LOGIN07 ทรมานใจ
คนตัวสูงฝากฝังแก่นกายเข้าไปอย่างลำลึกก่อนจะปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในกลีบกุหลาบบวมเป่งที่ถูกทารุณอย่างหนัก ความร้อนจัดในร่างกายระเบิดออกมาอย่างแรงพร้อมกับเสียงคำรามลั่นห้องเมื่อเขาได้พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของอารมณ์อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขาดึงท่อนเอ็นออก แล้วพลิกร่างของคนที่สลบเหมือดไปแล้วให้นอนหงาย ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห้งเกรอะ ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปปลดพันธาการ “มันยังไม่จบแค่นี้หรอกอิณรา ตราบใดที่ฉันยังหาตัวพี่ชายของเธอไม่เจอ อย่าหวังว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข!!” กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววโหดเหี้ยมไร้ความปราณี ในเมื่อพวกมันทำลายความสุขของเขา…เขาก็จะทำให้พวกมันกระอักเลือดตายทีละคนจนกว่าลูกของมันจะได้รับโทษในคุก “กฎหมายทำอะไรพวกมึงไม่ได้ แต่กูนี่แหละจะเป็นคนตัดสินเอง!” ราฟาเอลออกจากห้องในช่วงเช้ามืดก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น เพราะไม่ต้องการให้เธอรู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ก็ไม่ลืมกำชับให้แม่บ้านคนสนิทเข้าดูแลเธอ “อย่าให้เธอรู้เด็ดขาดว่าผมเป็นใคร” “ป้าไม่บอกหรอกค่ะ ว่าแต่คุณราฟาเอลไปจับลูกเต้าเหล่าใครมาล่ะเนี่ย” “ทายาทคนเล็กตระกูลกฤติไกรสนครับ” “ตายจริง!! แล้วแบบนี้ที่บ้านเธอจะว่ายังไง ตระกูลนี้ไม่ธรรมดานะคะ” “ไม่ต้องห่วงครับ พวกมันทำอะไรผมไม่ได้หรอก ยังไงก็ฝากคุณป้าดูแลผู้หญิงคนนั้นด้วย หรือถ้าตายก็เอาไปโยนทิ้งลงทะเลได้เลย เดี๋ยวค่ำๆผมจะกลับมา” ป้าน้อยถอนหายใจพรืดใหญ่พรางส่ายหน้าไปมา ไม่รู้ผีห่าซาตานตนใดทำให้ราฟาเอลกลายมาเป็นคนแบบนี้ ถ้าผู้หญิงคนนั้นผิดจริงทำไมไม่จับส่งตำรวจ หญิงชราใช้กุญแจเปิดประตูห้องที่ถูกล็อคอย่างแน่นหนา หลังจากนั้นก็ชะโงกหน้าเข้าไปดูถึงกับตกใจสุดขีดเพราะสภาพเตียงนอนไม่ต่างอะไรจากเพิ่งผ่านศึกมา “อย่าบอกนะว่า….” ป้าน้อยกลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่ อย่าบอกนะว่าราฟาเอลข่มขืนผู้หญิงคนนี้ “ให้ตายเถอะ! คุณราฟาเอลทำแบบนี้ได้ยังไง” นางจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหยุดอยู่ข้างเตียง เห็นหญิงสาวร่างเล็กซึ่งอยู่ในสภาพสะบักสะบอมนอนขดตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ เห็นแบบนี้แล้วอดสงสารไม่ได้ เธอดูไม่ได้มีพิษภัยเลยด้วยซ้ำ ป้าน้อยจึงตัดสินใจส่งเสียงปลุก “คะ….คุณคะ คุณ!” ป้าน้อยตัดสินใจยื่นมือไปเขย่าร่างเพื่อปลุกให้เธอตื่น แต่ก็ต้องชักมือกลับแทบไม่ทันเพราะเนื้อตัวของเธอร้อนรุ่มราวกับไฟ “ตายแล้ว!! ทำไมตัวร้อนแบบนี้” ป้าน้อยจึงเดินไปเปิดผ้าม่านออกทำให้ทั้งห้องสว่างขึ้น เห็นร่องรอยของความโหดร้ายบนเนื้อตัวของเธอแล้วลมแทบจับ ราฟาเอลทำกับผู้หญิงตัวเล็กๆขนาดนี้เลยหรอ โหดร้ายเหลือเกิน ดูสิ…ใบหน้าของเธอมีแต่รอยคราบน้ำตา คงโดนหักหานน้ำใจทั้งคืน เพราะได้ยินเสียงกรีดร้องแต่ก็ไม่กล้าเข้ามาช่วย “ป้าก็ไม่รู้จะช่วยยังไง คงทำได้แค่นี้” ป้าน้อยตัดสินใจเช็ดตัวให้คนที่นอนหลับไม่ได้สติ ได้ยินเสียงของเธอเพ้อเป็นระยะๆเพราะพิษไข้กำลังรุมเร้าอย่างหนัก นางดูแลอย่างดี ประดุจเป็นลูกคนหนึ่งเพราะรู้สึกถูกชะตากับเธอ …ไม่นานหญิงสาวร่างเล็กก็เริ่มได้สติ บรือตาขึ้นอย่างยากลำบากเพราะตอนนี้ปวดหนึบไปทั้งร่างจนขยับตัวไม่ได้ แต่เมื่อเห็นว่ามีหญิงชรานั่งอยู่ข้างๆ น้ำเสียงหวานสั่นรีบร้องขอความช่วยเหลือทันที “ปะ…ป้าคะ ช่วยหนูด้วย เขาทำร้ายหนู ฮื้อๆๆ” มืออ่อนแรงเคลื่อนไปกุมมือหญิงชราแล้วเขย่า ขอร้องอ้อนวอนทั้งน้ำตา จนป้าน้อยเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้ “ป้าจ๋า~ หนูขอร้อง ช่วยหนูที หนูกลัว ฮรืออ….” ป้าน้อยถอนหายใจยาวพรืด ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะให้ช่วยได้อย่างไรในเมื่อราฟาเอลกำชับซะขนาดนี้ “ป้าไม่รู้จะช่วยยังไงนังหนู ป้าเองก็ไม่อยากซวยเหมือนกัน” “หนูมีเงินเก็บในบัญชีหนึ่งล้านบาท หนูให้ป้าหมดเลย ฮึก!....แต่ป้าช่วยหนูได้ไหมคะ หนูขอร้อง หนูอยากเอาไปจากที่นี่” “ป้าทำไมได้หรอก เพราะถ้าป้าช่วยหนู ป้าอาจจะต้องตายก็ได้” “ฮึก…ฮื้อๆๆ” อิณราปล่อยโฮออกมาอย่างอดสูใจ ทำไมชีวิตต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ แล้วเธอจะเดินหน้าต่อได้อย่างไร ภาวนาให้เรื่องเมื่อคืนเป็นเพียงแค่ความฝันร้าย ไม่อยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าสูญเสียสิ่งล้ำค่าให้ผู้ชายใจหยาบไปแล้ว ป้าน้อยลูบศีรษะสั่นเทาด้วยความสงสาร นางทำอะไรไม่ได้จริงๆ ไม่กล้าหักหลังคนอย่างราฟาเอลเพราะรู้ว่าชายหนุ่มใจเด็ดแค่ไหน “หิวข้าวหรือยัง เดี๋ยวป้าไปทำอะไรให้กินนะ” “ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า หนูไม่หิว” หญิงสาวนั่งชันเข่า ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา แววตาว่างเปล่าเหมือนหมดอาลัยกับชีวิต “แต่หนูต่องกินนะ แล้วจะได้ทานยา” “ปล่อยให้หนูตายไปเลยก็ได้ค่ะ ตอนนี้ชีวิตหนูไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ฮื้ออ!!” “ใครบอกว่าหนูไม่เหลืออะไร หนูยังเหลือครอบครัวที่รออยู่ที่บ้านนะ” “…” หญิงสาวส่ายหน้า น้ำตาไหลทะลักราวกับเขื่อนแตก “คงไม่มีใครรอหนูหรอกค่ะ พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหนูอยู่ที่นี่” “ไม่มีพ่อแม่คนไหนใจร้ายกับลูกตัวเองได้ลงคอหรอก หนูอย่าคิดมากเลยนะ เดี๋ยวป้าจะลงไปทำข้าวต้มร้อนๆมาให้ทาน” อิณราฝืนยิ้มบางๆแทนคำขอบคุณ ไม่รู้จักกันแต่คุณป้ายังดีกับเธอขนาดนี้ซึ่งต่างจากครอบครัวที่เป็นสายเลือดเดียวกัน คงไม่มีใครสนใจหรอกว่าเธอจะเป็นจะตายอย่างไร “ถ้าตายไปซะตั้งแต่ตอนนั้นก็คงดี คงไม่ต้องอยู่อย่างทรมานใจแบบนี้….” -------------------75 ตอนพิเศษ 05 ตลอดไปสองปีผ่านไป...เสียงประตูเปิดขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงที่เพิ่งกลับจากคาสิโน เขารีบถอดเสื้อสูทวางไว้บนพนักเก้าอี้แล้วเดินตรงเข้าไปยังห้องนอน ดวงตาคมทอดมองรอบๆห้อง เห็นร่างของภรรยาสาวแสนสวยกำลังนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เพียงเท่านั้นริมฝีปากหยักก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดเจ้าของหัวใจจากด้านหลังจนเธอสะดุ้งโหยง"อุ้ย!!""ตกใจอะไรครับ" ไม่พูดเปล่า หน้าหล่อคมซุกเข้าที่ซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายหอมอ่อนๆจากเรือนร่างอวบอัด ตอนนี้เขากับภรรยาสาวแสนสวยย้ายมาอยู่ที่ฮ่องกงชั่วคราว เพราะต้องกลับมาเคลียร์งานเก่าที่ค้างเอาไว้ เขากับอิณราแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกันเมื่อปีที่แล้ว หลังจากนั้นเขาก็พาเธอกับลูกย้ายมาอยู่ฮ่องกง ส่วนบ้านที่เมืองไทยก็ให้ป้าขวัญช่วยดูแลให้ เพราะถึงอย่างไรเขาก็ต้องพาเธอกลับเมืองไทยอยู่แล้วแต่ช่วงนี้รู้สึกว่าอิณราดูอวบขึ้นจนผิดสังเกต ดูมีน้ำมีนวลขึ้น สัมผัสส่วนไหนก็เต็มไม้เต็มมือไปหมด"ก็คุณมากอดแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงแบบนี้ ใครจะไม่ตกใจล่ะคะ""ก็ผมเห็นคุณนั่งเหม่อ คิดอะไรอยู่หรอครับ หรือคิดถึงผม" เขาถามทั้ง
74 ตอนพิเศษ 04 หลงเมียพอกลับมาถึงบ้านราฟาเอลก็รีบช่วยอิณราจัดเก็บเข้าของเข้าตู้ให้เรียบร้อย ส่วนอิณรากำลังเข้าครัวอยู่กับป้าขวัญ ทำให้ตอนนี้ราฟาเอลอยู่กับน้องลินินสองต่อสองมือใหญ่ค่อยๆอุ้มเด็กหญิงวัยสองเดือนนิดๆขึ้นมาจากเตียงนอนสีชมพูหวานแหวว ดวงตาคมเปล่งประกายอ่อนโยนลง ก่อนจะก้มลงไปใช้จมูกโด่งสัมผัสกับพวงแก้มใสของลูกสาวน้องลินินมีผิวที่ขาวอมชมพูมาก ถือว่าได้พ่อมาเต็มๆ แต่ใบหน้าอันแสนน่ารักจิ้มลิ้มนี่สิ มองยังไงก็คืออิณราตอนเด็กอยู่ดี“พ่อรักลูกนะครับ” เขากระซิบเบาๆชิดแก้มตุย ทำให้เด็กหญิงตัวน้อยดวงตากลมโตใสแจ๋วลืมตาขึ้นสบตากับคนเป็นพ่อ ดวงตากลมตู่นั้นกำลังมองมาที่เขา ก่อนที่มือน้อยๆจะเคลื่อนมาสัมผัสแก้มสาก ทำให้ราฟาเอลถึงกับน้ำตาร่วงเผาะยิ่งมองหน้าลูกก็ยิ่งรู้สึกผิด น้องลินินน่ารักขนาดนี้ ทำไมเขาถึงใจร้ายเกือบจะทำร้ายลูกตัวเองได้ลงคอ“พ่อขอโทษนะ ขอโทษที่ครั้งหนึ่งเคยคิดจะฆ่าลูก”เหมือนน้องลินินจะรู้ว่าบิดาหมายถึงอะไร ริมฝีปากเล็กอมชมพูค่อยๆอ้าแล้วเปล่งเสียงออกมา“อุแว๊…อุแว๊...”“ลูกรู้ใช่ไหมว่าพ่อหมายถึงอะไร” ราฟาเอลยกมือปาดน้ำตาออกจากใบหน้า แล้วนั่งมองหน้าแก้วตาดวงใจอ
73 ตอนพิเศษ 3 สมควร“คุยกับใครอยู่หรอคะ”“อิณรา!” ราฟาเอลสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงแฟนสาวดังอยู่ข้างหลัง โชคดีที่เวนิตาไปแล้ว เขาไม่อยากให้อิณราเจอเวนิตาเพราะกลัวแฟนสาวไม่สบายใจ เพราะตอนนี้เขาแคร์ความรู้สึกของอิณรามาก“เปล่าครับ ไม่ได้คุยกับใคร แค่เจอคนรู้จักน่ะ”“…” อิณราเม้มริมฝีปากเข้าหากัน กอดอก มองอีกฝ่ายด้วยสายตากดดันเพราะเธอรู้ว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้คือใคร“เอ่อ…” ราฟาเอลถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเจอสายตาพิฆาตของเธอเข้าเต็มๆ เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเวนิตาแล้วจริงๆ แต่ที่ไม่กล้าบอกเพราะกลัวจะมีปัญหากับแฟนสาว ยิ่งจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ด้วย“พูดมาเถอะค่ะ ยิ่งถ้าคุณไม่พูด ฉันก็จะยิ่งคิดไปไกล”“ผมเจอ…เอ่อ….เวนิตา”“…” แล้วอิณราก็นิ่งไป ราฟาเอลเริ่มทำตัวไม่ถูก กลัวแฟนสาวไม่เชื่อใจ“แต่ผมแทบไม่ได้คุยอะไรกับเวนิตาเลยนะ เพราะผมเองก็ไม่ได้อยากเจอเธอเหมือนกัน ที่ผมไม่กล้าบอกคุณ ก็เพราะกลัวว่าคุณจะไม่สบายใจ” ราฟาเอลพูดเสียงเบาหวิวเพราะกลัวแฟนสาวโกรธ“ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกค่ะถ้าคุณเจอแฟนเก่า เพราะฉันเชื่อใจคุณ” “แต่ผมไม่ได้อยากเจอเวนิตาเลยสักนิด”“แล้ว…เอ่อ…คุณเวนิตามาทำอะไรที่แ
72 ตอนพิเศษ 02 เวนิตากินน้ำใต้ศอก@ห้างสรรพสินค้าวันนี้ราฟาเอลพาอิณรามาซื้อของใช้ที่ห้างสรรพสินค้า นานๆทีพ่อกับแม่จะได้มากันสองต่อสองเพราะน้องลินินตัวติดพ่อตลอดเวลา พอได้โอกาสเลยอยากมาสวีทกับภรรยาบ้าง“นานๆทีจะได้มีโอกาสมาด้วยกันสองต่อสอง” อิณราว่าพาคล้องแขนสามีอย่างแนบชิด แล้วเดินเลือกซื้อของใช้ด้วยกันอย่างมีความสุข ซึ่งของที่ซื้อส่วนใหญ่ก็เป็นของใช้ของลูกและก็อาหารสดเอาไว้ทำกับข้าวกินตอนเย็น โชคดีที่อิณราไม่ใช่คนติดหรู ส่วนราฟาเอลเองก็ติดดินเหมือนกัน แม้จะเป็นถึงเจ้าพ่อคาสินิโน แต่เขาดันชอบใช้ชีวิตเรียบง่ายมากว่า นั่นก็ทำให้เขาและเธอเริ่มเรียนรู้ใจกันได้มากขึ้น…เราสองคนเข้ากันได้ดีกว่าที่คิดไว้เยอะเลย “เราสองคนต้องใช้โอกาสนี้ให้คุ้มนะ เพราะยิ่งโต น้องลินินก็ยิ่งจะติดผม”“ขี้โกงอ่ะ คนอุ้มท้องเป็นฉัน แต่ทำไมน้องลินินถึงติดคุณมากกว่าฉันล่ะ” อิณราทำหน้าบูดบึ้งใส่แฟนหนุ่ม ราฟาเอลหัวเราะด้วยความชอบใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปบีบจมูกเล็กเหมือนที่เขาชอบทำ เพราะอิณราชอบงอนเวลาที่ลูกติดพ่อมากกว่า“เพราะลูกคงรู้มั้งว่าพ่อเคยคิดทำร้ายเขามาก่อน คุณรู้อะไรไหม ยิ่งลูกโต ผมก็ยิ่งรู้สึกผิดที่คร
71 ตอนพิเศษ 01 ขอสาว“แล้ววางแผนกันหรือยังล่ะ ว่าจะแต่งกันเมื่อไหร่” เสียงอรวีณาที่นั่งอยู่บนโซฟาเอ่ยถามลูกสาวกับว่าที่ลูกเขยอย่างชื่นชม โดยมีป้าขวัญอุ้มน้องลินินนั่งอยู่ข้างๆ“ความจริงผมอยากแต่งเร็วๆนี้เลย แต่อิณราเพิ่งคลอดลูก ผมอยากให้ร่างกายของเธอได้ฟื้นตัวก่อนสักนิด” ราฟาเอลหันไปมองแฟนสาวด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้มพร้อมส่งยิ้มให้“แต่งตอนนี้หรือตอนไหนแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก เพราะแม่อยากให้หนูอินเป็นฝั่งเป็นฝาสักที”“ตอนนี้อิณราเป็นเมียผมแล้วนะครับ แค่เราสองคนยังไม่ได้เข้าพิธีรีตองกัน ผมเลยอยากใช้โอกาสนี้สู่ขอลูกสาวของคุณแม่ครับ” ราฟาเอลนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า แล้วยกมือไหว้อรวีณาว่าที่แม่ยาย “อาจจะดูไม่เป็นทางการเท่าไหร่ เพราะผมเสียพ่อกับแม่ไปตั้งแต่เด็ก ไม่รู้ว่าการขอสาวเขาต้องทำกันอย่างไร”ราฟาเอลยกมือเกาต้นคอแก้เคอะเขินอย่างไม่คิดไม่ฝันว่าจะเกิดภาพนี้ขึ้น ภาพที่เขากำลังนั่งขอสาว “ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรหรอกลูก แค่ราฟาเอลพูดว่าจะแต่งงานกับหนูอินแม่ก็ดีใจแล้ว”“ผมขออิณราแต่งงานตั้งแต่วันแรกที่เธอฟื้นขึ้นมา เพราะผมไม่รู้ว่า….เธอจะหายไปจากผมอีกหรือเปล่า” ประโยคหลังเขาหันหน้าไปหาว่าท
70 ด้วยรักและตลอดไป@สองเดือนผ่านไปรถตู้สีดำสุดหรูแล่นเข้าสู่ตัวเมือง มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์หลังงามที่ใหญ่ที่สุดในย่านนี้หญิงสาวรูปร่างอวบอิ่มค่อยๆก้าวลงจากรถโดยมีเด็กหญิงตัวน้อยวัยสองเดือนถูกอุ้มอยู่ในอ้อมอก พ่อของลูกรีบวิ่งเข้ามาประคองร่างของแฟนสาวอย่างทะนุถนอมแล้วเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกัน อิณราเงยหน้ามองคฤหาสน์หลังโตที่เธอหายหน้าหายตาไปจากที่นี่เกือบหนึ่งปีเต็ม ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่จะมีแค่หนึ่งสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในบ้านหลังนี้แล้วนั่นก็คือประมุขของบ้านทำให้เธอถึงกับน้ำตาซึม“ตอนนี้พ่อของฉันอยู่ที่ไหนคะ” อิณราเอ่ยถามเสียงเศร้า อดใจหายไม่ได้ เมื่อไม่เห็นบิดาอยู่ในบ้านหลังนี้ ถึงท่านจะเคยทำร้ายเธอต่างๆนาๆ แต่ขึ้นชื่อว่าพ่อ ยังไงเธอก็ทิ้งท่านไม่ลงหรอก“ตอนนี้พ่อของเธอกลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเกิด ท่านคงไม่กล้ากลับมาที่นี่อีกแล้วแหละ” เหมือนว่าตอนนี้ปทีปได้ค้นพบความสุขของบั้นปลายชีวิตแล้ว และคิดว่าคงไม่กลับมาที่นี่อีก “คุณพ่อคงเสียใจที่พี่อิฐกับพี่เอมี่ไม่อยู่”“ก็คงเป็นอย่างนั้น ในเมื่อเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นจากพ่อของคุณที่ตามใจลูกๆมากเกินไป” ราฟาเอลรั้
22 ล่อเหยื่อ ขณะเดียวกันอารียานัดเจอราฟาเอลที่ภัตตาคารหรูแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง นั่งรอได้สักพักชายหนุ่มที่เธอนอนละเมอฝันถึงทุกคืนก็เดินทางมาถึงพอดี หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่“สวัสดีค่ะคุณราฟาเอล” หญิงสาวฉีกยิ้มพร้อมเอ่ยทักทาย ราฟาเอลเป็นคนแรกที่ทำให้หล่อนนั่งร
21 นังลูกไม่รักดี! เพี้ยะ!!เสียงฝ่ามือใหญ่ของคนเป็นพ่อฟาดเข้าที่แก้มของลูกสาวจนหน้าหัน หยดเลือดสีแดงสดค่อยๆไหลซึมออกมาจากมุมปากด้านซ้าย อิณราร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยความเจ็บปวด เท่านั้นยังไม่พอ ปทีปยังปรี่เข้ามาใช้มือทุบลูกสาวหลายต่อหลายครั้งจนเธอล้มลงกองกับพื้น“ฮื้ออ!!! พ่อจ๋าอย่าทำอิน ฮรือ…ฮร
16 นางแมวยั่วสวาท“ว่าไงนะ! อิณราเป็นลูกเมียน้อยหรอ” ราฟาเอลอุทานออกมาด้วยความตกใจ จนลืมไปว่าตนนั้นไม่ได้รู้จักอิณรา“นี่คุณรู้จกยัยอินด้วยหรอคะ”“ปะ…เปล่าครับ ผมแค่เคยได้ยินชื่อผ่านๆ”“นึกว่ารู้จักมันซะอีก” หล่อนระบายยิ้มอ่อนๆอย่างโล่งอก ผู้ชายระดับนี้คงไม่ลดตัวลงไปคุยกับอิณราหรอก “เอมี่กับยั
18 เธอกับฉันยังต้องเจอกันอีกยาวใบหน้าคมกดยิ้มเหยียด แล้วก้มหน้าลงซุกไซ้ตามซอกคองามระหงของเธออย่างบ้าคลั่ง อิณราทำได้เพียงกัดฟันกร๊อดด้วยความเจ็บแค้นใจ ริมฝีปากหยักของเขาวนขึ้นมาจูบเรียวปากอวบอิ่มอย่างเร่าร้อน ใช้ลิ้นดันฟันเล็กให้ยอมเปิดปากรับปลายลิ้นร้อน แต่พอเธอไม่ยอมทำตาม เขาก็ใช้มือบีบกระพุ้







