บทที่ 13

ดวงตากลมเปิดกว้างขึ้นเมื่อถูกอีกฝ่ายแนบจูบลงมา ถึงตอนนี้เธอจะไม่ขัดขืนไม่ได้แล้วนะไอริน เพราะถ้าไม่งั้นมีหวังเตลิดแน่ หญิงสาวรีบผลักหน้าอกของเขาออกไป แต่เรี่ยวแรงของเธอเหมือนจะไม่มีเลย

เรียวลิ้นอุ่นแทรกผ่านฟันที่เรียงตัวสวยงามอยู่เข้าไปถึงในโพรงปาก ก่อนที่เขาจะตวัดวนอยู่กับลิ้นอีกฝ่ายที่ไม่แม้แต่จะกระดิก

สัมผัสอยู่ครู่หนึ่งเขาก็ดูดแบบคนที่เชี่ยวชาญเรื่องพวกนี้มาก จนเธอเผลอเคลิ้มไปกับรสจูบนั้น ก่อนที่อีกฝ่ายจะถอนจูบออกแล้วขยับต่ำลงมาที่ซอกคอระหง ใจจริงก็ไม่ได้อยากจะหยุดจูบหรอกแต่เรือนร่างของเธอมันน่าสัมผัสไปทุกส่วนเลย

"อือออ" ไอรินมาสะดุ้งตอนที่ริมฝีปากของเขาดูดยอดหน้าอก เธอใช้แรงที่มีอยู่ผลักเขาออกไปถึงแม้ว่ามันจะสั่นไปทั้งตัว

แต่แทนที่เขาจะหยุดสิงขรกลับขยับริมฝีปากพรมจูบต่ำลงไป จนถึงหน้าท้องแบนราบ

"อื้อ" หญิงสาวรีบขยับตัวหลบเพราะอีกนิดมันก็จะถึงจุดนั้นของเธอแล้ว "ไม่นะ!"

เขาแค่จับสะโพกเธอล็อกไว้ และมืออีกข้างจับขาที่ชิดกันอยู่ให้แยกออกก่อนจะฝังใบหน้าลงกับหว่างขา

"อื้อ หยุดนะคุณ" ไม่รู้ว่าผ้าถุงเธอที่ใส่อยู่มันหลุดออกไปตั้งแต่ตอนไหน แต่โชคดีที่ยังมีกางเกงชั้นในตัวบางขวางกั้นอยู่ "ไม่นะ" แต่มันจะไปขวางอะไรเขาได้ล่ะ

สิงขรขยับขอบออกนิดหน่อยก็เจอความโหนกนูนที่มันซ่อนอยู่ในกางเกงชั้นในก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะแนบจูบลงไป

"อึกอึกอึก" ครั้งนี้เธอไม่ได้มารยาให้เขาสงสารแต่เธอกลัวจริงๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใครชื่ออะไร

ถึงแม้ว่าเขาจะสัมผัสได้ถึงความกลัวของเธอ แต่สิงขรไม่สามารถหยุดตัวเองได้แล้ว เรียวลิ้นอุ่นแทรกผ่านสองกลีบที่แนบชิดกันอยู่ลากยาวขึ้นมาสะกิดยอดเม็ดเสียว ก่อนจะใช้ริมฝีปากนั้นดูดเบาๆ

"โอ๊ย" ร่างเล็กที่สั่นกลัวอยู่เมื่อคู่ตอนนี้กลับกลายเป็นเกร็ง

ดวงตาคมเหลือบมองขึ้นบนขณะที่ลงลิ้นให้เธออยู่ แต่พอเห็นว่าเธอใช้มือตัวเองปิดปากไว้เขาก็เอื้อมมือขึ้นมาจับมือนั้นขยับออกเพราะอยากได้ยินเสียงคราง

"อ๊อยอ่ะอ่ะอึกอึก" ความเสียวไม่เข้าใครออกใครแต่ความกลัวยังคงมีอยู่ มันคือครั้งแรกที่เธอถูกสัมผัสแบบนี้ไม่รู้ว่าในใจลึกๆ อยากจะปฏิเสธหรือต้องการมันกันแน่

"ฮือออ" ไอรินสับสนกับตัวเองมาก ทำไมร่างกายของเธอถึงได้ร้อนวูบวาบขนาดนี้ แต่เธอเป็นผู้หญิงต้องหวงเนื้อหวงตัวสิ หญิงสาวเปล่งเสียงร้องไห้ออกมาพร้อมเสียงสะอึกสะอื้นจนสิงขรที่ลงลิ้นอยู่ขยับออก

"ไม่ชอบแบบนี้เหรอ" เขาคิดว่าผู้หญิงทุกคนจะชอบ แต่ทำไมเธอถึงเอาแต่ร้องไห้

ไอรินรีบดึงผ้าห่มมาคลุมตัวไว้ ถ้าเธอลุกวิ่งออกจากเตียงมันยิ่งจะทำให้เขาโกรธเคือง

สิงขรที่ยังคงใช้มือค้ำร่างตัวเองอยู่เหนือร่างของเธอ มองต่ำลงไปดูท่อนเอ็นที่มันแข็งตัว ที่จริงเขาเอามันออกมาก่อนหน้านั้นแล้วคิดว่าจะเล้าโลมเธอให้ต้องการมากที่สุดก่อนถึงจะเผด็จศึก แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะร้องไห้ระงมแบบนี้

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนหงายข้างๆ คนที่ร้องไห้ร่างกายสั่นเทาอยู่ เขาคือสิงขรมาเฟียผู้ที่ทุกคนเกรงกลัว แต่ต้องมาแพ้กับผู้หญิงที่นอนร้องไห้เนี่ยนะ ไม่ได้แล้ว..ชายหนุ่มขยับผ้าห่มเธอออกแต่อีกฝ่ายก็กอดไว้แน่น

"เอามือมา" ที่จะขยับผ้าห่มเธอออกนั้นเพราะอยากจะยืมมือ

ไอรินกลัวมากไม่รู้ว่าเขาจะเอามือเธอไปทำไม แต่ตอนที่เขาดึงมือเธอออกจากผ้าห่มหญิงสาวก็ไม่ได้ขัดขืน

"อี๊ดดด" พอรู้ว่าเขาเอามือเธอไปทำอะไรอยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ แต่กลัวว่าเขาจะโมโห เธอเลยทำได้แค่กัดผ้าห่มกรี๊ด

เพราะสิ่งที่เขาทำกับมือเธอคือใช้อุ้งมือของเธอกำท่อนเอ็นที่มันแข็งตัวอยู่ชักขึ้นลง

"ถ้าเธอใช้มือเพื่อให้จงอางของฉันสงบได้..วันนี้เธอรอด" เกิดมาไม่เคยทำแบบนี้ ส่วนมากมีแต่ผู้หญิงเข้าหาและรุกก่อน แต่ตอนนี้มันเหมือนประสบการณ์ใหม่ๆ ที่อยากให้เขาลิ้มลองมาก

มือไอรินขยับขึ้นลงตามแรงที่สิงขรจับโยก

"ซี๊ดดด" เขารู้สึกเสียวเร็วมากยิ่งได้ยินเสียงสะอื้นของเธอด้วยแล้ว ถึงแม้ว่าเธอจะใช้ผ้าห่มคลุมหน้าไว้

จังหวะที่เสียวมากๆ สิงขรขยับผ้าห่มออกจากใบหน้าสวยหวานนั้น ก่อนจะเอื้อมมือไปจับศีรษะเธอให้เอนตัวลุกขึ้น

"ไม่นะ" เสียงสั่นกลัวดังออกมาเบาๆ "อืมมม" ไอรินเม้มริมฝีปากไว้แน่นเมื่ออีกฝ่ายจะเอาสิ่งที่เขาให้เธอใช้มือชักอยู่เมื่อสักครู่เข้ามาในปาก

"อ้าปาก"

"หือ" หญิงสาวตอบโดยการเปล่งเสียงออกมาจากลำคอเพราะปากเธอยังคงปิดไว้แน่น

"จะใช้ปากหรือใช้.." ชายหนุ่มมองต่ำลงไปดูอวัยวะส่วนนั้น ยังไงวันนี้เขาต้องสำเร็จความใคร่จากร่างกายของเธอไม่ว่าจะทางใดทางหนึ่งให้ได้

ไอรินค่อยๆ เผยอริมฝีปากออกก่อนที่เขาจะจับศีรษะเธอกดลงไปกับความแข็งที่มันตั้งลำอยู่

"ถ้ากัดรู้นะว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเธอ ซี๊ดดด"

"อืมมม" ริมฝีปากของเธอถูก ท่อนเอ็นอัดเข้าไปจนเต็มปากก่อนที่เจ้าของท่อนเอ็นนั้นจะจับศีรษะเธอโยกในท่ากระแทก

จนเวลาผ่านไปในห้องน้ำ...

"อ้วกก" หลังจากที่เธอช่วยเขาจนเสร็จสมอารมณ์หมายแล้ว ไอรินก็รีบวิ่งเข้ามาในห้องน้ำเพื่อทำความสะอาดช่องปาก "อ้วกกก"

วันต่อมาที่คลับ.. ที่นี่เปิดรับลูกค้าจริงๆ ก็ช่วงกลางคืน แต่ช่วงบ่ายกว่าก็เริ่มมีพนักงานเข้ามาทำงานแล้ว

"เสี่ยขาา" สาวเอนเตอร์เทนจะมาก็ช่วงค่ำ แต่ก็ต้องมาแต่งตัวให้ทันเวลาก่อนที่แขกจะเข้า บางคนถ้าอยากมาเจอสิงขรเจ้าของที่นี่ต้องรีบมาก่อนใครเพื่อน

"ไม่พักไม่ผ่อนกันหรือไง" วันไหนถ้าว่างเขาจะเข้ามาดูงานที่นี่ก่อน และวันนี้ก็เช่นกัน เพราะคิดว่าคืนนี้คงไม่ได้เข้ามา

"อยากจะมาเจอเสี่ยนี่คะ"

"มาเจอฉันทำไม"

"เสี่ยขานานแล้วนะคะ"

"ออกมาก่อน" ธามม์เห็นว่าผู้เป็นนายไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงคนเก่าๆ เลย และเขาก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เลยเข้ามากันผู้หญิงพวกนี้ออกไปก่อน

"คุณธามม์คะ ขอฉันคุยกับเสี่ยหน่อยนะคะ"

"อยากตายหรือไง"

ได้ยินแบบนั้นฝ่ายหญิงก็ต้องรีบเดินตามธามม์ออกไป

"อุ๊ย.." แต่ตอนที่ธามม์เดินพ้นประตูนั้นออกมาเกือบชนเข้ากับร่างผู้หญิงอีกคน "ขอโทษคุณธามม์ด้วยนะคะฉันเดินไม่ระวัง"

"ทำไมวันนี้มาเร็วกันจัง"

"ดาวลืมของค่ะ เลยคิดว่าจะมาเอาของก่อน"

"เธอมาก็ดีแล้วเข้าไปหาคุณสิงขรในห้องหน่อย"

"คะ?" ดาวแสร้งทำเป็นตกใจแต่ที่ไหนได้รออยู่ด้านนอกนานแล้ว พอเห็นรถของพวกเขาวิ่งเข้ามาถึงได้แกล้งเข้ามาเอาของ

"แล้วทีแม่นั่นทำไมถึงให้เข้าไปได้ล่ะคะ" ผู้หญิงคนที่มาดักรอก่อนไม่พอใจ

"พวกเธอไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง หรืออยากไปหางานใหม่ทำ

ก๊อก..ก๊อก..

ลูกน้องคนที่อยู่ในห้องกับสิงขรเดินมาเปิดประตูดูว่าใครเคาะ

"เอ่อคือว่าคุณธามม์บอกให้ดาวมาห้องนี้ค่ะ"