บทที่ 8

บทที่ 8

“เห้ย ยัยแป้ง! ดูน้องแกหน่อยดิ”

เสียงของหญิงสาวร่างอวบอั๋นตะโกนแข่งกับจังหวะดนตรี EDM ที่ดังกระหึ่มไปทั่วบาร์ มือยังคงโอบประคองร่างเล็กที่เซไปมาเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

“เน่ไม่เมาค่ะเพ้~~”

เสียงหวานลากยาวพลางเงยหน้าขึ้นบอกรุ่นพี่ที่สนิท แก้มแดงระเรื่อและดวงตาหวานเยิ้มยิ่งฟ้องชัดว่าเธอนั้นเมา

ทว่าแม้จะตะโกนเสียงดังแค่ไหนแต่เพื่อนสาวนามว่าแป้ง...ก็หาได้สนใจไม่ เอาแต่นัวเนียกับผู้ชายจนลืมน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของตัวเองไปเสียสนิท

เรเน่หันไปมองแป้งที่กำลังจูบดูดดื่มกับผู้ชายข้าง ๆ แล้วเผลอหลุดยิ้มหัวเราะคิก ๆ ออกมา อยู่ ๆ เธอก็เกิดความคิดประหลาดขึ้นมาในหัว...ความรู้สึกตอนโดนลุกล้ำด้วยลิ้นมันเป็นยังไงกันนะ?

“พี่คะ...พี่เคยจูบกับผู้ชายไหมอ่า~” เรเน่หันไปถามเพื่อนสาวของแป้งพลางกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความอยากรู้

“น้องงง มากกว่าจูบก็เคยแล้วค่ะ”

รุ่นพี่สาวบอกพร้อมยืดอกราวกับเป็นเรื่องที่น่าภูมิใจ ท่าทางของเธอสร้างความงุนงงให้กับเด็กสาวผู้ไม่เคยผ่านเรื่องอย่างว่ามาเลยสักครั้ง

“มากกว่าจูบ...คืออึบกันเหรอคะ!?” เรเน่ตะโกนสู้กับเสียงดนตรีด้วยความอยากรู้

“ฟินเลยล่ะ”

“อยากลองบ้างจัง”

เธอก้มหน้าพึมพำกับตัวเอง ไม่รู้ทำไมถึงอยากรู้อยากลองเรื่องแบบนี้ ก็คนมันไม่เคย หอมแก้มก็ไม่เคย จูบก็ไม่เคย ทั้งที่ศึกษาดูหนังโป๊มาตั้งนานแต่ก็ไม่เคยมีอะไรกับใครเลยสักครั้ง

จะว่าเธอเป็นเด็กแก่แดดก็ได้ พอเห็นคนรอบข้างมีประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่าเธอก็อยากมีบ้าง...

“ยังเด็กอย่าหาทำจ๊ะ”

รุ่นพี่คนสวยกระซิบข้างหูทำเอาเรเน่สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้มแหยะ ๆ เมื่อถูกจับได้ว่าตัวเองนั้นแอบคิดเรื่องลามก

“พี่ก็แก่กว่าหนูแค่ปีเดียวเอง ยังเคยมีอะไรกับผู้ชายเลย”

คำตอบของเธอทำให้รุ่นพี่คนสวยยกยิ้มเจื่อนอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะสะบัดหน้าหนีไม่คิดจะต่อบทสนทนา เรเน่เห็นแบบนั้นก็รีบยกแก้วเครื่องดื่มของตัวเองขึ้นกระดกจนหมดก่อนจะหันไปมองแป้งที่ยังสนใจแต่ผู้ชาย...

อุตส่าห์มาเที่ยวเป็นเพื่อนแต่ก็ทิ้งน้องสาวคนนี้ได้ลงคอ พี่แป้งนี่นะหนูจะฟ้องพี่รามว่าพี่แป้งไม่ดูแล!

“พี่คะ หนูกลับก่อนนะ”

พอเห็นว่าไม่มีใครสนใจเรเน่จึงตัดสินใจจะกลับคอนโด ขืนยังดื่มต่ออีก มีหวัง...ได้นอนข้างทางแน่ ๆ

เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้ารับรู้เรเน่ก็รีบคว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพายก่อนจะเดินออกจากโซนผับอย่างทุลักทุเล ระหว่างทางก็เดินชนคนนั้นทีคนนี้ที มือบางยกขึ้นไหว้ขอโทษแทบทุกก้าว ในตอนนี้เธอรู้ตัวดีว่าเมาแค่ไหน...กว่าจะเดินออกมาได้ทำเอาหายใจหอบเฮือกราวกับเพิ่งวิ่งมาราธอนมาอย่างไงอย่างงั้น

ตุ๊บ!

“เฮ้ออ!”

ร่างบางล้มตัวลงนั่งบนโซฟาข้างประตูพลางถอนหายใจออกเฮือกใหญ่แล้วเอนกายพิงพนักพลางหลับตาลงช้า ๆ ราวกับคนหมดแรง โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งของเจ้าของโต๊ะกำลังมองมาด้วยความตกใจปนสงสัย

“..??”

ดวงตาเฉียบคมมองหญิงสาวตรงหน้า ในขณะที่กำลังกระดกเครื่องดื่มเข้าปาก เขาเอียงใบหน้าหล่อเหลาเล็กน้อยเพื่อมองเธอได้ชัดขึ้น

“น้องครับ...”

เสียงทุ้มเรียบนิ่งเอ่ยเรียกคนที่กำลังหลับตาพริ้ม ทำให้ดวงตาสวยเบิกขึ้นอย่างฝืนใจ เธอหันไปมองตามเสียงเรียกแล้วสะดุ้งเฮือกรีบเด้งตัวขึ้นนั่งหลังตรงทันที

“พี่!!”

“น้องเมาเหรอ?”

“คะ?”

จะว่าเมาก็คงใช่ เพราะตอนนี้สมองของเธอเอาแต่คิดฟุ้งซ่าน แถมทั้งตัวก็ชาไปหมด

“น้องเมาใช่ไหม?” เสียงทุ้มถามย้ำอีกทีพลางขยับเข้ามานั่งข้าง ๆ

“ค่ะ” เรเน่พยักหน้าก่อนจะเพ่งสายตามองใบหน้าหล่อเหลา แล้วเบิกตาโตเมื่อเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาคือใคร “พี่มังกรใช่ไหมคะ?”

เธอถามด้วยน้ำเสียงเบา ๆ แฝงความไม่แน่ใจ

“ครับ”

มังกรพยักหน้ารับก่อนจะขยับเข้าไปใกล้คนตัวเล็กทันที ก็แค่จะดูว่าเมาแค่ไหน...ทำไมถึงล้มมานั่งบนโซฟานี้ได้

“พี่คะ...กะ ใกล้ไป”

เรเน่เอ่ยเสียงแหบพร่าเมื่อถูกอีกฝ่ายลุกล้ำพื้นที่จนเธอเอนกายติดกับพนักโซฟา ลมหายใจอุ่น ๆ ของชายหนุ่มรินรดที่แก้มนวล ดวงตาคมเฉียบสบเข้ากับดวงตาคู่สวยพักใหญ่ก่อนจะเหยียดยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

“โทษครับ พี่แค่จะดูว่าเราเมาหนักรึเปล่า?”

“อ้ออ...พี่จำหนูได้ด้วยเหรอ?” ว่าพร้อมชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง

“ก็จำได้” มังกรว่าแล้วก็ผละกายออกเล็กน้อย “ว่าแต่เราชื่ออะไรนะ?”

“หนูชื่อเรเน่ค่ะ เรเน่” น้ำเสียงหวานเอ่ยอย่างเชื่องช้าเพื่อย้ำให้อีกฝ่ายได้จำเอาไว้

“ครับ น้องเรเน่”

“หนูจำชื่อพี่ได้...พี่น่ะ ชื่อมังกรรร” เรเน่ว่าพร้อมระบายยิ้มหวานอย่างภาคภูมิใจ ขนาดเมาเธอยังจำเขาได้เลย

“จำชื่อพี่ได้ ถือว่ายังไม่เมานะครับ” มังกรว่าอย่างอ่อนโยนสายตามองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้า

“หนูพี่คำถามค่ะ...” เรเน่เม้มปากแน่อย่างชั่งใจ

“ว่า??”

“พี่เคยจ..จูบคนอื่นไหมคะ?”

“ห้ะ?!!”

“ไม่เคยสินะ”

เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มตกใจเธอจึงถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ด้วยความผิดหวัง

“เดี๋ยวนะ เราถามพี่ทำไม?” มังกรขมวดคิ้วแน่น ก็ไม่เคยเธอใครมาถามตรง ๆ แบบนี้นี่น่า ไม่ตกใจสิแปลก

“หนูแค่อยากรู้เฉย ๆ แต่ถ้าพี่ไม่เคยก็ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูไปถามคนอื่นก็ได้”

ไม่รู้ว่าเพราะเมาหรือเพราะนิสัยกล้าพูดกล้าแสดงออกก็ไม่รู้ ถึงทำให้เธอถามคำถามที่ไม่ควรถามออกมาแบบนี้ได้ แถมยังมาถามผู้ชายที่พึ่งรู้จักอีกด้วย

“แล้วอยากรู้ทำไม?”

มังกรขยับใบหน้าเข้ามาใกล้อีกครั้ง จ้องมองดวงตากลมโตอย่างต้องการคำตอบ

“แค่อยากรู้ว่าความรู้สึกมันเป็นยังไง....ตอนที่มีลิ้นมาสอดอยู่ในปะ..ปากก” เรเน่กะพริบตาปริบ ๆ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“อยากลองไหมล่ะ?”

“คะ?”

“พี่จะสอน”

มังกรยกยิ้มร้ายกาจก่อนจะเลื่อนมือขึ้นจับปลายคางให้เชิ่ดขึ้น พร้อมโน้มกายเข้ามาอย่างช้า ๆ ราวกับกลัวจะทำให้เธอตกใจ เรเน่นิ่งเงียบหลับตาปี๋เมื่อรู้สึกถึงลมหายใจหนักหน่วงรินรดที่แก้มตัวเอง

ไม่นานริมฝีปากของทั้งสองก็ประกบกันอย่างนุ่มนวล ก่อนที่ลิ้นสากจะสอดเข้ามาอย่างอ่อนโยน เพียงสัมผัสแรกก็ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน

เรเน่ค่อย ๆ ยกมือแตะใบหน้าของเขาอย่างไม่มั่นใจ แต่ก็เต็มไปด้วยความอยากใกล้ชิด ทั้งสองจูบกันอยู่นานจนเป็นมังกรเองที่ผละออก เพราะกลัวใจตัวเองจะทำให้มันเลยเถิดไปมากกว่านี้

นิ้วโป้งใหญ่เลื่อนสัมผัสริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างนุ่มนวลแล้วเอ่ยน้ำเสียงแหบพร่าอย่างอดใจไม่ได้

“เราอ่อยพี่” ว่าแล้วก็กดปลายจมูกที่แก้มนวลเนียนเบา ๆ

“พี่จูบหนู...”

ใบหน้าสวยเห่อแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย เธอไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนมากขนาดนี้มาก่อน มังกรคือคนแรก จูบแรกและ...

“หนูอยากมี One Night Stand...”

เป็นคำพูดที่กระด้ากปากเหลือเกินแต่ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้พูดออกไปต่อหน้าผู้ชายที่เพิ่งจูบเธอไปหมาด ๆ

มังกรหน้าเหวอเล็กน้อยอย่างคาดไม่ถึง ดวงตาคมมองใบหน้าสวยอย่างพิจารณา กลัวว่าเธอจะมาหลอกให้อยากแล้วก็จากไปง่าย ๆ น่ะสิ

นานมากแล้วที่เขาไม่ได้รู้สึกถูกใจผู้หญิงคนไหนแบบนี้ อันที่จริง...ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเธอ มังกรก็อยากสานสัมพันธ์ต่ออยู่แล้ว เพียงแต่ไม่มีโอกาสได้พูดเพราะเมื่อวานเขารีบมากจริง ๆ

“พี่มังกรว่างไหมคะ?”

ว่าแค่นั้นไม่พอยังยกมือบางขึ้นประคองใบหน้าหล่อเหลาแล้วเอียงใบหน้าถาม

“อยากมีอะไรกับพี่เหรอ?”

“หนูไว้ใจพี่”

“...”

“พี่สอนหนูเหมือนเมื่อกี้ได้ไหมคะ...นะคะพี่มังกร”

************************

น้องใจเย็นก่อนนน อย่าให้ท่าบักหรรมคนนี้

**********************

ฝากกดหัวใจ + คอมเม้นต์ + กดแชร์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

อย่าลืมกดติดตามไรท์ไว้ด้วยน้า เพื่อจะได้ไม่พลาดเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ