เข้าสู่ระบบแชร์
07 ทรมานใจ
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-13 15:29:2807 ทรมานใจ
คนตัวสูงฝากฝังแก่นกายเข้าไปอย่างลำลึกก่อนจะปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในกลีบกุหลาบบวมเป่งที่ถูกทารุณอย่างหนัก ความร้อนจัดในร่างกายระเบิดออกมาอย่างแรงพร้อมกับเสียงคำรามลั่นห้องเมื่อเขาได้พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของอารมณ์อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขาดึงท่อนเอ็นออก แล้วพลิกร่างของคนที่สลบเหมือดไปแล้วให้นอนหงาย ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห้งเกรอะ ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปปลดพันธาการ “มันยังไม่จบแค่นี้หรอกอิณรา ตราบใดที่ฉันยังหาตัวพี่ชายของเธอไม่เจอ อย่าหวังว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข!!” กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววโหดเหี้ยมไร้ความปราณี ในเมื่อพวกมันทำลายความสุขของเขา…เขาก็จะทำให้พวกมันกระอักเลือดตายทีละคนจนกว่าลูกของมันจะได้รับโทษในคุก “กฎหมายทำอะไรพวกมึงไม่ได้ แต่กูนี่แหละจะเป็นคนตัดสินเอง!” ราฟาเอลออกจากห้องในช่วงเช้ามืดก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น เพราะไม่ต้องการให้เธอรู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ก็ไม่ลืมกำชับให้แม่บ้านคนสนิทเข้าดูแลเธอ “อย่าให้เธอรู้เด็ดขาดว่าผมเป็นใคร” “ป้าไม่บอกหรอกค่ะ ว่าแต่คุณราฟาเอลไปจับลูกเต้าเหล่าใครมาล่ะเนี่ย” “ทายาทคนเล็กตระกูลกฤติไกรสนครับ” “ตายจริง!! แล้วแบบนี้ที่บ้านเธอจะว่ายังไง ตระกูลนี้ไม่ธรรมดานะคะ” “ไม่ต้องห่วงครับ พวกมันทำอะไรผมไม่ได้หรอก ยังไงก็ฝากคุณป้าดูแลผู้หญิงคนนั้นด้วย หรือถ้าตายก็เอาไปโยนทิ้งลงทะเลได้เลย เดี๋ยวค่ำๆผมจะกลับมา” ป้าน้อยถอนหายใจพรืดใหญ่พรางส่ายหน้าไปมา ไม่รู้ผีห่าซาตานตนใดทำให้ราฟาเอลกลายมาเป็นคนแบบนี้ ถ้าผู้หญิงคนนั้นผิดจริงทำไมไม่จับส่งตำรวจ หญิงชราใช้กุญแจเปิดประตูห้องที่ถูกล็อคอย่างแน่นหนา หลังจากนั้นก็ชะโงกหน้าเข้าไปดูถึงกับตกใจสุดขีดเพราะสภาพเตียงนอนไม่ต่างอะไรจากเพิ่งผ่านศึกมา “อย่าบอกนะว่า….” ป้าน้อยกลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่ อย่าบอกนะว่าราฟาเอลข่มขืนผู้หญิงคนนี้ “ให้ตายเถอะ! คุณราฟาเอลทำแบบนี้ได้ยังไง” นางจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหยุดอยู่ข้างเตียง เห็นหญิงสาวร่างเล็กซึ่งอยู่ในสภาพสะบักสะบอมนอนขดตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ เห็นแบบนี้แล้วอดสงสารไม่ได้ เธอดูไม่ได้มีพิษภัยเลยด้วยซ้ำ ป้าน้อยจึงตัดสินใจส่งเสียงปลุก “คะ….คุณคะ คุณ!” ป้าน้อยตัดสินใจยื่นมือไปเขย่าร่างเพื่อปลุกให้เธอตื่น แต่ก็ต้องชักมือกลับแทบไม่ทันเพราะเนื้อตัวของเธอร้อนรุ่มราวกับไฟ “ตายแล้ว!! ทำไมตัวร้อนแบบนี้” ป้าน้อยจึงเดินไปเปิดผ้าม่านออกทำให้ทั้งห้องสว่างขึ้น เห็นร่องรอยของความโหดร้ายบนเนื้อตัวของเธอแล้วลมแทบจับ ราฟาเอลทำกับผู้หญิงตัวเล็กๆขนาดนี้เลยหรอ โหดร้ายเหลือเกิน ดูสิ…ใบหน้าของเธอมีแต่รอยคราบน้ำตา คงโดนหักหานน้ำใจทั้งคืน เพราะได้ยินเสียงกรีดร้องแต่ก็ไม่กล้าเข้ามาช่วย “ป้าก็ไม่รู้จะช่วยยังไง คงทำได้แค่นี้” ป้าน้อยตัดสินใจเช็ดตัวให้คนที่นอนหลับไม่ได้สติ ได้ยินเสียงของเธอเพ้อเป็นระยะๆเพราะพิษไข้กำลังรุมเร้าอย่างหนัก นางดูแลอย่างดี ประดุจเป็นลูกคนหนึ่งเพราะรู้สึกถูกชะตากับเธอ …ไม่นานหญิงสาวร่างเล็กก็เริ่มได้สติ บรือตาขึ้นอย่างยากลำบากเพราะตอนนี้ปวดหนึบไปทั้งร่างจนขยับตัวไม่ได้ แต่เมื่อเห็นว่ามีหญิงชรานั่งอยู่ข้างๆ น้ำเสียงหวานสั่นรีบร้องขอความช่วยเหลือทันที “ปะ…ป้าคะ ช่วยหนูด้วย เขาทำร้ายหนู ฮื้อๆๆ” มืออ่อนแรงเคลื่อนไปกุมมือหญิงชราแล้วเขย่า ขอร้องอ้อนวอนทั้งน้ำตา จนป้าน้อยเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้ “ป้าจ๋า~ หนูขอร้อง ช่วยหนูที หนูกลัว ฮรืออ….” ป้าน้อยถอนหายใจยาวพรืด ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะให้ช่วยได้อย่างไรในเมื่อราฟาเอลกำชับซะขนาดนี้ “ป้าไม่รู้จะช่วยยังไงนังหนู ป้าเองก็ไม่อยากซวยเหมือนกัน” “หนูมีเงินเก็บในบัญชีหนึ่งล้านบาท หนูให้ป้าหมดเลย ฮึก!....แต่ป้าช่วยหนูได้ไหมคะ หนูขอร้อง หนูอยากเอาไปจากที่นี่” “ป้าทำไมได้หรอก เพราะถ้าป้าช่วยหนู ป้าอาจจะต้องตายก็ได้” “ฮึก…ฮื้อๆๆ” อิณราปล่อยโฮออกมาอย่างอดสูใจ ทำไมชีวิตต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ แล้วเธอจะเดินหน้าต่อได้อย่างไร ภาวนาให้เรื่องเมื่อคืนเป็นเพียงแค่ความฝันร้าย ไม่อยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าสูญเสียสิ่งล้ำค่าให้ผู้ชายใจหยาบไปแล้ว ป้าน้อยลูบศีรษะสั่นเทาด้วยความสงสาร นางทำอะไรไม่ได้จริงๆ ไม่กล้าหักหลังคนอย่างราฟาเอลเพราะรู้ว่าชายหนุ่มใจเด็ดแค่ไหน “หิวข้าวหรือยัง เดี๋ยวป้าไปทำอะไรให้กินนะ” “ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า หนูไม่หิว” หญิงสาวนั่งชันเข่า ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา แววตาว่างเปล่าเหมือนหมดอาลัยกับชีวิต “แต่หนูต่องกินนะ แล้วจะได้ทานยา” “ปล่อยให้หนูตายไปเลยก็ได้ค่ะ ตอนนี้ชีวิตหนูไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ฮื้ออ!!” “ใครบอกว่าหนูไม่เหลืออะไร หนูยังเหลือครอบครัวที่รออยู่ที่บ้านนะ” “…” หญิงสาวส่ายหน้า น้ำตาไหลทะลักราวกับเขื่อนแตก “คงไม่มีใครรอหนูหรอกค่ะ พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหนูอยู่ที่นี่” “ไม่มีพ่อแม่คนไหนใจร้ายกับลูกตัวเองได้ลงคอหรอก หนูอย่าคิดมากเลยนะ เดี๋ยวป้าจะลงไปทำข้าวต้มร้อนๆมาให้ทาน” อิณราฝืนยิ้มบางๆแทนคำขอบคุณ ไม่รู้จักกันแต่คุณป้ายังดีกับเธอขนาดนี้ซึ่งต่างจากครอบครัวที่เป็นสายเลือดเดียวกัน คงไม่มีใครสนใจหรอกว่าเธอจะเป็นจะตายอย่างไร “ถ้าตายไปซะตั้งแต่ตอนนั้นก็คงดี คงไม่ต้องอยู่อย่างทรมานใจแบบนี้….” -------------------
บทล่าสุด
ส่วนเกินรัก 10 ฉันเกลียดเธอ
10 ฉันเกลียดเธอราฟาเอลออกจากห้องก่อนฟ้าสว่างขึ้นเช่นเคยเพราะไม่ต้องการให้อิณรารู้ว่าเป็นใคร เขาตรงไปยังชั้นบนสุดของบ้าน ซึ่งบ้านหลังนี้เป็นบ้านพักตากอากาศติดริมทะเลมีทั้งหมด 3 ชั้น เขาซื้อที่นี่ไว้กะจะให้เป็นของขวัญเวนิตาในวันแต่งงาน แต่ทุกอย่างก็พังทลายลงเพราะฝีมือของผู้หญิงคนนั้น!มือหนาเปิดประตูเข้าไปภายในห้องที่ถูกตกแต่งไว้เป็นอย่างดี มีทั้งของเล่นเด็ก เสื้อผ้าเด็กอ่อน หนังสือนิทานสำหรับเด็ก หรือแม้กระทั่งอุปกรณ์สำหรับเลี้ยงเด็กอ่อน ถูกเก็บไว้ในห้องนี้หมด ดวงตาคมเศร้าสลดทุกครั้งที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องนี้ มือสั่นค่อยๆเคลื่อนไปสัมผัสเตียงนอนเด็กอย่างแผ่วเบาครั้งแรกที่รู้ว่าเวนิตาท้อง เขาดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ ด้วยความที่เป็นคนเห่อลูกเลยแอบไปซื้อของพวกนี้มาเก็บไว้โดยที่เวนิตายังไม่รู้ ราฟาเอลต้องกลั้นน้ำตาเอาไว้เมื่อมองไปยังภาพคนรักที่ถูกตั้งอยู่บนโต๊ะ เขาหยิบรูปของเธอขึ้นมาสวมกอดราวกับว่าเวนิตายังอยู่ตรงนี้ หนึ่งอาทิตย์ที่เธอหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย นักประดาน้ำบอกว่าร่างของเธออาจจะลอยไปไกลจนหาไม่เจอแล้ว เขาขับเรือตามหาร่างของเธอทุกวันเผื่อว่าศพของเธอจะลอยขึ้น ...แต่ก็ไร
ส่วนเกินรัก 09 สลบคาอก
09 สลบคาอกอิณรานั่งตัวเกร็ง กำสาบเสื้อไว้แน่นเพราะข้างในไม่ได้ใส่อะไร พอเห็นดังนั้นราฟาเอลก็กระแทกลมหายใจด้วยความหงุดหงิดกับความเหนียมอายของเธอทั้งๆที่เขาเองก็สัมผัสมาทุกซอกทุกมุมแล้วมือแข็งดั่งคีมเหล็กกระชากร่างของเธอเข้ามาใกล้ ไม่สนใจอาการป่วยของเธอเลยด้วยซ้ำ จากนั้นเขาก็บังคับให้เธอถอดเสื้อผ้าออก แม้หญิงสาวจะออกแรงขัดขืนแต่สุดท้ายเสื้อผ้าก็หลุดออกจากร่างอยู่ดี“ยะ…อย่า”“จะอายทำไม มากกว่านี้ฉันก็ทำมาแล้ว” แม้ผิวกายของเธอจะร้อนรุ่มแค่ไหนแต่เขาก็ไม่ได้มองว่ามันเป็นอุปสรรคเลย อิณรากัดริมฝีปากสั่นระริกเมื่อเขาซุกใบหน้าเข้าที่ซอกคอแล้วขบเม้มอย่างหื่นกระหาย ทั้งอับอาย และโกรธตัวเองที่ไม่สามารถต้านทานแรงมหาศาลของซาตานร้ายได้ไม่รู้ด้วยซ้ำเขาเป็นใคร หน้าตาเป็นยังไง คงโหดร้ายไม่ต่างจากนิสัย“ฮึก….” อิณราทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนร้องไห้น้ำตาไหลริน ปล่อยให้ชายหนุ่มบันเทิงกับเรือนร่างอย่างเอาแต่ใจ ความร้อนจากแก้มแดงแผ่มาถึงร่างสูงใหญ่ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ ประกบริมฝีปากลงไปที่ปากร้อนแสนอวบอิ่ม มอบจุมพิตแสนป่าเถื่อนจนหญิงทนมองภาพนั้นไม่ไหว หลับตาแน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลรินลงมาไม่ขาดสายราฟาเ
ส่วนเกินรัก 08 จะเอาฉันหรือลูกน้องของฉัน
08 จะเอาฉันหรือลูกน้องของฉันหลังจากทานข้าวทานยาเสร็จอิณราก็ผล่อยหลับไปด้วยฤทธิ์ของยา กระทั่งตื่นขึ้นมาอีกทีช่วงหัวค่ำ รู้สึกเหนียวเนื้อเหนียวตัวทำให้เธอกำลังจะลุกไปอาบน้ำ และเป็นจังหวะที่ป้าน้อยเอาอาหารเย็นมาให้พอดี“จะลุกไปอาบน้ำใช่ไหมคะ” นางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงก่อนจะวางถาดอาหารลงบนพื้นแล้ววิ่งไปประคองร่างเล็ก “ตัวยังร้อนๆอยู่เลยนี่”ดูเหมือนว่าอาการของเธอยังไม่ดีขึ้นเพราะตัวยังรุมๆอยู่ หญิงสาวร่างเล็กขยับกายลุกอย่างยากลำบากเพราะตอนนี้ปวดเหมื่อยไปทั้งร่าง ไม่รู้เป็นเพราะพิษไข้หรือเป็นเพราะถูกกระทำอย่างป่าเถื่อน“ขอบคุณคุณป้ามากๆนะคะ”อิณราฝืนยิ้มบางๆแทนคำขอบคุณ กัดฟันพยุงร่างอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรงของตัวเองเข้าห้องน้ำ ทันทีที่ก้าวขาก็เกิดความเจ็บแปล๊บทั่วร่างจนเข่าแทบทรุด แต่ก็ต้องอดทนเดินต่อเพราะตอนนี้ร่างกายสกปรกเหลือเกิน“ป้าจะส่งหนูไว้ตรงนี้ อาบเสร็จแล้วให้ร้องเรียกนะ เดี๋ยวป้ามาช่วยพยุง”“ค่ะ” หญิงสาวรับคำแล้วพยักหน้ารับ ทันทีที่ประตูห้องน้ำถูกปิดลง น้ำตาที่แห้งเหือดไปได้สักพักก็ไหลทะลักออกมาอีกรอบ โชคดีที่ห้องน้ำเป็นโถสุขภัณฑ์แบบชักโครกทำให้เธอสามารถนั่งอาบน้ำได้โด
ส่วนเกินรัก 07 ทรมานใจ
07 ทรมานใจคนตัวสูงฝากฝังแก่นกายเข้าไปอย่างลำลึกก่อนจะปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในกลีบกุหลาบบวมเป่งที่ถูกทารุณอย่างหนัก ความร้อนจัดในร่างกายระเบิดออกมาอย่างแรงพร้อมกับเสียงคำรามลั่นห้องเมื่อเขาได้พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของอารมณ์อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขาดึงท่อนเอ็นออก แล้วพลิกร่างของคนที่สลบเหมือดไปแล้วให้นอนหงาย ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห้งเกรอะ ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปปลดพันธาการ “มันยังไม่จบแค่นี้หรอกอิณรา ตราบใดที่ฉันยังหาตัวพี่ชายของเธอไม่เจอ อย่าหวังว่าชีวิตของเธอจะมีความสุข!!”กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่น ดวงตาคมกริบฉายแววโหดเหี้ยมไร้ความปราณี ในเมื่อพวกมันทำลายความสุขของเขา…เขาก็จะทำให้พวกมันกระอักเลือดตายทีละคนจนกว่าลูกของมันจะได้รับโทษในคุก“กฎหมายทำอะไรพวกมึงไม่ได้ แต่กูนี่แหละจะเป็นคนตัดสินเอง!”ราฟาเอลออกจากห้องในช่วงเช้ามืดก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น เพราะไม่ต้องการให้เธอรู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ก็ไม่ลืมกำชับให้แม่บ้านคนสนิทเข้าดูแลเธอ“อย่าให้เธอรู้เด็ดขาดว่าผมเป็นใคร”“ป้าไม่บอกหรอกค่ะ ว่าแต่คุณราฟาเอลไปจับลูกเต้าเหล่าใครมาล่ะเนี่ย”“ทายาทคนเล็กตระกูลกฤติไกรสนครับ”
ส่วนเกินรัก 06 พรหมจรรย์แลกกับความแค้น
06 พรหมจรรย์แลกกับความแค้น “ได้โปรด….อย่าทำฉัน ฮรื้ออ!!”อิณราดิ้นรนหนีสัมผัสรุกรานจากร่างสูง เขาใช้ร่างหนาตรึงร่างของเธอเอาไว้แล้วกรีดนิ้วไปตามรอยแยกของกลีบกุหลาบ สัมผัสได้ถึงความเนียนนุ่มราวกับผัวเด็ก“อย่า....อื้ออ!!”ราฟาเอลแสยะยิ้มด้วยความพึงพอใจ กลีบกุหลาบยังไร้ความชุ่มฉ่ำ นั่นก็เท่ากับว่าเธอต้องเจ็บปวดแน่ๆถ้าเขาสอดมังกรยักษ์เข้าไป และเขาต้องการให้เธอทรมานจนแทบขาดใจตายลงตรงหน้ามือหนาหยิบถุงยางอนามัยไซส์ใหญ่เกินมาตรฐานขึ้นมาสวมใส่เป็นเกาะป้องกันเพระกลัวจะติดโรค ส่วนเรื่องท้องค่อยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของลูกน้องก็แล้วกันเพราะเขาเองก็ไม่ได้อยากเป็นพ่อของลูกใครยกเว้นเวนิตา“ถอยไปนะ! ถอยออกไป!!” เขาโยนเศษซองถุงยางอนามัยใส่หน้าเธอ แล้วหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาใครบางคน ซึ่งประโยคนั้นทำให้เธอแทบลืมหายใจ“เตรียมตัวให้พร้อม หลังจากที่กูจัดการนังนี่เสร็จ พวกมึงเตรียมรับช่วงต่อได้เลย”“คนเลว! ไอ้ชั่ว! ไอ้สารเลว ฮื้อๆๆ แกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง!!” น้ำตาไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก พยายามกระตุกมือออกจากพันธนาการแต่ก็ได้มาซึ่งความเจ็บปวดราฟาเอลแสยะยิ้มมุมปากหลังจากสวมถุงยางอนามัยเสร็จ ก
ส่วนเกินรัก 05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน
05 ฉันปล่อยเธอแน่….หมายถึงปล่อยใน“ได้โปรดอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ ฮรื้อออ!!” อิณรากรีดร้องลั่นราวกับคนเสียขวัญเมื่อถูกร่างใหญ่กระชากขึ้นมาแล้วเหวี่ยงลงบนเตียง พร้อมกระโจนมาคร่อมทับตัวเธอเอาไว้ มือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้เหนือหัว ร่างหนากดน้ำหนักลงมากักขังเธอไว้ภายใต้อาณัติคนตัวเล็กทั้งดิ้น ใช้เท้าถีบ แต่ก็ไร้ความหมายเพราะทำอะไรซาตานร้ายไม่ได้อยู่ดี“ยะ….อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮื้อๆๆ ฉันยอมแล้ว ยอมแล้ว…”“งั้นก็บอกที่อยู่พี่ชายของเธอมา เพราะฉันจะฆ่ามันพร้อมกันกับเธอ” เขาตรึงแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างคว้าหมับเข้าที่ปลายคาง ออกแรงบีบจนคนใต้ร่างนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลทะลักทันที “ฉันไม่รู้ ไม่รู้จริงๆว่าเขาไปไหน”“แต่เธอเป็นคนขับรถไปส่งมันไม่ใช่หรอ”“ฉันขับรถไปส่งเขาที่ท่าเรือ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้อีกเลยว่าเขาไปไหน”“รู้ทั้งว่าพี่ชายเธอไปทำอะไรมา แต่ก็ยังพามันหนี เลวทั้งพี่ทั้งน้อง!!”“ฉะ…ฉันไม่รู้ว่าพี่อิฐทำไปอะไรมา เขาแค่ทะเลาะกับแฟน”“โกหก! เธอรู้อะไรไหม...” ยิ่งพูดก็ยิ่งออกแรงบีบคางมนจนกระดูกแทบหัก “พี่ชายเธอหนีคดีข้อห
บางทีคุณอาจจะชอบ
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X48.5K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก118.4K viewsรักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม48.4K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา46.7K viewsทาสรักจอมทมิฬ
เฌอรามิล37 viewsยังหวงรัก
คันฉ่องส่องจันทร์45 viewsบัตเลอร์ที่รัก [3P]
พันพราย20 viewsเปลือยชีวิตอดีตเลขา ฯ
เฮียกังฟู203 views
