Part : กลับมาทำไม?

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : กลับมาทำไม?

--------------------------------------------------------------------------

เสียงคุ้นหูที่ไม่ได้ยินมานานทำให้เธอถึงกับน้ำตาซึมเมื่อได้ยินมันอีกครั้ง ไม่เพียงแค่เธอรู้สึกเจ็บปวดและแค้นใจกับบีบีมผู้เป็นพี่สาว แต่เธอเองก็ยังคิดถึงบีบีมผู้เป็นพี่ด้วยเช่นกัน

“กลับมาทำไม?”

“โกรธเหรอ?” บีบีมถามกลับน้องสาว เมื่อได้ยินบาเบลพูดเสียงแข็งใส่ตน ซึ่งเธอเองก็รู้ดีว่า เธอคือตัวปัญหาที่ทิ้งภาระไว้ให้กับแม่และน้องสาวต้องรับผิดชอบกับการกระทำของเธอตลอดมา

“ถามมาได้ไงบีบีม แกหายไปไหนมาถึงปล่อยให้แม่กับฉันต้องแก้ปัญหาแทนแกแบบนี้ ฮึก ๆ” บาเบลพูดเสียงสะอึกสะอื้น เพราะเธอทนไม่ไหวกับคำถามที่ไร้ซึ่งหัวคิดนั้น

“ขอโทษ มาหาหน่อยได้ไหม มีเรื่องจะคุยด้วย”

“ขอโทษเหรอ ฮึก แกรู้ไหมฉันต้องเจออะไรบ้าง ในฐานะน้องสาวแก ฮือ!” คำขอโทษนั้น ฉันไม่อยากได้ยินมันเลยสักนิด เพราะมันทดแทนอะไรไม่ได้เลยกับสิ่งเลวร้ายที่ฉันพบเจอ

และการกลับมาของบีบีม มันไม่ได้ทำให้ฉันดีใจเลย เพราะตอนนี้ชีวิตของฉันกำลังไปได้ด้วยดี แต่เหมือนว่าเธอกำลังจะกลับมาพรากทุกอย่างไปจากฉัน

“…บีมขอโทษ” บีบีมพูดขอโทษน้องสาวเสียงอ่อย เมื่อได้ยินว่าเธอร้องไห้ และเจ็บปวดแค่ไหนกับการกระทำที่ไร้ซึ่งความรับผิดชอบของเธอ

“ฮึก ถ้ารู้สึกผิดกับฉัน แกก็ไม่ต้องกลับมา อย่ามาเจอฉันอีก...” บาเบลตัดสายบีบีมทิ้ง ก่อนจะฟุบหน้าร้องไห้ไม่หยุดที่โซฟากลางห้องรับแขก ด้วยความสับสนและเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน

เพราะพี่สาวตัวปัญหาของเธอ กำลังกลับมาทำร้ายความสุขที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานในชีวิตของเธอ กับดีเดย์ชายผู้เป็นที่รัก ซึ่งเธอไม่ต้องการที่จะเสียเขาไป แต่ความจริงอันแสนเจ็บปวดนั้นก็ย้อนกลับมาทำร้ายเธอได้อีก เพียงเพราะการกลับมาของบีบีม…

บ้านบาเบลเวลาเดียวกัน…

“น้องโกรธหนูอ่ะ” คนเป็นพี่หันมาพูดบอกกับแม่หน้าเศร้า เมื่อน้องสาวตะคอกเสียงโกรธใส่เธอและตัดสายทิ้งไป “แม่รู้ไหมว่าน้องอยู่ที่ไหน”

“แม่รู้แค่ว่าน้องไปอยู่คอนโดกับแฟน แต่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน แม่ไม่เคยถาม”

“บาเบลมีแฟนแล้วเหรอ?”

“ใช่ เคยพามาที่บ้านเราด้วยนะ น่าจะอายุเท่า ๆ บีมล่ะมั้ง”

“โตเป็นสาวแล้วสินะ” บีบีมพูดถึงน้องสาวของเธอ ที่ดูเหมือนจะโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากหลังจากที่เธอหายออกจากบ้านไป

“แม่มีเบอร์แฟนบาเบลอยู่ อยากโทรไปให้เขาช่วยลองคุยกับน้องไหมล่ะ?” ผู้เป็นแม่กดเลื่อนหาเบอร์ของดีเดย์ ที่เมมไว้ว่า ‘แฟนบาเบล’ เพื่อให้บีบีมนั้นลองคุยกับเขาดู เผื่อว่าจะหาทางง้อน้องสาวของเธอได้

ตื๊ด ๆ

บีบีมถือสายรออยู่นาน แต่ก็ไม่มีการตอบรับจากเบอร์ที่เธอรอคุยอยู่ “ไม่รับสายอ่ะแม่”

“งั้นไว้รอเขาโทรกลับมาแล้วกัน” ผู้เป็นแม่เองก็ไม่อยากที่จะเห็นลูกสาวสองคนโกรธเกลียดไม่มองหน้ากันเช่นนี้ เพราะชีวิตของเธอมีเพียงแค่สองสาวที่เป็นกำลังใจ และเมื่อใดที่ลูกทำผิด เธอก็พร้อมที่จะเข้าใจแม้ว่าเหตุผลจะฟังไม่ขึ้นก็ตาม แต่เธอผู้เป็นแม่ก็ไม่อยากเสียใครไปอีก ไม่ว่าจะบีบีมหรือบาเบล เธออยากจะอยู่กับลูกสาวแสนรักของเธอทั้งสองคน จึงพยายามถึงที่สุดในการช่วยประสานความสัมพันธ์ของทั้งคู่ให้กลับมาดีดังเดิมอีกครั้ง

การตัดสินใจกลับบ้านของฉันครั้งนี้ นอกจากมีบางสิ่งที่ทำให้ฉันคิดได้แล้ว ยังเป็นเพราะจุดอิ่มตัวจากการเป็นฉันคนเดิม เหมือนว่าชีวิตที่จมดิ่งลงเรื่อย ๆ ของฉัน จะสอนให้ฉันได้รู้ว่า สิ่งที่เป็นอยู่มันปลูกฝังความชั่วร้ายในตัวของฉันให้แข็งแกร่ง และหากว่าฉันไม่ถอนตัวตอนนี้มันอาจสายไปแล้วก็ได้ ฉันอาจไม่เหลือใครอีกเลยในชีวิต จึงต้องรีบกลับมาหาคนที่สำคัญที่สุดที่ฉันมีเหลืออยู่อย่างแม่และบาเบล และสิ่งสำคัญที่กำลังจะเกิดขึ้นกับฉันในอนาคตอันใกล้นี้

บีบีมตั้งใจที่จะกลับมาจัดการเรื่องทั้งหมด และเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันกับครอบครัวและคนสำคัญของเธอ

และเรื่องที่เธอรับรู้คือน้องสาวและแม่ชดใช้หนี้สินให้เธอจนหมดแล้ว แถมพี่สาวชั่วๆ อย่างเธอทำให้บาเบลต้องออกจากเรียนเพื่อออกมาทำงานใช้หนี้และหาเลี้ยงผู้เป็นแม่ แทนที่นั่นควรจะเป็นหน้าที่ของเธอผู้เป็นพี่สาว ทั้งที่มีอายุมากกว่าเธอเป็นสิบปี แต่กลับไร้ความรับผิดชอบ ทิ้งภาระทั้งหมดไว้ให้กับบาเบลตั้งแต่เธอยังอายุไม่ถึงยี่สิบด้วยซ้ำ

ร้านกาแฟ สถานที่คุยงาน…

หลังจากที่ผมคุยงานกับลูกค้าเสร็จ ผมก็กะว่าจะซื้อขนมปังเจ้าอร่อยที่บาเบลชอบไปฝากเธอ และเมื่อเปิดดูโทรศัพท์ ก็เห็นว่ามีเบอร์สำคัญโทรเข้ามาหาผมเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

ตื๊ด ๆ

“ฮัลโหลครับ?”

“แฟนบาเบลใช่ไหม?”

“…” เสียงปลายสายที่รับโทรศัพท์เป็นเสียงที่ผมคุ้นหูมาก และเสียงนั้นก็ไม่ใช่เสียงของแม่บาเบล แต่มันเหมือนกับเสียงของ…

“นี่พี่สาวบาเบลนะ มีธุระจะคุยด้วยหน่อย ว่างหรือเปล่า…”

“...อือ” ดีเดย์ตอบกลับเสียงนิ่ง และไม่ได้แสดงตัวว่าตนนั้นเป็นใคร เมื่อรู้ว่าปลายสายที่คุยนั้นคือบีบีม

“ช่วยคุยกับบาเบลให้หน่อยได้ไหม หรือไม่ก็พาบาเบลมาส่งที่บ้านที แต่ถ้าเกิดไม่สะดวกขอที่อยู่ก็ได้”

เสียงของดีเดย์ไม่ได้ทำให้บีบีมเอะใจหรือรู้สึกคุ้นเคยเลยสักนิด ว่าคนที่เธอคุยด้วยอยู่นั้น เป็นผู้ชายที่เธอเคยทิ้งเขา ด้วยการทำร้ายจิตใจสารพัดและสร้างบาดแผลใหญ่ไว้ให้กับเขามากมาย

“งั้นก็มาเจอกันที่ คอนโด DC sansiri ถึงแล้วโทรมา...”

“โอเค” บีบีมตอบรับปลายสายโดยที่ไม่เอะใจ และไม่รู้เลยว่าคนที่เธอกำลังจะต้องไปเจอ นั้นคือแฟนเก่าที่ไม่เคยอยู่ในความทรงจำของเธอเลย

ผมคิดว่าตอนนี้มันเป็นเวลาที่เหมาะ ที่ผมจะคุยเรื่องนั้นกับบีบีมตัวต้นเรื่อง เพื่อหาทางออกกับความสัมพันธ์ที่ผมอยากจะสานต่อกับบาเบลน้องสาวของเธอ

โดยไม่ให้เกิดความค้างคาใจของเราทุกฝ่าย และเพื่อบาเบลจะได้ไม่ต้องรู้สึกแย่กับตัวเอง…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~