Partager

บทที่ 195

Auteur: เจียงจื่อหยา
ฉินจิ่งซูนิ่งงันไปอึดใจหนึ่ง แววตาฉายแววครุ่นคิดอย่างหนักก่อนจะตัดสินใจใช้นิ้วเลื่อนตัดสายทิ้งไปอย่า
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 977

    “นายก็รู้ว่าฉันหมายถึงก๊วนไหน พวกที่เคยร่วมก๊วนเดียวกับไอ้คนนามสกุลเฟิงนั่นไง ไม่รู้ว่าตาแก่ที่บ้านเรียกฉันกลับไปเที่ยวนี้จะเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า เพราะเมื่อก่อนพวกนั้นก็แย่งชิงอาณาเขตกับตระกูลโจวของเราไปไม่น้อย คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกใครบางคนเก็บซะเรียบ”ภายในไร่องุ่นเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหนาวด้านนอกพัดผ่านกิ่งไม้แห้งกรอบเบา ๆ ยิ่งขับให้บรรยากาศภายในห้องดูเคร่งขรึมและกดดันยิ่งขึ้นนัยน์ตาของฮั่วจินเฉินฉายแวววูบ “พวกนั้นตายหมดแล้วเหรอ?”“ใช่ ฉันเองก็ค่อนข้างประหลาดใจเหมือนกัน” โจวอวี้ลดเสียงต่ำลง สายตาจับจ้องปฏิกิริยาบนใบหน้าของฮั่วจินเฉินอย่างใกล้ชิด “พูดก็พูดเหอะ ไอ้พวกนี้ล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเฟิงสวิ้นทั้งนั้น นายว่าจะมีใครบางคนกำลังล้างแค้นแทนไอ้คนสกุลเฟิงนั่นหรือเปล่าวะ?”สายตาของฮั่วจินเฉินหม่นแสงลงวูบหนึ่ง ประกายความเย็นชาอันยากจะสังเกตพาดผ่านก้นบึ้งดวงตาในอดีตเฟิงสวิ้นพาเหวินซีกับคุณหนูตระกูลซูหลบหนีไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทว่าคาดว่ากระทั่งตายไป เฟิงจื้อเหนียนก็คงคิดไม่ถึงว่า “ทางรอด” ที่ตนเองทิ้งไว้ให้ลูกชายนั้นแท้จริงแล้วคือกับดักถึงตายพวกคนกลุ่ม

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 976

    เสิ่นชูตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันนี้จนไหล่สะดุ้งโหยง แทบจะกระเด้งตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้เธอรีบหันขวับกลับไป สายตาประสานเข้ากับดวงตาสุกใสล้ำลึกคู่นั้นของฮั่วจินเฉิน หัวใจพลันกระตุกผวาไปจังหวะหนึ่ง “คุณทำฉันตกใจหมดเลย!”ฮั่วจินเฉินสวมกอดเธอจากทางด้านหลัง สูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของครีมอาบน้ำบนตัวเธออย่างตักตวง เส้นประสาทที่ตึงเครียดมาตลอดทั้งวันค่อย ๆ ผ่อนคลายลงตามไปด้วย “เป็นเพราะคุณตั้งใจเกินไปต่างหากล่ะ”เธอรู้สึกหงุดหงิดตัวเองเล็กน้อยที่มัวแต่มุ่งมั่นกับงาน ใบหน้าซับสีเลือดแดงระเรื่อ ก่อนจะเอ่ยง้องอนออกมาอย่างน่าเอ็นดู “ฉันไม่สนหรอก ยังไงคุณก็ทำฉันตกใจ จ่ายค่าทำขวัญมาเลยนะ!”ฮั่วจินเฉินยืดตัวขึ้นตรง มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงสแลก อีกข้างหนึ่งยื่นไปลูบเรือนผมของเธออย่างเบามือและทะนุถนอม ท่วงท่าเป็นธรรมชาติและแฝงความใกล้ชิด “บัตรหลักของผมก็ยกให้คุณไปหมดแล้วนะ ที่รัก คุณคงไม่ได้คิดจะยึดบัตรสำรองไปด้วยอีกหรอกใช่ไหม? ผู้ชายของคุณออกไปข้างนอกโดยไม่มีเงินติดตัว คงเสียหน้าแย่เลยนะ”“งั้นไม่เอาก็ได้” เสิ่นชูแค่นเสียงเหอะในคอ “ฉันยังไม่ได้เป็นภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายของคุณสักหน่อย จ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 975

    หวังน่าไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับคำตอบนี้แม้แต่น้อย ฮั่วเจินเจินตั้งครรภ์โดยไม่ตั้งใจอยู่แล้ว เด็กในท้องคนนี้เดิมทีก็ไม่ควรรักษาไว้ต่อให้คลอดเด็กออกมา ก็ต้องถูกส่งไปยังสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า เพื่อรอให้ครอบครัวที่ดีรับไปเลี้ยงดูต่อไปรอจนกระทั่งเธอพ้นโทษออกจากเรือนจำ เด็กก็คงกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอไปแล้ว ส่วนเรื่องที่เธอจะสามารถกลับคืนสู่ตระกูลฮั่วได้หรือไม่นั้นยังเป็นอีกเรื่องหนึ่ง หากปราศจากการจุนเจือช่วยเหลือจากตระกูลฮั่ว ลำพังตัวเธอเองก็ใช่ว่าจะเสวยสุขได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่มีภาระเด็กเพิ่มขึ้นมาอีกคนเลยเธอเองก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าฮั่วเจินเจินกำลังคิดอะไรอยู่หรืออาจเพราะกำลังตั้งครรภ์ จนได้รับผลกระทบจากฮอร์โมนบางอย่าง จึงยอมรับการมีอยู่ของเด็กคนนี้ และยืนกรานว่าจะต้องเก็บเด็กไว้ให้ได้?หวังน่าไม่ได้ซักไซ้ถามต่อ เมื่อรับคำสั่งเสร็จสิ้นก็ก้าวถอยออกจากห้องทำงานไปเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ก็เผชิญหน้ากับพนักงานหญิงคนหนึ่งที่กำลังอุ้มแฟ้มเอกสารเดินสวนมา เธอเป็นหนึ่งในผู้ช่วยที่เพิ่งเข้าทำงานใหม่ ดูเหมือนจะชื่อ หร่วนชิง“เลขาหวังคะ เรื่องนั้น... ครั้งก่อนขอบคุณมากนะคะที่ช่วย

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 974

    วันถัดมา เสิ่นชูเดินทางไปเยี่ยมเด็ก ๆ ที่บ้านใหญ่ ประจวบเหมาะกับที่หลี่ลี่ก็อยู่ที่นั่นด้วย เธอนั่งอยู่ข้างรถเข็นเด็ก ในมือถือของเล่นชิ้นเล็กคอยหยอกล้อเด็กน้อยทั้งสอง“วันนี้ทำไมเธอถึงไม่ได้อยู่เฝ้ากู้ฉือจวินล่ะ?” เสิ่นชูรู้สึกแปลกใจอยู่บ้างตอนนี้เธอกับกู้ฉือจวินกำลังหวานชื่นคลั่งรักกันสุด ๆ อยู่ในช่วงโปรโมชัน เรื่องแบบนี้ใคร ๆ ก็เข้าใจกันดียังไม่ทันที่หลี่ลี่จะทันได้เอ่ยปาก หลี่ม่านยวี่ที่นั่งจิบกาแฟอยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ “กู้ฉือจวินกลับเมืองเจียงเฉิงไปแล้ว ยัยเด็กคนนี้ไม่อยากอยู่คนเดียว ก็เลยแล่นมาหาแม่ถึงที่นี่ บอกว่าจะมาช่วยแม่เลี้ยงหลานน่ะสิ”แก้มของหลี่ลี่พลันขึ้นสีเลือดด้วยความเขินอาย เธอเบือนสายตาหนีอย่างไม่เป็นธรรมชาติ “หนูก็แค่มาเรียนรู้ไว้ก่อน สะสมประสบการณ์ไงล่ะคะ”“เธอคงไม่ได้ท้องแล้วหรอกนะ?” หลี่ม่านยวี่หันขวับไปมองเธอทันทีเธอสำลักน้ำลายพรวด “จะเป็นไปได้ยังไงคะ! คุณป้าคะ อย่าพูดจาสุ่มสี่สุ่มห้าสิคะ!”ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ เธอจะท้องได้อย่างไรกัน?หลี่ม่านยวี่พยักหน้ารับ “งั้นก็ดีแล้ว เธอยังเด็ก แถมจังหวะเวลานี้ก็ยังไม่เหมาะกับการเ

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 973

    กู้ฉือจวินช้อนสายตาขึ้นมองกู้โหยวโยวแวบหนึ่ง ก่อนวางแก้วชาลงและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ถ้าเขาอยากจะเจอเธอ ก็ให้เขามาเยี่ยมที่คฤหาสน์ตระกูลกู้ อยู่ที่บ้านเราปลอดภัยกว่า แถมยังมีคุณพ่อคุณแม่คอยช่วยสแกนให้อีกแรง”ผู้อาวุโสกู้พยักหน้ารับ “ความคิดนี้ไม่เลว ให้มาพบกันที่บ้านต่อหน้าผู้ใหญ่ ยังไงก็ดีกว่านัดเจอกันเองข้างนอก”หลีเจวียนเยว่และกู้ถิงต่างก็เห็นพ้องต้องกันว่าวิธีนี้เข้าท่า ในเมื่อเป็นคนที่ลูกสาวถูกตาต้องใจ พวกเขาจะยอมเจอหน้าสักครั้งก็ไม่เสียหายหลังจากกู้โหยวโยวกลับเข้าห้องนอน สิ่งแรกที่ทำคือเปิดคอมพิวเตอร์และทักหา Ryan บนแชตโซเชียลมีเดีย พร้อมกับบอกเล่าเรื่องการนัดพบให้เขาฟังด้วยความดีใจเธอเฝ้ารออยู่ครู่หนึ่ง ข้อความตอบกลับจากปลายทางอีกฝั่งของหน้าจอก็เด้งขึ้นมา【พ่อแม่ของเธอไม่รังเกียจเหรอ?】กู้โหยวโยวจ้องมองตัวอักษรบรรทัดนั้น ยิ้มกริ่มจนเก็บอาการร่าเริงไว้ไม่อยู่ นิ้วมือรัวพิมพ์ลงบนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว【พ่อแม่กับพี่ชายของฉันอนุมัติหมดแล้ว ให้นายเดินทางมาพบกันที่บ้านได้เลย พวกเขาบอกว่าแบบนี้ปลอดภัยกว่า แล้วก็ถือโอกาสทำความรู้จักกับนายอย่างเป็นทางการด้วย】ส่งข้อความบรรทัดน

  • หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า   บทที่ 972

    ทว่าลูกชายของตนมีนิสัยใจคออย่างไร เขาย่อมรู้ดี“คุณหนูหลี่อายุห่างจากน้องสาวแกไม่เท่าไร ในเมื่อเธอเป็นทั้งเพื่อนและว่าที่พี่สะใภ้ในอนาคตของน้องแก ก็ให้น้องแกไปคลุกคลีกับเธอไว้ จะได้รู้จักเพื่อนวัยเดียวกันเพิ่มขึ้นมาบ้าง”เขาไม่ได้คาดหวังให้ลูกสาวต้องสร้างเครือข่ายคอนเนกชันยิ่งใหญ่อะไร เพียงแค่ได้รู้จักเพื่อนวัยใกล้เคียงกันไว้บ้าง ย่อมส่งผลดีต่ออนาคตวันข้างหน้าของเธอกู้ฉือจวินจิบชาคำหนึ่ง ก่อนจะปรายสายตาขึ้นมองเล็กน้อย “พ่ออยากจะถางทางให้โหยวโยว ทำไมไม่ใช้คอนเนกชันของคุณพ่อเองล่ะครับ?”“คอนเนกชันของฉันมีแต่พวกตาแก่ จะไปช่วยเหลือน้องสาวแกได้ยังไง? วันข้างหน้ายังไงซะก็เป็นยุคของพวกแกคนรุ่นใหม่ไม่ใช่หรือไง?” กู้ถิงเอ่ยด้วยความไม่พอใจ “ฉันยอมแบกหน้าไปช่วยแกจัดการเรื่องตระกูลนี แล้วอย่างไร ตอนนี้แค่ช่วยเหลือน้องสาวตัวเองหน่อย แกก็ไม่อยากทำแล้วเหรอ?”“ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าไม่อยากทำ”“คืนนี้ก็จำไว้ว่ารีบกลับบ้านเร็วหน่อยแล้วกัน”กู้ถิงไม่เอ่ยสิ่งใดต่ออีก เขาลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปครั้นเดินพ้นประตูออกมา กู้ถิงกลับรู้สึกว่าหน้าแก่ ๆ ของตนเองเริ่มจะชาอยู่น้อย ๆ ความจริงแล้วในฐานะพ่อ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status