที่จริง...ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเธอ มังกรก็อยากสานสัมพันธ์ต่ออยู่แล้ว เพียงแต่ไม่มีโอกาสได้พูดเพราะเมื่อวานเขารีบมากจริง ๆ
“พี่มังกรว่างไหมคะ?”
ว่าแค่นั้นไม่พอยังยกมือบางขึ้นประคองใบหน้าหล่อเหลาแล้วเอียงใบหน้าถาม
“อยากมีอะไรกับพี่เหรอ?”
“หนูไว้ใจพี่”
“...”
“พี่สอนหนูเหมือนเมื่อกี้ได้ไหมคะ...นะคะพี่มังกร”
************************
น้องใจเย็นก่อนนน อย่าให้ท่าบักหรรมคนนี้
**********************
ฝากกดหัวใจ + คอมเม้นต์ + กดแชร์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ
อย่าลืมกดติดตามไรท์ไว้ด้วยน้า เพื่อจะได้ไม่พลาดเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ
Dernier chapitre
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 40 NC+++ (END)
บทที่ 40ตุ๊บ!ตุ๊กตาหมีตัวโปรดของหญิงสาวถูกทิ้งลงพื้นอย่างจงใจ จนเจ้าของต้องหันไปมองตามอย่างอาวรณ์ก่อนจะเอ็ดคนมือไวด้วยสายตาทันที“พี่ทิ้งตุ๊กตาหนูทำไม!”เสียงหวานแข็งขึ้นกว่าปกติ ริมฝีปากอวบอิ่มขยับบ่นพร้อมโน้มตัวลงตั้งใจจะหยิบขึ้นมาวางบนเตียงดังเดิม ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะสัมผัสกับของรัก ร่างบางเปลือยเปล่าก็ถูกกระชากกลับด้วยฝ่ามือหนาอย่างรวดเร็ว มังกรดึงเธอขึ้นมานั่งอย่างง่ายดายก่อนจะจับคนตัวเล็กหมุนปรับท่าให้นั่งโก้งโค้งหันหลังชนอกเขาอย่างไม่ทันตั้งตัวมังกรโน้มกายขยับเข้ามาใกล้ชิดใบหูพลางกระซิบเสียงแผ่วเบา พร้อมเลื่อนฝ่ามือหนาสัมผัสลูบไล้ไปตามเอวคอดจนเรเน่เผลอสะท้าน“เอากับพี่อยู่ ทำไมต้องกอดตุ๊กตาด้วย”จะว่ามังกรขี้อิจฉาก็ได้ เพราะเรเน่ทำให้เขารู้สึกแบบนั้นจริง ๆ ก็มีอย่างที่ไหนมีอะไรกับแฟนแต่ก็ยังซุกหน้าอยู่ที่ตุ๊กตา ปฏิเสธไม่ได้เลยจริง ๆ ว่ามังกรก็อยากจะให้เธอซุกเขาบ้าง“เอ้า!”เรเน่หันไปสบดวงตาคมแล้วอุทานออกมาอย่างไม่เข้าใจ คนบ้าอะไรอิจฉาแม้แต่ตุ๊กตามังกรไม่ได้เอ่ยคำใดทั้งสิ้น เขาเลื่อนมือมาดันแผ่นหลังขาวเนียนทำให้เรเน่ต้องยอมโค้งกายไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้“พี่มังกรพอแล
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 39
บทที่ 39--เวลา 02.00 น.—ภายในห้องนอนขนาดใหญ่อันเงียบสนิท บนเตียงหนานุ่มมีร่างบางนอนซุกผ้าห่มกอดตุ๊กตาตัวโปรดที่มังกรซื้อให้ไว้แน่นอย่างหวงแหน เธอค่อย ๆ คลายอ้อมแขนหมายจะพลิกกายหันมากอดร่างสูงทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่าคิ้วเล็กขมวดมุ่นทันทีก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความงัวเงีย เรเน่หันไปมองรอบ ๆ ห้องด้วยความหงุดหงิด ก็อยู่ ๆ มังกรก็หายไปทั้ง ๆ ที่ตอนสี่ทุ่มเขายังนอนกอดเธอไว้แน่นอยู่เลย แล้วตอนนี้หายไปไหนไม่บอกไม่กล่าว ไม่ใช่ว่าแอบหนีเที่ยวหรอกนะ...ทว่าในขณะที่สอดส่องไปรอบห้อง สายตาพลันเห็นแสงไฟลอดมาจากประตูห้องนั่งเล่น เรเน่รีบขยับกายลงจากเตียงแล้วเดินเท้าเปล่าออกไปตามแสงทันทีแกร่ก!“พี่มังกร!”เสียงเล็กที่แฝงความน้อยใจดังขึ้นจากหน้าประตูห้องนอน ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังคลิกเมาส์รัว ๆ อยู่ตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์หันตามเสียงเรียกทันที“ตื่นมาทำไมครับ?”มังกรเอ่ยถาม น้ำเสียงปนเอ็นดูหญิงสาวที่ยืนกอดอกทำแก้มป่อง ใบหน้าบึ้งตึงราวกับไม่ชอบใจที่ถูกทิ้งให้นอนคนเดียว“ก็พี่ทิ้งหนูนอนคนเดียว นึกว่าหนีไปเที่ยวไหนสะอีก” เรเน่ตอบเสียงแผ่วเบางัวเงียพร้อมส่งสายตาออดอ้อนแฟนหนุ่มมังกรเห็นท่าทีข
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 38
บทที่ 38หลังจากที่พูดคุยกับเป้เสร็จมังกรก็รีบกลับคอนโด ข่มความครุ่นเคืองไว้ในใจ ที่เขาไม่โวยวายไม่ใช่ไม่โมโหแต่เพียงแค่อยากใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ และในเมื่อเป้กล้ารับปากต่อหน้าเขาว่าจะไม่ทักไปจีบเรเน่อีก มังกรจึงยอมปล่อยให้เรื่องนี้จบลงด้วยดี แต่ถ้าหมอนั่นคิดตุกติก กลับคำ หรือเล่นแง่กับเขาแม้แต่นิดเดียวละก็…สิ่งที่จะได้เจอไม่ใช่รุ่นพี่ที่คอยส่งแนวข้อสอบให้เหมือนทุกวันนี้แต่จะเป็น “มังกรร่างพี่ว้าก” ที่โหดเหี้ยมจนใครต่อใครต้องขยาดหากย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน มังกรคือหนึ่งในพี่ว้ากสุดโหดของภาคเครื่องกล ซึ่งคือตำแหน่งเดียวกับที่เก่งกำลังรับตำแหน่งอยู่ในตอนนี้ และชื่อเสียงของเขาก็ไม่เคยเลือนหายจากความทรงจำของรุ่นน้องเลยสักคน เรื่องเล่าสุดโหดถูกพูดถึงจนเป็นตำนานว่า พี่ว้ากมังกรนั้นดุยิ่งกว่าหมาเฝ้าโรงงาน ทำผิดเพียงเล็กน้อยก็ถูกสั่งลงโทษให้ออกไปวิ่งรอบสนามอย่างไม่ปรานีเก่งเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้จักความโหดนั้น เพราะในฐานะรุ่นน้องที่ซนไม่เคยอยู่นิ่ง เขาคือหนึ่งในคนที่โดนมังกรจับลงโทษบ่อยที่สุด…จนถึงทุกวันนี้ยังจำได้ไม่ลืม@คอนโดเรเน่แกร่ก!ทันทีที่บานประตูถูกผลักออก ก็ได้ยินเสียงเพลงจังหวะคุ้นหู
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 37
บทที่ 37“มึงจีบเรเน่เหรอ?”เสียงทุ้มห้าวอันเป็นเอกลักษณ์ของเก่งดังขึ้น เอ่ยถามเพื่อนสนิทที่กำลังถูกเสือเจ้าถิ่นมองด้วยแววตาวาวโรจน์ เก่งเลื่อนสายตามามองเป้เพื่อนรักที่นั่งอยู่ทางซ้ายเชิงตั้งคำถาม แต่เมื่อไม่ได้คำตอบใด ๆ เขาจึงละสายตากลับไปยังเสือเจ้าถิ่นอีกครั้ง...ผู้ชายที่ภายนอกดูนิ่งขรึม แต่ทว่าภายในใจกลับลุกโชนด้วยไฟโทสะ เพียงเพราะแค่เห็นใบหน้าของคนที่ทักไปจีบแฟนตัวเองเมื่อคืน นึกแล้วมังกรก็อยากจะพุ่งเข้าไปซัดให้รู้แล้วรู้รอดสะให้เข็ดและถ้าไม่ติดตรงที่ว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อนสนิทของเก่ง ซึ่งเป็นน้องรหัสของมังกรแล้วละก็…อย่าได้หวังเลยว่าจะได้นั่งคุยกันอย่างใจเย็นแบบนี้“มันไม่รู้เหรอว่าเรเน่เป็นแฟนกู?”เสียงเรียบเย็นของมังกรดังขึ้นขณะดวงตาคมยังคงจ้องเขม็งไปที่เป้ไม่กะพริบ ทว่ากลับไม่ถามตรง ๆ หากแต่พยักพเยิดหน้าไปทางเก่งแทนใช่แล้ว…ฟังไม่ผิดหรอก มังกรกำลังใช้เก่งเป็นปากเป็นเสียงให้ ทั้ง ๆ ที่นั่งอยู่ด้วยกันแค่เอื้อมมือ แต่กลับเลือกจะกดดันผ่านคนกลางอย่างเก่งแทน“ถะ...ถามผม?”เก่งเลิกคิ้วเล็กน้อยพลางชี้เข้าหาตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ก็มันสับสนไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่ามังกรจะพูดกับใครกันแน่ ระหว่าง
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 36
บทที่ 36--หลายเดือนผ่านไป—ช่วงเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เผลอแค่ชั่วพริบตาก็ล่วงเลยมาเกือบห้าเดือน หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาทว่ายังมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยแปรผันเลยแม้แต่น้อย นั่นคือความสัมพันธ์อันหวานชื่นของมังกรกับเรเน่ ที่ยิ่งนับวันก็ยิ่งรักกันออกหน้าออกตาจนเพื่อน ๆ รอบข้างพากันหมั่นไส้ อิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว“ตั้งแต่มีแฟน มึงก็ไม่ทำแนวข้อสอบมาให้พวกกูอ่านเลยนะ”เทวาเปรยขึ้นเสียงเรียบทว่าดวงตาคู่คมกลับแอบเหลือบมองหน้าจอไอแพดเครื่องหรูของเพื่อนรักอย่างเนียน ๆเพราะปกติแล้วมังกรจะตั้งใจเรียนในคลาสทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้ในขณะที่อาจารย์กำลังสอน มังกรกลับเอาแต่หน้านิ่วคิ้วขมวด จ้องเขม็งใส่หน้าจอไอแพดตรงหน้าราวกับจะกลืนมันลงท้อง อย่างไงอย่างงั้น“พวกมึงก็ควรรู้ตัวบ้างแล้ว” มังกรละสายตาเหลือบมองเทวาทันที“รู้อะไร?”“รู้ตัวว่าควรตั้งใจเรียนไงไอ้ควาย จะให้กูมานั่งติวพวกมึงตลอดเลยรึไง...กูเพื่อนมึงนะไม่ใช่อาจารย์”“ทีเมื่อก่อนไม่เห็นจะบ่น” ขุนเขาที่นั่งอยู่อีกข้างเอ่ยพึมพำกลัวว่าอาจารย์หน้าห้องจะได้ยิน “พอมีแฟนแม่งบ่นเก่งฉิบหาย”“มีแฟนก็ต้องอยากอยู่กับแฟนไหมวะ...เรื่องมานั่งติวให้พวกมึ
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 35
บทที่ 35“นี่อย่าบอกนะว่าโกรธแตงแล้วพาลมาลงที่พี่อะ?”มังกรหน้าเหวอชี้นิ้วเข้าหาตัวเองพร้อมเลิกคิ้วเชิงตั้งคำถาม“ค่ะ!!” ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเธอนั้นเป็นคนพาล ก็ถึงได้บอกไงว่าขอเวลาระงับอารมณ์ตัวเองก่อน“ละ...แล้วพี่ต้องทำไงอะ?”ชายหนุ่มไหวไหล่ทั้งสองข้างเมื่อมองหาทางออกไม่เจอ ก็จะให้ง้อยังไงอะ ในเมื่อเขาไม่มีความผิด“อยู่เฉย ๆ ไง หนูถึงได้บอกว่าอยากอยู่คนเดียว” เรเน่ว่าเสียงกระด้างไร้ความเสนาะหู“อย่าพูดแบบนั้น” มังกรรวบร่างบางมากอดไว้หลวม ๆ พลางซบใบหน้าหล่อที่ไหล่มนก่อนจะกดจูบที่แก้มนวลฟอดใหญ่ “เราจะอยู่คนเดียวได้ไง”“ก็...”“พี่มาง้อ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลจนทำให้คนฟังขวยเขิน “จะให้พี่ง้อยังไงดีคะ?”ว่าพร้อมกับจับใบหน้าสวยให้หันเข้าหาตัวเอง ก่อนจะประทับริมฝีปากอวบอย่างแผ่วเบา ทำเอาใบหน้าสวยเห่อแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดเธอเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อเรียวปากหนาผละออก ก่อนจะหันหน้าหนีหลบซ่อนความเขินอายของตัวเองไม่ให้อีกคนรู้“ต่อไปนี้หนูต้องไปทำความสะอาดที่สนามบาสทุกวัน พี่ต้องไปเฝ้าหนู”“ถึงไม่บอกพี่ก็ไป” มังกรว่าอย่างมั่นใจแล้วคลายวงแขนให้หลวมขึ้น“แล้วก็ห้ามคุยกับอีแก่นั่น”“หมายถึงแตงไทย?”“
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 5
บทที่ 5--เวลา 02.30 น.--ตึ่ง!! ตึ่ง!!เวลาตีสองครึ่ง ภายในห้องอันเงียบสงัดไฟทุกดวงดับลงบ่งบอกว่าเจ้าของห้องพร้อมที่จะดำดิ่งสู่ห้วงนิทรา ทว่าอยู่ ๆ เสียงดังปริศนาก็แทรกเข้ามาจากชั้นบน ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งเฮือก หลุดจากอาการครึ่งหลับครึ่งตื่นทันที“เห้ยย! แผ่นดินไหวเหรอ?”เสียงงัวเงียดังลอดริมฝีปาก เร
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 9
บทที่ 9“พี่สอนหนูเหมือนเมื่อกี้ได้ไหมคะ...นะคะพี่มังกร”ในเมื่อเธอกล้าขอ เขาก็จัดให้เลยทันที น้ำเสียงออดอ้อนกับสายตาเว้าวอนนั้นมันช่างยั่วยวนจนทนไม่ไหว มังกรโน้มตัวเข้าใกล้แล้วประกบริมฝีปากลงบนความอวบอิ่มของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทั้งหนักหน่วงและอ่อนหวานปะปนกันไปจากตอนแรกที่สนใจเธออยู่แล้ว…พอเธอเป็นฝ่
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 7
บทที่ 7--เวลา 23.30 น.--ผับกึ่งบาร์แห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่นิยมของผู้คนในย่านนี้ ถูกออกแบบให้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ภายในร้านมีการจัดสรรพื้นที่อย่างเป็นระเบียบและชัดเจนบริเวณชั้นล่างถูกแบ่งออกเป็นสองโซน ได้แก่ โซนดนตรี EDM ที่เต็มไปด้วยแสงไฟหลากสีสาดกระทบไปทั่ว เสียงบีทหนัก ๆ เร่งเร้าอารมณ์ให้ผู้คนโยกต
สายรหัสว้ากวิศวะรัก บทที่ 6
บทที่ 6“อืม สมควรโดน...เค้าไม่เขียนด่ามึงก็บุญหัวเท่าไหร่แล้ว!”ขุนเขาว่าพร้อมกับวางถุงคุกกี้ลงโต๊ะกลมโซฟาแล้วเอนกายพิงพนักพลางส่ายศีรษะเบา ๆ อย่างเอือมระอากับนิสัยของเพื่อน คิดดูเถอะเวลาตีสองแต่แม่งมานั่งทุบน้ำแข็ง เป็นบ้าอะไรของมัน“คนในคอนโดมึงแม่งมีมารยาทจังหวะ” เทวาเอ่ยพลางเลิกคิ้วเล็กน้อย ก็
Vous vous intéresseriez aussi à
Not Love | ไม่รัก(อย่ากั๊ก!!!)
“TheLittleDevil”10.6K VuesBAD KLEIN ของหวง (วิศวะ)
Badstyle_14.3K Vuesวิศวะหวงเด็ก
วารินทร์ทิพย์13.1K Vuesเมียบังเอิญ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น41.9K VuesMy Ruthless Cross: ร้ายพ่ายรักมาเฟียวิศวะ
Wabibi441 VuesOMG รักซ้อน ซ่อนรัก
Tiwa398 Vuesพันธะลับ วิศวะร้าย
ช่อเอื้องสีเหลือง1.9K Vuesเด็กเปรตของเจเจ้ วัยรุ่น 18++
มนต์ศิขริน54 Vues
