All Chapters of สาวใช้คนโปรดของหมอคริส: Chapter 1 - Chapter 10

66 Chapters

ตอนที่ 1 เด็กเสิร์ฟ

ตอนที่ 2 ก็แค่เด็ก

ตอนที่ 2ก็แค่เด็กเปียลงลิฟต์มาถึงชั้นล่าง เธอรีบเดินเข้าไปถามพี่ ๆ พยาบาลว่าแคนทีน (โรงอาหาร) ต้องเดินไปทางไหน เมื่อได้คำตอบแล้วสองเท้าเล็กก็กึ่งวิ่งกึ่งเดินเพื่อไปให้ถึงแคนทีนโดยเร็ว เธอจะได้รีบซื้อแล้วรีบขึ้นเอาข้าวไปให้คุณหมอเปียอยากเจอคุณหมออีกจังนี่คือสิ่งที่เธอคิดในหัวตั้งแต่ออกจากห้องของเขา เปียเดินไล่ร้านอาหารไปทีละร้าน คุณหมอบอกว่าอะไรก็ได้แต่ไม่เผ็ด ว่าแต่เธอจะเอาอะไรให้คุณหมอทานดี"ผัดผักดีไหม คุณหมอน่าจะดูแลสุขภาพนะ" เธอคิดแบบง่ายๆ คนเป็นหมอก็ต้องมีสุขภาพที่ดี เลือกอาหารที่มีประโยชน์ กินผัก กินปลา"อืม ว่าแต่มีปลาอะไรบ้าง" เธอหยุดยืนร้านข้าวอยู่ร้านหนึ่ง มีหลากหลายเมนู"ป้าคะ มีใส่กล่องไหมคะ หนูซื้อไปให้คุณหมอค่ะ" เธอฉีกยิ้มกว้างถามป้าร้านข้าว วันนี้เธอรู้สึกว่าเป็นการซื้อข้าวที่มีความสุขมากที่สุด"มีหนู จะเอาอะไรล่ะ""อืม...ผัดผักค่ะ กับปลา...อันนี้คือปลาอะไรคะ" เธอชี้ถาม"ปลาดอลลี่""ค่ะ ค่ะ ปลาดอลลี่ เท่าไหร่เหรอคะ""หกสิบบาทจ้า""นี่ค่ะป้า" เธอยื่นแบงก์ร้อยให้กับป้าร้านข้าว แล้วหยิบถุงที่มีข้าวกล่องมาถือไว้แล้วรอเงินทอน"ต้องซื้อน้ำด้วยไหมนะ" เปียเดินไปร้านน้ำแล้วส

ตอนที่ 3 หาใครสักคนมาดูแล

ตอนที่ 3หาใครสักคนมาดูแลคริสเดินกลับเข้ามาในบ้านพร้อมกับกระเป๋าเอกสารที่ถืออยู่ในมือ"คุณพ่อ คุณแม่ครับ ผมกลับมาแล้ว" คริสยื่นกระเป๋าเอกสารให้กับสาวใช้ในบ้านก่อนจะเดินเข้าไปนั่งที่โซฟา ภายในห้องรับแขก"พี่ชายเรากลับมาตั้งแต่ห้าโมงเย็นแล้ว" คุณแม่บอก"ครับ พี่คัพบอกว่าปวดหัว แล้วก็โยนงานมาให้ผมทำเต็มไปหมด นี่ผมเอากลับมาทำที่บ้านต่อด้วยนะครับ""ถ้ามันไม่ได้ด่วนอะไรก็เอาไว้ค่อยทำก็ได้ลูก" คุณแม่ลูบหัวลูกชายคนกลางอย่างรู้สึกเป็นห่วงคนเป็นพ่อแม่ระวางมือจากการทำงานได้หลายปี มอบหมายงานทุกอย่างให้ลูกชายคนโตและคนกลางเป็นคนดูแลโรงพยาบาลแห่งนี้แทน ส่วนลูกสาวคนเล็กอีกคนตอนนี้เธอแต่งงานมีครอบครัวไปได้สักพักแล้ว"ทำให้เสร็จ ๆ ทีเดียวเลยดีกว่าครับ ไม่อยากค้างเอาไว้เป็นดินพอกหางหมู""อย่าหักโหมมากนักล่ะ ดูสิสภาพลูกวันนี้ดูอิดโรยมากนะ ได้ทานข้าวบ้างไหม หืม""ทานครับ หน้าผมมันอิดโรยขนาดนั้นเลยเหรอครับคุณแม่ ผมคงใช้สายตาดูเอกสารมากไปหน่อย ไม่ค่อยได้ลุกยืดเส้นยืดสายเท่าไหร่ พรุ่งนี้ผมก็มีเคสผ่าตัดด้วย""งั้นเอกสารก็เอาไว้ทำทีหลังเถอะ พักผ่อนก่อนนะลูก""อีกนิดก็จะเสร็จแล้วครับ เคสผ่าตัดมีช่วงบ่าย คุณแม

ตอนที่ 4 อยากรับใช้คุณหมอ

ตอนที่ 4อยากรับใช้คุณหมอน่าแปลกที่ตื่นเช้ามาแล้วพ่อกับแม่เธอไม่อยู่ที่บ้าน บ้านที่อยู่ในสลัมมีสภาพแวดล้อมที่น่าอึดอัด ผู้คนตะโกนโหวกเหวกโวยวายจนน่ารำคาญที่ที่เธออยู่มีทั้งบ่อน คนติดยา ผู้เสพ ผู้ขาย เรียกได้ว่าแหล่งมั่วสุมเลยก็ว่าได้ และการจะออกจากบ้านในแต่ละวันของเปีย เธอต้องคอยระแวงรอบตัวอยู่ตลอด ยิ่งเวลาตกกลางค่ำกลางคืนเธอจะมองสิ่งรอบตัวอย่างระมัดระวัง เจอคนเมาก็รีบเดินหลบหนีไปอีกทาง พวกวัยรุ่นแถวนี้เป็นพวกขี้ยาขี้เหล้ากันทั้งนั้นเปียเธอไม่มีเพื่อนที่ไหนเลย ตั้งแต่จบมัธยมม.หก เพื่อนๆ ในห้องเรียนเธอก็ไม่ค่อยกล้าสุงสิงกับใครมาก จะมีก็เพียงแค่เรย์เพื่อนผู้ชายในห้องที่ชอบเดินเข้ามาคุยกับเธอ แต่ทว่าตั้งแต่เรียนจบเธอก็ไม่ได้เจอเพื่อนผู้ชายคนนั้นอีกเลยการติดต่อสื่อสารกับเพื่อนสำหรับเธอมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เพราะเธอไม่มีเครื่องมือสื่อสารใดๆ ก็เธอมันยากจนนี่ จะเอาเงินจากไหนไปซื้อของแพงๆ พวกนี้ได้เปียเดินทางมาถึงร้านอาหารก็เริ่มลงมือทำงานทันที เงินสามร้อยห้าสิบบาทที่ได้มาเมื่อวานเธอติดไว้ในกระเป๋าสตางค์ของเธอใส่ไว้ใบเล็กเป็นอย่างดี"เปีย เสิร์ฟโต๊ะเจ็ด""จ่ะป้า"..."น้องคะ สั่งอาหารค

ตอนที่ 5 ไม่รู้จัก

ตอนที่ 5ไม่รู้จักป้าพรสังเกตสีหน้าเปียที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็คิดได้ว่าเธอคงจะแอบชอบคุณหมอแน่ๆ เพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเป็นปีๆ ก็ไม่เคยเห็นเด็กสาวมีอาการแบบนี้มาก่อน เธอดูเสียอาการมากเมื่อมีคนพูดถึงคุณหมอที่ชื่อ 'คริส'"เปีย" ป้าพรเรียกเธอ"จ่ะป้า""เป็นอะไร""เปล่านี้จ๊ะ" เธอพยายามเก็บสีหน้าให้เป็นปกติ แต่ทว่าคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนมีเหรอจะดูไม่ออก"อยากเดินตลาดนัดอยู่อีกไหม""เดินจ่ะเดิน"เปียเดินดูของตามร้านต่างๆ กับป้าพรแล้วก็ต้องสะดุดกับของสิ่งหนึ่ง ของสิ่งนั้นที่เธอหยิบขึ้นมาก็คือกิ๊ฟติดผม ทั้งสีและลายของกิ๊ฟนั้นมันช่างน่ารักจริงๆ อย่างว่าเธอเป็นผู้หญิง ของน่ารักๆ แบบนี้ก็อยากจะได้เป็นธรรมดาเด็กสาวหยิบกิ๊ฟที่ติดอยู่บนแผงสองชิ้นแล้วเอาขึ้นมาทาบกับเส้นผม"ชอบเหรอเปีย""ก็...จ่ะ มันน่ารักดี""เอาไหมล่ะ""ไม่ดีกว่าจ่ะ มันน่ารักเกินไป ไม่เหมาะกับเปียหรอก" เธอวางกิ๊ฟลงไว้ที่เดิม แต่ทว่าป้าพรกลับหยิบกิ๊ฟที่เธอเพิ่งวางลงไปบนกระบะแล้วยื่นให้คนขายใส่ถุง"ฉันเอาอันนี้ เท่าไหร่""ยี่สิบบาทค่ะ" ป้าพรยื่นเงินแบงก์ยี่สิบให้กับคนขาย"ป้าซื้อทำไม" เธอถาม"ซื้อให้เรานั่นแหละ โตเป็นสาวขนาดนี้แล้ว รักส

ตอนที่ 6 เจอกันอีก

ตอนที่ 6เจอกันอีกคุณหมอหนุ่มกับเพื่อนตำรวจที่ชื่อวายุสองหนุ่มเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมมาด้วยกันจนถึงมหาวิทยาลัย ความเป็นเพื่อนของทั้งสองคนซี้แน่นปึก ถึงแม้หนุ่มทั้งสองจะเรียนต่างคณะ แต่ก็ยังนัดเจอกันได้ตามสถานที่ต่างๆ ในมหาวิทยาลัย ทั้งสองสนิทสนมกันมากสามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่องวันนี้คริสขับรถมาหาเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม ทั้งที่สถานที่ทำงานอยู่ใกล้กันแท้ๆ แต่ก็ยังไม่มีเวลาที่จะเจอกัน เพราะต่างคนต่างมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ งานที่โรงพยาบาลของเขาก็ล้นมือมาก และทางฟากของวายุก็งานเยอะเช่นกัน ทั้งออกสายตรวจ จับผู้ร้ายคริสคิดถึงเพื่อนเลยตัดสินใจขับรถมาหาถึงสถานีตำรวจ มาแบบวัดดวงไปเลยถ้าเจอก็เจอ ไม่เจอก็แค่กลับ"ไอคริส แกมีแฟนหรือยังวะ" วายุถามเมื่อคนทั้งสองนั่งลงบนเก้าอี้ร้านอาหารแห่งหนึ่งใกล้ๆ กับสถานีตำรวจที่เป็นที่ทำงานของวายุ"ไม่มี และไม่คิดจะมี" คริสตอบวายุตามความรู้สึกจริง"สามสิบแล้วนะเว้ย""ก็แล้วยังไง""เพราะเธอคนนั้นใช่ไหม เลยทำให้แกยังฝังใจไม่คิดจะเปิดใจกับผู้หญิงคนไหนอีกเพียงเพราะโดนเธอหลอกให้รัก""จะพูดอีกทำไม ผ่านมาเป็นสิบสิบปีแล้ว""ขอโ

ตอนที่ 7 ความรักห้ามกันไม่ได้

ตอนที่ 7ความรักมันห้ามกันไม่ได้เปียปั้นหน้าไม่ถูก ไม่รู้ต้องทำตัวยังไง เพราะเธอยังคงรู้สึกอายจากเรื่องเมื่อเช้าแต่ด้วยสปิริตเธอเป็นพนักงานคนเดียวในร้านและมีแค่ป้าพรที่เป็นคนทำอาหาร มือเรียวเล็กหยิบกระดาษกับปากกาออกจากกระเป๋าผ้ากันเปื้อนพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ 1...2...3พรึ่บ~สองเท้าเล็กเดินตรงเข้าไปยังโต๊ะของลูกค้าสองคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่นั่นก็คือคุณหมอกับพยาบาลผู้ช่วยที่เธอเจอเมื่อวาน"รับอะไรดีคะ" เด็กสาวถามเสียงหวานมองหน้าโซลที่เป็นผู้ช่วยพยาบาลเพียงคนเดียว เธอไม่กล้ามองหน้าคุณหมอเลย เธออายจริงๆ"ฉันเอา...ข้าวผัดหมูจ่ะ""ค่ะ" เธอจดเมนูลงในกระดาษแล้วเดินออกไปแต่ทว่า..."ฉันยังไม่ได้สั่ง" เสียงทุ้มเอ่ยบอกเมื่อเห็นเด็กสาวเดินออกไป คริสจ้องหน้าเธออยู่ตลอดแต่เธอกลับไม่สบตาลูกค้าอย่างเขาเลย แล้วรับออเดอร์เพียงแค่คนเดียว แล้วเขาล่ะเปียหยุดชะงัก แอบโขกหัวตัวเองไปหนึ่งที "บ้าจริง" เด็กสาวจึงหมุนตัวกลับมารับออเดอร์คุณหมอ"ระ รับอะไรคะ""ผัดผัก...ปลาดอลลี่มีไหม?" เปียตกใจเล็กน้อย เธอจำได้ว่าเมนูที่คุณหมอสั่งมันเป็นเมนูที่เธอเคยซื้อมาให้"เอ่อ...ไม่มีค่ะ""แล้วมีปลาอะไรบ้าง ฉันอยากทานปล

ตอนที่ 8 นึกถึงเธอ

ตอนที่ 8 นึกถึงเธอหลังจากช่วยป้าพรปิดร้านเปียก็ขอตัวลาเพื่อไปประกันตัวพ่อ เธอรวบรวมเงินทั้งหมดที่มีอยู่ในตอนนี้ห้าร้อยห้าสิบบาท ประกันให้พ่อห้าร้อยเธอก็จะเหลือติดตัวเพียงห้าสิบบาทเท่านั้น"ฉันมาประกันตัวพ่อจ่ะ ชื่อภพ" เปียบอกกับตำรวจคนเดิมแล้วหยิบเงินจำนวนห้าร้อยบาทยื่นให้กับตำรวจ เปียยืนเป็นกังวลเพราะเมื่อเช้าพ่อเธอพูดเอาไว้ว่าจะกระทืบเธอ "ไอเปีย ทำไมมาเย็นจังวะ" พ่อเธอตะโกนเสียงแข็งผ่านกรงขัง ไม่รู้จะโวยวายทำไมในเมื่อเธอมาประกันตัวให้แล้ว "ก็เปียต้องทำงานก่อนถึงจะได้ค่าจ้าง" "ขอเบิกก่อนไม่ได้หรือไงวะ ไอป้าอ้วนๆนั่น" "ทำไมเรียกป้าแบบนั้นล่ะพ่อ""อ่าว ก็มันอ้วนนี่หว่าจะให้กูเรียกว่าอะไร แล้วไหนเงิน" ภพเดินออกจากคุกก็ตรงมายังลูกสาวแล้วถาม "เปียเหลือแค่ห้าสิบบาทเอง" "ห้าสิบบาทจะไปทำอะไรได้วะ เซ็งเว้ย""เลิกเล่นการพนันแล้วหางานทำสิพ่อ""มีลูกเลี้ยงแล้วทำไมกูต้องทำด้วย" "จะได้ไม่เป็นภาระลูกไงพ่อ" เพี๊ยะ~"โอ๊ย~" เปียล้มพับลงไปกับพื้น เธอโดนพ่อตบหน้าเข้าเต็มแรงกลางโรงพัก แต่ดีที่วายุเดินมาเห็นพอดีเลยรีบเข้ามาห้าม"อยากติดคุกข้อหาทำร้ายร่างกายอีกหรือไง" "นั่นมันลูกผม ผมจะทุบ ตบ ต

ตอนที่ 9 ก็พาไปให้พ้น (1)

ตอนที่ 9ก็พาไปให้พ้นช่วงเช้าของวันต่อมา รถยนต์คันหรูสีดำป้ายทะเบียนประมูลขับเลี้ยวเข้าไปในโรงพยาบาล ทว่าคริสกลับไม่เลี้ยวเข้าไปจอดในลานจอดรถ แต่กลับขับตรงไปยังด้านหลังของโรงพยาบาลแล้วเลี้ยวซ้ายชะลอขับเคลื่อนรถไปช้าๆ เพื่อไปยังร้านป้าพรตามสั่งร้านที่อยู่ติดกับทางเดินฟุตบาทเมื่อคืนเด็กสาวทำเอาเขานอนไม่หลับเพราะวายุเพื่อนสนิทของเขาที่โทรมาพูดถึงเด็กคนนั้นให้ฟังเมื่อวาน สมองเขามันก็ดันจำฝังใจอยู่กับคำว่าข่มขู่ เช้าวันนี้เขาเลยต้องมาหาคำตอบเพื่อที่จะได้เลิกนึกถึงเธอสักทีก็ดูเหมือนว่าแกจะสนใจเด็กคนนี้ ฉันก็เลยโทรมา..."ฉันเนี่ยนะ สนใจเด็ก" ปากหน้ายิ้มหยัน ส่ายหัวไปมา เพื่อนของเขามันคิดได้ยังไงว่าเขาสนใจเธอ มันเป็นไปไม่ได้ก็...แล้วที่เขาขับรถมาถึงหน้าร้านนี่ล่ะ มันเพราะต้องการแค่หาคำตอบที่มันรกอยู่ในสมองหรือว่าเขาคิดอะไรกับเด็กสาวคนนั้นกันแน่ คิ้วเรียวหนาขมวดเข้าหากันอย่างนึกสงสัยกับความสับสนของตัวเองรถยนต์สีดำคันหรูป้ายทะเบียนประมูลจอดเทียบฟุตบาทข้างทาง คริสนั่งมองร้านที่เด็กสาวทำงานอยู่ในรถ"ร้านยังไม่เปิด?" ปากหนาเอ่ยพึมพำบนรถ คริสเห็นว่าร้านปิดอยู่แล้วป้ายชื่อด้านบนก็ชื่อร้านเดียว

ตอนที่ 9 ก็พาไปให้พ้น (2)

ตกเย็น สองผัวเมียภพกับสายพ่อแม่ของเปียก็มายืนดักรออยู่หน้าร้านป้าพรตามที่ลั่นวาจาไว้กับลูกสาวโครม~"ไปให้พ้นๆ จากร้านฉัน" ป้าพรโยนกระทะเขวี้ยงใส่สองผัวเมียที่ยืนชะเง้อมองอยู่หน้าร้านแล้วตะโกนด่าลั่น"เกิดเขวี้ยงโดนหัวแตกไงทำไง ฉันเรียกค่าทำแผลนะเว้ย" สายตะโกนบอกป้าพรที่ยืนในร้าน "แล้วไอเปียมันอยู่ไหน" ภพถามหาลูกสาวเพราะมองเข้าไปในร้านก็ไม่เห็น"เปียอยู่นี่จ่ะ" เปียเดินออกจากหลังร้าน เธอกำลังทำความสะอาดร้านให้กับป้าพร แต่พอได้ยินเสียงพ่อกับแม่เธอก็รีบเดินออกมา"นี่เงินจ่ะ" เปียยื่นเงินให้พ่อกับแม่โดยที่ไม่ต้องรอให้ภพกับสายท้วงหมับ~"เปีย อย่าไปให้เลย" ป้าพรแย่งเงินกลับคืน เธอทนไม่ได้ที่จะต้องเห็นเด็กคนนี้ทำงานงกๆ เพื่อนำเงินให้พ่อกับแม่ของเธอไปเล่นการพนัน"อ่าว อีอ้วนมีสิทธิ์อะไรมาแย่งเงินไป นั่นมันเงินกูนะเว้ย""เงินไอเปียมัน และนี่ก็ค่าแรงของกูที่ให้กับเปียมันไว้ แต่มึงสองคนกลับเอาไปเล่นการพนัน""ไอเปีย นี้มึงฟ้องไออ้วนนี่เหรอวะ" ภพตะคอกใส่หน้าลูกสาวแล้วชี้หน้าคาดโทษเปียได้แต่ยืนนิ่งเนื้อตัวสั่นเทารีบเดินไปหลบอยู่หลังป้าพร"เป็นพ่อเป็นแม่แท้ๆ แต่กลับไม่เป็นที่พึ่งให้กับลูก เปียมัน

1 2 3 4 5 6 7

SCAN CODE TO READ ON APP