Masuk08 จะเอาฉันหรือลูกน้องของฉัน
หลังจากทานข้าวทานยาเสร็จอิณราก็ผล่อยหลับไปด้วยฤทธิ์ของยา กระทั่งตื่นขึ้นมาอีกทีช่วงหัวค่ำ รู้สึกเหนียวเนื้อเหนียวตัวทำให้เธอกำลังจะลุกไปอาบน้ำ และเป็นจังหวะที่ป้าน้อยเอาอาหารเย็นมาให้พอดี “จะลุกไปอาบน้ำใช่ไหมคะ” นางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงก่อนจะวางถาดอาหารลงบนพื้นแล้ววิ่งไปประคองร่างเล็ก “ตัวยังร้อนๆอยู่เลยนี่” ดูเหมือนว่าอาการของเธอยังไม่ดีขึ้นเพราะตัวยังรุมๆอยู่ หญิงสาวร่างเล็กขยับกายลุกอย่างยากลำบากเพราะตอนนี้ปวดเหมื่อยไปทั้งร่าง ไม่รู้เป็นเพราะพิษไข้หรือเป็นเพราะถูกกระทำอย่างป่าเถื่อน “ขอบคุณคุณป้ามากๆนะคะ” อิณราฝืนยิ้มบางๆแทนคำขอบคุณ กัดฟันพยุงร่างอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงของตัวเองเข้าห้องน้ำ ทันทีที่ก้าวขาก็เกิดความเจ็บแปล๊บทั่วร่างจนเข่าแทบทรุด แต่ก็ต้องอดทนเดินต่อเพราะตอนนี้ร่างกายสกปรกเหลือเกิน “ป้าจะส่งหนูไว้ตรงนี้ อาบเสร็จแล้วให้ร้องเรียกนะ เดี๋ยวป้ามาช่วยพยุง” “ค่ะ” หญิงสาวรับคำแล้วพยักหน้ารับ ทันทีที่ประตูห้องน้ำถูกปิดลง น้ำตาที่แห้งเหือดไปได้สักพักก็ไหลทะลักออกมาอีกรอบ โชคดีที่ห้องน้ำเป็นโถสุขภัณฑ์แบบชักโครกทำให้เธอสามารถนั่งอาบน้ำได้โดยไม่เป็นลมล้มพับ ทันทีที่ร่างโดนน้ำก็เกิดอาการหนาวสะบั้น แต่เธอก็ยังฝืนอาบน้ำต่อเพราะอยากถูคราบคาวโลกีย์ของผู้ชายคนนั้นออกจากร่างกาย “ฮึก…ฮื้อๆๆ” เธออาบน้ำไปร้องไห้ไป ถูทุกซอกทุกมุมของตัวเองที่ถูกผู้ชายคนนั้นกระทำ รังเกียจตัวเองจนไม่สามารถก้มลงมองร่องรอยแห่งความโหดร้ายนั่น กว่าจะอาบน้ำเสร็จใช้เวลานานพอสมควร หญิงสาวเปลี่ยนใส่เสื้อผ้าที่ป้าน้อยแขวนไว้ในห้องน้ำอย่างทุลักทุเล จู่ๆร่างกายก็เกิดหนาวสะบั้นขึ้นมาอีกรอบ แต่ครั้งนี้ทำให้เธอหน้ามืดจนทรงตัวแทบไม่อยู่ ก่อนจะพาร่างอันแสนอ่อนเปลี้ยออกจากห้องน้ำ “เสร็จแล้วหรอ มา…เดี๋ยวป้าช่วย” ป้าน้อยที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำได้สักพักรีบวิ่งเข้ามาประคองร่างของหญิงสาว แต่รอบนี้เธอดันทิ้งน้ำหนักตัวลงมามากเกินไปจนหญิงชราพยุงไม่ไหว “ว้ายคุณ!!” “ขะ…ขอโทค่ะคุณป้า หนูหน้ามืด” อิณราพยายามรวบรวมสติเพราะรู้ว่าตอนนี้ตนเองไม่ไหวแล้ว พิษไข้กำลังรุมเร้าอย่างหนัก ลุกยังไงก็ลุกไม่ขึ้น ทว่าในตอนนั้นเองกลับมีเสียงเหี้ยมดังมาจากประตู ทำเอาคนที่กำลังล้มลุกคลุกคลานอยู่บนพื้นถึงกับสะดุ้งด้วยความตื่นกลัว เพราะมันคือเสียงที่เธอไม่อยากได้ยินที่สุดในชีวิต “ทำอะไร!” เจ้าของเสียงเดินเข้ามาปรากฎกายอยู่ตรงหน้าอิณรา เธอเงยหน้าขึ้นแล้วกอดขาป้าน้อยเอาไว้ เรือนร่างสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว “เธออาบน้ำมาค่ะ แต่จู่ๆก็เกิดอ่อนแรง” ป้าน้อยเอ่ยตอบ “สำออยอะไรขึ้นมาอีก” คนตัวสูงตะคอกเสียงเหี้ยมแล้วเดินเข้ามากระชากร่างขึ้นจนเธอทรงตัวไม่อยู่ เสียหลักล้มลงอีกรอบ ป้าน้อยรีบวิ่งเข้าไปประคองร่างเล็กเอาไว้ด้วยความสงสาร “เธอป่วยอยู่นะคะ ทำไมต้องทำรุนแรงกับเธอขนาดนี้” “สำออยมากกว่า โดนเอาแค่ครั้งเดียวถึงกับไข้ขึ้นเลยหรอ นี่เธอยังต้องเจอพวกลูกน้องของฉันอีกนะ แล้วแบบนี้จะไหวหรอ” “ฮึก! ไม่เอา….อย่าส่งฉันไปให้ลูกน้องของคุณเลยนะคะ ฮื้อๆๆ” คนได้ฟังสะท้านไปถึงแนวไขสันหลัง ยกมือไหว้อ้อนวอนหวังให้ชายร่างสูงเห็นใจ เพราะแค่นี้เธอก็แทบไม่อยากมีชีวิตอยู่บนโลกอีกแล้ว “ถ้าไม่อยากโดนลูกน้องฉันเอาก็ลุกขึ้นมา” “ฉันเจ็บ~ ฮึก….ฉะ…ฉันลุกไม่ไหว” “สำออยจริงๆ! ถ้าไม่ลุกฉันจะโทรเรียกลูกน้องมาลากตัวเธอออกไป” หญิงสาวยกมือปิดปากกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ ตอนนี้ไม่มีแม้กระทั่งเรี่ยวแรงจะลุกแต่เขาก็ยังไม่เห็นใจ ป้าน้อยเมื่อเห็นดังนั้นจึงทนไม่ไหวกำลังจะเดินเข้ามาพยุงร่างของอิณราขึ้น แต่ก็ถูกราฟาเอลสั่งห้ามเอาไว้ “ห้ามใครช่วยเด็ดขาด เพราะถ้าจะตายจริงๆ ก็ให้ตายต่อหน้าผม” รางสูงกอดอก ยืนมองด้วยสีหน้านิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความดุดัน อิณราเมื่อรู้ว่าตัวเองลุกไม่ไหว ก็ค่อยๆคลานไปที่เตียงอย่างช้าๆ แต่นั่นก็ยังไม่ทันใจคนใจหยาบ เขาเดินเข้ามากระชากต้นแขนของเธอขึ้นแล้วโยนร่างลงบนเตียง “โอ้ยยย!!” “ฉันเกลียดพวกคนสำออย!” “ใจเย็นๆหน่อยสิคะ เธอเป็นไข้อยู่นะ” ป้าน้อยทนดูการกระทำอันแสนป่าเถื่อนไม่ไหว รีบออกตัวปกป้องอิณรา “แค่นี้ยังน้อยไปกับสิ่งที่เธอทำ และตอนนี้ผมต้องการอยู่ในห้องกับเธอแค่สองคน เชิญคุณป้าออกไปได้แล้วครับ” “ป้ารู้ว่าคุณโกรธแค้นเธอ แต่การกระทำแบบนี้ไม่ใช่ลูกผู้ชายเขาทำกันนะคะ ป้าอยากให้คุณมีสติกว่านี้ อย่าให้ความแค้นครอบงำจนไร้มนุษยธรรม….ป้าแค่อยากเตือนเฉยๆค่ะ” ป้าน้อยพูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนจะออกจากห้องไป ปล่อยให้อิณราอยู่กับผู้ชายใจหยาบแค่สองคน ดวงหน้างามก้มต่ำ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสู้กับอสูรร้าย “อย่าคิดนะว่าเธอป่วยแล้วฉันจะเห็นใจ ทางที่ดีเลิกสำออยแล้วรอปรนนิบัติฉันดีกว่า” ราฟาเอลเอ่ยเสียงทุ้มต่ำเยือกเย็นบาดใจคนฟัง “ได้โปรด….ฉันไหวแล้วจริงๆ ฉันเจ็บ ฮึก….” “นั่นมันเรื่องของเธอ บอกแล้วไงว่าถ้าเธอไม่ท้อง….ฉันจะไม่ปล่อยกลับบ้านเด็ดขาด” “แต่ฉันป่วยอยู่ คุณน่าจะเห็นใจฉันบ้างนะคะ” “ทำไมฉันต้องเห็นใจ ในเมื่อพวกเธอยังไม่เคยเห็นใจเหยื่อที่ถูกกระทำ” อิณราหน้าซีดเผือดลงทันใด ขอบตาทั้งสองข้างร้อนผ่าวเพราะพิษไข้กำลังรุมเร้าอย่างหนัก หรือเธอต้องตายด้วยน้ำมือของซาตานร้ายจริงๆ “ขอร้องล่ะ ฉันไม่ไหวจริงๆ ฉันเจ็บ....ฮื้อๆๆ” “เลือกเอาว่าเธอจะเอาฉันหรือเอาลูกน้องของฉัน ตอนนี้ชีวิตเธอมีแค่สองทางเลือก” อิณราสะอึกสะอื้นเมื่อเขาถามคำนี้ออกมา กลัวจนแทบเสียสติ แต่ตอนนี้เลือกอะไรไม่ได้จริงๆ อย่างน้อยก็ยังดีกว่าให้บรรดาลูกน้องของเขาเชยชม ไม่รู้ชาติที่แล้วไปทำกรรมอะไรไว้หนักหนา เขาถึงได้มาตามทวงในชาตินี้ “ตกลงจะเอายังไง” “ฮึก! อย่าส่งฉันไปให้ลูกน้องเลยนะ ฉันยอมแล้ว ฮื้อๆๆ” “ดีมาก ถ้าเลือกฉันเธอจะมีผัวแค่คนเดียว” ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจพรางเชิดหน้าขึ้น รู้สึกสะใจทุกครั้งที่เธอเป็นฝ่ายยอม ถ้าไอ้อิทธิกรกับครอบครัวรู้ว่าน้องสาวมันโดนอะไรมาบ้างคงกระอักเลือดตาย อีกไม่นานหรอก…เดี๋ยวพวกมันจะรู้สึกว่าความเจ็บปวดเป็นยังไง “เอาล่ะ ทีนี้ก็ถอดเสื้อผ้าออกแล้วนอนนิ่งๆรอฉันอยู่บนเตียง” ----------------75 ตอนพิเศษ 05 ตลอดไปสองปีผ่านไป...เสียงประตูเปิดขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงที่เพิ่งกลับจากคาสิโน เขารีบถอดเสื้อสูทวางไว้บนพนักเก้าอี้แล้วเดินตรงเข้าไปยังห้องนอน ดวงตาคมทอดมองรอบๆห้อง เห็นร่างของภรรยาสาวแสนสวยกำลังนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เพียงเท่านั้นริมฝีปากหยักก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดเจ้าของหัวใจจากด้านหลังจนเธอสะดุ้งโหยง"อุ้ย!!""ตกใจอะไรครับ" ไม่พูดเปล่า หน้าหล่อคมซุกเข้าที่ซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆจากเรือนร่างอวบอัด ตอนนี้เขากับภรรยาสาวแสนสวยย้ายมาอยู่ที่ฮ่องกงชั่วคราว เพราะต้องกลับมาเคลียร์งานเก่าที่ค้างเอาไว้ เขากับอิณราแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกันเมื่อปีที่แล้ว หลังจากนั้นเขาก็พาเธอกับลูกย้ายมาอยู่ฮ่องกง ส่วนบ้านที่เมืองไทยก็ให้ป้าขวัญช่วยดูแลให้ เพราะถึงอย่างไรเขาก็ต้องพาเธอกลับเมืองไทยอยู่แล้วแต่ช่วงนี้รู้สึกว่าอิณราดูอวบขึ้นจนผิดสังเกต ดูมีน้ำมีนวลขึ้น สัมผัสส่วนไหนก็เต็มไม้เต็มมือไปหมด"ก็คุณมากอดแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงแบบนี้ ใครจะไม่ตกใจล่ะคะ""ก็ผมเห็นคุณนั่งเหม่อ คิดอะไรอยู่หรอครับ หรือคิดถึงผม" เขาถามทั้ง
74 ตอนพิเศษ 04 หลงเมียพอกลับมาถึงบ้านราฟาเอลก็รีบช่วยอิณราจัดเก็บเข้าของเข้าตู้ให้เรียบร้อย ส่วนอิณรากำลังเข้าครัวอยู่กับป้าขวัญ ทำให้ตอนนี้ราฟาเอลอยู่กับน้องลินินสองต่อสองมือใหญ่ค่อยๆอุ้มเด็กหญิงวัยสองเดือนนิดๆขึ้นมาจากเตียงนอนสีชมพูหวานแหวว ดวงตาคมเปล่งประกายอ่อนโยนลง ก่อนจะก้มลงไปใช้จมูกโด่งสัมผัสกับพวงแก้มใสของลูกสาวน้องลินินมีผิวที่ขาวอมชมพูมาก ถือว่าได้พ่อมาเต็มๆ แต่ใบหน้าอันแสนน่ารักจิ้มลิ้มนี่สิ มองยังไงก็คืออิณราตอนเด็กอยู่ดี“พ่อรักลูกนะครับ” เขากระซิบเบาๆชิดแก้มตุย ทำให้เด็กหญิงตัวน้อยดวงตากลมโตใสแจ๋วลืมตาขึ้นสบตากับคนเป็นพ่อ ดวงตากลมตู่นั้นกำลังมองมาที่เขา ก่อนที่มือน้อยๆจะเคลื่อนมาสัมผัสแก้มสาก ทำให้ราฟาเอลถึงกับน้ำตาร่วงเผาะยิ่งมองหน้าลูกก็ยิ่งรู้สึกผิด น้องลินินน่ารักขนาดนี้ ทำไมเขาถึงใจร้ายเกือบจะทำร้ายลูกตัวเองได้ลงคอ“พ่อขอโทษนะ ขอโทษที่ครั้งหนึ่งเคยคิดจะฆ่าลูก”เหมือนน้องลินินจะรู้ว่าบิดาหมายถึงอะไร ริมฝีปากเล็กอมชมพูค่อยๆอ้าแล้วเปล่งเสียงออกมา“อุแว๊…อุแว๊...”“ลูกรู้ใช่ไหมว่าพ่อหมายถึงอะไร” ราฟาเอลยกมือปาดน้ำตาออกจากใบหน้า แล้วนั่งมองหน้าแก้วตาดวงใจอ
73 ตอนพิเศษ 3 สมควร“คุยกับใครอยู่หรอคะ”“อิณรา!” ราฟาเอลสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงแฟนสาวดังอยู่ข้างหลัง โชคดีที่เวนิตาไปแล้ว เขาไม่อยากให้อิณราเจอเวนิตาเพราะกลัวแฟนสาวไม่สบายใจ เพราะตอนนี้เขาแคร์ความรู้สึกของอิณรามาก“เปล่าครับ ไม่ได้คุยกับใคร แค่เจอคนรู้จักน่ะ”“…” อิณราเม้มริมฝีปากเข้าหากัน กอดอก มองอีกฝ่ายด้วยสายตากดดันเพราะเธอรู้ว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้คือใคร“เอ่อ…” ราฟาเอลถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเจอสายตาพิฆาตของเธอเข้าเต็มๆ เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเวนิตาแล้วจริงๆ แต่ที่ไม่กล้าบอกเพราะกลัวจะมีปัญหากับแฟนสาว ยิ่งจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ด้วย“พูดมาเถอะค่ะ ยิ่งถ้าคุณไม่พูด ฉันก็จะยิ่งคิดไปไกล”“ผมเจอ…เอ่อ….เวนิตา”“…” แล้วอิณราก็นิ่งไป ราฟาเอลเริ่มทำตัวไม่ถูก กลัวแฟนสาวไม่เชื่อใจ“แต่ผมแทบไม่ได้คุยอะไรกับเวนิตาเลยนะ เพราะผมเองก็ไม่ได้อยากเจอเธอเหมือนกัน ที่ผมไม่กล้าบอกคุณ ก็เพราะกลัวว่าคุณจะไม่สบายใจ” ราฟาเอลพูดเสียงเบาหวิวเพราะกลัวแฟนสาวโกรธ“ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกค่ะถ้าคุณเจอแฟนเก่า เพราะฉันเชื่อใจคุณ” “แต่ผมไม่ได้อยากเจอเวนิตาเลยสักนิด”“แล้ว…เอ่อ…คุณเวนิตามาทำอะไรที่แ
72 ตอนพิเศษ 02 เวนิตากินน้ำใต้ศอก@ห้างสรรพสินค้าวันนี้ราฟาเอลพาอิณรามาซื้อของใช้ที่ห้างสรรพสินค้า นานๆทีพ่อกับแม่จะได้มากันสองต่อสองเพราะน้องลินินตัวติดพ่อตลอดเวลา พอได้โอกาสเลยอยากมาสวีทกับภรรยาบ้าง“นานๆทีจะได้มีโอกาสมาด้วยกันสองต่อสอง” อิณราว่าพาคล้องแขนสามีอย่างแนบชิด แล้วเดินเลือกซื้อของใช้ด้วยกันอย่างมีความสุข ซึ่งของที่ซื้อส่วนใหญ่ก็เป็นของใช้ของลูกและก็อาหารสดเอาไว้ทำกับข้าวกินตอนเย็น โชคดีที่อิณราไม่ใช่คนติดหรู ส่วนราฟาเอลเองก็ติดดินเหมือนกัน แม้จะเป็นถึงเจ้าพ่อคาสินิโน แต่เขาดันชอบใช้ชีวิตเรียบง่ายมากว่า นั่นก็ทำให้เขาและเธอเริ่มเรียนรู้ใจกันได้มากขึ้น…เราสองคนเข้ากันได้ดีกว่าที่คิดไว้เยอะเลย “เราสองคนต้องใช้โอกาสนี้ให้คุ้มนะ เพราะยิ่งโต น้องลินินก็ยิ่งจะติดผม”“ขี้โกงอ่ะ คนอุ้มท้องเป็นฉัน แต่ทำไมน้องลินินถึงติดคุณมากกว่าฉันล่ะ” อิณราทำหน้าบูดบึ้งใส่แฟนหนุ่ม ราฟาเอลหัวเราะด้วยความชอบใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปบีบจมูกเล็กเหมือนที่เขาชอบทำ เพราะอิณราชอบงอนเวลาที่ลูกติดพ่อมากกว่า“เพราะลูกคงรู้มั้งว่าพ่อเคยคิดทำร้ายเขามาก่อน คุณรู้อะไรไหม ยิ่งลูกโต ผมก็ยิ่งรู้สึกผิดที่คร
71 ตอนพิเศษ 01 ขอสาว“แล้ววางแผนกันหรือยังล่ะ ว่าจะแต่งกันเมื่อไหร่” เสียงอรวีณาที่นั่งอยู่บนโซฟาเอ่ยถามลูกสาวกับว่าที่ลูกเขยอย่างชื่นชม โดยมีป้าขวัญอุ้มน้องลินินนั่งอยู่ข้างๆ“ความจริงผมอยากแต่งเร็วๆนี้เลย แต่อิณราเพิ่งคลอดลูก ผมอยากให้ร่างกายของเธอได้ฟื้นตัวก่อนสักนิด” ราฟาเอลหันไปมองแฟนสาวด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้มพร้อมส่งยิ้มให้“แต่งตอนนี้หรือตอนไหนแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก เพราะแม่อยากให้หนูอินเป็นฝั่งเป็นฝาสักที”“ตอนนี้อิณราเป็นเมียผมแล้วนะครับ แค่เราสองคนยังไม่ได้เข้าพิธีรีตองกัน ผมเลยอยากใช้โอกาสนี้สู่ขอลูกสาวของคุณแม่ครับ” ราฟาเอลนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า แล้วยกมือไหว้อรวีณาว่าที่แม่ยาย “อาจจะดูไม่เป็นทางการเท่าไหร่ เพราะผมเสียพ่อกับแม่ไปตั้งแต่เด็ก ไม่รู้ว่าการขอสาวเขาต้องทำกันอย่างไร”ราฟาเอลยกมือเกาต้นคอแก้เคอะเขินอย่างไม่คิดไม่ฝันว่าจะเกิดภาพนี้ขึ้น ภาพที่เขากำลังนั่งขอสาว “ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรหรอกลูก แค่ราฟาเอลพูดว่าจะแต่งงานกับหนูอินแม่ก็ดีใจแล้ว”“ผมขออิณราแต่งงานตั้งแต่วันแรกที่เธอฟื้นขึ้นมา เพราะผมไม่รู้ว่า….เธอจะหายไปจากผมอีกหรือเปล่า” ประโยคหลังเขาหันหน้าไปหาว่าท
70 ด้วยรักและตลอดไป@สองเดือนผ่านไปรถตู้สีดำสุดหรูแล่นเข้าสู่ตัวเมือง มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์หลังงามที่ใหญ่ที่สุดในย่านนี้หญิงสาวรูปร่างอวบอิ่มค่อยๆก้าวลงจากรถโดยมีเด็กหญิงตัวน้อยวัยสองเดือนถูกอุ้มอยู่ในอ้อมอก พ่อของลูกรีบวิ่งเข้ามาประคองร่างของแฟนสาวอย่างทะนุถนอมแล้วเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน อิณราเงยหน้ามองคฤหาสน์หลังโตที่เธอหายหน้าหายตาไปจากที่นี่เกือบหนึ่งปีเต็ม ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่จะมีแค่หนึ่งสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในบ้านหลังนี้แล้วนั่นก็คือประมุขของบ้านทำให้เธอถึงกับน้ำตาซึม“ตอนนี้พ่อของฉันอยู่ที่ไหนคะ” อิณราเอ่ยถามเสียงเศร้า อดใจหายไม่ได้ เมื่อไม่เห็นบิดาอยู่ในบ้านหลังนี้ ถึงท่านจะเคยทำร้ายเธอต่างๆนาๆ แต่ขึ้นชื่อว่าพ่อ ยังไงเธอก็ทิ้งท่านไม่ลงหรอก“ตอนนี้พ่อของเธอกลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเกิด ท่านคงไม่กล้ากลับมาที่นี่อีกแล้วแหละ” เหมือนว่าตอนนี้ปทีปได้ค้นพบความสุขของบั้นปลายชีวิตแล้ว และคิดว่าคงไม่กลับมาที่นี่อีก “คุณพ่อคงเสียใจที่พี่อิฐกับพี่เอมี่ไม่อยู่”“ก็คงเป็นอย่างนั้น ในเมื่อเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นจากพ่อของคุณที่ตามใจลูกๆมากเกินไป” ราฟาเอลรั้
65 เพราะฉันไม่ได้รักคุณ!!@สามวันถัดมาราฟาเอลยังคนเดินหน้าง้ออิณราต่ออย่างมีความหวัง แต่จนแล้วจนเล่าก็ไม่มีทีท่าว่าหญิงสาวจะใจอ่อนสักที แม้เธอจะไล่เหมือนหมูเหมือนหมา แต่เขายังดันทุลังอยู่ต่อเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของเมียกับลูกและดูเหมือนว่าคนตัวเล็กจะเอาแต่หลบหน้า จนบางครั้งเขาเองก็รู้สึกแย่
58 หกเดือนผ่านไป….หกเดือนผ่านไป “คุณหมอว่ายังไงบ้างลูก”เสียงก้องกังวานเอ่ยถามลูกสาวที่เดินเข้าบ้านพร้อมกับข้าวของพะรุงพะรังเต็มสองมือ อิณราวางผักสดและเนื้อหมูที่ซื้อมาจากตลาดลงบนโต๊ะ เพื่อรอทำอาหารเย็นทาน“คุณหมอบอกว่าลูกในท้องแข็งแรงดีค่ะ มีโอกาสคลอดก่อนกำหนด”อิณราในตอนนี้ดูมีน้ำนวลขึ้น ผ
59 ป้าโกหกผมทำไม!หลายเดือนผ่านไป...ราฟาเอลได้เรียนรู้การใช้ชีวิตโดยไม่มีอิณราอยู่ข้างๆ ทำให้เขารู้ว่าตั้งแต่วันที่เธอจากไป เธอได้พรากความสุขของเขาไปด้วย อิณราใจร้ายเหลือเกิน ไม่ให้โอกาสเขาได้พิสูจน์ตัวเอง ว่าผู้ชายคนนี้ก็สามารถเป็นคนดีได้เหมือนกัน หรือเขามันเลวเกินกว่าจะกลับตัวกลับใจเป็นคนดี
48 กลับมาเผชิญหน้ากับอดีตคนรัก@คฤหาสน์ของเจ้าสัวเอกชัย“เจ้าสัวครับ คุณราฟาเอลมาขอพบ” เสียงลูกน้องพูดขึ้น ทำให้เจ้าสัวเอกชัยที่กำลังนั่งจิบกาแฟยามอย่างอารมณ์ดีถึงกับสำลัก แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากบอกให้ลูกน้องไล่ราฟาเอลกลับไป ชายหนุ่มมาดเข้มก็เดินเข้ามาในบ้านอย่างถือวิสาสะพร้อมลูกน้องอีกหลายคน“ร







