บทที่ 1 เวลาที่ผ่านไป 1

5 ปีผ่านไป.....

            ไม่คิดเลยว่าเวลาจะผ่านไปอย่างรวดเร็วขนาดนี้ คุณหนูผู้เอาแต่ใจคนนั้นก็ยังคงเอาแต่ใจเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เปลี่ยนแค่ร่างกายที่โตพอที่เรียกได้ว่าเป็นหนุ่มเต็มตัว สูงยาว ขาว หน้าตาหล่อเหลา ดูหล่อร้ายเหมือนพระเอกในละครหลังข่าวมากกว่า ยิ่งเวลามินยิ้มก็ยิ่งเหมือนผู้ชายเจ้าชู้ที่มักหว่านเสน่ห์ให้สาว ๆ ไปทั่ว แต่ขอโทษเถอะ....มินไม่ได้ชอบผู้หญิง คนเดียวที่อยู่ในหัวใจของเขามาตลอดห้าปี แม้ตอนที่เขาไปเรียนต่อต่างประเทศก็หัวใจมีแต่ผู้ชายใจร้ายคนนั้น แม้กระทั่งตัวของมินเองก็ยังไม่รู้ว่า ทำไมกัน ต่อให้พยายามแค่ไหนดูเหมือนความพยายามนั้นมันจะยิ่งสูญเปล่า

            ไอ้มิน มึงกลับมาจากต่างประเทศ ไหนล่ะของฝากกู

            ข้อความแรกหลังจากก้าวขามาเหยียบแผ่นดินบ้านเกิด ข้อความแรกก็มาจากเพื่อนสนิทในกลุ่มเพื่อน หลังจากที่เขาต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ มันชื่อ สน

            สน ทำไมพูดแบบนั้นกับเพื่อน อย่าไปฟังมันนะมิน

            ดาวรีบห้ามแฟนหนุ่ม ทั้งดาวทั้งสนเป็นเพื่อนในกลุ่มของเขาเองแหละ ไอ้สนมันแอบชอบมินมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่ไม่เขาคิดเลยว่ามันจะสมหวังในความรัก หลังจากสารภาพรักในงานจบการศึกษามอ.หก มันคิดว่าดาวชอบเขา จนอยากตบกระบาลมันสักที เพื่อนในกลุ่มก็รู้ว่าเขาชอบใครอยู่แล้ว แล้วคนคนนั้น ก็ไม่มีทางหันมามองเขาด้วยสักนิด วันนั้นแหละมันถึงตาสว่างขายขนมจีบเพื่อนคนสวยทุกวัน

            โธ่...ที่รัก...

            แหวะ....ไปอ่านนิยายเรื่องไหนมาเนี่ยสน

          มินก้มมองข้อความที่สองคนนี้ทะเลาะกัน สองคนนี้เหมือนเป็นความแปลกที่ลงตัว ดาวติดเกม ต่างจากสนที่ชอบอ่านหนังสือ อ่านนิยาย บางทีดาวก็แข็งแกร่งในบางเรื่อง ส่วนไอ้สนมันก็อ่อนไหวในบางเรื่องเช่นกัน มินได้คิดอิจฉาคู่รักคู่นี้

            อ้าว กลับมาแล้วเหรอ โยม......ส่งจากไอ้นุ ฉายาพ่อมหาของกลุ่ม ธรรมะธัมโมเหลือเกิน ฟังบทสวดทุกคืน ส่วนเรื่องเรียนคาบเส้นทุกวิชา

            เออ ไอ้นุ นั่นบทกู---- สน

            กูรู้ไง กูเลยดักทางมึงไอ้สน----นุ 

            เออ พวกมึงอย่าทะเลาะกัน กูกลับมาทั้งที กูอยากจะฉลองกับพวกมึงหน่อย----- มินเป็นคนห้ามไอ้มวยคู่นี้เอง เขากลับมาทั้งที คิดถึงเพื่อนที่เมืองไทยแทบตาย อยู่นู่นมีเพื่อนเยอะก็จริง แต่กลับเหงาเหลือเกิน พ่อนาน ๆ ครั้งถึงบินไปเยี่ยมเขา

            หลังจากนั้นมินก็เรียกแท็กซี่กลับมา...โดยไม่ได้บอกใคร เรียกได้ว่าหนีกลับมา อีกเดี๋ยวคงรู้แน่นอน....แล้วอีกคนก็คงรู้ด้วย....

            แต่ช่างเถอะ คนอย่างมินไม่สนใจอยู่แล้ว หนีกลับมาคนเดียว...ก็ขอไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วกัน โชคดีคอนโดมิเนียมที่คุณพ่อซื้อให้เมื่อตอนที่กลับมาไทยปีที่แล้ว คีย์การ์ดยังอยู่ มินคงใช้ที่นั่นเป็นฐานพักใจ... มินเรียกแท็กซี่ไปที่คอนโดหรูของตน จากนั้นก็เตรียมไปยังสถานที่นัดหมาย คอนโดยังสะอาดตาเช่นเดิม บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่ามีคนมาทำความสะอาดให้ นึกว่าเอกทัศน์จะไม่สนใจเขาเสียแล้ว.....คนน้อยใจพ่อได้แต่ย่นจมูกใส่ ก่อนจะแต่งตัวมองดูตัวเองหน้ากระจก ภาพเงาสะท้อนหน้ากระจกดูดีไม่น้อย ตลอดเวลาที่เรียนไฮสกูลที่เมืองนอก มินพยายามดูแลตัวเองให้ดีตลอด มีเกย์หลายคนพยายามเข้ามาจีบ แต่มินก็ไม่สนใจ แม้กระทั่งผู้หญิงสวย ๆ เขาก็ไม่สนใจ...เขาพยายามแล้วต่างหากล่ะ ตอนที่กำลังจะจูบผู้ชายคนอื่น หน้าของไอ้พี่ทศมันก็มาแทนที่