INICIAR SESIÓN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : เธอเป็นของฉันใจไว้!
--------------------------------------------------------------------------
หลังจากที่ทำอาหารเสร็จเธอก็วางมันไว้ด้านหน้าของเขาอย่างระวัง และยืนนิ่งก้มหน้ารอคำสั่งอยู่แบบนั้น…
“เดินมานี่ซิ๊…” ดีเดย์เรียกหาเด็กสาวที่ยืนอยู่ด้านในเคาน์เตอร์ครัว ให้เดินออกมาหาเขาด้านนอกตรงเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่
เธอเดินเข้าไปหาเขาอย่างจำใจ และเมื่อถึงตัวเขา เอวบางของเธอก็ถูกเขาโอบและดึงไปแนบชิดระหว่างขาในท่าที่อีกคนนั่งถ่างขาล่ำรอ
“กินข้าวด้วยกันไหม เดี๋ยวฉันป้อน”
“…” ส่ายหัว
“เธอทำกับข้าวอร่อยนะ ไม่อยากลองชิมฝีมือตัวเองเหรอ?” เขาเอ่ยปากชมฝีมือของเธอหลังจากชิมไปได้คำสองคำ
“ไม่”
“ยิ่งเธอเล่นตัว ฉันก็ยิ่งชอบนะบาเบล”
“…” ไอ้โรคจิต!
“อยากจะด่าฉันล่ะสิ…”
สายตาของเธอที่ใช้มองผมอยู่ตอนนี้ มันบอกแบบนั้น ราวกับว่าเธอกำลังเคียดแค้นผมอยู่…แน่นอนว่าเธอต้องรู้สึกแบบนั้นอยู่แล้ว
“ฉันจะกลับบ้านได้เมื่อไหร่?”
“ฉันสั่งให้กลับเมื่อไหร่ก็ตอนนั้นแหละ…แต่ยังไม่ใช่วันนี้แน่นอน”
“อะไรนะ?”
“ตามนั้น...”
“แต่ฉันต้องกลับไปหาแม่นะ…ฉันไม่กลับบ้านไม่ได้ แม่ฉันอยู่บ้านคนเดียว”
“แม่เธออยู่คนเดียวได้ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า…” คนใจร้ายยืนยันที่จะบังคับให้เธอทำในสิ่งที่เขาต้องการ และไม่สนว่าเหตุผลของเธอคืออะไร เพราะเขาคิดว่าเวลานี้เขามีสิทธิในตัวเธออย่างสมบูรณ์
“แต่ฉันจะกลับ...”
“ฉันโทรไปขอแม่เธอให้แล้ว…”
“อะไรนะ!?”
“ฉันบอกแม่เธอไปว่าเธอจะค้างอยู่ที่นี่สองสามวัน เดี๋ยวฉันจะเป็นคนไปส่งเธอกลับบ้านเอง…ให้ล็อกบ้านได้เลยไม่ต้องรอเธอกลับ”
ไอบ้านี่มันต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ “พูดบ้าอะไรของคุณเนี่ย!”
“ตอนนี้เธอเป็นของฉันบาเบล เธอเป็นคนของฉันจำไว้…ฉันมีสิทธิในตัวเธอทุกอย่าง”
“แต่แบบนี้มันเกินไปนะ…แม่ฉันอยู่คนเดียวถ้าเกิดอะไรขึ้นจะทำยังไงล่ะ”
ครืดด~
“ฮาโหลครับแม่?” ดีเดย์กดรับโทรศัพท์จากสายสำคัญที่โทรเข้ามา ในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังสนทนากันอยู่
“อยู่กับบาเบลหรือเปล่าลูก แม่โทรหาน้องตั้งหลายสายแล้วน้องไม่รับเลย”
“อ๋ออยู่ครับแม่ เมื่อกี้น้องทำกับข้าวอยู่ครับก็เลยไม่ได้รับสาย”
ดีเดย์พูดบอกกับปลายสายน้ำเสียงเป็นกันเองไม่ถือตัว ก่อนจะยื่นโทรศัพท์มือถือของตนให้กับคนตัวเล็กได้คุยกับแม่ของเธอ
“ฮาโหลบาเบล”
“แม่! ทำไมแม่ถึงโทรมาเบอร์นี้ได้ล่ะ?” บาเบลเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจที่แม่ของเธอมีเบอร์ของดีเดย์ ชายแปลกหน้าผู้เหี้ยมโหดนี้
“ก็แฟนหนูโทรมาหาแม่เมื่อตอนสี่โมง บอกว่าหนูจะนอนค้างบ้านเขาสองสามคืน ตอนนี้แม่ถึงบ้านแล้วน่ะ ก็เลยจะโทรมาบอกหนู กลัวว่าหนูจะเป็นห่วง”
“แฟนหนูเหรอ?” เธอพูดถามกลับแม่ของเธอ และมองไปที่ชายตรงหน้าอย่างตั้งข้อสงสัย
“ใช่ ไม่ต้องเป็นห่วงแม่นะ เดี๋ยวแม่ไปหาข้าวกินก่อน หนูก็อย่าลืมกินข้าวนะลูก”
“…”
ดีเดย์ดึงโทรศัพท์มือถือกลับคืน เมื่อเห็นว่าสาวสวยเงียบไป และดูเหมือนการสนทนาของแม่ลูกนั้นจะจบลงแล้ว แต่สีหน้าของบาเบลนั้นทิ้งคำถามไว้มากมาย…
“เอาเลขบัญชีมาสิ วันนี้ฉันจะโอนเงินเดือน เดือนแรกให้เธอก่อนล่วงหน้า จะได้มีกำลังใจทำงานไง?”
ดีเดย์พูดพร้อมกับรอฟังเลขบัญชีจากคนตัวเล็ก แต่ทว่าเธอกลับเงียบและไม่ได้พูดตอบอะไรเขากลับ เพราะดูเหมือนเธอจะยังอึ้งกับสิ่งที่เขาทำอยู่
“…” ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมผู้ชายคนนี้จะต้องลงทุนทำเรื่องไร้สาระอะไรแบบนี้เพียงเพราะอยากจะแก้แค้นด้วย
เธอถามกับตัวเองมากมายถึงสิ่งที่เธอต้องจำยอมกับเรื่องนี้ ซึ่งเหตุผลก็มีมากมายที่บังคับให้เธอต้องรับเงื่อนไขนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ทั้งกลัวว่าพี่สาวจะถูกแจ้งความจับ กลัวว่าแม่จะเดือดร้อน กลัวว่าชีวิตที่ลำบากอยู่เดิมจะยิ่งลำบากขึ้น แต่เธอก็รับไม่ได้จริงๆ กับความชั่วและความน่ารังเกียจของผู้ชายคนนี้
“บอกมาสิ ฉันรอโอนอยู่…”
เปรี๊ยะ!
มือน้อยสะบัดใส่ใบหน้าของชายหนุ่มเต็มแรงด้วยความโมโห การกระทำรุนแรงที่คนอย่างเธอไม่เคยคิดจะทำกับใคร แต่เขากลับบีบให้เธอต้องทำมัน
เจ้าของใบหน้าหล่อคมใช้ลิ้นดุนกระพุงแก้มของตัวเองเพราะรู้สึกแสบจี๊ด ๆ จากแรงกระแทกของมือน้อยเมื่อครู่
แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดที่ใบหน้าเลยสักนิด แต่มันกลับรู้สึกเจ็บที่ใจซะมากกว่า จนอยากจะจับเธอฉีกเป็นชิ้น ๆ เมื่อเห็นว่าเธอเลี้ยงไม่เชื่องคิดจะต่อต้านตนผู้เป็นนาย
“บาเบล เธอทำอะไรน่ะ?” เขาจ้องหน้าถามเธออย่างเรียบนิ่ง และไม่แสดงท่าทางว่าโกรธหรือโมโหกับการกระทำของเธอเลยสักนิด
แต่ความนิ่งของเขานั้น มันกลับแฝงไปด้วยความรู้สึกเย็นเยือกที่หน้าหวาดกลัวไม่ต่างจากตอนที่เขาแสดงท่าทางดุร้ายเหมือนเสือ
“แกมันชั่ว สมควรโดนแล้ว...” เธอจ้องหน้าพูดตอบกลับเขาไป ภายในใจก็เริ่มหวั่นกลัวไม่น้อย
“เฮ้อ เธอจะรู้ไหมบาเบล ว่าที่พี่สาวเธอทำกับฉันไว้ มันเรียกว่าชั่วยิ่งกว่าชั่วอีกนะ”
เขาวางมือถือของตัวเองลงที่โต๊ะเคาน์เตอร์กลางครัว ก่อนจะคว้าข้อมือลากเธอเข้าห้องนอน เพื่อลงโทษกับการกระทำที่ไม่น่ารักของเธอเมื่อครู่
“ปล่อยนะ! แกจะทำบ้าอะไร! ปล่อย!”
“คิดว่าไงล่ะ เด็กดื้อก็ต้องโดนทำโทษให้เข็ด” เจ้าของใบหน้าหล่อผู้ร้ายกาจ ฉุดกระชากลากเด็กสาวเข้าห้องอย่างไม่ปราณี ซึ่งเธอก็ไม่อาจต้านแรงแค้นจากคนน่ากลัวได้เลย
“ฮือ ปล่อยนะ!”
ปึง!
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]
• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------@สวิตเซอร์แลนด์บีบีมคลอดก่อนหน้าที่ฉันจะเดินทางมาถึงที่นี่หนึ่งอาทิตย์ ซึ่งเมื่อมาถึงก็เห็นว่าความเป็นอยู่ของแม่และบีบีมดีมากจนทำฉันหมดห่วงพวกเธอได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากเซฟ แฟนของบีบีม และเขาดูจะเป็นพ่อที่ดีของลูกอีกด้วย“ขออุ้มหน่อยสิบีบีม” บาเบลพูดบอกกับพี่สาวของเธอ เพราะต้องการที่จะอุ้มหลานชายสุดแสนน่ารักที่เธอจ้องมองอย่างให้ความสนใจดีเดย์ที่ยืนมองบาเบลอยู่ห่าง ๆ ชอบใจกับภาพที่ได้เห็นไม่น้อย และหวังว่าสักวันเขาจะมีลูกชายแสนน่ารักให้เธออุ้มเล่นเป็นของตัวเอง“งุ๊ย น่ารักจังเลยหลานป้า” แววตาหวานเยิ้มที่ใช้มองหลานชายนั้น ทำให้แฟนหนุ่มของบาเบลต้องเอ่ยปากแซวอย่างแฝงไปด้วยความอิจฉาเล็ก ๆ“อยากได้ไหม เดี๋ยวพี่ทำให้”“ตอนนี้ยังมีไม่ได้ค่ะ ต้องรอเรียนจบก่อน” เธอพูดตัดบทดีเดย์หน้านิ่ง และให้ความสนใจไปที่หลานชายของเธอทั้งหมด“งั้น...แต่งก่อนได้ไหม”“อะไรนะคะ?”“เราแต่งงานกันก่อนหนูจะเรียนจบดีไหม” ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกอิจฉาเพื่อนรุ่นเดียวกันที่ พากันหนีแต่ง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ยอมเป็นหมาเพื่อเมียจ๋าสุดที่รัก NC--------------------------------------------------------------------------@5เดือนต่อมาตอนนี้นอกจากผมจะรับผิดชอบในงานของตัวเองแล้ว ผมก็ยังต้องรับผิดชอบเรื่องการไปรับไปส่งแฟนเด็กของผมที่มหาลัยในทุกวันที่เธอมีเรียนอีกด้วย ซึ่งนั่นก็เป็นหน้าที่ที่ผมเต็มใจทำที่สุดแต่มันก็อดห่วงไม่ได้ที่เธอต้องไปเรียนในมหาลัยที่มีเด็กหนุ่มรายล้อมแบบนั้น…“ทำไมมาช้าจัง พี่จอดรถรอตั้งนานแล้วนะ?” ดีเดย์ถามบาเบลด้วยสีหน้าที่ไม่ชอบใจ ที่เห็นว่าเธอมาสายกว่าเวลาที่นัดไว้“หนูวิ่งกลับไปส่งงานอาจารย์ที่ห้องมาค่ะ ก็เลยมาสาย” เธอตอบกลับคำถามของแฟนขี้หึงก่อนจะจูบปากเขาด้วยท่าทางหมั่นเขี้ยว เพื่อสยบอารมณ์คนขี้หวงไว้ไม่ให้คิดเกินเลย“ไม่ได้ไปแอบหาหนุ่มคณะไหนมาใช่ไหม?”“หนุ่มที่ไหนล่ะคะไม่มีหรอก รีบกลับบ้านกันเถอะค่ะ…ไม่เห็นเหรอว่าวันนี้หนูใส่กระโปรงทรงเอ” เธอทำท่าทางยั่วลูบขาอ่อนตัวเองโชว์ดีเดย์พรางส่งสายตาหาหนุ่มหล่อเพื่อบอกถึงความต้องการของเธอ“ดูทำเข้าสิเนี่ย เป็นเด็กแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ฮะ” ทันทีที่พูดจบดีเดย์ก็ออกรถมุ่งหน้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทางเลือกใหม่ของบาเบล--------------------------------------------------------------------------สองพี่น้องจ้องมองหน้ากันก่อนจะปล่อยโฮออกมา เพราะไม่ว่ายังไงสำหรับบาเบลแล้วบีบีมก็ยังเป็นพี่สาวของเธอ แม้เธอจะทำผิดพลาดและไม่ได้ดีสมบูรณ์แบบเหมือนกับพี่สาวของคนอื่น แต่ชีวิตของเธอก็ไม่สามารถตัดขัดกับบีบีมได้จริง ๆ อย่างที่เคยคิดน้อยใจ“บีมคุยเรื่องนี้กับแม่หรือยัง?”“คุยแล้ว แม่รอคำตอบจากเบลว่าจะไปด้วยกันหรือเปล่า?”ดีเดย์ที่ยืนฟังสิ่งที่พี่น้องคุยกัน ถึงกับขมวดคิ้วรอฟังคำตอบจากแฟนสาว เพราะเขาเองก็หวั่นใจเหมือนกัน ว่าเธออาจจะเลือกทางเดินใหม่ แล้วตัดเขาออกจากชีวิตด้วยการไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่สวิตกับครอบครัวบาเบลหยุดนิ่งเพื่อคิดคำตอบ แต่เมื่อหันไปเห็นสีหน้าหงอยของดีเดย์ที่ยืนมองเธออยู่ ก็ได้คำตอบในใจทันที “บีมพาแม่ไปอยู่นู่นได้ไหม เบลอยากอยู่ที่นี่”สาวสวยเดินไปจับมือของแฟนหนุ่มไว้อย่างมั่นใจว่าเธอจะไม่มีทางเลือกทางเดินชีวิตผิดแน่นอน หากว่าเลือกจะอยู่ที่นี่กับเขา “เบลอยากอยู่กับพี่เดย์”“ลองคิดดูก่อนไหม ไปนู่นเบลอาจจะมีชีวิตที่ดีกว่านะ”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : หาทางออกร่วมกัน--------------------------------------------------------------------------@ร้านกาแฟข้างล่างคอนโด DC sansiri เวลา13.20น.ดีเดย์ที่มาถึงก่อนนั่งรอพบเจอกับบีบีมอย่างใจจดใจจ่อ เพื่อที่จะคุยเรื่องสำคัญนั้นกับเธอ และหาทางออกที่จะไม่ทำให้บาเบลแฟนสาวของเขาต้องคิดมาก หรือเจ็บปวดใจกับความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้“ฮัลโหล ถึงแล้ว อยู่ไหน?” บีบีมมองไปรอบๆ ร้าน เพื่อหาผู้ชายที่เป็นแฟนของน้องสาว แล้วก็พบว่าคนที่รอเจอเธออยู่นั้นคือดีเดย์แฟนเก่าของเธอ“นั่งก่อน...” ดีเดย์พูดบอกกับบีบีมที่เพิ่งเดินทางมาถึง ซึ่งสีหน้าของเธอก็ดูจะเหวอไป เมื่อรู้ว่าเขาคือคนที่เธอต้องมาขอความช่วยเหลือ“ว่าแล้วคอนโดคุ้น ๆ” เธอพูดออกมาก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับดีเดย์ด้วยท่าทางเกร็ง ๆ “ทำไมมึงถึงมาคบกับบาเบล?”“ตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะคบหรอก แต่ทำเพราะอยากเอาคืน”“เอาคืน?”“ใช่ ตอนนั้นแค่อยากเอาคืน...แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้นแล้ว”“เพราะกูเหรอ?”“อือ”เธอรู้ดีว่าตัวเธอเองทำร้ายดีเดย์ไว้มากมายแค่ไหนกับอดีตที่ผ่านมา ทั้งการหลอกลวง การนอกใจนอกกาย อีกท
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กลับมาทำไม?--------------------------------------------------------------------------เสียงคุ้นหูที่ไม่ได้ยินมานานทำให้เธอถึงกับน้ำตาซึมเมื่อได้ยินมันอีกครั้ง ไม่เพียงแค่เธอรู้สึกเจ็บปวดและแค้นใจกับบีบีมผู้เป็นพี่สาว แต่เธอเองก็ยังคิดถึงบีบีมผู้เป็นพี่ด้วยเช่นกัน“กลับมาทำไม?”“โกรธเหรอ?” บีบีมถามกลับน้องสาว เมื่อได้ยินบาเบลพูดเสียงแข็งใส่ตน ซึ่งเธอเองก็รู้ดีว่า เธอคือตัวปัญหาที่ทิ้งภาระไว้ให้กับแม่และน้องสาวต้องรับผิดชอบกับการกระทำของเธอตลอดมา“ถามมาได้ไงบีบีม แกหายไปไหนมาถึงปล่อยให้แม่กับฉันต้องแก้ปัญหาแทนแกแบบนี้ ฮึก ๆ” บาเบลพูดเสียงสะอึกสะอื้น เพราะเธอทนไม่ไหวกับคำถามที่ไร้ซึ่งหัวคิดนั้น“ขอโทษ มาหาหน่อยได้ไหม มีเรื่องจะคุยด้วย”“ขอโทษเหรอ ฮึก แกรู้ไหมฉันต้องเจออะไรบ้าง ในฐานะน้องสาวแก ฮือ!” คำขอโทษนั้น ฉันไม่อยากได้ยินมันเลยสักนิด เพราะมันทดแทนอะไรไม่ได้เลยกับสิ่งเลวร้ายที่ฉันพบเจอและการกลับมาของบีบีม มันไม่ได้ทำให้ฉันดีใจเลย เพราะตอนนี้ชีวิตของฉันกำลังไปได้ด้วยดี แต่เหมือนว่าเธอกำลังจะกลับมาพรากทุกอย่างไปจากฉัน“…บีมขอโทษ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ที่รักครับ NC--------------------------------------------------------------------------ปึก ปึก ๆ ๆ!เสียงเนื้อกระทบกันดังถี่ไม่เป็นจังหวะ ทั้งคู่ปล่อยเสียงครางออกมาอย่างไม่เก็บกดเมื่อต่างฝ่ายต่างได้ยินเสียงครางเสียวของกันและกัน“อ้าส์ ซี๊ดอ้อห์” ดีเดย์เม้มปากกระทุ้งความสาวของบาเบลอยู่อย่างชอบใจ สายตาคมเข้มคู่นั้นก็มองตามจังหวะรักที่เขาเป็นคนบรรเลงอยู่ไม่หยุด“อื้ออ พี่เดย์หนูจะเสร็จแล้วค่ะ เอาแรง ๆ อีก”“ได้ครับที่รัก”ผมเอาใจเมียเด็กขี้ยั่วด้วยการกระแทกเธอแรงๆ ตามคำที่เธอขอ จนน้ำหวานที่เธอเก็บไว้พุ่งทะลักออกมาจากช่องรักจนทำเธอตัวเกร็งกระตุกไม่เป็นจังหวะ“อื้ออ อ๊ะ!”และถึงแม้ว่าเธอจะเสร็จสมใจแล้ว แต่เธอก็ยังแสดงท่าทางราวกับแมวเหมียวติดสัตว์อยู่ไม่หายบาเบลล้มตัวลงนอนอยู่บนโซฟา และถ่างขายั่วแฟนหนุ่มของเธอก่อนจะร้องขอให้เขาทำสิ่งนั้นอีกครั้งอย่างหน้าไม่อาย“เอาอีกค่ะที่รัก หนูอยากเสร็จอีก”“ไหนพี่ขอเลียหน่อยสิ” เขาโน้มหน้าลงเมื่อพูดคำนั้นจบดวงตาคมเข้มจ้องมองกลีบดอกไม้ตูมสีชมพูของสาวสวย ผิวขาวเนียนใสบริเวณนั้นของเธอ มันทำให้เขาล