Mag-log inShare
บทที่ 29 อย่าไว้ใจผู้ใด
Petsa ng paglalathala:
2026-08-21 09:17:36
Pinakabagong kabanata
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 39 เพราะกุ้ยเฟย
“หม่อมฉันไม่อยากให้เรื่องเพียงเท่านี้ ทำให้ฝ่าบาทต้องทรงลำบากพระทัย” นางหยุดเพียงครู่ ก่อนกล่าวต่อด้วยรอยยิ้มบาง “อีกทั้ง...หากต้องให้ซูไฉเหรินมารับโทษที่หน้าตำหนักจี้เห่อ คนในวังคงกล่าวกันว่าหม่อมฉันใช้อำนาจกุ้ยเฟยรังแกผู้อื่นได้” ทุกถ้อยคำอ่อนโยนแต่กลับเหมือนคมมีดกรีดลงกลางพระทัยของหลี่จิ้งเหยียน เพราะนางไม่เคยเอ่ยแม้แต่คำเดียวว่า...พระองค์ต้องอยู่ข้างนาง นางเพียงผลักทุกอย่างออกจากตัวเองราวกับเรื่องของพระองค์และสตรีคนโปรด...ไม่เกี่ยวข้องกับนางอีกแล้ว ความเงียบแผ่ปกคลุมทั่วทั้งตำหนักหลี่จิ้งเหยียนมองใบหน้างดงามตรงหน้าอยู่นานก่อนตรัสเสียงแผ่ว “เช่นนั้นก็ปล่อยตามที่กุ้ยเฟยขอ” ซูไฉเหรินรีบเงยหน้าขึ้นด้วยความดีใจ “ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ!” “อย่าเพิ่งดีใจ” พระสุรเสียงเย็นเยียบดังขึ้นอีกครั้ง “เจ้ารอดเพราะเซี่ยกุ้ยเฟย มิใช่เพราะข้า หากมีครั้งหน้า...ต่อให้ผู้ใดมาขอความเมตตา ข้าก็จะลดตำแหน่งเจ้าตามกฎวัง” ซูไฉเหรินหน้าซีด รีบก้มหน้ารับคำ “หม่อมฉัน...รับพระบัญชาเพคะ” หลี่จิ้งเหยียนไม่ได้ทอดพระเนตรนางอีก สายพระเนตรกลับห
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 38 เสือที่ป่วยกับหมาที่เหิมเกริม
อาภรณ์สีแดงเข้มปักหงส์พลิ้วลงจากตั่งอย่างสง่างามแม้ถูกกักบริเวณ แต่นางยังคงเป็น...กุ้ยเฟยผู้มีศักดิ์สูงสุดรองเพียงฮองเฮาที่ว่างอยู่ เยว่หลันเดินมาหยุดตรงหน้าซูไฉเหรินระยะห่างเพียงครึ่งก้าว “เจ้ารู้หรือไม่...เหตุใดตลอดสามวันที่ข้าถูกกักบริเวณจึงไม่มีผู้ใดกล้ามาเหยียบตำหนักจี้เห่อ” ซูไฉเหรินเม้มริมฝีปากแน่น เซ่ยเยว่หลันยิ้มเย็น “เพราะคนฉลาด...ย่อมรู้ว่า ต่อให้เสือบาดเจ็บก็ยังเป็นเสือ มีเพียงสุนัขโง่เขลาเท่านั้น...ที่คิดว่าเสือตายแล้ว”ทันทีที่สิ้นประโยคสีหน้าของซูไฉเหรินพลันบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “พระองค์!” นางยกมือขึ้นหมายจะตบเซี่ยเยว่หลันอย่างลืมตัว "เหนียงเหนียง!" นางยืนนิ่งราวกับรู้ดีว่ามือของอีกฝ่ายไม่มีวันตกลงมา ทว่า...หมับ! ข้อมือของนางถูกคว้าไว้กลางอากาศอย่างแรง “อ๊ะ!” ซูไฉเหรินร้องออกมาเบาๆ ด้วยความเจ็บปวด พลางหันกลับไปด้วยความโมโห “ผู้ใดกล้า...” คำพูดพลันขาดหาย เบื้องหน้าคือ เกากงกงที่กำลังจับข้อมือนางไว้ สีหน้าของขันทีเฒ่าเคร่งขรึมผิดจากทุกครั้ง เขาค่อยๆ ปล่อยมือ ก่อนถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วคุกเข่าลง
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 37 เมื่อหงส์ถูกหยาม
“รออะไร!” เสียงสตรีแหลมสูงดังลอดเข้ามา ชิงหลัวกับเม่ยจิงสบตากันทันที เซี่ยเยว่หลันเพียงยกถ้วยชาขึ้นจิบราวกับรู้ดีทุกอย่างว่าสิ่งใดกำลังเกิดขึ้นหน้าตำหนัก สีหน้าของนางกลับไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ใบหน้ายังคงเรียบนิ่ง เฉยชาและดูทรงอำนาจ นางไม่มีสิ่งใดต้องหวาดหวันอีกแล้วกับไฉเหรินผู้นี้ ไม่นานนักชิงหลัวและเม่ยจิงก็รีบวิ่งเข้ามา “เหนียงเหนียง...มีผู้มาขอเข้าเฝ้าเพคะ” “ซูไฉเหริน?...” ชิงหลัวก้มหน้าพลางพงักหน้ารับ “นางมาทำอะไรที่นี่” นางกำนัลส่ายหน้า “บ่าวก็ไม่ทราบเพคะ แต่นางยืนกรานว่าจะต้องพบเหนียงเหนียงให้ได้” เซี่ยเยว่หลันวางถ้วยชาลงช้าๆ “เชิญเข้ามา” “เหนียงเหนียง!” ชิงหลัวรีบเอ่ย “พระองค์ยังถูกกักบริเวณ หากมีเรื่องวุ่นวาย...” เซี่ยเยว่หลันยิ้มบาง “ยิ่งข้าถูกกักบริเวณ คนที่มาวันนี้...ก็ยิ่งไม่ได้มาด้วยความหวังดี” ไม่นานม่านประตูก็ถูกเปิดออกสตรีผู้หนึ่งก้าวเข้ามาอย่างเชิดหน้า นางสวมอาภรณ์สีชมพูอ่อนปักบุปผาดูอ่อนหวานยิ่งนัก เครื่องประดับทองบนมวยผมสั่นไหวทุกย่างก้าวแม้ตำแหน
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 36 ข่าวคราวที่เงียบหาย
อ๋องเจ็ดยืนมองคนตายอย่างวิเคราะห์...คนตายเคยสัมผัสกับต้นเพลิงนั่นหมายความว่า ก่อนตายนางเคยอยู่ใกล้หอเฉิงหมิงจริง หลี่เซวียนกำลังจะตรวจต่อ แต่ทันใดนั้น...เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นด้านนอก "อ๋องเจ็ด!" เกากงกงรีบเดินเข้ามา เมื่อเห็นหลี่เซวียนอยู่ในห้อง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย "ดึกดื่นเช่นนี้ เหตุใดพระองค์..." หลี่เซวียนลุกขึ้นเต็มความสูง "ข้ามาดูศพ" เกากงกงยิ้มเจื่อน "ฝ่าบาทกำลังตามหาพระองค์พ่ะย่ะค่ะ" "มีเรื่องใด" "ฝ่าบาททรงรับสั่งให้พระองค์เสด็จไปตำหนักเฉียนชิงทันที" หลี่เซวียนมองศพอีกครั้ง ก่อนหันกลับ "บอกฝ่าบาท..." เขาหยุดเล็กน้อย "ข้าจะไปเดี๋ยวนี้" แต่ขณะที่กำลังเดินผ่านเกากงกง "อ๋องเจ็ดทรงพบสิ่งใดหรือไม่" หลี่เซวียนส่ายหัวพลางเอ่ยเบาๆ "ศพนี้...ห้ามผู้ใดแตะต้อง" เกากงกงชะงัก "พ่ะย่ะค่ะ" หลี่เซวียนเดินจากไป ทว่าทันทีที่ร่างสูงลับมุมระเบียง เงาร่างอีกสายหนึ่งกลับค่อยๆ ก้าวออกมาจากด้านหลังห้องเก็บศพ บุรุษผู้นั้นสวมชุดดำทั้งร่าง ใบห
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 35 ความผิดปกติของศพ
เซี่ยเยว่หลันหันไปหาชิงหลัวพลางส่งสายตาไปยังหลินเจาหรงที่แอบอยู่ด้านหลังม่าน ชิงหลัวพงักหน้ารับก่อนจะเดินไปทางประตูเล็กด้านหลังของห้องหนังสือ เป็นเส้นทางลับที่เซี่ยเยว่หลัวใช้เป็นทางหนีทีไล่ในยามฉุกเฉินเมื่อต้องการออกจากตำหนักจี้เห่อ “หลินเจาหรง...เจ้ารีบกลับตำหนักเสีย...ข้าจะให้ชิงหลัวลอบพาเจ้าออกจากตำหนัก” น้ำเสียงของนางเย็นเยียบ เสียงกระซิบลอดผ่านริมฝีปาก มือข้างหนึ่งเอื้อมมือแตะเบาๆ ที่แขนหลินเจาหรง “ขอบพระทัยกุ้ยเฟย...หม่อมฉันจะรีบกลับตำหนักเจ้าค่ะ” นางก้มลงคารวะเซี่ยกุ้ยเฟย ชิงหลัวเดินเข้ามาใกล้เซี่ยเยว่หลันพลางกระซิบเบาๆ พอให้ได้ยินกันเพียงสองคน “เจ้าต้องรักษาตัวให้ดี...” "หากหม่อมฉันเป็นอะไร..." เซี่ยเยว่หลันส่ายหัวเบาๆ “เจ้าจะไม่เป็นไร...เชื่อข้า” “ทางพร้อมแล้วเจ้าค่ะเหนียงเหนียง” “พานางไป และส่งสิ่งนี้ให้คนของเราที่นอกเมือง” ชิงหลัวพยักหน้ารับพลางรับเอาผ้าไหมชิ้นบางซึ่งม้วนเป็นก้อนกลมเล็กแล้วเคลือบด้วยไขขี้ผึ้ง นางกำแผ่นผ้าไหมนั้นแน่นก่อนจะเดินนำไปที่ประตูช่องทางลับนั้น
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 34 ศพที่พูดไม่ได้
คำพูดของหลินเจาหรงทำให้ทั้งห้องเงียบงัน เซี่ยเยว่หลันค่อยๆ วางเศษไม้ไหม้เกรียมลงบนโต๊ะ แววตาเย็นลงทันที นางผ่านความตายมามากมายตั้งแต่เริ่มเรียนรู้ศาสตรายุทธ์กับแม่ทัพเซี่ยผู้เป็นบิดา ความตายแทบจะเป็นเรื่องปกติสำหรับนาง แต่สำหรับชีวิตของนางกำนัลในวังหลวงนั้นการตายกลับทำให้นางรู้สึกหดหู่ “ตาย?” หลินเจาหรงพยักหน้าทั้งน้ำตา “เมื่อครู่...ระหว่างกลับตำหนัก นางตกสระน้ำ” ชิงหลัวขมวดคิ้วทันที “ตกสระน้ำรึ?” “เพคะ” หลินเจาหรงสูดลมหายใจลึก พยายามสะกดอารมณ์ที่สั่นไหว แม้น้ำหูน้ำตาจะไหลเอ่อ “แต่หม่อมฉันไม่เชื่อว่านางจะตกเอง” เซี่ยเยว่หลันจ้องหน้านางนิ่ง “เหตุใดกัน” “เย่หว่านว่ายน้ำเป็นเพคะ” คำตอบนั้นทำให้ชิงหลัวเบิกตากว้าง ส่วนหลินเจาหรงยิ่งกำชายกระโปรงแน่นขึ้น “บ้านของนางอยู่ริมน้ำ ตั้งแต่เด็กนางช่วยบิดาหาปลา นางว่ายน้ำเก่งกว่าบุรุษหลายคน” น้ำเสียงของนางเริ่มสั่นอีกครั้ง น้ำตาเริ่มไหลออกมา “ต่อให้ตกลงไปจริง...นางก็ไม่มีวันจมน้ำตาย” ภายในห้องเงียบลงอีกครั้ง เซี่ยเยว่หลันค่อยๆ หลับตา เร็ว..
Maaari mong magustuhan
ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ31.2K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน127.7K viewsลิขิตกาลบันดาลรัก
ดอกท้อในสายลม36.6K viewsยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น436.0K viewsเมื่อฉันย้อนเวลากลับมาเลือกพ่อของลูกอีกครั้งในยุค 80
หลี่จินผิง71 views1980s พลิกชะตานางร้ายให้กลายเป็นมารดาที่ดี
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่31 viewsเกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!
หน่วยพลังงาน60 viewsบ่วงรักอุษณีย์
ซินโฟร์เน่14 views
