สารถีคู่ใจ

สารถีคู่ใจ สารถี (น.) คนขับรถ คนบังคับม้า (EN) Driverตัวละคร พระเอก: ทศ คนขับรถสุดหล่อ อายุ 38 คุณท่านเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่เด็ก ๆ ส่งเสียให้เรียนหนังสือจนจบดอกเตอร์ นอกจากทำงานเป็นคนขับรถคนพิเศษของคุณหนูนักเลงของเขาแล้ว แถมยังทำงานในฐานะบอร์ดบริหารของบริษัทอีกด้วยนายเอก : นายเอกอายุ 20 เรียนบริหาร นิสัยขี้เกียจเรียน ชอบจับกลุ่ม ใจนักเลง หาเรื่องไปวัน ๆ จนคุณท่านปวดหัว ส่งให้มือดีอย่างทศไปจัดการ แต่ไม่รู้หรือไงว่า... มินชอบทศมาตั้งแต่จำความได้ เห็นเขาอยู่ในบ้านมาตั้งแต่เด็ก รู้ตัวว่าชอบพี่ทศคนหล่อ ก็ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ แต่ทศกลับทำเหมือนตัดรอนเขามาตลอด.....จนพ่อต้องส่งเขาไปเรียนไฮสกูล หลังจากนั้นมิน ขอกลับมาเรียนที่ไทยเอง เพื่อต้องการเอาชนะใครบางคนโดย มหาละลวย (นิชา อลีนา)งานอาร์ต : ErrorzZ (X, aka Twitter)จัดอาร์ต : ร้านจินขายปกพร้อมจัดอาร์ต (facebook)หมวด นิยายวายTrigger Warning: นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายชายรักชาย เนื้อหาไม่ซับซ้อน และมีฉากร่วมรักในนิยายด้วยค่ะ ถ้าใครไม่ชอบนักเขียนขออภัยด้วยนะคะบทนำ รักเราไม่ได้หรือไง “พี่ทศ” เสียงเล็ก ๆ เรียกชื่อของหนุ่มใหญ่วัยรุ่นเ

มินเองก็ไม่รู้ว่า ชาตินี้ทั้งชาติจะลืมพี่ทศได้หรือเปล่า ไอ้คนใจร้าย...รักเราไม่ได้หรือไง กว่ามินจะมาถึงเล่นเอาเพื่อน ๆ รอเกือบชม. จนได้รับฉายาว่าสายเสมอ เขาไม่ได้มีรถขับ รถหรูอยู่ที่บ้านหลังใหญ่หมด แต่ถ้าให้ไอ้มินกลับไป คงต้องทำใจอีกสักพักใหญ่ ๆ “เออ...ขอโทษพวกมึง กูไม่มีรถเหมือนพวกมึง เลยต้องรอแท็กซี่” มินรีบขอโทษเพื่อน ๆ “มึงออกจะรวย มานั่งแท็กซี่แบบนี้เดี๋ยวตูดสวย ๆ พังหมด” สนหัวเราะ ก่อนตบลงที่นั่งข้าง ๆ ส่วนข้างกายก็มีสาวสวยอย่างดาวที่อิงแอบแฟนหนุ่ม แล้วดูไอ้สนมันทำหน้าเขาเหมือนเสี่ยใหญ่ที่มีทั้งหนุ่มหล่อ สาวสวยล้อมรอบ พ่อมหาของกลุ่มก็ยังสันโดษกำลังกินเหล้าเพรียว ๆ “มึงรีบจังวะ ไอ้นุ” มินตบไหล่ไอ้มหาแรง ๆ จนมันไหล่สั่น จนต้องเงยหน้ามองเขาอย่างหาเรื่อง พอเหล้าเข้าปากแล้วมักจะกลายเป็นแบดบอยเสมอ “ก็รอมึงอ่าครับบบ.....” พ่อมหาทำเสียงคางยาน.... “ฮ่า....” ไอ้สนหัวเราะ “หัวเราะอะไรสน...” ไอ้นุมันยอมเพื่อนรักจอมกวนได้ซะที่ไหน “เฮ้ย...พวกมึงเลิกทะเลาะกันได้แล้ว..” มินทนไม่ไหวเป็นคนเ

หลังจากขับรถมาส่งคุณหนูถึงคอนโด มินก็สั่งให้คนขับรถคนพิเศษไม่ต้องตามเขาขึ้นไป เขาดูแลตัวเองได้ เขาไม่อยากให้หัวใจตัวเองหวั่นไหวไปมากกว่านี้ คนบ้า รู้ทั้งรู้ว่าเขาชอบยังจะมาวนเวียนให้หัวใจต้องมาเจ็บเล่น ๆ อีก “ไม่ได้ครับ ผมทำตามคำสั่งของคุณท่าน” การปฏิเสธเสียงแข็งของคนขับรถทำให้มินต้องย่นจมูกใส่ ก่อนเดินปัดตูดขึ้นห้อง และมีร่างใหญ่เดินตาม “อยากทำอะไรก็ทำ” แม้จะบอกตัวเองว่าห้ามพูดกับคนใจร้ายคนนี้อีก เหมือนหัวใจของมินจะไม่เชื่อฟังสมองเลยสักนิด ทศ ผู้ชายใจร้ายคนนี้ไม่รู้เลยว่า....เขาต้องทรมานกับการพยายามตัดใจจากเขามากเท่าไหร่ หัวใจมันก็ยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น มินใช้คีย์การ์ดแตะเพื่อเปิดประตู ก่อนจะเดินนำเข้ามาในห้องสะอาดสะอาด ทศ ไม่อยากจะบอกว่าตัวเองก็มีคีย์การ์ดสำรองสำหรับห้องนี้เหมือนกัน เขาไม่อยากบอกคุณหนูว่า ทุกครั้งที่เขาคิดถึงใบหน้าแสนดื้อรั้นของคุณหนูเขามักมาที่นี่ พร้อมกับให้แม่บ้านมาทำความสะอาดอยู่เสมอ รอวันที่คุณหนูคนดีของเขากลับมา... “อยากทำอะไรก็ทำ เราจะพักผ่อน” บอกแบบนั้นก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยความ

“อยากจะบ้าตาย คนอะไรยิ่งหนียิ่งเจอ” ออกมาจากคฤหาสน์หลังโต คุณหนูก็บ่นอุบ เหมือนตัวเองยิ่งหนี คนใจร้ายก็ยิ่งเข้าใกล้เขาเข้ามาเรื่อย ๆ แล้วแบบนี้หัวใจที่อ่อนแอ และใจง่ายแค่กับเขาจะเหลืออะไรล่ะ ยังไม่ทันได้หายใจหายคอ คนใจร้ายก็เดินตามคุณหนูออกมา เห็นคุณหนูมองออกไปข้างนอกก็อดถามไม่ได้ “คุณหนูจะไปไหนครับ” ทศถามเมื่อเห็นคุณหนูมองออกข้างนอก รู้ดีว่าคุณหนูคงไม่อยากอยู่ที่นี่สักเท่าไหร่ และมีอีกหลายเรื่องที่คุณท่านมอบหมายให้เขาบอกเรื่องราวกับคุณหนูเอง เขาคิดหนักใจอยู่ไม่หาย ไม่รู้ว่าจะบอกคนเอาแต่ใจอย่างมินได้อย่างไร มินถึงจะรับฟัง แค่เห็นหน้าเขา คุณหนูก็เอือมระอาเต็มทีแล้ว ไม่รู้จากคุณหนูที่เคยรักเขาในเมื่อก่อน ตอนนี้ยังจะรักเขาอยู่เช่นเดิมหรือเปล่า “กลับคอนโด” คำตอบออกจากปากสีชมพูอ่อนน่าบดขยี้ มันก็เป็นเพียงความคิดของทศเท่านั้น เขามันแค่เด็กรับใช้ที่คุณท่านเก็บมาเลี้ยง ส่งเสียจนเรียนจบถึงระดับสูงสุด ได้ทำงานในตำแหน่งใหญ่ ๆ แต่เขาก็ยังอยากเป็นพี่เลี้ยงของคุณหนูผู้เอาแต่ใจคนนี้ “ผมไปส่งนะครับ” ทศหันไปถามคนเอาแต่ใจ ก็ได้รับคำตอบเป็

“คุณหนูรู้ตัวหรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา” ทศกลืนน้ำลายลงคอ จดจ้องมองเข้าไปในดวงตากลมโตของคุณหนูมินจอมยั่ว “ไหนบอกว่าอยากจะเชื่อฟังเราทุกอย่าง” มินย้ำ “ผมเคยบอกแบบนั้นด้วยเหรอครับ” เขารับปากคุณท่านว่าจะช่วยงานคุณหนู แต่ไม่ได้รับปากคุณหนูว่าต้องมาทำหน้าที่บนเตียงด้วย นั่นมันนอกเหนือจากที่เขาตกลงกับนายท่าน แต่ถ้าเป็นความต้องการส่วนตัวเขาคงไม่ปฏิเสธเด็กขี้ยั่วตรงหน้า เขาอยากจะเอาให้ฟ้าเหลือง “แล้วไม่อยากนอนกับเราหรือไง หรือรังเกียจ แต่ถ้ารังเกียจก็ออกไปซะ” คุณหนูมินจอมหยิ่งพูดไปหัวใจก็เต้นแรงอยู่ภายในอก กลัวว่าเขาจะรังเกียจจริง ๆ แล้วเดินออกไป แบบนั้นมินก็คงไม่ต่างจากคนที่เที่ยวเร่ขายให้คนอื่น แต่กลับไม่ได้รับความสนใจ แค่คิดก็ทำให้ความมั่นใจของมินหายวับในพริบตา “คุณหนูรู้ตัวบ้างไหมว่าพูดอะไรออกมา” “ทำไม แค่นี้จะนอนกับเราไม่ได้หรือไง รังเกียจเรานักเหรอ” “ผมไม่ได้รังเกียจครับคุณหนู แค่....” ทศกระเดาะปากเบา ๆ มินไม่เคยเห็นชายคนนี้อยู่ในอาการเช่นนี้มาก่อน ทศเหมือนเปลี่ยนไปราวกับคนละคน “ผมแค่กลัวคุณหนูเจ็บ