Part : หาทางออกร่วมกัน

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : หาทางออกร่วมกัน

--------------------------------------------------------------------------

@ร้านกาแฟข้างล่างคอนโด DC sansiri เวลา13.20น.

ดีเดย์ที่มาถึงก่อนนั่งรอพบเจอกับบีบีมอย่างใจจดใจจ่อ เพื่อที่จะคุยเรื่องสำคัญนั้นกับเธอ และหาทางออกที่จะไม่ทำให้บาเบลแฟนสาวของเขาต้องคิดมาก หรือเจ็บปวดใจกับความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้

“ฮัลโหล ถึงแล้ว อยู่ไหน?” บีบีมมองไปรอบๆ ร้าน เพื่อหาผู้ชายที่เป็นแฟนของน้องสาว แล้วก็พบว่าคนที่รอเจอเธออยู่นั้นคือดีเดย์แฟนเก่าของเธอ

“นั่งก่อน...” ดีเดย์พูดบอกกับบีบีมที่เพิ่งเดินทางมาถึง ซึ่งสีหน้าของเธอก็ดูจะเหวอไป เมื่อรู้ว่าเขาคือคนที่เธอต้องมาขอความช่วยเหลือ

“ว่าแล้วคอนโดคุ้น ๆ” เธอพูดออกมาก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับดีเดย์ด้วยท่าทางเกร็ง ๆ “ทำไมมึงถึงมาคบกับบาเบล?”

“ตอนแรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะคบหรอก แต่ทำเพราะอยากเอาคืน”

“เอาคืน?”

“ใช่ ตอนนั้นแค่อยากเอาคืน...แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้นแล้ว”

“เพราะกูเหรอ?”

“อือ”

เธอรู้ดีว่าตัวเธอเองทำร้ายดีเดย์ไว้มากมายแค่ไหนกับอดีตที่ผ่านมา ทั้งการหลอกลวง การนอกใจนอกกาย อีกทั้งยังทอดทิ้งเขาไปทั้งที่เขายอมให้อภัยกับเรื่องชั่ว ๆ ที่เธอก่อไว้ ซึ่งเหตุผลมันเกิดมาจากเธอเบื่อกับการเป็นคนดีที่เขาเป็นอยู่ และฝืนทนอยู่กับความสัมพันธ์ที่เธอไม่เคยมีความรู้สึกรักตอบกลับนี้ไม่ไหว

“แล้วบาเบลรู้หรือเปล่าเรื่องกูกับมึง”

“รู้...รู้ตั้งแต่แรกแล้ว กูบังคับให้บาเบลต้องชดใช้สิ่งที่มึงทำไว้ เงินสองแสนที่มึงขโมยไป กับชีวิตของกูที่มึงเคยทำพัง กูบังคับให้น้องมึงต้องชดใช้ทั้งหมดนั่น...”

“…”

“เพราะมึงเคยบอกว่ามึงรักน้องสาวมึงมากอย่างนั้นอย่างนี้ กูเลยคิดว่าถ้ามึงรู้ว่าน้องสาวมึงต้องเจอเรื่องชั่ว ๆ เพราะการกระทำของมึง...มึงคงจะเจ็บปวดและมันคงสาสมกับที่มึงทำไว้กับกู”

“ไอ้เหี้ยเดย์” เธอด่าเขาหน้านิ่ง แต่ในใจนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความแค้นใจ ที่ไม่สามารถเอาคืนได้ เพราะความผิดของเธอมันค้ำคออยู่

“มึงก็เหี้ยเหมือนกันกับกูนั่นแหละ อาจจะเหี้ยกว่าด้วยซ้ำ” เขาพูดอย่างแค้นใจเมื่อเห็นว่าบีบีมนั้นดูหงุดหงิดกับคำพูดของเขาเมื่อครู่

“แต่ตอนนี้กูกับบาเบลตกลงจะคบกันจริง ๆ แล้ว แล้วกูก็จริงจังกับน้องสาวมึง”

“…”

ฉันรู้ว่าไอเดย์มันเป็นผู้ชายที่ดีมาก ๆ คนนึง และคิดแบบนั้นมาตลอด จนกระทั่งมันเล่าเรื่องที่มันทำกับบาเบลให้ฉันฟัง มันเลยทำให้ฉันไม่แน่ใจว่ามันจะทำร้ายเธออีกไหมหากว่าคบกันในฐานะนั้นอย่างจริงจังแล้ว

“กูขอให้มึงเข้าใจ แล้วก็ไม่พูดเรื่องนี้กับบาเบล หรือว่าโทษว่าเป็นความผิดบาเบล เพราะกูเป็นคนเริ่ม กูเป็นคนบังคับน้องมึงให้ต้องรับเคราะห์นี้แทนมึงเอง…”

“…ตอนนี้บาเบลอยู่ไหน กูอยากคุยกับน้องกู”

“มึงรับปากมาก่อนว่าจะไม่โทษบาเบล จะไม่ว่าอะไรน้อง” ดีเดย์พูดบอกบีบีมด้วยสีหน้าจริงจัง

“มึงชอบน้องกูจริงๆ หรือเปล่า หรือเพราะยังอยากจะเอาคืนกูอยู่” เธอถามอย่างเริ่มไม่มั่นใจในตัวเขา ว่าสิ่งที่เขาพูดเพราะรักน้องสาวของเธอจริง ๆ หรือยังอยากแก้แค้นเธอเพื่อความสะใจ

“กูจริงจัง กูอยากส้รางครอบครัวกับบาเบล...มึงช่วยเข้าใจด้วย” ตอนนี้ผมลืมเรื่องแก้แค้นไปจนหมด และวาดฝันอนาคตเกี่ยวกับเธอและลูก ๆ ไว้มากมาย ซึ่งผมไม่อยากจะให้ใครมาพังทลายความฝันนั้นลง “ต่อให้มึงไม่เห็นด้วย กูก็ไม่ยอมถอย”

ฉันที่เคยมองว่าไอดีเดย์มันขี้ขลาด เวลานี้แววตาของมันกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นในสิ่งที่มันต้องการ “อือ กูเข้าใจ”

@ชั้นบน ห้องของดีเดย์

ติ๊ด!

บาเบลที่ได้ยินเสียงเปิดประตูห้อง แม้ว่าจะเศร้าใจและคิดมากอยู่ เธอก็สลัดเรื่องนั้นออกจากหัวทันที เพื่อไม่ให้แฟนหนุ่มของเธอนั้นเครียดไปตามกับสิ่งที่เธอเป็นกังวลอยู่

“พี่เดย์” เธอวิ่งเข้าไปหาคนตัวสูงพร้อมปั้นหน้ายิ้ม แล้วสวมกอดเขาทันทีเมื่อเห็นว่าเขาเดินเข้ามา

ฟอด

“คิดถึงจังเลย” หนุ่มหล่อพูดบอกกับแฟนสาวของเขา ก่อนที่จะพูดเรื่องสำคัญที่เขาตั้งใจจะคุยกับเธอ “มีคนอยากเจอหนู...”

สิ้นเสียงคำพูดของดีเดย์ เธอก็เห็นว่าพี่สาวของเธอยืนหลบอยู่ด้านหลัง สีหน้าของบีบีมนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

ซึ่งสิ่งที่บาเบลเก็บกดไว้ก็กั้นมันไม่อยู่อีกต่อไป เมื่อเห็นหน้าของพี่สาวตัวปัญหา “ฮึก ๆ มาทำไม?”

“บาเบล บีมขอโทษ” แม้รู้ว่าสิ่งที่พูดไป มันจะเทียบเท่าหรือลบล้างกับสิ่งที่เธอต้องเผชิญไม่ได้ แต่ฉันก็ควรจะพูดมันเพื่อแสดงความรู้สึกผิดต่อเธอ

“ขอโทษเหรอ แกรู้ไหมว่าฉันต้องเจออะไรบ้างกับที่แกทำไว้?” ปุก ๆ!

คนตัวเล็กรัวกำปั้นน้อยทุบใส่ไหล่แคบของพี่สาวด้วยความน้อยใจ ที่ปล่อยให้เธอแบกรับปัญหาอยู่คนเดียว แต่ทว่าคนพี่นั้นไม่ได้ตอบโต้สิ่งใดกลับเลย ได้แต่ยืนเอามือสองข้างป้องท้องไว้แบบนั้น เพื่อปกป้องอีกคน...

“บีมจะมาชวนเบลกับแม่ไปอยู่ด้วยกันที่สวิตเซอร์แลนด์ ตั้งใจจะกลับมาเพราะแบบนั้น”

คนน้องนิ่งไปเมื่อได้ยินสิ่งที่พี่สาวพูด “…”

“บีมคิดว่าจะไปสร้างครอบครัวอยู่ที่นู่น แล้วก็จะพาแม่กับเบลไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นั่นด้วย…บีมตั้งใจจะกลับมาบอกข่าวนี้แหละ”

เธอน้ำตาไหลพรากไม่หยุด และมองตามท่าทางของพี่สาวที่แสดงอยู่ ก่อนที่เธอจะพูดเหตุผลสำคัญที่ทำให้เธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน และคิดถึงอนาคตกับครอบครัวมากขึ้น

“เบลกำลังจะมีหลานแล้วนะ ตอนนี้บีมท้องได้สามเดือนแล้ว” เธอพูดบอกข่าวดีกับน้องสาวทั้งน้ำตา ถึงคนสำคัญอีกคนในชีวิตของเธอ และผู้เป็นพี่ก็หวังว่าเรื่องนี้จะทำให้เธออภัยในความชั่วของตนที่เคยทำไว้ได้บ้าง ไม่มากก็น้อย

“ฮึก ๆ ท้องจริงเหรอ?” เธอเริ่มให้ความสนใจไปที่อีกคนที่บีบีมพูดถึง และแม้ว่าเธอจะเจ็บปวดใจกับเรื่องที่ผ่านมา แต่การที่รู้ว่าตัวเองกำลังจะมีหลาน สมาชิกใหม่ในครอบครัว สิ่งนั้นมันก็ทำให้เธอต้องหยุดความคลั่งโกรธลง

“ฮึก ๆ เมื่อกี้เจ็บหรือเปล่า?” เธอเอ่ยถามพี่สาว ก่อนจะค่อย ๆ ยื่นมือไปจับที่ท้องของเธอเบา ๆ ด้วยความรู้สึกผิดที่ทุบตีพี่สาวไปเมื่อครู่

“ไม่เจ็บเลย ฮึก ๆ บีมขอโทษนะ” ผู้เป็นพี่เดินเข้ามาสวมกอดน้องสาวด้วยความรู้สึกผิดกับเรื่องมากมายที่เธอทิ้งไว้ให้กับบาเบลต้องรับเคราะห์แทน

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~