นวดนาบ : บทที่ 4 คุณผู้หญิง 🪔

เธอก้าวผ่านประตูบานใหญ่ที่ทำมาจากไม้ที่ทาสีเหมือนไม้โอ๊ก เธอเปิดออกด้วยแรงผลักเบาๆ ชายหนุ่มตัวหนาร่างสูงอยู่ด้านหลังประตูนั้น

เธอมองแสงไฟสีนวลสลัวทอดตัวทั่วทั้งห้องอย่างนุ่มนวล ผนังรอบด้านบุด้วยผ้าไหมสีขาวและมีรูปเทพเจ้ากรีกโรมันติดฝาผนังและบนเพดานสูงรูปเทพีอโฟไดร์ หรือเทพีวีนัส และยังมีกามเทพแผลงศรอีกด้วย ส่วนโคมไฟเป็นโคมไฟระย้าเชิงเทียนห้อยลงมา มันดูหรูหราและคลาสสิกมากๆ

กลิ่นหอมของน้ำมันอโรม่า เป็นกลิ่นดอกกระดังงาเจือกลิ่นกานพลู ลอยฟุ้งคละคลุ้งภายในอากาศ ทำให้เธอรู้สึกเหมือนสมองเธอเริ่มละลายช้าๆ แค่ได้หายใจเข้าไป

ภายในห้องมีเตียงนวดไม้สักขนาดใหญ่ปูด้วยผ้าสีขาวสะอาดตา มีหมอนรองศีรษะแบบเจาะรูสำหรับการนอนคว่ำ ผ้าเช็ดตัวพับเรียบร้อยวางอยู่บนขอบเตียง ข้างๆ มีถาดไม้เล็กๆ วางขวดน้ำมันนวดหลากกลิ่นเรียงเป็นระเบียบ ขวดแก้วสีชาหุ้มด้วยเชือกป่านบางๆ พร้อมเทียนหอมที่ส่องแสงวาวสั่นไหวอยู่เงียบๆ

เสียงดนตรีขับกล่อมเบาๆ เป็นเสียงเพลงคลาสสิกแนวเซ็กซี่ขยี้ใจ บรรยากาศเหมือนโลกทั้งใบถูกแยกออกจากความเป็นจริงข้างนอก

“เชิญครับ คุณผู้หญิง...” เสียงของเพชรดังขึ้นเบาๆ ชวนหลงใหล

รินเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้ง เขานั้นยืนอยู่ข้างประตู ใบหน้าคมคายใต้แสงสลัวนั้นดูนิ่งลึกและน่าเกรงขามกว่าเดิม รอยยิ้มของเขาหายไปแล้ว แทนที่ด้วยแววตาแน่วแน่และจริงจังอย่างน่าประหลาดใจ

“เรียกฉันว่ารินเถอะค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มแลดูเขินอาย

“คุณริน... ช่วยถอดเสื้อคลุมออก แล้วนอนคว่ำบนเตียงได้เลยนะครับ ผมจะเริ่มจากการนวดไหล่และต้นคอของคุณก่อน” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน เหมือนปีศาจกำลังล่อลวงมนุษย์

สีหน้าของเธอลังเลเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ ไม่ช้าเธอก็ตัดสินใจปลดเสื้อคลุมผ้าซาตินออกจากบ่า แล้ววางมันไว้บนเก้าอี้ไม้ข้างเตียง ร่างกายในชุดซีทรูบางเบาถูกแสงนีออนสะท้อนเงาเป็นเงาจางๆ บนผนังห้อง หัวใจเธอเต้นแรงแทบจะหลุดออกมา ขณะก้าวขึ้นเตียงและเอนตัวลงอย่างระมัดระวัง

เสียงฝีเท้าของเพชรเดินเข้ามาใกล้พร้อมเสียงเปิดฝาขวดน้ำมัน จากนั้นกลิ่นของวานิลลาผสมกับกลิ่นของน้ำมันอัลมอนด์ มันลอยขึ้นทันที กลิ่นนั้นหวานละมุนและเร้าใจในคราวเดียว เขาเทน้ำมันลงบนฝ่ามือ ลูบเบาๆ ให้มันอุ่น ก่อนจะวางมือลงบนไหล่ของเธอ...

มือเขาใหญ่อุ่นและมั่นคง แต่สัมผัสแรกนั้นกลับอ่อนโยนเกินกว่าที่เธอคาดไว้

“คุณรินดูเกร็งนิดหน่อยนะครับ หายใจลึกๆ ... ปล่อยให้ตัวเองปล่อยใจละลายไปกับแรงมือของผมนะครับ” น้ำเสียงของเขาไม่ใช่แค่ปลอบโยน แต่มันเหมือนคำสั่งบางอย่างที่แทรกซึมเข้ามาในสมองของเธอด้วย รินรู้สึกเหมือนตัวเองค่อยๆ หายไปในอุ้งมือของเขา แรงกดหนักบ้าง เบาบ้าง ไหลต่อเนื่องจากต้นคอ สู่หัวไหล่ ไล่ลงไปยังแผ่นหลังที่แอ่นรับแรงนวดของเขา

ทุกครั้งที่ปลายนิ้วของเขาไล้ผ่านผิวกาย เธอรู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อในร่างกายสั่นสะเทือนจากข้างในเลยล่ะ

การสัมผัสจากชายแปลกหน้า ผู้ที่เธอเพิ่งพบหน้าครั้งแรก มันกลับทำให้เธอรู้สึกลึกซึ้งเกินควบคุม ราวกับถูกต้องมนต์สะกดให้อ่อนไหวไปกับนิ้วมือหนาของเขา

“กล้ามเนื้อคุณรินตึงมากเลยครับ...” เสียงของเขาแผ่วเบา ก่อนจะโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ ของเขาแตะที่หลังคอของเธอ

มันทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากเต้านมด้วยซ้ำ ความรู้สึกระหว่างความสบาย กับบางอย่างที่ลึกล้ำกว่านั้น เริ่มแทรกซึมเข้ามาทีละน้อย

และในวินาทีนั้น เธอเพิ่งตระหนักว่า... คำพูดของน้ำหวาน

'ถึงสวรรค์' อาจไม่ได้หมายถึงแค่ร่างกาย...

แต่อาจรวมถึง 'บางสิ่ง' ที่จะเปลี่ยนเธอไปตลอดกาล