Masukตอนที่ 7
ความรักมันห้ามกันไม่ได้ เปียปั้นหน้าไม่ถูก ไม่รู้ต้องทำตัวยังไง เพราะเธอยังคงรู้สึกอายจากเรื่องเมื่อเช้า แต่ด้วยสปิริตเธอเป็นพนักงานคนเดียวในร้านและมีแค่ป้าพรที่เป็นคนทำอาหาร มือเรียวเล็กหยิบกระดาษกับปากกาออกจากกระเป๋าผ้ากันเปื้อนพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ 1...2...3 พรึ่บ~ สองเท้าเล็กเดินตรงเข้าไปยังโต๊ะของลูกค้าสองคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่นั่นก็คือคุณหมอกับพยาบาลผู้ช่วยที่เธอเจอเมื่อวาน "รับอะไรดีคะ" เด็กสาวถามเสียงหวานมองหน้าโซลที่เป็นผู้ช่วยพยาบาลเพียงคนเดียว เธอไม่กล้ามองหน้าคุณหมอเลย เธออายจริงๆ "ฉันเอา...ข้าวผัดหมูจ่ะ" "ค่ะ" เธอจดเมนูลงในกระดาษแล้วเดินออกไปแต่ทว่า... "ฉันยังไม่ได้สั่ง" เสียงทุ้มเอ่ยบอกเมื่อเห็นเด็กสาวเดินออกไป คริสจ้องหน้าเธออยู่ตลอดแต่เธอกลับไม่สบตาลูกค้าอย่างเขาเลย แล้วรับออเดอร์เพียงแค่คนเดียว แล้วเขาล่ะ เปียหยุดชะงัก แอบโขกหัวตัวเองไปหนึ่งที "บ้าจริง" เด็กสาวจึงหมุนตัวกลับมารับออเดอร์คุณหมอ "ระ รับอะไรคะ" "ผัดผัก...ปลาดอลลี่มีไหม?" เปียตกใจเล็กน้อย เธอจำได้ว่าเมนูที่คุณหมอสั่งมันเป็นเมนูที่เธอเคยซื้อมาให้ "เอ่อ...ไม่มีค่ะ" "แล้วมีปลาอะไรบ้าง ฉันอยากทานปลา" เขามองหน้าเด็กสาวที่เอาแต่ก้มหน้ามองกระดาษที่ถืออยู่ในมือพร้อมกับปากกาที่เธอพร้อมจะจดลงไป "ปลาสลิดจ่ะ เอ่อ..ปลาสวาย ปลากระพงจ่ะ" "มีแค่นี้?" "ใช่ค่ะ" "งั้นเอาแค่ผัดผักไม่ต้องใส่เนื้อสัตว์ ฉันจะทานแบบมังสวิรัติ แล้วก็อย่าอมน้ำมันมาก ได้ไหม" "เอ่อ...ดะ ได้ค่ะ" เธอจดเมนูลงกระดาษด้วยมือที่สั่นเทา เปียควบคุมตัวเองไม่อยู่ และแน่นอนว่าทุกอากัปกิริยาของเธออยู่ในสายตาของคุณหมอหนุ่มอยู่ตลอด แม้กระทั่งพยาบาลเองเธอก็แอบจับสังเกตคุณหมอที่นั่งตรงข้ามกับเธอได้เลย ทำไมคุณหมอต้องมองเด็กสาวคนนี้อยู่ตลอด "แล้ว รับน้ำอะไรคะ" เปียถาม "น้ำเปล่าแล้วกันจ่ะ" "ค่ะ รอสักครู่นะคะ" เปียหมุนตัวเดินกลับไปยื่นกระดาษที่เธอจดเมนูอาหารให้กับป้าพร แล้วเดินไปหยิบน้ำดื่มจากตู้เย็นมาสองขวด "น้ำค่ะ" เปียวางลงไปบนโต๊ะพร้อมกับก้มหน้าเดินกลับไปนั่งยังเก้าอี้อีกฝั่งที่อยู่ตรงข้าม ในร้านมีแค่ลูกค้าเพียงสองคนเท่านั้นในเวลานี้ เพราะก่อนหน้าก็มีลูกค้าเข้ามาทานข้าวที่ร้านอย่างไม่ขาดสาย ในเวลานี้เธอเลยได้มีเวลาพัก แต่ทว่าตอนนี้ดวงใจน้อยๆ เธอมันเต้นโครมครามแบบระรัว มือเล็กยกขึ้นทาบอกซ้ายของตัวเอง ไม่กล้าหันไปมองโต๊ะของคุณหมอทั้งที่ในใจอยากจะมองก็ตาม แต่กลัวหันไปแล้วคุณหมอจะรู้ว่าเธอแอบมองเขา "เปีย เสร็จแล้วมาเอาไปเสิร์ฟ" ป้าพรตะโกนบอก เด็กสาวจึงรีบเดินไปหยิบจานข้าวสองจานแล้วเอาไปเสิร์ฟให้ที่โต๊ะของลูกค้า "ได้แล้วค่ะ" วางจานข้าวปุ๊บเธอก็เดินเข้าหลังร้านไปเลย ขอไปตั้งสติและทำใจก่อนครู่นึง น่าจะมีลูกค้าเข้าร้านเพิ่มอีกสักสองสามคน เธอจะได้มีงานทำตลอดเวลาไม่ต้องไปโฟกัสที่คุณหมอ "ป้าจ๊ะ คิดเงินจ่ะ" โซลพยาบาลผู้ช่วยคุณหมอเรียกป้าพรให้คิดเงิน "จ้า เปียคิดเงินลูกค้า" ... "เปียเอ้ย หายไปไหนน่ะ" "จ่ะ ป้า เปียอยู่นี่" เธอรีบเดินออกมาเมื่อได้ยินเสียงของป้าาเรียก "ไปอยู่อะไรหลังร้าน คิดเงินลูกค้าเร็ว" "จ่ะ" "เอ่อ..ข้าวผัดหมูสามสิบห้าบาท ผัดผักมังสวิรัติสามสิบบาท น้ำเปล่าสองขวดยี่สิบบาท ทั้งหมดแปดสิบห้าบาทค่ะ" คริสหยิบเงินแบงก์ร้อยออกจากกระเป๋าสตางค์แล้วยื่นให้กับเธอ "ไม่ต้องทอน" "เอ่อ...ค่ะ ขอบคุณค่ะ" เธอรับเงินจากมือคุณหมอแล้วนำเงินค่าอาหารไปให้ป้าพร "นี่จ่ะป้า คุณหมอบอกไม่ต้องทอน" "เหรอ ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ คุณพยาบาล" คริสพยักหน้ารับพร้อมกับพยาบาลที่ฉีกยิ้มกว้างก่อนจะเดินออกจากร้านไป "เปียเขินคุณหมอใช่ไหม" เมื่อคุณหมอหนุ่มหล่อเดินออกจากร้านไป ป้าพรก็เอ่ยแซวทันทีก่อนหน้าที่เห็นเธอออกจากหลังร้านก็รู้ได้เลยว่าเธอหลบหน้าคุณหมอ "คือเมื่อเช้าเปียเจอคุณหมอที่สถานีตำรวจ เปียอายจ่ะป้า ป่านนี้คุณหมอคงรู้ว่าพ่อกับแม่เปียติดคุก" เธอบอกเสียงเศร้า กลัวคุณหมอจะรังเกียจที่เธอมีครอบครัวติดการพนัน "โถ่ เปียเอ้ย" ป้าพรลูบหัวเธออย่างนึกสงสาร เปียคงจะชอบคุณหมอเอามากๆ ถึงได้คิดมากแบบนี้ "ป้าจ๊ะ เปียชอบคุณหมอมากเลย เปียฝันสูงเกินไปไหมแต่เปียอายที่ครอบครัวเปียยากจน มีพ่อแม่ติดคุกเพราะการพนัน ป้าจ๊ะเปียควรทำยังไง" "ความรักมันห้ามกันไม่ได้หรอก ถ้าเปียอยากจะชอบคุณหมอก็ชอบไป ป้าจะเป็นกำลังใจให้เปียอยู่ตรงนี้""แต่งงาน?" เสียงเล็กเอ่ยถาม มองทุกคนที่ยืนอยู่ที่ด้านล่างรวมไปถึงผู้ชายตรงหน้า "ชาเนสก็ร่วมมือกับพี่ด้วยเหรอ" "ใช่จ่ะ" ชาเนสเดินถือเวลเจ้าสาวนำมาเสียบไว้ที่ผมของเธอ"ยินดีด้วยนะ" ชาเนสอวยพรก่อนจะเดินกลับลงไปที่ชั้นล่าง แต่กับเธอที่ยังยืนทำหน้างง ทุกอย่างมันเกิดขึ้นแบบไม่ทันได้ตั้งตัว "เปียพร้อมที่จะเป็นเจ้าสาวและภรรยาของพี่ไหม" คริสค่อยๆนั่งคุกเข่าลงช้าๆพร้อมกับกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินที่ถืออยู่ในมือแล้วเปิดฝากล่องด้านในเป็นแหวนเพชรเม็ดโตแสงระยิบระยับแทงตา เนื้อเพชรช่างงามเหมาะสมกับคนงามๆตรงหน้ เขาสั่งทำขึ้นมาเป็นพิเศษเมื่อหนึ่งเดือนก่อนเพื่อนำมาเซอร์ไพรส์กับเธอในวันวาเลนไทน์ "พี่คริส...ทุกคน" เปียคลายยิ้มมองหน้าแฟนหนุ่มและทุกคนที่เป็นครอบครัวของเธอนับตั้งแต่ได้เหยียบเข้ามาอยู่ในบ้านทวีพัฒนา"พร้อมจะเป็นสะใภ้แม่ได้หรือยัง" ลดาตะโกนถามขึ้นมา"ค่ะ คุณแม่" เธอตอบกลับ "สวมแหวนให้น้องเลยลูก" ลดายิ้มตะโกนบอกลูกชายด้วยความรู้สึกดีใจและตื้นตันใจ แหวนเพชรเก้ากะรัตค่อยๆถูกสวมใส่อย่างบรรจงที่นิ้วนางข้างซ้ายของแฟนสาวที่เขารักสุดหัวใจ "ขอบคุณนะคะพี่คริส" เขาลุกขึ้นแล้วสวมกอดเธอสุดที่รักที่เ
ตอนพิเศษ 3 หนึ่งปีต่อมา เปียทำงานที่สายการบินครบเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม การทำงานยังถือว่าผ่านไปได้ด้วยดี ถึงแม้จะมีปวดหัวกับผู้โดยสารบ้าง แต่เธอก็สามารถรับมือได้ด้วยความอ่อนน้อม และแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้เป็นอย่างดี ถึงแม้จะมีเหนื่อย มีท้อไปบ้าง แต่เพราะเธอรักในอาชีพแอร์โฮสเตสเมื่อเธอโอกาสจึงอยากที่จะทำให้เต็มที่ ให้สมกับที่เธอเหน็ดเหนื่อยทุกหยาดหยด และสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ขาดไม่ได้คือแฟนหนุ่มของเธอ เขาสนับสนุนเธอในทุกๆเรื่องอย่างเต็มที่ คอยเป็นกำลังใจ เป็นแรงผลักดันให้เธอได้มีวันนี้วัด "เปียทำความฝันได้สำเร็จแล้วนะคะ" เธอยืนพูดอยู่หน้า อัฐิพ่อแม่ที่แท้จริงของเธอพร้อมกับปักธูปลงในกระถางและพวงมาลัยวางไว้ตรงหน้าอัฐิ เธอใส่ชุดยูนิฟอร์มของสายการบินมาไหว้พ่อแม่ของเธอ มือเล็กเอื้อมไปจับรูปพ่อแม่ที่ติดอยู่หน้าอัฐิ เมื่อหลายวันก่อนเธอฝัน ฝันว่าพ่อแม่ของเธอมาหาแล้วก็มาบอกลา "พ่อกับแม่ขอโทษนะลูก" ประโยคนี้เป็นเสียงของผู้เป็นแม่ ทั้งสามคนโอบกอดกันในความฝัน แต่เธอรู้สึกและสัมผัสได้ว่าท่านมีอยู่จริงถึงแม้จะเป็นเพียงแค่ฝันก็ตามเปียจึงขอให้คริสพาเธอมาที่วัดเพื่อมาไหว้พ่อแม่ของเธอ และบอกเล่าเรื่องรา
ตอนพิเศษ 2หนึ่งเดือนต่อมา คริสตีสนิทกับเพื่อนร่วมงานของเธอที่ชื่อชาเนส เพื่อฝากฝังให้เธอช่วยดูแลแฟนสาวและกันท่าพวกหนุ่มๆ ที่มาตามจีบLineชาเนส : send pictureชาเนส : เปียบอกว่าเป็นเพื่อนสมัยเรียนค่ะชื่อเรย์คริสเปิดดูข้อความของชาเนสที่เป็นเพื่อนร่วมงานของเธอ กำลังนั่งคุยกันอยู่ที่ร้านกาแฟในสนามบินคริส : ตอนนี้อยู่ที่ไหนครับชาเนส : ก็ในสนามบินนี่แหละค่ะ ยังนั่งคุยกันอยู่คริส : ขอบคุณครับมือหนากดที่รายชื่อโทรศัพท์แล้วต่อสายโทรหาแฟนสาวในทันที เพื่อตามให้เธอกลับบ้าน"ฮัลโหล กลับหรือยัง" คริสเอ่ยเสียงเข้ม"ยังค่ะ พอดีเปียเจอเรย์ที่สนามบินก็เลยนั่งคุยกัน พี่คริสผ่าตัดคนไข้เสร็จแล้วเหรอคะ""อืม แล้วจะคุยกันอีกนานไหม""อีกพักค่ะ แค่นี้ก่อนนะคะ เจอกันที่บ้าน""เปีย เปีย..." เขาโดนเธอตัดสายทิ้งในขณะที่กำลังจะพูดต่อว่าให้เธอกลับบ้านเดี๋ยวนี้"คืนนี้เตรียมตัวโดนทำโทษได้เลย" เขาเค้นคำขู่ กล้าดียังไงมาตัดสายเขาไปดื้อๆ ไม่บอกเขาสักคำว่าอยู่กับเพื่อนสมัยมัธยมที่มันเคยชอบเธอก็แล้วใครมันจะนั่งอยู่เป็นสุขได้ คริสร้อนใจลุกขึ้นจากเก้าอี้ถอดชุดกาวน์แขวนไว้ที่ราวก่อนจะหยิบสัมภาระทุกอย่างเดินออกจากห้อ
ตอนพิเศษ 1 สองปีต่อมา ร่างบางนั่งอยู่บนที่นอนหลังจากอาบน้ำเสร็จ เปียหยิบไอแพดขึ้นมาแล้วเข้าเปิด mail วันนี้เป็นวันประกาศผลการคัดเลือกว่าเธอจะผ่านการสอบสัมภาษณ์และได้เป็นแอร์โฮสเตสในสายการบินที่ดีที่สุดอันดับหนึ่งของประเทศไทยหรือไม่"เปียตื่นเต้นจังเลยค่ะพี่คริส" เธอหันไปบอกแฟนหนุ่มที่นั่งลุ้นไปพร้อมๆกับเธอ คริสเองก็อยากให้เธอได้เป็นแอร์โฮสเตสตามความฝัน อีกใจก็ไม่อยากให้เป็นแล้ว และเท่าที่เขาค้นหาจากในเว็บบ้างล่ะ คนรอบตัวบ้างล่ะ จะต้องมีบินในประเทศและต่างประเทศแล้วแต่ตามตารางบินที่เขาจัดสรร แล้วถ้าเกิดมีหนุ่มๆมาจีบเธอเข้าล่ะ พวกนักบิน สจ๊วตหรือแม้กระทั่งผู้โดยสารเพศชาย เปียเธอเริ่มเข้าสู่วัยทำงานเต็มตัว เขาไม่สามารถไปนั่งเฝ้าเช้า-เย็น เทียวรับ-ส่งเธอเหมือนตอนเรียนมหาวิทยาลัยได้อีก คิดแล้วมันก็กลุ้มใจ เขาไม่อยากห่างเธอนานๆ นับวันเปีบยิ่งโตก็ยิ่งสวย เดินไปไหนกับเธอผู้ชายก็แทบจะเหลียวหลังไปตามๆกัน จนเขารู้สึกหงุดหงิด แต่เขาเองก็ต้องพยายามทำใจ เพราะเคยให้คำมั่นสัญญาไว้ว่าจะส่งเธอให้ถึงฝั่งฝัน และตอนนี้เขาเกือบทำสำเร็จแล้ว เหลืออีกเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น "เปียกดดูเลยนะคะ" คริสจึงพยัก
ช่วงค่ำ บริเวณใกล้ๆ ที่พักมีตลาดนัดคนเดิน คริสจึงขับรถพาเธอไปเดินชมตลาดและซื้อของกินจุกจิกไปตามทาง"เปียอยากทานไส้กรอกค่ะ" เธอชี้ คริสจึงก้มกระซิบบอกเธอใกล้ๆ ด้วยน้ำเสียงชวนขนลุกซู่"ไส้กรอกพี่มันใหญ่กว่านี้อีก" ใบหน้าหล่อโน้มขึ้นมองหน้าสวยของแฟนสาวที่กำลังยืนเขิน"ขอโทษนะคะ พอดีเพื่อนอยากได้เบอร์ของคุณค่ะ" เสียงผู้หญิงจากทางด้านซ้ายเดินเข้ามาขอเบอร์จากคริสโดยอ้างว่าเพื่อนให้มาขอ"ไม่ได้หรอกค่ะ แฟนเขายืนอยู่ตรงนี้" น้ำเสียงติดห้วนแสดงให้อีกคนรู้ว่าเธอไม่พอใจ ก็เธอเนี่ยคือแฟนของเขา"เอ่อ...ขอโทษค่ะ" ผู้หญิงที่เดินเข้ามาขอเบอร์ยิ้มเจื่อนเอ่ยขอโทษก่อนจะเดินออกไป"หันมาหน่อยค่ะ" เธอสั่ง ดวงตาสวยช้อนขึ้นมองแฟนหนุ่ม "ปลดกระดุมเยอะขนาดนี้ไม่ถอดเสื้อเดินเลยล่ะคะ" เธอประชดแฟนหนุ่มแล้วติดกระดุมให้เขา แถมเสื้อเชิ้ตที่เขาใส่บางจนเห็นเนื้อใน หุ่นของเขามันเซ็กซี่มาก สาวที่เดินผ่านไปมาก็เอาแต่มองเขา เธอสังเกตรอบข้างทุกอย่าง แต่ก็ไม่ได้อะไร จนกระทั่งผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาเพื่อขอเบอร์ เธอหวงในใจอยากตะโกนบอกเหลือเกิน เอาเบอร์รองเท้าเธอไปก่อนไหมคะ แต่มันก็ไม่สุภาพ ดีที่ผู้หญิงคนนั้นยอมถอยออกไป"หวงเหร
ตอนที่ 50 ค่ำคืนพิเศษ END เมื่อเดินทางมาถึงที่พัก พนักงานต้อนรับเดินมาบริการถึงตัวรถ พร้อมกับช่วยยกกระเป๋าเดินทางทั้งสองใบเข้าไปที่ด้านใน คู่รักทั้งสองคนจับมือกันเดินไปที่ล็อบบี้เพื่อเช็คอินกับพนักงานเมื่อได้ห้องพักแล้วเรียบร้อย พนักงานผู้หญิงนำทางเดินไปยังที่พักพูลวิลล่าแบบส่วนตัว สถานที่ตกแต่งด้วยดีไซน์สุดหรู บรรยากาศเงียบสงบ สถานที่พักติดทะเลเป็นหาดส่วนตัวเห็นทรายสีขาวกับน้ำทะเลสีใส ไม่ว่าใครมาที่ภูเก็ตก็ต้องเลือกสถานที่แห่งนี้เป็นที่พัก เพราะมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน"สวยมากๆ เลยค่ะ""พี่ดีใจที่เปียชอบ" คริสเดินเข้าไปหาร่างบางที่ยืนมองวิวทะเลที่อยู่ตรงด้านหน้า สองแขนวาดโอบแฟนสาวเข้าหาตัว ปากหนาเคลื่อนกดจูบไปที่ซอกคอขาวคริสจับตัวเธอหมุนให้หันมาสบตากับเขา "หิวหรือยัง" มือหนายกขึ้นปัดป่ายเส้นผมของเธอไปมา"หิวแล้วค่ะ พี่คริสหิวหรือยังคะ""พี่หิวแล้ว แต่ไม่ใช่หิวข้าวนะ..." คริสส่งสายตาอันเย้ายวนอย่างไม่ปิดบัง ว่าเขาต้องการอะไรแก้มขาวนวลขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอรู้ว่าคุณหมออยากจะทำอะไรกับเธอในตอนนี้ "ไปทานข้าวกันเถอะค่ะ" เปียจับมือลากคุณหมอให้ออกจากห้องเพื่อทานข้าว ไม่อยากชักช้าไปกว่า
ตอนที่ 25สมัครเรียน สามวันต่อมา ในช่วงครึ่งวันเช้าคริสไม่มีงานเร่งด่วน เขาจึงไปขออนุญาตกับป้าพรว่าจะพาเธอไปสมัครเรียนมหาวิทยาลัยแต่ทว่าเธอเองก็ต้องมีรูปติดบัตรนักศึกษา และก็ต้องใส่ชุดนักศึกษาถ่ายด้วย แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะแถวมหาวิทยาลัยมีร้านถ่ายรูปและมีชุดนักศึกษาขาย ที่นี่เป็นมหาวิทยาลัยเอกช
ตอนที่ 11ไปอยู่บ้านฉันเปียจะบอกคุณหมออย่างไรว่าบ้านของเธอเป็นสลัม ก็เธออายนี่น่า แล้วคุณหมอเองก็ดูตั้งใจมากๆ ที่จะพาเธอออกจากชีวิตเซ็งเคร็งนี้ แต่คุณหมอรู้เรื่องของเธอดีแล้วอย่างนั้นเหรอถึงได้ชักชวนเธอไปอยู่ที่บ้าน อยากจะถามเหลือเกินว่าช่วยเธอไปทำไม ใจดีกับเธอทำไม แล้วกับการที่คุณหมอดีกับเธอแบบนี
"นั่นแหละเด็กดี" เปียรับช่อดอกไม้จากมือพี่คริส พร้อมกับเรียกเขาด้วยสรรพนามใหม่"แล้วนั่นกล่องอะไรคะ" เธอถาม คริสหยิบกล่องขึ้นมาแล้วเปิด มันเป็นสร้อยคอสีเงินสลักเป็นรูปผู้ชายและผู้หญิงนั่งจับมือกันอยู่บนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว"สวยไหม" เขาชูสร้อยขึ้นมาตรงหน้า"สวยค่ะ""สร้อยเส้นนี้ฉันซื้อให้กับเธอในวัน
ตอนที่ 49 สวีทหนึ่งสัปดาห์ต่อมา คริสเร่งเคลียร์งานทุกอย่างให้ทันก่อนวันเสาร์ เพราะเขาจะพาเธอไปเที่ยวทะเลที่ภาคใต้ คริสจองที่พักพูลวิลล่าแบบส่วนตัวด้วยราคาที่แพงที่สุดในตัวจังหวัด เขาอยากเซอร์ไพรส์แฟนสาว และต้องการสร้างบรรยากาศที่แสนจะโรแมติกให้กับคนที่ขารักเธอผู้เป็นที่รักและกล่องดวงใจบนโลกใบนี







