Se connecterPartager
บทที่ 211 เพียงเสียหลักไปเอง
Date de publication:
2026-09-28 19:06:52
Dernier chapitre
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 211 เพียงเสียหลักไปเอง
เซี่ยเยว่หลันไม่ได้ถอย นางมองหน้าซูเฟยนิ่ง “ข้าดูหมิ่นเจ้าตรงไหน?” “พระองค์เปรียบหม่อมฉันเป็นสุนัข!” “ข้าบอกว่าเจ้าคือสุนัขหรือ?” เซี่ยเยว่หลันถามกลับอย่างใจเย็น “ข้าเพียงเล่าเรื่องของข้าให้เจ้าฟัง หากเจ้าฟังแล้วคิดว่าตนเองเป็นสุนัข...” นางยักไหล่เบาๆ “ข้าก็ช่วยอะไรไม่ได้” “เจ้า!” ซูเฟยหมดความอดทนในที่สุด มือข้างหนึ่งยกขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียะ แต่ฝ่ามือนั้นยังไม่ทันตกถึงใบหน้าของเซี่ยเยว่หลัน ร่างของสตรีอีกคนกลับก้าวเข้ามาขวางตรงกลางเสียก่อน “หยุดนะ!” เสียงของจื่อจิ่วหลินดังขึ้นอย่างเย็นเยียบ ซูเฟยชะงัก แต่แรงที่องค์หญิงผลักออกไปกลับเกิดขึ้นในวินาทีต่อมา พลั่ก! ร่างของซูเฟยเซถอยหลังอย่างแรง ก่อนเสียหลักล้มลงกับพื้น ปิ่นผมที่ประดับอยู่บนศีรษะหลุดออกจากผม เส้นผมบางส่วนคลายตัวลงมาปรกไหล่ เหล่านางกำนัลที่ติดตามมาด้วยต่างตกใจจนรีบคุกเข่าลง “พระสนม!” ชิงหลัวเองก็เบิกตากว้าง ส่วนเซี่ยเยว่หลัน...ยืนนิ่งอยู่กับที่ นางมองจื่อจิ่วหลินอย่างคาดไม่ถึง องค์หญิงยืนบังนางอยู่ด้านหน้า สีหน้าสงบนิ่งราวกับเมื่อ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 210 หวังดีหรือหวังร้าย
ก่อนที่นางจะก้าวพ้นระเบียง เสียงของซูเฟยก็ดังขึ้นด้านหลังอีกครั้ง “เซี่ยกุ้ยเฟย” เซี่ยเยว่หลันหยุดฝีเท้า นางหันกลับไปช้าๆ ซูเฟยยืนอยู่ที่เดิม รอยยิ้มยังคงประดับบนใบหน้า ทว่าแววตากลับไม่ได้มีความเป็นมิตรอยู่แม้แต่น้อย “มีอะไรหรือ?” “หม่อมฉันเพียงอยากเตือนกุ้ยเฟยสักเรื่องเพคะ” “เตือนข้า?” เซี่ยเยว่หลันเลิกคิ้วเล็กน้อย “เรื่องอะไร?” ซูเฟยเดินเข้ามาใกล้อีกสองก้าว ก่อนลดเสียงลง “ถึงอย่างไรฝ่าบาทก็ยังทรงเป็นพระสวามีของพระองค์นะเพคะ” เซี่ยเยว่หลันนิ่ง “หม่อมฉันคิดว่า...บางครั้งพระองค์ก็ควรวางตัวให้เหมาะสม” ชิงหลัวที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับขมวดคิ้ว แต่เซี่ยเยว่หลันกลับหัวเราะเบาๆ “ซูเฟย” “เพคะ?” “เจ้ากำลังเตือนข้าเรื่องการวางตัว?” “หม่อมฉันเพียงหวังดี” “เช่นนั้นข้าก็ขอบใจ” เซี่ยเยว่หลันพยักหน้าอย่างจริงใจเสียจนซูเฟยชะงัก “แต่ก่อนจะเตือนคนอื่น...” นางก้าวเข้าไปใกล้อีกฝ่ายเล็กน้อย “เจ้าควรเตือนตัวเองเสียก่อน” รอยยิ้มของซูเฟยหายไป “หมายความว่าอย่างไรเพคะ?”
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 209 หญิงที่ไม่ควรอยู่ที่นี่
เซี่ยเยว่หลันทำสีหน้าครุ่นคิดหนักขึ้น หากไม่ได้กลับไปในตอนนี้...นางอาจไม่มีวันได้เห็นเอกสารที่อยู่ในห้องลับด้วยตาตนเองแต่การกลับไปยังจวนร้างสกุลเซี่ยในเวลานี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย สถานที่แห่งนั้นถูกจับตามองอยู่แน่นอน “เราต้องคิดให้รอบคอบกว่านี้เพคะ” เซี่ยเยว่หลันเอ่ยเสียงเบา “หากพวกมันรู้ว่าพวกเราพบกุญแจแล้ว ห้องลับนั้นอาจถูกกำจัดก่อนที่เราจะไปถึง” หลี่เซวียนพยักหน้า “ข้าก็คิดเช่นนั้น” “แต่ถ้าชักช้า...” “ก็อาจไม่เหลือหลักฐาน” ทั้งสองสบตากันความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างพวกเขาอีกครั้ง ทว่าในจังหวะนั้นเอง...เสียงหวานของสตรีผู้หนึ่งกลับดังขึ้นจากด้านหลัง “โอ้...ไม่คิดว่าจะได้พบเซี่ยกุ้ยเฟยที่นี่เลยเพคะ” เซี่ยเยว่หลันชะงัก หลี่เซวียนเองก็หันกลับไปพร้อมกัน ปลายระเบียงปรากฏร่างของสตรีในชุดสีแดงเข้มปักลายดอกโบตั๋น เดินเข้ามาช้าๆ พร้อมนางกำนัลและขันทีติดตามอยู่ด้านหลัง ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มงดงาม แต่สายตากลับแฝงความท้าทายเอาไว้ชัดเจน ซูเฟย เซี่ยเยว่หลันมองนางนิ่งๆ ไม่คิดเลยว่า...สต
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 208 จดหมายจากสกุลหลิน
หลังการประชุมสิ้นสุดลงทุกคนทยอยออกจากท้องพระโรง เซี่ยเยว่หลันเดินตามหลี่จิ้งเหยียนออกมาโดยไม่พูดอะไร นางพยายามเก็บสีหน้าให้สงบ พยายามทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ทันทีที่เดินพ้นประตูท้องพระโรง เสียงของหลี่เซวียนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “เยว่หลัน” นางหยุดแต่ไม่หันกลับไป “มีอะไรหรือเพคะ?” น้ำเสียงนั้นสุภาพจนผิดปกติ หลี่เซวียนเดินเข้ามาหยุดตรงหน้านาง “เจ้าโกรธข้าหรือ?” เซี่ยเยว่หลันเงยหน้าขึ้น “หม่อมฉันไม่มีสิทธิ์โกรธพระองค์เพคะ” คำตอบนั้นทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป “เจ้าอย่าพูดเช่นนั้น” “แล้วจะให้หม่อมฉันพูดอย่างไร?” ดวงตาของนางแดงขึ้น “เมื่อครู่พระองค์รับราชโองการต่อหน้าทุกคน” “เพราะข้าไม่ต้องการให้เจ้าต้องถูกลากเข้าไปในเรื่องนี้” “แต่หม่อมฉันก็เจ็บอยู่ดี!” เสียงของนางสั่นขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ หลี่เซวียนนิ่ง เซี่ยเยว่หลันพยายามกลั้นน้ำตา “เมื่อคืนพระองค์ยังบอกหม่อมฉันว่าจะไม่แต่งกับใคร วันนี้พระองค์กลับรับราชโองการต่อหน้าหม่อมฉัน แล้วจะให้หม่อมฉันคิดอย่างไร?” หลี่เ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 207 เงื่อนไขของอ๋องเจ็ด
หลี่เซวียนกำมือแน่นอยู่ใต้แขนเสื้อเขาไม่ได้ตอบในทันที สายตาของเขายังคงจับอยู่ที่เซี่ยเยว่หลัน แม้เพียงชั่วครู่เดียว แต่สำหรับนางกลับยาวนานราวกับผ่านไปหลายปี นางเห็นคำถามในดวงตาของเขาและในที่สุด...นางก็เข้าใจ เขาไม่ได้ถามว่านางรักเขาหรือไม่ เขากำลังถามว่า...หากเขาก้าวออกจากเส้นทางที่ฮ่องเต้ขีดไว้ นางจะยอมเดินไปพร้อมกับเขาหรือไม่ เซี่ยเยว่หลันอยากตอบว่า ใช่ อยากบอกเขาว่านางไม่กลัวอะไรอีกแล้วแต่ภาพบิดามารดา ภาพตระกูลเซี่ยที่ถูกกวาดล้าง และภาพอวี้หลิงที่ต้องหลบหนีเอาชีวิตรอดกลับผุดขึ้นมาในหัว นางไม่อาจเห็นเขาทิ้งทุกสิ่งเพื่อความรักของพวกเขาได้ ริมฝีปากของนางจึงขยับเพียงเล็กน้อย 'อย่า...' ไม่มีเสียงใดหลุดออกมาแต่หลี่เซวียนเห็น เขาเห็นชัดเจน และในวินาทีนั้นเอง...แววตาของเขาก็เปลี่ยนไปราวกับเข้าใจสิ่งที่นางต้องการจะบอก เขาหันกลับไปหาหลี่จิ้งเหยียน “กระหม่อมขอทูลตอบพ่ะย่ะค่ะ” ทั่วทั้งท้องพระโรงเงียบกริบ หลี่จิ้งเหยียนทอดพระเนตรน้องชาย “ตอบมา” หลี่เซวียนสูดลมหายใจเข้าช้าๆ ก่อนกล่าวว่า “กระหม่อม...รับราชโองการพ่ะย่ะค่ะ” เซี่ยเ
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 206 เลือกสิ่งใด
หลี่จิ้งเหยียนไม่ได้ตรัสสิ่งใดอีก พระองค์เพียงทอดพระเนตรเซี่ยเยว่หลันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างเชื่องช้า ราวกับเรื่องเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น ทว่าไม่มีใครในโต๊ะเจรจาคิดเช่นนั้น หลี่เซวียนยังคงนั่งนิ่งอยู่ข้างองค์หญิงจื่อจิ่วหลิน แต่ปลายนิ้วของเขากลับกำเข้าหากันแน่นขึ้นใต้แขนเสื้อ เขารู้ดี...ความเงียบของเสด็จพี่ไม่เคยหมายความว่าเรื่องนั้นจบแล้วและครั้งนี้ก็เช่นกัน ผ่านไปครู่หนึ่ง หลี่จิ้งเหยียนจึงวางถ้วยชาลงบนโต๊ะ เสียงกระทบของถ้วยกับจานรองดังขึ้นเพียงเบาๆ แต่กลับทำให้คนทั้งห้องเงียบลงโดยพร้อมเพรียง พระองค์ทอดพระเนตรไปยังเจ้าเมืองอู่หนาน “เรื่องเสบียงเอาตามนี้” “พ่ะย่ะค่ะ” “ส่วนเรื่องที่สอง...” หลี่จิ้งเหยียนหยุด สายพระเนตรกลับเลื่อนไปยังหลี่เซวียน “ข้ามีอีกเรื่องที่ต้องประกาศต่อหน้าทุกคน” หัวใจของเซี่ยเยว่หลันกระตุกวูบ หลี่เซวียนเองก็เงยหน้าขึ้นทันที องค์หญิงจื่อจิ่วหลินเองก็ชะงักเล็กน้อยแม้แต่เจ้าเมืองอู่หนานยังรีบวางถ้วยชาในมือลง “เรื่องอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ?” เจ้าเมืองถามอย่างระมัดระวัง หลี่จิ้งเหยียนไม่ได้
Vous vous intéresseriez aussi à
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว81.9K Vuesบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี156.5K Vuesยาจกยอดมารดา
ไห่ถาง44.6K Vuesทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น34.7K Vuesเกิดใหม่เป็นแฝดพี่ขี้โรค ที่คุณชายหมอคลั่งรัก
แคลร์ออสติน268 Vuesพี่ชายคนดีครั้งนี้ข้าจะรักท่านให้มาก
ม่านอวี้434 Vuesพลิกชะตาตัวประกอบสู่ยอดหญิงอันดับหนึ่ง
ซูมู่หราน277 Vuesฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง501 Vues
